Euthyrox N 88 µg

Euthyrox N 88 µg to lek zawierający 88 mikrogramów lewotyroksyny sodowej w każdej tabletce. Jest to syntetyczna forma hormonu tarczycy, która działa identycznie jak naturalny hormon wytwarzany przez Twoją tarczycę. Organizm nie jest w stanie odróżnić tej syntetycznej lewotyroksyny od hormonu produkowanego naturalnie przez tarczycę.

Tabletki mają białawą barwę, okrągły kształt i rowek dzielący po obu stronach, dzięki czemu można je łatwo podzielić na równe dawki. Na jednej stronie znajduje się oznaczenie “EM 88”.

Ten lek przepisywany jest w różnych sytuacjach związanych z zaburzeniami czynności tarczycy:

• Niedoczynność tarczycy. Gdy Twoja tarczyca nie wytwarza wystarczającej ilości hormonów, Euthyrox N dostarcza brakujący hormon, przywracając prawidłowe funkcjonowanie organizmu.
• Leczenie wola obojętnego. Wole to powiększenie tarczycy, a ten lek może pomóc w jego leczeniu, szczególnie u dorosłych, u których stosowanie jodu nie jest wskazane.
• Zapobieganie nawrotom po operacji tarczycy. Jeśli przeszedłeś operację usunięcia wola obojętnego, lek pomaga zapobiec jego ponownemu powstawaniu.
• Rak tarczycy. W tej sytuacji lek stosuje się w wyższych dawkach, aby zahamować wzrost komórek rakowych (terapia supresyjna).
• Wspomaganie leczenia nadczynności tarczycy. Czasami lewotyroksyna jest dodawana do leków hamujących nadmierną czynność tarczycy, aby utrzymać odpowiednią równowagę hormonalną.

Dawkowanie tego leku jest zawsze ustalane indywidualnie przez lekarza na podstawie wyników badań laboratoryjnych i Twojego stanu zdrowia. Poniższe informacje mają charakter ogólny – zawsze stosuj się do zaleceń swojego lekarza.

Sposób przyjmowania leku

• Przyjmuj całą dobową dawkę raz dziennie, rano, na czczo.
• Połknij tabletkę na pół godziny przed śniadaniem, popijając niewielką ilością wody (około pół szklanki).
• Jeśli potrzebujesz podzielić tabletkę, możesz to łatwo zrobić dzięki rowkowi dzielącemu.

Typowe dawki w różnych sytuacjach

W zależności od przyczyny stosowania leku, dawki mogą się znacznie różnić:

• Niedoczynność tarczycy u dorosłych: Leczenie zwykle rozpoczyna się od małych dawek (25-50 µg dziennie), które są stopniowo zwiększane co 2-4 tygodnie. Dawka podtrzymująca wynosi zazwyczaj 100-200 µg na dobę.
• Wole obojętne i zapobieganie nawrotom po operacji: Zwykle 75-200 µg dziennie.
• Rak tarczycy: Wyższe dawki, zazwyczaj 150-300 µg dziennie.
• Wspomaganie leczenia nadczynności tarczycy: Zazwyczaj 50-100 µg dziennie.

Szczególne sytuacje wymagające ostrożności

U osób starszych, z chorobami serca lub długotrwałą niedoczynnością tarczycy leczenie rozpoczyna się od bardzo małych dawek (np. 12,5 µg dziennie), które zwiększa się bardzo powoli (np. o 12,5 µg co 2 tygodnie). Jest to niezbędne, aby uniknąć zbyt szybkiego obciążenia serca.

Jak długo trwa leczenie?

W przypadku niedoczynności tarczycy lub po całkowitym usunięciu tarczycy leczenie trwa zazwyczaj całe życie. Nie przerywaj przyjmowania leku bez konsultacji z lekarzem, nawet jeśli czujesz się dobrze.

Nie stosuj tego leku, jeśli:

• Jesteś uczulony na lewotyroksynę sodową lub którąkolwiek inną substancję zawartą w leku.
• Masz nieleczoną niedoczynność kory nadnerczy lub przysadki. Te schorzenia muszą być najpierw wyleczone, zanim rozpoczniesz terapię hormonami tarczycy.
• Masz nieleczoną nadczynność tarczycy.
• Niedawno przeszedłeś zawał serca, masz zapalenie mięśnia sercowego lub ostre zapalenie wszystkich warstw serca. W takich sytuacjach rozpoczęcie leczenia może być niebezpieczne.
• Jesteś w ciąży i jednocześnie przyjmujesz leki przeciwtarczycowe w leczeniu nadczynności tarczycy. Takie połączenie może zaszkodzić płodowi.

Przed rozpoczęciem leczenia

Twój lekarz powinien wykluczyć lub rozpocząć leczenie następujących schorzeń:

• Choroby serca (niewydolność wieńcowa, dławica piersiowa).
• Miażdżyca naczyń.
• Nadciśnienie tętnicze.
• Niedoczynność przysadki lub kory nadnerczy.
• Autonomiczna (niekontrolowana) czynność tarczycy.

Szczególna ostrożność u pacjentów z chorobami serca

Jeśli masz chorobę wieńcową, niewydolność serca lub zaburzenia rytmu serca, bardzo ważne jest, aby unikać nawet niewielkiej nadczynności tarczycy wywołanej lekiem. Dlatego Twój lekarz będzie często kontrolował poziom hormonów tarczycy we krwi.

Zaburzenia psychiczne

Na początku leczenia, jeśli jesteś narażony na zaburzenia psychotyczne, lekarz będzie Cię szczególnie uważnie monitorował i rozpocznie leczenie od bardzo małych dawek. Jeśli pojawią się objawy psychotyczne, może być konieczne dostosowanie dawki.

Niemowlęta urodzone przedwcześnie

U wcześniaków z bardzo małą masą urodzeniową konieczne jest monitorowanie parametrów krążenia, ponieważ może wystąpić zapaść krążeniowa.

Euthyrox N może wchodzić w interakcje z wieloma lekami. Zawsze informuj lekarza o wszystkich lekach, które przyjmujesz, w tym tych dostępnych bez recepty.

Leki przeciwcukrzycowe

Lewotyroksyna może osłabiać działanie leków na cukrzycę. Jeśli masz cukrzycę, na początku leczenia hormonami tarczycy musisz częściej kontrolować poziom cukru we krwi. Może być konieczne dostosowanie dawki leków przeciwcukrzycowych.

Leki przeciwzakrzepowe (np. warfaryna)

Lewotyroksyna może nasilać działanie leków przeciwzakrzepowych, zwiększając ryzyko krwawień. Konieczne jest regularne kontrolowanie parametrów krzepnięcia krwi i ewentualne dostosowanie dawki leków przeciwzakrzepowych.

Leki wiążące hormony tarczycy w jelitach

Niektóre leki mogą uniemożliwiać wchłanianie lewotyroksyny:

• Cholestyramina i kolestypol: Przyjmuj lewotyroksynę 4-5 godzin przed przyjęciem tych leków.
• Leki zawierające glin (np. leki zobojętniające), żelazo lub wapń: Przyjmuj lewotyroksynę co najmniej 2 godziny przed przyjęciem tych preparatów.
• Sewelamer: Może zmniejszać wchłanianie lewotyroksyny.

Inhibitory pompy protonowej (leki na zgagę)

Leki takie jak omeprazol czy pantoprazol mogą zmniejszać wchłanianie hormonów tarczycy. Podczas jednoczesnego stosowania konieczne jest regularne kontrolowanie czynności tarczycy.

Orlistat (lek na odchudzanie)

Może prowadzić do niedoczynności tarczycy lub pogorszenia jej kontroli przez zmniejszenie wchłaniania lewotyroksyny.

Produkty zawierające soję

Mogą zmniejszać wchłanianie lewotyroksyny w jelitach. Może być konieczne dostosowanie dawki, szczególnie po rozpoczęciu lub zakończeniu spożywania produktów sojowych.

Inne ważne interakcje

• Amiodaron (lek na zaburzenia rytmu serca): Ze względu na dużą zawartość jodu może wywołać nadczynność lub niedoczynność tarczycy.
• Estrogeny (antykoncepcja, terapia hormonalna): Mogą zwiększać zapotrzebowanie na lewotyroksynę.
• Leki pobudzające enzymy wątrobowe (np. barbiturany, karbamazepina, ziele dziurawca): Mogą zwiększać rozkład lewotyroksyny, wymagając zwiększenia dawki.

Ciąża

Jeśli jesteś w ciąży, nie przerywaj przyjmowania lewotyroksyny – jest to bardzo ważne dla zdrowia Twojego dziecka. W czasie ciąży zapotrzebowanie na hormon tarczycy często wzrasta, więc możesz potrzebować wyższej dawki.

Już w 4. tygodniu ciąży może wzrosnąć poziom TSH (hormonu pobudzającego tarczycę), dlatego Twój lekarz powinien kontrolować poziom TSH w każdym trymestrze ciąży. Po porodzie dawka zostanie przywrócona do poziomu sprzed ciąży.

Ważne: W czasie ciąży nie wolno stosować lewotyroksyny razem z lekami przeciwtarczycowymi w leczeniu nadczynności tarczycy, ponieważ może to zaszkodzić płodowi.

Karmienie piersią

Możesz kontynuować leczenie w czasie karmienia piersią. Lewotyroksyna w zalecanych dawkach nie stanowi zagrożenia dla dziecka.

Euthyrox N, stosowany zgodnie z zaleceniami, nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów ani obsługiwania maszyn.

Jeśli lek jest stosowany we właściwej dawce i pod kontrolą lekarską, działania niepożądane nie powinny występować. Objawy niepożądane mogą pojawić się, gdy:

• Dawka jest zbyt duża dla Twojego organizmu.
• Doszło do przedawkowania.
• Dawka była zbyt szybko zwiększana na początku leczenia.

Objawy przedawkowania (nadczynności tarczycy)

Mogą obejmować:

• Ze strony serca: Kołatanie serca, przyspieszone bicie serca, zaburzenia rytmu serca (w tym migotanie przedsionków), dolegliwości dławicowe.
• Objawy ogólne: Ból głowy, gorączka, uderzenia gorąca, nadmierne pocenie się, drżenia, niepokój, bezsenność.
• Ze strony układu pokarmowego: Wymioty, biegunka.
• Inne: Osłabienie i kurcze mięśni, zmniejszenie masy ciała, zaburzenia miesiączkowania.

Co zrobić? Skontaktuj się z lekarzem. Może być konieczne zmniejszenie dawki lub czasowe odstawienie leku na kilka dni.

Reakcje alergiczne

W rzadkich przypadkach mogą wystąpić reakcje alergiczne, takie jak:

• Wysypka skórna.
• Pokrzywka.
• Obrzęk naczynioruchowy.
• Problemy z oddychaniem.

Jeśli zauważysz którykolwiek z tych objawów, natychmiast skontaktuj się z lekarzem.

Przedawkowanie lewotyroksyny prowadzi do objawów znacznie przyspieszonego metabolizmu (patrz działania niepożądane powyżej).

W przypadku poważnego przedawkowania:

• Natychmiast skontaktuj się z lekarzem lub zgłoś się do szpitala.
• Lekarz może zalecić przerwanie leczenia i przeprowadzenie badań laboratoryjnych.
• W przypadku bardzo silnych objawów, takich jak przyspieszone bicie serca i niepokój, mogą być podane leki blokujące receptory beta-adrenergiczne.
• W wyjątkowo ciężkich przypadkach może być konieczna plazmafereza (oczyszczanie krwi).

Uwaga: U niektórych osób przedawkowanie może wywołać napady drgawek lub ostrą psychozę, szczególnie u osób podatnych na zaburzenia psychiczne.

Lewotyroksyna zawarta w leku jest identyczna z hormonem naturalnie wytwarzanym przez Twoją tarczycę. Po przyjęciu, w narządach obwodowych ulega ona przekształceniu do aktywnej formy hormonu – T3, który następnie działa na odpowiednie receptory w komórkach.

Dzięki temu organizm otrzymuje hormon tarczycy, którego brakuje, co przywraca prawidłowe funkcjonowanie metabolizmu, pracy serca, układu nerwowego i innych układów organizmu.

Wchłanianie: Po przyjęciu tabletki doustnie, lewotyroksyna wchłania się niemal wyłącznie w jelicie cienkim. Wchłania się około 80% dawki. Maksymalne stężenie we krwi osiąga po około 5-6 godzinach, a działanie leku zaczyna się po 3-5 dniach.

Rozmieszczanie w organizmie: Lewotyroksyna w bardzo dużym stopniu (99,97%) wiąże się z białkami krwi, ale wiązanie to jest odwracalne, co umożliwia stałą wymianę między związanym a wolnym hormonem. Około jedna trzecia lewotyroksyny znajduje się w wątrobie.

Metabolizm i wydalanie: Hormon jest metabolizowany głównie w wątrobie, nerkach, mózgu i mięśniach. Produkty przemiany są wydalane z moczem i kałem.

Okres półtrwania: Wynosi około 7 dni u osób z prawidłową czynnością tarczycy. W nadczynności tarczycy jest krótszy (3-4 dni), a w niedoczynności dłuższy (około 9-10 dni). Oznacza to, że po odstawieniu leku, jego działanie utrzymuje się jeszcze przez kilka dni.

• Przechowuj w temperaturze poniżej 25°C.
• Przechowuj w oryginalnym opakowaniu, aby chronić przed światłem.
• Okres ważności wynosi 3 lata. Nie stosuj leku po upływie terminu ważności.
• Przechowuj w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Substancja czynna: Jedna tabletka zawiera 88 mikrogramów lewotyroksyny sodowej.

Substancje pomocnicze: Skrobia kukurydziana, kwas cytrynowy bezwodny, żelatyna, kroskarmeloza sodowa, magnezu stearynian, mannitol (E 421).