Eferox

Eferox to lek zawierający lewotyroksynę sodową – syntetyczną postać hormonu tarczycy, która działa identycznie jak naturalny hormon wytwarzany przez Twoją tarczycę. Organizm nie rozróżnia lewotyroksyny przyjmowanej w leku od tej produkowanej naturalnie. Eferox 100 µg zawiera 100 mikrogramów lewotyroksyny sodowej bezwodnej w każdej tabletce.

Tabletki są białe, okrągłe, z rowkiem dzielącym po jednej stronie i oznaczeniem „100″ po drugiej. Dzięki rowkowi można łatwo podzielić tabletkę na równe dawki, co ułatwia dostosowanie leczenia do indywidualnych potrzeb.

Eferox jest lekiem przepisywanym przez lekarza w kilku sytuacjach związanych z zaburzeniami pracy tarczycy:

• Niedoczynność tarczycy – gdy Twoja tarczyca produkuje zbyt mało hormonów, co może powodować uczucie zmęczenia, przyrost masy ciała, uczucie zimna i spowolnienie.
• Zapobieganie nawrotom wola – po operacji usunięcia fragmentu powiększonej tarczycy, jeśli Twoja tarczyca pracuje prawidłowo.
• Łagodne wole – powiększenie tarczycy u osób, których tarczyca mimo to funkcjonuje prawidłowo.
• Rak tarczycy – jako leczenie wspomagające po całkowitym usunięciu tarczycy, w celu tłumienia wzrostu ewentualnych pozostałych komórek nowotworowych.
• Terapia skojarzona w nadczynności tarczycy – wraz z lekami hamującymi nadmierną produkcję hormonów, gdy stan tarczycy został już ustabilizowany (dotyczy dawek 25-100 µg).
• Test hamowania czynności tarczycy – specjalistyczne badanie diagnostyczne.

Oprócz substancji czynnej – lewotyroksyny sodowej – tabletki zawierają substancje pomocnicze, które zapewniają odpowiednią formę i stabilność leku. Są to: celuloza mikrokrystaliczna, skrobia kukurydziana, tlenek magnezu ciężki, karboksymetyloskrobia sodowa oraz stearynian magnezu. Lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu na tabletkę, co oznacza, że jest praktycznie wolny od sodu.

Dawkowanie lewotyroksyny jest sprawą indywidualną i zawsze powinno być ustalone przez lekarza na podstawie wyników badań krwi (głównie poziomu TSH) oraz Twojego stanu zdrowia. Podane poniżej informacje są tylko ogólnymi wytycznymi.

Ogólne zasady przyjmowania leku

Eferox należy przyjmować rano na czczo, przynajmniej pół godziny przed śniadaniem, popijając niewielką ilością wody. Przyjmowanie leku na pusty żołądek zapewnia jego najlepsze wchłanianie.

Dawkowanie u dorosłych

U osób starszych, pacjentów z chorobami serca oraz u osób z długotrwałą lub ciężką niedoczynnością tarczycy, leczenie rozpoczyna się od bardzo małych dawek (np. 12,5 µg dziennie), które następnie stopniowo zwiększa się pod ścisłą kontrolą lekarza. Taki ostrożny sposób postępowania pozwala organizmowi bezpiecznie przyzwyczaić się do działania hormonu.

U niektórych pacjentów – szczególnie osób o małej masie ciała lub z dużym wolem guzkowym – wystarczające mogą być mniejsze dawki niż standardowe.

Dawkowanie u dzieci i młodzieży

U dzieci z nabytą niedoczynnością tarczycy leczenie rozpoczyna się od dawki 12,5-50 µg na dobę, którą następnie stopniowo zwiększa się co 2-4 tygodnie. Dawka podtrzymująca wynosi zazwyczaj 100-150 µg na metr kwadratowy powierzchni ciała dziennie.

Wrodzona niedoczynność u noworodków

U noworodków i niemowląt z wrodzoną niedoczynnością tarczycy bardzo ważne jest szybkie rozpoczęcie leczenia. Zalecana dawka początkowa to 10-15 µg na kilogram masy ciała przez pierwsze trzy miesiące życia, a następnie dawka jest dostosowywana indywidualnie.

Istnieją sytuacje, w których bezwzględnie nie można przyjmować tego leku:

• Jeśli jesteś uczulony na lewotyroksynę lub którykolwiek inny składnik leku.
• Jeśli masz nieleczoną nadczynność tarczycy (gdy tarczyca produkuje zbyt dużo hormonów).
• Jeśli masz nieleczoną niedoczynność nadnerczy – gruczołów produkujących ważne hormony steroidowe.
• Jeśli masz nieleczoną niedoczynność przysadki – gruczołu mózgowego kontrolującego wiele funkcji hormonalnych.
• Bezpośrednio po ostrym zawale serca, podczas ostrego zapalenia mięśnia sercowego lub zapalenia wszystkich warstw serca.
• W ciąży, jeśli lek miałby być stosowany łącznie z lekami przeciwtarczycowymi w leczeniu nadczynności tarczycy.

W niektórych sytuacjach stosowanie Eferoxu wymaga szczególnej uwagi i ścisłego nadzoru lekarskiego:

Choroby serca i naczyń krwionośnych

Jeśli masz chorobę wieńcową, dławicę piersiową, miażdżycę, nadciśnienie lub jeśli przeszedłeś zawał serca, lekarz rozpocznie leczenie od bardzo małej dawki i będzie ją zwiększał bardzo powoli. Zbyt szybkie zwiększanie dawki może pogorszyć objawy choroby serca lub nawet sprowokować zawał.

Cukrzyca

Hormony tarczycy mogą wpływać na poziom cukru we krwi, dlatego jeśli masz cukrzycę, może być konieczne dostosowanie dawki insuliny lub leków przeciwcukrzycowych. Szczególnie na początku leczenia należy częściej kontrolować poziom glukozy.

Problemy z nadnerczami

Przed rozpoczęciem leczenia lewotyroksyną należy najpierw leczyć niedoczynność nadnerczy. W przeciwnym razie podanie lewotyroksyny może wywołać groźny stan zwany ostrą niewydolnością nadnerczy, objawiający się zawrotami głowy, osłabieniem, spadkiem ciśnienia i złym samopoczuciem.

Osteoporoza u kobiet po menopauzie

Długotrwałe stosowanie lewotyroksyny, szczególnie w dużych dawkach, może zwiększać utratę masy kostnej. Kobiety po menopauzie są szczególnie narażone na osteoporozę, dlatego należy regularnie kontrolować czynność tarczycy i stosować najmniejszą skuteczną dawkę.

Ciąża i planowanie ciąży

Jeśli jesteś w ciąży lub planujesz zajść w ciążę, koniecznie poinformuj o tym lekarza. Zapotrzebowanie na lewotyroksynę często wzrasta w czasie ciąży, dlatego konieczne jest częstsze monitorowanie poziomu hormonów i dostosowanie dawki.

Padaczka

U osób z padaczką w wywiadzie rzadko mogą wystąpić napady drgawkowe na początku leczenia lub przy gwałtownym zwiększeniu dawki. Wymaga to szczególnej ostrożności.

Zespół złego wchłaniania

Jeśli masz problemy z wchłanianiem składników pokarmowych z jelit, może być konieczne zastosowanie większej dawki leku lub leczenie samego problemu z wchłanianiem.

Eferox może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, co może wpływać na jego skuteczność lub bezpieczeństwo stosowania. Zawsze informuj lekarza o wszystkich lekach, które przyjmujesz, w tym dostępnych bez recepty.

Leki zmniejszające wchłanianie lewotyroksyny

Niektóre substancje mogą zmniejszać wchłanianie lewotyroksyny z przewodu pokarmowego, co wymaga zachowania odpowiedniego odstępu czasowego (co najmniej 4-5 godzin) między ich przyjęciem:

• Leki wiążące kwasy żółciowe (cholestyramina, kolestypol).
• Sole wapnia, glinu, magnezu i żelaza.
• Sukralfat, lantan, sewelamer.
• Leki zmniejszające wydzielanie kwasu żołądkowego (inhibitory pompy protonowej, cymetydyna).
• Produkty sojowe i diety bogate w błonnik.
• Leki odchudzające, takie jak orlistat.

Leki przeciwcukrzycowe

Lewotyroksyna może osłabiać działanie insuliny i innych leków obniżających poziom cukru we krwi. Może być konieczne zwiększenie ich dawki. Regularna kontrola poziomu glukozy jest niezbędna.

Leki przeciwzakrzepowe

Lewotyroksyna może nasilać działanie leków rozrzedzających krew (np. warfaryny). Konieczne jest częste kontrolowanie parametrów krzepnięcia i ewentualne zmniejszenie dawki leku przeciwzakrzepowego.

Leki przeciwpadaczkowe

Karbamazepina i fenytoina mogą przyspieszać rozkład hormonów tarczycy, co może wymagać zwiększenia dawki lewotyroksyny.

Leki na serce

Preparaty naparstnicy (digoksyna) mogą wymagać dostosowania dawki po rozpoczęciu leczenia lewotyroksyną. Leki blokujące receptory beta-adrenergiczne mogą hamować przekształcanie lewotyroksyny w aktywną postać hormonu.

Inne ważne interakcje

Amiodaron (lek na zaburzenia rytmu serca), leki przeciwdepresyjne, statyny, androgeny, estrogeny oraz wiele innych substancji może wpływać na działanie lewotyroksyny lub wymagać dostosowania jej dawki. Zawsze konsultuj z lekarzem wprowadzenie nowego leku do terapii.

Jak każdy lek, Eferox może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Większość działań niepożądanych jest wynikiem zbyt dużej dawki leku i zwykle ustępuje po jej zmniejszeniu lub czasowym przerwaniu leczenia.

Objawy przedawkowania (nadczynności tarczycy)

Najczęstsze działania niepożądane są związane z nadmiernym działaniem hormonów tarczycy i mogą obejmować:

• Kołatanie serca, szybkie lub nieregularne bicie serca.
• Drżenie rąk, pobudzenie, niepokój, bezsenność.
• Nadmierne pocenie się, uczucie gorąca.
• Utrata masy ciała mimo zwiększonego apetytu.
• Biegunka, nudności, wymioty, bóle brzucha.
• Bóle głowy, osłabienie mięśni, skurcze mięśni.
• Duszność, zaczerwienienie skóry.

Działania niepożądane ze strony serca

U niektórych osób, szczególnie z chorobami serca, mogą wystąpić poważniejsze objawy: dławica piersiowa, zaburzenia rytmu serca, a w rzadkich przypadkach nawet zawał mięśnia sercowego lub niewydolność serca. Dlatego tak ważne jest ostrożne dawkowanie u osób z problemami kardiologicznymi.

Reakcje alergiczne

Rzadko mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości, takie jak: wysypka, świąd, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy lub trudności w oddychaniu. W takim przypadku należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Inne działania niepożądane

Mogą również wystąpić: nadciśnienie, gorączka, bóle stawów, nieregularne miesiączki, osteoporoza (szczególnie przy długotrwałym stosowaniu dużych dawek u kobiet po menopauzie), częściowe wypadanie włosów u dzieci w pierwszych miesiącach leczenia (zazwyczaj przejściowe).

Przełom tarczycowy

W bardzo rzadkich przypadkach, przy bardzo dużym przedawkowaniu, może wystąpić groźny stan zwany przełomem tarczycowym, objawiający się: bardzo wysoką gorączką, skrajnie szybkim biciem serca, spadkiem ciśnienia, splątaniem, drgawkami, a nawet śpiączką. Jest to stan wymagający natychmiastowej pomocy medycznej.

Jeśli zauważysz jakiekolwiek niepokojące objawy, skontaktuj się z lekarzem. Nie należy samodzielnie przerywać leczenia ani zmieniać dawki bez konsultacji z lekarzem.

Ciąża

Leczenie lewotyroksyną należy kontynuować bez przerwy w czasie ciąży. Prawidłowy poziom hormonów tarczycy jest niezwykle ważny dla zdrowia Twojego i rozwijającego się dziecka. Zarówno niedoczynność, jak i nadczynność tarczycy mogą mieć niekorzystny wpływ na przebieg ciąży i rozwój płodu.

Zapotrzebowanie na lewotyroksynę często wzrasta w czasie ciąży ze względu na zmiany hormonalne. Dlatego konieczne jest regularne kontrolowanie poziomu TSH w każdym trymestrze ciąży. Lekarz może zwiększyć dawkę leku, aby utrzymać prawidłowy poziom hormonów. Po porodzie dawkę zwykle przywraca się do poziomu sprzed ciąży.

Karmienie piersią

Leczenie lewotyroksyną można bezpiecznie kontynuować podczas karmienia piersią. Tylko niewielkie ilości leku przenikają do mleka kobiecego, a przy stosowaniu zalecanych dawek terapeutycznych nie stanowi to zagrożenia dla dziecka. Niemniej jednak może to wpłynąć na wyniki badań przesiewowych niedoczynności tarczycy u noworodka, o czym warto poinformować lekarza pediatrę.

Eferox należy przechowywać w temperaturze nieprzekraczającej 30°C, w oryginalnym opakowaniu, w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Nie stosuj leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności dla Eferoxu 100 µg wynosi 27 miesięcy od daty produkcji.

• Przyjmuj lek codziennie o tej samej porze, rano na czczo, co najmniej pół godziny przed śniadaniem.
• Nie zmieniaj samodzielnie dawki ani nie przerywaj leczenia bez konsultacji z lekarzem.
• Regularnie wykonuj zalecane przez lekarza badania kontrolne poziomu hormonów tarczycy.
• Informuj lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, ponieważ wiele z nich może wpływać na działanie lewotyroksyny.
• Jeśli planujesz ciążę lub jesteś w ciąży, niezwłocznie poinformuj o tym lekarza – może być konieczne dostosowanie dawki.
• W przypadku wystąpienia objawów przedawkowania (kołatanie serca, drżenie, nadmierne pocenie się) skontaktuj się z lekarzem.
• Nie stosuj leku w celu odchudzania – może to być niebezpieczne dla zdrowia.