Bisoprolol VP

Bisoprolol VP to lek dostępny wyłącznie na receptę, który zawiera substancję czynną bisoprolol w postaci fumaranu. Każda tabletka zawiera 5 mg bisoprololu fumaranu. Jest to kardioselektywny beta-bloker, co oznacza, że działa głównie na serce, blokując określone receptory zwane receptorami beta-1-adrenergicznymi. Dzięki temu lek skutecznie obniża ciśnienie krwi i chroni serce u osób z przewlekłą chorobą wieńcową.

Lek jest przeznaczony do leczenia dwóch głównych schorzeń układu krążenia. Po pierwsze, stosuje się go w nadciśnieniu tętniczym – pomaga obniżyć podwyższone ciśnienie krwi do wartości prawidłowych. Po drugie, jest skuteczny w przewlekłej, stabilnej chorobie wieńcowej – schorzeniu, w którym dochodzi do niedokrwienia mięśnia sercowego z powodu zwężenia tętnic wieńcowych. Lek zmniejsza zapotrzebowanie serca na tlen, co przynosi ulgę w objawach choroby wieńcowej.

Bisoprolol VP występuje w postaci tabletek o charakterystycznym wyglądzie. Są to tabletki w kolorze jasnożółtym, nakrapiane, okrągłe i obustronnie wypukłe. Na jednej stronie znajduje się wytłoczenie “BI”, rowek dzielący oraz cyfra “5”, natomiast druga strona jest gładka. Rowek dzielący pozwala na podzielenie tabletki na dwie równe części, co umożliwia precyzyjne dostosowanie dawki.

Oprócz substancji czynnej – bisoprololu fumaranu – tabletka zawiera substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną w ilości 135 mg. Jest to ważna informacja dla osób z nietolerancją laktozy. W skład tabletek wchodzą również: celuloza mikrokrystaliczna, krospowidon, magnezu stearynian oraz barwnik żółty nadający tabletkę charakterystyczną barwę.

Bisoprolol należy do grupy leków zwanych beta-blokerami, a dokładniej – kardioselektywnymi beta-blokerami. Oznacza to, że działa głównie na serce, blokując receptory beta-1-adrenergiczne znajdujące się w mięśniu sercowym. Dzięki temu lek:

• Zwalnia rytm serca, co zmniejsza jego zapotrzebowanie na tlen.
• Obniża ciśnienie krwi, choć dokładny mechanizm tego działania nie jest w pełni poznany.
• Zmniejsza objętość krwi wyrzucanej przez serce przy każdym skurczu.
• Redukuje aktywność reniny w osoczu – substancji wpływającej na regulację ciśnienia krwi.

Ważną cechą bisoprololu jest to, że nie posiada wewnętrznej aktywności sympatykomimetycznej, co oznacza, że nie pobudza jednocześnie receptorów, które blokuje. Jest to korzystne dla pacjentów z chorobami serca.

Lek należy przyjmować doustnie, raz na dobę, najlepiej o tej samej porze każdego dnia. Tabletkę można przyjmować na czczo lub podczas śniadania, popijając niewielką ilością wody. Nie należy rozgryzać tabletki – trzeba ją połknąć w całości lub podzielić wzdłuż rowka, jeśli lekarz zalecił mniejszą dawkę.

Dawkowanie standardowe

Dawkowanie musi być zawsze dostosowane indywidualnie przez lekarza. Zazwyczaj leczenie rozpoczyna się od małej dawki, którą następnie stopniowo zwiększa się do optymalnej dawki podtrzymującej. Typowa dawka podtrzymująca wynosi 10 mg na dobę, choć u niektórych pacjentów wystarczające może być 5 mg na dobę. Maksymalna dawka dobowa to 20 mg. U osób z ciśnieniem rozkurczowym do 105 mmHg leczenie można rozpocząć od dawki 2,5 mg na dobę.

Dawkowanie u osób z problemami nerek lub wątroby

Pacjenci z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek lub wątroby zazwyczaj przyjmują standardowe dawki. Jednak osoby z ciężkimi zaburzeniami (np. klirens kreatyniny mniejszy niż 20 ml/min, zapalenie lub marskość wątroby) powinny rozpocząć leczenie od dawki 2,5 mg na dobę i nie przekraczać 10 mg na dobę w dalszej terapii.

Dawkowanie u osób starszych

U pacjentów w podeszłym wieku stosuje się zwykle zalecane dawkowanie, chyba że występują u nich ciężkie zaburzenia czynności nerek lub wątroby.

Ważne informacje o przerwaniu leczenia

Nie wolno nagle przerywać przyjmowania Bisoprololu VP bez konsultacji z lekarzem. Nagłe odstawienie leku, szczególnie u osób z chorobą wieńcową, może prowadzić do zawału serca, a nawet zgonu. Jeśli konieczne jest zakończenie leczenia, lekarz zaleci stopniowe zmniejszanie dawki – zazwyczaj o połowę w każdym kolejnym tygodniu.

Istnieje szereg stanów chorobowych i sytuacji, w których stosowanie tego leku jest bezwzględnie przeciwwskazane:

• Uczulenie na bisoprolol lub którykolwiek składnik leku.
• Ostra i nieleczona niewydolność serca lub stany wymagające dożylnego podawania leków wspomagających pracę serca.
• Wstrząs kardiogenny (stan, w którym serce nie jest w stanie pompować wystarczającej ilości krwi).
• Blok przedsionkowo-komorowy drugiego lub trzeciego stopnia bez stymulatora serca (zaburzenie przewodzenia impulsów elektrycznych w sercu).
• Zespół chorego węzła zatokowego (zaburzenie rytmu serca).
• Blok zatokowo-przedsionkowy.
• Bradykardia – zbyt wolna akcja serca, poniżej 60 uderzeń na minutę przed rozpoczęciem leczenia.
• Niedociśnienie tętnicze.
• Ciężka astma oskrzelowa lub ciężka obturacyjna choroba płuc.
• Późne stadium miażdżycy zarostowej tętnic obwodowych i zespół Raynauda.
• Kwasica metaboliczna (zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej organizmu).
• Nieleczony guz chromochłonny nadnerczy.
• Jednoczesne przyjmowanie floktafeniny lub sultoprydu.

Istnieje szereg sytuacji, w których Bisoprolol VP można stosować, ale wymaga to szczególnej ostrożności i ścisłej obserwacji lekarskiej:

Problemy z oddychaniem

Osoby z astmą oskrzelową lub obturacyjną chorobą płuc mogą stosować lek, ale pod ścisłą kontrolą lekarza i z jednoczesnym stosowaniem leków rozszerzających oskrzela. Przed rozpoczęciem leczenia zaleca się wykonanie badania czynności układu oddechowego. W razie wystąpienia trudności z oddychaniem może być konieczne zwiększenie dawki leków rozszerzających oskrzela lub odstawienie bisoprololu.

Cukrzyca

U pacjentów z cukrzycą, szczególnie tych z dużymi wahaniami poziomu cukru we krwi, bisoprolol może maskować objawy hipoglikemii (zbyt niskiego poziomu cukru). Należy częściej kontrolować poziom glukozy we krwi.

Problemy z tarczycą

U osób z tyreotoksykozą (nadczynnością tarczycy) lek może maskować objawy tego schorzenia, co utrudnia jego rozpoznanie i ocenę.

Zaburzenia przewodzenia w sercu

Pacjenci z blokiem przedsionkowo-komorowym pierwszego stopnia wymagają szczególnej obserwacji podczas leczenia.

Dławica Prinzmetala

U osób z tym szczególnym rodzajem dławicy piersiowej bisoprolol może zwiększać częstość i czas trwania napadów bólu.

Zaburzenia krążenia obwodowego

Lek może nasilać objawy zaburzeń krążenia obwodowego, szczególnie na początku leczenia. Dotyczy to również osób z zespołem Raynauda.

Łuszczyca

U pacjentów z przebytą lub istniejącą łuszczycą należy szczególnie rozważyć korzyści i ryzyko, ponieważ lek może wywołać lub nasilić objawy tej choroby skóry.

Alergie

Osoby w trakcie leczenia odczulającego powinny wiedzieć, że bisoprolol może zwiększać wrażliwość na alergeny i nasilać reakcje alergiczne. W przypadku ciężkiej reakcji alergicznej standardowe leczenie adrenaliną może być mniej skuteczne.

Bisoprolol VP może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, co może wpływać na skuteczność leczenia lub zwiększać ryzyko działań niepożądanych.

Leki, których nie wolno łączyć z bisoprololem

• Floktafenina: Może prowadzić do niebezpiecznego niedociśnienia lub wstrząsu.
• Sultopryd: Zwiększa ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca.

Leki, których łączenie nie jest zalecane

• Werapamil, diltiazem, beprydyl (leki rozszerzające naczynia): Mogą zbyt mocno obniżyć ciśnienie i osłabić pracę serca.
• Klonidyna: Zwiększa ryzyko gwałtownego wzrostu ciśnienia po odstawieniu oraz nadmiernego zwolnienia akcji serca.
• Inhibitory monoaminooksydazy (z wyjątkiem inhibitorów MAO-B): Mogą zbyt mocno obniżyć ciśnienie lub wywołać przełom nadciśnieniowy.

Leki wymagające ostrożności

• Leki przeciwarytmiczne (np. dyzopiramid, chinidyna, amiodaron): Mogą wpływać na przewodzenie impulsów w sercu.
• Glikozydy naparstnicy: Mogą dodatkowo zwalniać akcję serca.
• Insulina i leki przeciwcukrzycowe: Bisoprolol nasila ich działanie i maskuje objawy hipoglikemii.
• Leki do znieczulenia ogólnego: Przed zabiegiem chirurgicznym należy poinformować anestezjologa o przyjmowaniu bisoprololu.
• Leki przeciwzapalne (NLPZ): Mogą osłabiać działanie obniżające ciśnienie.
• Pochodne ergotaminy: Mogą nasilać zaburzenia krążenia obwodowego.
• Baklofen, kortykosteroidy, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, barbiturany: Mogą wpływać na działanie bisoprololu.

Jak każdy lek, Bisoprolol VP może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Często występujące (u 1-10 na 100 osób)

• Uczucie zimna lub drętwienia kończyn.
• Zmęczenie i wyczerpanie.
• Zawroty głowy i bóle głowy – te objawy występują zazwyczaj na początku leczenia, są łagodne i przemijają w ciągu 1-2 tygodni.
• Nudności, wymioty, biegunka lub zaparcia.

Niezbyt często występujące (u 1-10 na 1000 osób)

• Osłabienie i kurcze mięśni.
• Bradykardia (zbyt wolna akcja serca).
• Zaburzenia przewodzenia w sercu.
• Nasilenie niewydolności serca.
• Niedociśnienie ortostatyczne (gwałtowny spadek ciśnienia przy wstawaniu).
• Zaburzenia snu i depresja.
• Skurcz oskrzeli u osób z astmą lub obturacyjną chorobą płuc.

Rzadko występujące (u 1-10 na 10000 osób)

• Koszmary senne i omamy.
• Reakcje nadwrażliwości: świąd, nagłe zaczerwienienie twarzy, wysypka.
• Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zapalenie wątroby.
• Zwiększenie stężenia tłuszczów we krwi.
• Zaburzenia potencji.
• Zaburzenia słuchu.
• Alergiczny nieżyt nosa.
• Zmniejszone wydzielanie łez (ważne dla osób noszących soczewki kontaktowe).

Bardzo rzadko występujące (u mniej niż 1 na 10000 osób)

• Zapalenie spojówek.
• Ujawnienie się łuszczycy, nasilenie jej objawów lub wystąpienie łuszczycopodobnej wysypki.
• Łysienie.

Jeśli zauważysz jakiekolwiek niepokojące objawy podczas przyjmowania leku, niezwłocznie skontaktuj się z lekarzem. W przypadku ciężkich reakcji alergicznych (np. trudności z oddychaniem, obrzęk twarzy, warg, języka) należy natychmiast wezwać pomoc medyczną.

Przedawkowanie Bisoprololu VP może być niebezpieczne. Najczęstsze objawy to zbyt wolna akcja serca (bradykardia), zbyt niskie ciśnienie krwi, skurcz oskrzeli, ostra niewydolność serca i zbyt niski poziom cukru we krwi (hipoglikemia).

W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub wezwać pogotowie ratunkowe. Pacjenci z niewydolnością serca są szczególnie wrażliwi na działanie dużych dawek leku. Leczenie przedawkowania jest objawowe i prowadzone w warunkach szpitalnych pod ścisłym nadzorem medycznym.

Ciąża

Bisoprolol, ze względu na swoje działanie farmakologiczne, może niekorzystnie wpływać na przebieg ciąży, płód lub noworodka. Beta-blokery mogą zmniejszać przepływ krwi przez łożysko, co może prowadzić do opóźnienia wzrostu płodu, śmierci wewnątrzmacicznej, poronienia lub przedwczesnego porodu. U noworodka mogą wystąpić objawy takie jak zbyt niski poziom cukru we krwi lub zbyt wolna akcja serca.

Bisoprolol można stosować w czasie ciąży tylko w przypadku bezwzględnej konieczności, gdy korzyści dla matki przewyższają ryzyko dla płodu. Podczas takiego leczenia należy ściśle monitorować przepływ krwi przez łożysko i wzrost płodu. Noworodki matek przyjmujących bisoprolol wymagają szczególnej obserwacji przez pierwsze 3 dni życia.

Karmienie piersią

Nie wiadomo, czy bisoprolol przenika do mleka kobiecego. Z tego powodu nie zaleca się karmienia piersią podczas przyjmowania tego leku.

W badaniach klinicznych nie stwierdzono, aby bisoprolol pogarszał zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn u pacjentów z chorobą wieńcową. Jednak z powodu indywidualnych reakcji na lek u niektórych osób może wystąpić pogorszenie sprawności. Należy być szczególnie ostrożnym na początku leczenia, po zmianie dawki oraz w przypadku picia alkoholu podczas terapii.

Bisoprolol VP należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, w oryginalnym opakowaniu, aby chronić tabletki przed wilgocią. Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca. Okres ważności leku wynosi 3 lata.

Bisoprolol VP zawiera laktozę. Jeśli stwierdzono u Ciebie nietolerancję niektórych cukrów, skontaktuj się z lekarzem przed przyjęciem tego leku. Produkt nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Lek zawiera substancję czynną, która może dawać dodatni wynik w testach antydopingowych.

Nie stosuj leku u dzieci – nie ma wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności w tej grupie wiekowej.

Leczenie Bisoprololem VP jest długotrwałe i wymaga okresowej kontroli lekarskiej. Nigdy nie zmieniaj dawki ani nie przerywaj leczenia bez konsultacji z lekarzem.