Popularne

Doxar należy do grupy leków alfa-adrenolitycznych, które działają na naczynia krwionośne, rozszerzając je i obniżając ciśnienie tętnicze. Lek jest również skuteczny w łagodzeniu dolegliwości związanych z utrudnieniem odpływu moczu, poprawiając wyniki badań urodynamicznych. Lek ten jest wskazany w leczeniu samoistnego nadciśnienia tętniczego oraz objawów klinicznych łagodnego rozrostu gruczołu krokowego.
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Doxar to lek dostępny wyłącznie na receptę, który zawiera substancję czynną o nazwie doksazosyna. Jest to nowoczesny preparat należący do grupy leków alfa-adrenolitycznych, który działa dwutorowo – obniża ciśnienie tętnicze oraz łagodzi dolegliwości związane z powiększeniem gruczołu krokowego. Lek dostępny jest w postaci tabletek w trzech mocach: 1 mg, 2 mg i 4 mg, co pozwala na precyzyjne dostosowanie dawki do indywidualnych potrzeb pacjenta.
Doksazosyna, czyli substancja czynna leku Doxar, działa poprzez blokowanie specjalnych receptorów alfa-adrenergicznych znajdujących się w ścianach naczyń krwionośnych oraz w gruczole krokowym i pęcherzu moczowym. Dzięki temu mechanizmowi lek wywołuje podwójne działanie:
Warto dodać, że badania kliniczne wykazały korzystny wpływ doksazosyny na profil lipidowy – lek zmniejsza stężenie cholesterolu całkowitego, frakcji LDL oraz triglicerydów we krwi, co dodatkowo zmniejsza ryzyko rozwoju choroby wieńcowej.
Lek Doxar jest przepisywany przez lekarzy w dwóch głównych sytuacjach:
Doxar jest skutecznym lekiem w leczeniu nadciśnienia tętniczego, które nie ma zidentyfikowanej przyczyny (nadciśnienie samoistne). Regularne stosowanie leku pomaga utrzymać ciśnienie krwi na prawidłowym poziomie i zmniejsza ryzyko powikłań sercowo-naczyniowych.
U mężczyzn cierpiących na powiększenie prostaty (łagodny rozrost gruczołu krokowego) Doxar pomaga złagodzić charakterystyczne objawy, takie jak trudności z rozpoczęciem oddawania moczu, częste oddawanie moczu (szczególnie w nocy), słaby strumień moczu czy uczucie niepełnego opróżnienia pęcherza. Lek poprawia wyniki badań urodynamicznych, czyli badań oceniających przepływ moczu.
Lek należy przyjmować dokładnie według wskazówek lekarza. Tabletki należy połykać w całości, popijając wodą, bez rozgryzania ani kruszenia.
Leczenie rozpoczyna się od małej dawki 1 mg raz na dobę. Po tygodniu lub dwóch tygodniach lekarz może stopniowo zwiększać dawkę – najpierw do 2 mg, następnie do 4 mg, a w razie potrzeby nawet do 8 mg raz na dobę. Średnia dawka podtrzymująca wynosi od 2 mg do 4 mg na dobę. Maksymalna zalecana dawka dobowa to 16 mg doksazosyny.
Zalecany schemat na początku leczenia:
Również w tym przypadku leczenie rozpoczyna się od dawki 1 mg raz na dobę. Po tygodniu lekarz może zwiększyć dawkę do 2 mg, a następnie do 4 mg raz na dobę. Maksymalna zalecana dawka to 8 mg doksazosyny raz na dobę.
Zalecany schemat na początku leczenia:
U osób starszych oraz u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie ma konieczności dostosowywania dawki, jednak należy zachować szczególną ostrożność i stosować możliwie najmniejsze skuteczne dawki. U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby stosowanie leku nie jest zalecane ze względu na brak doświadczeń klinicznych.
Istnieją sytuacje, w których stosowanie leku Doxar jest zabronione:
Przed rozpoczęciem leczenia lekiem Doxar należy poinformować lekarza o wszystkich chorobach, na które się cierpi, szczególnie o problemach z sercem, wątrobą lub nerkami.
Na początku leczenia może wystąpić niedociśnienie ortostatyczne – nagłe obniżenie ciśnienia przy wstawaniu lub zmianie pozycji ciała, objawiające się zawrotami głowy, uczuciem słabości, a rzadko nawet utratą przytomności. Dlatego lekarz może zalecić regularne kontrole ciśnienia tętniczego na początku terapii.
Pacjenci z ciężkimi chorobami serca, takimi jak zwężenie aorty, zwężenie zastawki dwudzielnej, niewydolność serca czy zatorowość płucna, powinni zachować szczególną ostrożność podczas stosowania doksazosyny. Szybkie i znaczne obniżenie ciśnienia może nasilić dolegliwości dławicowe (ból w klatce piersiowej).
Jeśli planowana jest operacja usunięcia zaćmy, należy koniecznie poinformować okulistę o przyjmowaniu leku Doxar lub innych leków alfa-adrenolitycznych. U niektórych pacjentów stosujących te leki zaobserwowano tzw. śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki, który może komplikować przebieg zabiegu.
Bardzo rzadko mogą wystąpić długotrwałe, bolesne wzwody prącia (priapizm). W takim przypadku należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, ponieważ jest to stan wymagający pilnej pomocy medycznej.
Przed rozpoczęciem stosowania leku Doxar należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym tych dostępnych bez recepty oraz suplementach diety.
Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu:
Działanie leku mogą osłabiać:
Doksazosyna może osłabiać działanie niektórych leków stosowanych w leczeniu niedociśnienia tętniczego, takich jak dopamina, epinefryna czy fenylefryna (składnik niektórych leków na kaszel i przeziębienie).
Badania wykazały, że doksazosyna nie wpływa na wiązanie się z białkami osocza digoksyny, warfaryny, fenytoiny czy indometacyny, co oznacza, że może być bezpiecznie stosowana z tymi lekami.
Jeśli pacjentka jest w ciąży, przypuszcza że może być w ciąży lub planuje zajść w ciążę, powinna skonsultować się z lekarzem przed zastosowaniem leku Doxar. Lek może być stosowany w ciąży tylko wtedy, gdy w opinii lekarza korzyść dla matki przeważa nad potencjalnym zagrożeniem dla płodu.
Doksazosyna przenika do mleka ludzkiego w niewielkich ilościach. Stosowanie leku w okresie karmienia piersią jest przeciwwskazane.
Lek Doxar może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, szczególnie na początku leczenia, po zwiększeniu dawki lub przy jednoczesnym spożywaniu alkoholu. Ze względu na możliwość wystąpienia zawrotów głowy, senności czy omdleń, należy zachować szczególną ostrożność przy wykonywaniu czynności wymagających koncentracji i sprawności psychofizycznej.
Jak każdy lek, Doxar może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Należy przerwać stosowanie leku i natychmiast wezwać pomoc, jeśli wystąpią:
Należy jak najszybciej zgłosić się do lekarza w przypadku:
Mogą również wystąpić niezbyt częste, rzadkie i bardzo rzadkie działania niepożądane, takie jak zaburzenia rytmu serca, zmiany w badaniach krwi, problemy z wątrobą, zaburzenia widzenia, wysypka skórna, zaburzenia potencji czy długotrwałe bolesne wzwody. Pełna lista działań niepożądanych znajduje się w ulotce dołączonej do opakowania.
W razie wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych, w tym tych niewwymienionych w ulotce, należy poinformować o tym lekarza lub farmaceutę.
W razie przyjęcia większej niż zalecana dawki leku należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą. Przedawkowanie może prowadzić do znacznego obniżenia ciśnienia tętniczego. W takim przypadku pacjenta należy ułożyć na plecach z uniesionymi nogami i zastosować odpowiednie leczenie objawowe pod nadzorem lekarza.
Lek należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca.
Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć niewykorzystane leki – takie postępowanie pomoże chronić środowisko.
Substancją czynną leku jest mezylan doksazosyny w ilości odpowiadającej 1 mg, 2 mg lub 4 mg doksazosyny. Innymi składnikami są: celuloza mikrokrystaliczna, laktoza bezwodna, karboksymetyloskrobia sodowa, magnezu stearynian oraz sodu laurylosiarczan.
Tabletki Doxar są koloru białego, okrągłe, obustronnie wypukłe, o jednolitej powierzchni. Dostępne są w opakowaniach po 30 tabletek (dla wszystkich mocy) oraz w opakowaniu 120 tabletek (tylko dla mocy 4 mg).
Ważna informacja dla osób z nietolerancją laktozy: Lek zawiera laktozę bezwodną. Jeśli u pacjenta stwierdzono wcześniej nietolerancję niektórych cukrów, należy skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.
Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, co oznacza, że jest uznawany za „wolny od sodu”.
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Doxar, tabletki, 2 mg | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Doxar dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Doxar stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Doxar to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 2 mg |
| Postać | tabletki |
| Producent | Producentem Doxar jest |
| Zamienniki | Zamiennikami Doxar są Adadox, Cardura, Doxanorm, Doxonex, Kamiren i Zoxon 2 |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Tabela charakterystyki leku
Powiązane wg kategorii
Zastosuj ten lek w przypadku wystąpienia:
Efekty w postaci obniżenia ciśnienia tętniczego mogą być widoczne już po kilku dniach stosowania leku. W przypadku leczenia objawów powiększonej prostaty poprawa może nastąpić po 1-2 tygodniach regularnego stosowania, choć pełny efekt terapeutyczny może wymagać dłuższego czasu.
Nie należy przerywać stosowania leku bez konsultacji z lekarzem. Nagłe przerwanie leczenia nadciśnienia może spowodować gwałtowny wzrost ciśnienia tętniczego. Wszelkie zmiany w dawkowaniu lub przerwanie terapii powinny być uzgodnione z lekarzem.
Doksazosyna zazwyczaj nie pogarsza funkcji seksualnych, a u niektórych mężczyzn może nawet pomóc w zaburzeniach erekcji związanych z powiększeniem prostaty. Jednak bardzo rzadko może wystąpić impotencja jako działanie niepożądane. W przypadku problemów należy skonsultować się z lekarzem.
Jeśli pacjent zapomni przyjąć dawkę, powinien zażyć ją jak najszybciej, gdy tylko sobie o tym przypomni. Jeśli jednak zbliża się pora przyjęcia następnej dawki, należy pominąć zapomnianą dawkę i kontynuować leczenie według ustalonego schematu. Nie należy stosować dawki podwójnej.
Alkohol może nasilać działanie obniżające ciśnienie tętnicze i zwiększać ryzyko zawrotów głowy oraz omdleń. Należy unikać spożywania alkoholu, szczególnie na początku leczenia lub po zwiększeniu dawki leku.
Rozpoczynanie leczenia od małej dawki 1 mg ma na celu minimalizację ryzyka wystąpienia niedociśnienia ortostatycznego, czyli nagłego spadku ciśnienia przy zmianie pozycji ciała. Stopniowe zwiększanie dawki pozwala organizmowi przyzwyczaić się do działania leku i zmniejsza ryzyko działań niepożądanych.

Nie daj się jesieni