Efevelon SR

Efevelon SR to nowoczesny lek przeciwdepresyjny w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu, zawierający substancję czynną wenlafaksynę. Preparat należy do grupy leków nazywanych inhibitorami zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny (SNRI). Jest stosowany w leczeniu depresji oraz różnych zaburzeń lękowych u osób dorosłych.

Wenlafaksyna działa poprzez zwiększanie stężenia ważnych substancji chemicznych w mózgu – serotoniny i noradrenaliny. U osób cierpiących na depresję lub zaburzenia lękowe poziom tych substancji jest często zbyt niski. Lek hamuje ich wychwyt zwrotny przez komórki nerwowe, co prowadzi do zwiększenia ich stężenia w przestrzeni między komórkami (szczelinie synaptycznej). Dzięki temu sygnały nerwowe są silniejsze, co pomaga w poprawie nastroju i zmniejszeniu objawów lęku.

Ważną zaletą wenlafaksyny jest to, że nie wpływa ona negatywnie na inne receptory w mózgu, co oznacza mniej działań niepożądanych typowych dla starszych leków przeciwdepresyjnych, takich jak senność, suchość w ustach czy problemy z układem sercowo-naczyniowym.

Lek jest przepisywany w następujących sytuacjach:

• Leczenie epizodów dużej depresji – pomaga w walce z objawami depresji i zapobiega ich nawrotom.
• Uogólnione zaburzenia lękowe – zmniejsza uczucie niepokoju i napięcia występujące przez większość czasu.
• Fobia społeczna – pomaga w radzeniu sobie z lękiem przed sytuacjami społecznymi lub ich unikaniem.
• Napady paniki – zmniejsza częstość i nasilenie ataków paniki, zarówno z agorafobią (lękiem przed miejscami lub sytuacjami, z których trudno się wydostać), jak i bez niej.

Efevelon SR należy przyjmować dokładnie według wskazówek lekarza. Kapsułki należy połykać w całości, popijając wodą, najlepiej podczas posiłku. Nie wolno ich dzielić, kruszyć, żuć ani rozpuszczać, ponieważ może to zakłócić przedłużone uwalnianie leku.

Dawkowanie w różnych wskazaniach

Depresja: Zazwyczaj leczenie rozpoczyna się od dawki 75 mg raz na dobę. W razie potrzeby lekarz może stopniowo zwiększać dawkę, maksymalnie do 375 mg na dobę. Zmiany dawki powinny następować w odstępach około dwóch tygodni lub dłuższych.

Zaburzenia lękowe uogólnione: Dawka początkowa to 75 mg raz na dobę, którą można zwiększyć do maksymalnie 225 mg na dobę, jeśli jest to konieczne.

Fobia społeczna: Zalecana dawka to 75 mg raz na dobę. U niektórych osób może być konieczne zwiększenie dawki do maksymalnie 225 mg na dobę.

Napady paniki: Leczenie rozpoczyna się od niższej dawki – 37,5 mg na dobę przez pierwszy tydzień, następnie zwiększa się ją do 75 mg na dobę. Maksymalna dawka to 225 mg na dobę.

Czas trwania leczenia

Leczenie depresji i zaburzeń lękowych zwykle trwa kilka miesięcy, a czasem dłużej. Nawet po ustąpieniu objawów ważne jest kontynuowanie terapii przez co najmniej sześć miesięcy, aby zapobiec nawrotom. Lekarz będzie regularnie oceniać postępy i dostosowywać leczenie do indywidualnych potrzeb.

Nie należy nagle przerywać przyjmowania leku, ponieważ może to wywołać nieprzyjemne objawy odstawienia, takie jak zawroty głowy, zaburzenia snu, nudności, bóle głowy, drżenie czy uczucie niepokoju. Lekarz pomoże stopniowo zmniejszać dawkę przez okres co najmniej jednego do dwóch tygodni, a czasem nawet dłużej. Proces ten powinien być dostosowany indywidualnie do każdego pacjenta.

Lek nie może być stosowany w następujących przypadkach:

• Uczulenie na wenlafaksynę lub którykolwiek inny składnik preparatu.
• Jednoczesne przyjmowanie nieodwracalnych inhibitorów monoaminooksydazy (IMAO) lub w ciągu 14 dni od ich odstawienia.
• Wiek poniżej 18 lat – lek nie jest zalecany dla dzieci i młodzieży.

Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o wszystkich swoich chorobach i przyjmowanych lekach. Szczególną ostrożność należy zachować w przypadku:

Myśli samobójcze

Depresja i zaburzenia lękowe mogą wiązać się ze zwiększonym ryzykiem myśli samobójczych, szczególnie na początku leczenia lub po zmianie dawki. Pacjent i jego bliscy powinni być czujni i natychmiast skontaktować się z lekarzem w przypadku pojawienia się takich myśli lub nagłych zmian w zachowaniu.

Choroby oczu

Osoby z podwyższonym ciśnieniem śródgałkowym lub z ryzykiem jaskry z zamkniętym kątem przesączania powinny zachować szczególną ostrożność.

Choroby serca i nadciśnienie

Przed rozpoczęciem leczenia oraz regularnie w jego trakcie należy wykonywać badanie EKG oraz pomiar ciśnienia krwi. Lek może powodować wzrost ciśnienia tętniczego, zwłaszcza przy wyższych dawkach. W przypadku ostrego i niekontrolowanego nadciśnienia lekarz może zalecić przerwanie stosowania leku.

Napady drgawkowe

Osoby z padaczką lub napadami drgawkowymi w przeszłości powinny być pod szczególną opieką lekarską. W razie wystąpienia drgawek należy przerwać stosowanie leku.

Hiponatremia

Lek może powodować zmniejszenie stężenia sodu we krwi, szczególnie u osób starszych, przyjmujących leki moczopędne lub z niedoborem płynów w organizmie.

Ryzyko krwawień

Wenlafaksyna może zwiększać skłonność do krwawień, szczególnie u osób starszych lub przyjmujących leki przeciwzakrzepowe (takie jak warfaryna) czy inhibitory płytek.

Zaburzenia afektywne dwubiegunowe

U osób z chorobą afektywną dwubiegunową w wywiadzie istnieje ryzyko wystąpienia epizodu manii lub hipomanii.

Cukrzyca

Lek może wpływać na kontrolę poziomu cukru we krwi, dlatego może być konieczne dostosowanie dawki leków przeciwcukrzycowych lub insuliny.

Suchość w jamie ustnej

Podczas leczenia może wystąpić suchość w ustach, co zwiększa ryzyko próchnicy. Należy szczególnie dbać o higienę jamy ustnej.

Zespół serotoninowy

Równoczesne stosowanie z innymi lekami wpływającymi na serotonę (jak tryptany stosowane w migrenach, inne leki przeciwdepresyjne, lit) może prowadzić do zespołu serotoninowego – groźnego stanu objawiającego się zmianami stanu psychicznego, niestabilnością układu autonomicznego i zaburzeniami nerwowo-mięśniowymi. W takim przypadku należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Efevelon SR może wchodzić w interakcje z wieloma lekami. Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych preparatach, w tym dostępnych bez recepty. Szczególnie ważne jest zgłoszenie przyjmowania:

• Tryptanów stosowanych w migrenach.
• Innych leków przeciwdepresyjnych (SSRI, SNRI, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, lit).
• Inhibitorów MAO, moklobemidu.
• Leków opioidowych (tramadol, fentanyl, buprenorfina, petydyna, pentazocyna).
• Dekstrometorfanu (w lekach na kaszel).
• Metadonu.
• Błękitu metylenowego.
• Ziela dziurawca zwyczajnego.
• Leków przeciwpsychotycznych (haloperydol, rysperydon, tiorydazyna).
• Leków przeciwarytmicznych (chinidyna, amiodaron, sotalol, dofetylid).
• Antybiotyków (erytromycyna, moksyfloksacyna, linezolid).
• Leków przeciwhistaminowych.
• Ketokonazolu (lek przeciwgrzybiczy).
• Metoprololu (lek na nadciśnienie).
• Leków zwiększających ryzyko krwawień (warfaryna, antykoagulanty, inhibitory płytek).

Nie należy spożywać alkoholu podczas leczenia, ponieważ może to nasilać senność i zmęczenie.

Jeśli jesteś w ciąży, planujesz ciążę lub karmisz piersią, koniecznie poinformuj o tym lekarza. Efevelon SR powinien być stosowany w ciąży tylko wtedy, gdy lekarz uzna, że potencjalne korzyści przewyższają ryzyko dla nienarodzonego dziecka. Niemowlęta, których matki przyjmowały wenlafaksynę w późnym okresie ciąży, mogą wymagać obserwacji medycznej po urodzeniu.

Wenlafaksyna przenika do mleka matki, dlatego nie zaleca się karmienia piersią podczas leczenia tym lekiem.

Efevelon SR może powodować zawroty głowy, senność i zaburzenia widzenia. Nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn, dopóki nie poznasz wpływu leku na swój organizm.

Jak każdy lek, Efevelon SR może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób.

Bardzo częste (mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10 osób)

• Zawroty głowy.
• Ból głowy.
• Senność.
• Bezsenność.
• Nudności.
• Suchość w jamie ustnej.
• Zaparcia.
• Nadmierne pocenie się, w tym poty nocne.

Częste (mogą dotyczyć do 1 na 10 osób)

• Zwiększenie stężenia cholesterolu we krwi.
• Zmniejszenie masy ciała.
• Niezwykłe sny.
• Zmniejszenie libido.
• Zwiększone napięcie mięśniowe.
• Nerwowość.
• Mrowienie lub drętwienie skóry.
• Uspokojenie.
• Drżenie.
• Splątanie.
• Depersonalizacja (poczucie oderwania od rzeczywistości).
• Zaburzenia widzenia, w tym rozszerzenie źrenic.
• Nadciśnienie tętnicze.
• Rozszerzenie naczyń krwionośnych (uderzenia gorąca, zaczerwienienie).
• Kołatanie serca.
• Ziewanie.
• Zmniejszenie łaknienia.
• Wymioty.
• Zaburzenia ejakulacji lub orgazmu.
• Zaburzenia erekcji.
• Zaburzenia miesiączkowania.
• Problemy z oddawaniem moczu.
• Częstomocz.
• Osłabienie.
• Dreszcze.

Rzadsze działania niepożądane

Mogą wystąpić również rzadsze objawy, takie jak wybroczyny, krwawienia, zaburzenia koordynacji, omamy, tachykardia, wysypka, łysienie, zatrzymanie moczu, reakcje alergiczne czy zespół serotoninowy.

Kiedy skontaktować się z lekarzem?

Natychmiast skontaktuj się z lekarzem lub udaj do szpitala, jeśli wystąpią:

• Myśli samobójcze lub myśli o samookaleczeniu.
• Objawy zespołu serotoninowego (pobudzenie, omamy, gorączka, przyspieszony oddech, szybkie bicie serca, sztywność mięśni, nudności, wymioty, biegunka).
• Ciężkie reakcje alergiczne (obrzęk twarzy, warg, języka, trudności w oddychaniu).
• Nagłe silne bóle w klatce piersiowej.
• Zaburzenia widzenia, w tym ból oczu.
• Objawy przedawkowania.

W przypadku przyjęcia zbyt dużej dawki leku należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać do szpitala. Objawy przedawkowania mogą obejmować zaburzenia rytmu serca, zmiany poziomu świadomości, rozszerzenie źrenic i drgawki.

Jedna kapsułka Efevelon SR 75 mg zawiera chlorowodorek wenlafaksyny odpowiadający 75 mg wenlafaksyny. Substancje pomocnicze to między innymi sacharoza, hydroksypropyloceluloza, hypromeloza, talk, krzemionka koloidalna bezwodna oraz składniki otoczki kapsułki, w tym żelatyna i barwniki (żółcień pomarańczowa E 110, żółcień chinolinowa E 104, tytanu dwutlenek E 171).

Ważne informacje o składnikach:

• Preparat zawiera sacharozę – osoby z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy nie powinny stosować tego leku.
• Zawiera barwnik żółcień pomarańczową (E 110), który u wrażliwych osób może wywołać reakcję alergiczną.

Lek należy przechowywać w szczelnie zamkniętym opakowaniu, w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Nie stosować po upływie terminu ważności podanego na opakowaniu. Termin ważności odnosi się do ostatniego dnia danego miesiąca.

Actavis Group PTC ehf, Reykjavikurvegi 76-78, Hafnarfjörður, Islandia.

Efevelon SR to skuteczny lek przeciwdepresyjny i przeciwlękowy, który pomaga przywrócić równowagę chemiczną w mózgu. Kluczem do sukcesu leczenia jest regularne przyjmowanie leku zgodnie z zaleceniami lekarza, cierpliwość (poprawa może nastąpić dopiero po kilku tygodniach) oraz systematyczna kontrola u lekarza. Nie należy samodzielnie przerywać leczenia ani zmieniać dawki. W razie jakichkolwiek wątpliwości lub niepokojących objawów zawsze należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.