Doxar

Doxar to lek na receptę zawierający substancję czynną doksazosynę w dawce 1 mg. Doksazosyna należy do grupy leków nazywanych alfa-adrenolitykami, które działają poprzez blokowanie określonych receptorów w organizmie. Dzięki temu lek rozszerza naczynia krwionośne i rozluźnia mięśnie gładkie, co przekłada się na jego działanie terapeutyczne.

Lek dostępny jest w postaci białych, okrągłych tabletek o obustronnie wypukłej powierzchni. Każda tabletka zawiera 1,21 mg mezylanu doksazosyny, co odpowiada 1 mg czystej doksazosyny.

Doxar jest przepisywany w dwóch głównych wskazaniach:

Nadciśnienie tętnicze

Lek stosuje się w leczeniu samoistnego nadciśnienia tętniczego. Działa poprzez rozszerzanie naczyń krwionośnych, co prowadzi do zmniejszenia oporu naczyniowego i obniżenia ciśnienia krwi. Ważną zaletą doksazosyny jest to, że działa skutecznie zarówno gdy leżymy, jak i gdy stoimy, a jej efekt utrzymuje się przez całą dobę po przyjęciu pojedynczej dawki.

Łagodny rozrost gruczołu krokowego

Doxar pomaga w leczeniu objawów łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH). Lek rozluźnia mięśnie gładkie w gruczole krokowym i szyi pęcherza moczowego, co ułatwia oddawanie moczu i zmniejsza dolegliwości związane z tym schorzeniem.

Tabletki należy połykać w całości, popijając wodą. Nie należy ich rozgryzać ani kruszyć. Czas trwania leczenia określa lekarz prowadzący.

Dawkowanie w nadciśnieniu tętniczym

Leczenie zawsze rozpoczyna się od najmniejszej dawki. Typowy schemat wygląda następująco:

• Dni 1-8: 1 mg doksazosyny raz dziennie (rano).
• Dni 9-14: 2 mg doksazosyny raz dziennie (rano).
• Następnie lekarz może stopniowo zwiększać dawkę do 4 mg lub 8 mg dziennie, w zależności od reakcji organizmu.
• Średnia dawka podtrzymująca to 2-4 mg na dobę.
• Maksymalna zalecana dawka to 16 mg dziennie.

Dawkowanie w łagodnym rozroście gruczołu krokowego

Schemat dawkowania jest podobny:

• Dni 1-8: 1 mg doksazosyny raz dziennie.
• Dni 9-14: 2 mg doksazosyny raz dziennie.
• Następnie dawkę można zwiększyć do 4 mg dziennie.
• Maksymalna dawka to 8 mg raz na dobę.

Szczególne grupy pacjentów

Osoby starsze: Zazwyczaj stosuje się standardowe dawkowanie, jednak dawka powinna być możliwie jak najmniejsza, a jej zwiększanie powinno odbywać się pod ścisłą kontrolą lekarza.

Pacjenci z chorobami nerek: Można stosować zwykłe dawkowanie, jednak należy zachować szczególną ostrożność. Doksazosyna nie jest usuwana przez dializę ze względu na silne wiązanie z białkami krwi.

Pacjenci z chorobami wątroby: Należy zachować szczególną ostrożność. U osób z ciężką niewydolnością wątroby stosowanie leku nie jest zalecane.

Dzieci i młodzież: Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności stosowania u tej grupy wiekowej.

Istnieje kilka sytuacji, w których stosowanie tego leku jest bezwzględnie przeciwwskazane:

• Uczulenie na doksazosynę, inne pochodne chinazoliny (takie jak prazosyna czy terazosyna) lub którykolwiek składnik leku.
• Niedociśnienie ortostatyczne w przeszłości (nagłe spadki ciśnienia przy zmianie pozycji ciała).
• Łagodny rozrost gruczołu krokowego z jednoczesnym przekrwieniem górnych dróg moczowych, przewlekłymi infekcjami dróg moczowych lub kamicą pęcherza.
• Karmienie piersią (dotyczy wskazania: nadciśnienie tętnicze).
• Niedociśnienie tętnicze.
• Przepełnienie pęcherza moczowego lub bezmocz (jako monoterapia).

Badania przesiewowe w kierunku raka gruczołu krokowego

Przed rozpoczęciem leczenia łagodnego rozrostu gruczołu krokowego lekarz powinien wykluczyć raka tego narządu, ponieważ obie choroby mogą dawać podobne objawy i występować jednocześnie.

Niedociśnienie ortostatyczne

Szczególnie na początku leczenia może wystąpić niedociśnienie ortostatyczne – nagły spadek ciśnienia przy wstawaniu, objawiający się zawrotami głowy, osłabieniem, a rzadko nawet utratą przytomności. Dlatego w początkowym okresie leczenia należy unikać sytuacji, w których zawroty głowy mogłyby prowadzić do urazu.

Priapizm

W rzadkich przypadkach może wystąpić przedłużona, bolesna erekcja (priapizm). Jest to stan wymagający natychmiastowej pomocy medycznej, ponieważ nieleczony może prowadzić do trwałej utraty potencji.

Pacjenci z ciężkimi chorobami serca

Należy zachować szczególną ostrożność u osób z:

• Obrzękiem płuc spowodowanym zwężeniem aorty lub zastawki dwudzielnej.
• Niewydolnością serca przy wysokiej pojemności wyrzutowej.
• Prawokomorową niewydolnością serca.
• Lewokomorową niewydolnością serca z niskim ciśnieniem napełniania.
• Ciężką chorobą wieńcową serca.

Operacja usunięcia zaćmy

Jeśli planujesz operację zaćmy, koniecznie poinformuj okulistę o przyjmowaniu doksazosyny (obecnie lub w przeszłości). Lek może powodować zjawisko zwane śródoperacyjnym zespołem wiotkiej tęczówki, które komplikuje przebieg zabiegu.

Jednoczesne stosowanie z lekami na potencję

Jeśli stosujesz leki na potencję (inhibitory PDE-5, takie jak sildenafil, tadalafil, wardenafil), poinformuj o tym lekarza. Jednoczesne stosowanie tych leków z doksazosyną może prowadzić do nadmiernego obniżenia ciśnienia krwi. Leki na potencję należy wprowadzać dopiero po ustabilizowaniu ciśnienia, zaczynając od najmniejszej dawki i zachowując co najmniej 6-godzinną przerwę od przyjęcia doksazosyny.

Doxar może wchodzić w interakcje z wieloma lekami. Zawsze informuj lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach.

Leki nasilające działanie obniżające ciśnienie

• Inne leki przeciwnadciśnieniowe.
• Leki rozszerzające naczynia krwionośne.
• Azotany.
• Inhibitory PDE-5 (leki na potencję).

Leki osłabiające działanie obniżające ciśnienie

• Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ).
• Estrogeny.
• Leki sympatykomimetyczne.

Inne ważne interakcje

Należy zachować szczególną ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu z silnymi inhibitorami CYP 3A4, takimi jak: klarytromycyna, indynawir, itrakonazol, ketokonazol, nefazodon, nelfinawir, rytonawir, sakwinawir, telitromycyna czy worykonazol.

Doksazosyna nie wpływa na wiązanie się z białkami krwi takich leków jak: digoksyna, warfaryna, fenytoina czy indometacyna.

Ciąża: Nie przeprowadzono odpowiednich badań u kobiet w ciąży. Doksazosynę można stosować w ciąży tylko wtedy, gdy potencjalne korzyści przewyższają możliwe ryzyko. Decyzję o stosowaniu leku podejmuje wyłącznie lekarz.

Karmienie piersią: Stosowanie doksazosyny w okresie karmienia piersią jest przeciwwskazane w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Chociaż lek przenika do mleka matki w bardzo niewielkich ilościach (dziecko otrzymuje mniej niż 1% dawki matki), dane dotyczące bezpieczeństwa są ograniczone.

Doxar może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, szczególnie na początku leczenia, po zwiększeniu dawki lub przy jednoczesnym spożywaniu alkoholu. Indywidualne reakcje na lek mogą obniżyć czujność i zdolność do szybkiego reagowania. Należy zachować szczególną ostrożność przy wykonywaniu czynności wymagających pełnej koncentracji i utrzymywania równowagi.

Jak każdy lek, Doxar może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Bardzo częste działania niepożądane (u więcej niż 1 na 10 osób)

Nie zgłoszono.

Częste działania niepożądane (u 1 do 10 osób na 100)

• Zawroty głowy, bóle głowy, senność.
• Zawroty głowy pochodzenia błędnikowego.
• Niedociśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne, obrzęki.
• Kołatanie serca, przyspieszone bicie serca, ból w klatce piersiowej.
• Zapalenie oskrzeli, kaszel, duszność, nieżyt nosa.
• Ból brzucha, niestrawność, suchość w jamie ustnej, nudności.
• Świąd.
• Ból pleców, ból mięśni.
• Zapalenie pęcherza, nietrzymanie moczu, zwiększona potrzeba oddawania moczu, częstomocz.
• Osłabienie, objawy grypopodobne, obrzęk.
• Zakażenia dróg oddechowych i moczowych.
• Zaburzenia akomodacji wzroku.

Niezbyt częste działania niepożądane (u 1 do 10 osób na 1000)

• Reakcje alergiczne.
• Brak apetytu, skaza moczanowa, zwiększony apetyt.
• Pobudzenie, niepokój, depresja, bezsenność, nerwowość.
• Udar naczyniowy mózgu, zmniejszone czucie, omdlenie, drżenie.
• Łzawienie, światłowstręt.
• Szum w uszach.
• Niedokrwienie obwodowe.
• Dławica piersiowa, zawał mięśnia sercowego.
• Zapalenie gardła, krwawienie z nosa.
• Zaparcia, wzdęcia, wymioty, biegunka.
• Nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby.
• Wysypka.
• Ból stawów.
• Trudności w oddawaniu moczu, krew w moczu.
• Impotencja.
• Gorączka, dreszcze, obrzęk twarzy, uderzenia gorąca.

Rzadkie i bardzo rzadkie działania niepożądane

Obejmują między innymi: zaburzenia krwi (leukopenia, małopłytkowość), zaburzenia wątroby (żółtaczka, zapalenie wątroby), priapizm, obrzęk krtani, skurcz oskrzeli oraz różne zaburzenia neurologiczne i układu krążenia.

Działania niepożądane o nieznanej częstości

• Śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki (podczas operacji zaćmy).
• Wsteczna ejakulacja.

Jeśli zauważysz jakiekolwiek działania niepożądane, w tym nieopisane w ulotce, poinformuj lekarza lub farmaceutę. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych.

W przypadku przedawkowania prowadzącego do nadmiernego obniżenia ciśnienia krwi, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub pogotowiem ratunkowym.

Pierwszą pomocą jest ułożenie osoby na plecach z uniesionymi nogami. Lekarz może zastosować leki zwiększające objętość osocza lub leki wazopresyjne. Ze względu na silne wiązanie doksazosyny z białkami krwi, dializa jest nieskuteczna w usuwaniu leku z organizmu.

Substancja czynna: Każda tabletka zawiera 1,21 mg mezylanu doksazosyny, co odpowiada 1 mg doksazosyny.

Substancje pomocnicze:

• Celuloza mikrokrystaliczna.
• Laktoza bezwodna.
• Karboksymetyloskrobia sodowa.
• Magnezu stearynian.
• Sodu laurylosiarczan.

Ważna informacja dla osób z nietolerancją laktozy: Lek zawiera laktozę bezwodną. Jeśli stwierdzono u Ciebie nietolerancję niektórych cukrów, skontaktuj się z lekarzem przed przyjęciem tego leku.

• Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C.
• Przechowywać w oryginalnym opakowaniu.
• Okres ważności: 3 lata.
• Nie stosować po upływie terminu ważności.
• Przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Badania kliniczne wykazały, że doksazosyna wywiera korzystny wpływ na profil lipidowy krwi. Lek obniża całkowite stężenie cholesterolu, triglicerydów oraz frakcji LDL (tzw. “złego cholesterolu”), jednocześnie zwiększając stosunek HDL (tzw. “dobrego cholesterolu”) do cholesterolu całkowitego. Jest to istotna przewaga nad niektórymi innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi.

Dodatkowo wykazano, że doksazosyna:

• Hamuje przerost lewej komory serca.
• Zmniejsza agregację płytek krwi.
• Zwiększa wrażliwość na insulinę u osób z zaburzeniami gospodarki węglowodanowej.
• Może poprawiać dysfunkcje seksualne u mężczyzn z nadciśnieniem tętniczym.
• Nie wywiera niekorzystnych skutków metabolicznych.

Lek nadaje się do stosowania u pacjentów z astmą, cukrzycą, dysfunkcją lewokomorową lub skazą moczanową.

Doksazosyna należy do grupy leków nazywanych selektywnymi alfa-1-adrenolitykami. Oznacza to, że blokuje ona specyficzne receptory (alfa-1-adrenergiczne) znajdujące się w ścianach naczyń krwionośnych oraz w mięśniach gładkich różnych narządów.

W nadciśnieniu tętniczym: Blokowanie tych receptorów powoduje rozszerzenie naczyń krwionośnych, co zmniejsza opór przepływu krwi i obniża ciśnienie tętnicze. Działanie leku utrzymuje się przez 24 godziny po przyjęciu pojedynczej dawki, a maksymalny efekt występuje po 2-6 godzinach.

W łagodnym rozroście gruczołu krokowego: Blokowanie receptorów alfa-1 w gruczole krokowym i szyi pęcherza moczowego powoduje rozluźnienie mięśni gładkich, co ułatwia przepływ moczu i zmniejsza objawy związane z BPH.