Menu
Kategorie
Leki bez recepty (OTC)
Leki na receptę (RX)
Suplementy diety
Wyroby medyczne
Środki spożywcze
Dermokosmetyki
Poradniki
Schorzenia
Substancje czynne
Interakcje
Porady
Kalkulatory
Badania klinicznePopularne
Aranesp to lek w postaci roztworu do wstrzykiwań, którego głównym składnikiem jest darbepoetyna alfa. Jest stosowany głównie w leczeniu anemii spowodowanej przewlekłą niewydolnością nerek oraz w leczeniu anemii u pacjentów z nowotworami. Działa poprzez stymulację produkcji czerwonych krwinek w szpiku kostnym, co pomaga zwiększyć poziom hemoglobiny we krwi. Lek jest przeznaczony dla dorosłych i dzieci.
Ulotka Aranesp dla Pacjenta
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Aranesp – lek na niedokrwistość związaną z przewlekłą niewydolnością nerek i chemioterapią
Aranesp to nowoczesny preparat stosowany w leczeniu objawowej niedokrwistości. Niedokrwistość, zwana również anemią, występuje wtedy, gdy we krwi jest zbyt mało czerwonych krwinek. Objawy tego stanu mogą obejmować zmęczenie, osłabienie i duszność, które znacząco obniżają jakość życia pacjenta.
Lek jest przeznaczony dla dorosłych i dzieci powyżej pierwszego roku życia z przewlekłą niewydolnością nerek oraz dla dorosłych pacjentów otrzymujących chemioterapię z powodu chorób nowotworowych (z wyjątkiem nowotworów złośliwych pochodzenia szpikowego).
Jak działa Aranesp?
Aranesp zawiera substancję czynną darbepoetynę alfa, która działa podobnie jak naturalny hormon wytwarzany przez nerki – erytropoetyna. Ten hormon odpowiada za produkcję czerwonych krwinek w szpiku kostnym.
Gdy nerki nie działają prawidłowo lub gdy organizm jest osłabiony chemioterapią, produkcja erytropoetyny spada, co prowadzi do niedokrwistości. Aranesp stymuluje komórki macierzyste w szpiku kostnym do wytwarzania większej ilości czerwonych krwinek, zwiększając tym samym stężenie hemoglobiny we krwi. Hemoglobina to białko odpowiedzialne za przenoszenie tlenu do wszystkich tkanek organizmu.
Darbepoetyna alfa posiada specjalną budowę – ma pięć łańcuchów węglowodanowych (podczas gdy naturalna erytropoetyna ma trzy), co sprawia, że działa dłużej niż tradycyjne preparaty erytropoetyny. Dzięki temu lek można podawać rzadziej – raz w tygodniu, raz na dwa tygodnie lub nawet raz w miesiącu.
Pierwsze efekty leczenia są odczuwalne po około czterech tygodniach od rozpoczęcia terapii, ponieważ organizm potrzebuje czasu na wytworzenie wystarczającej liczby nowych czerwonych krwinek.
Jak stosować Aranesp?
Aranesp jest dostępny w postaci roztworu do wstrzykiwań w ampułkostrzykawkach o różnych stężeniach (10, 15, 20, 30, 40, 50, 60, 80, 100 lub 500 mikrogramów). Lek można podawać na dwa sposoby:
- Podskórnie (s.c.) – wstrzyknięcie pod skórę, zalecane szczególnie dla pacjentów, którzy nie są poddawani hemodializie, aby uniknąć nakłuwania żył obwodowych.
- Dożylnie (i.v.) – bezpośrednio do żyły.
Dawkowanie u pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek
Dawka początkowa wynosi zazwyczaj 0,45 mikrograma na kilogram masy ciała raz w tygodniu. U pacjentów niepoddawanych dializie można stosować dawkę 0,75 mikrograma na kilogram masy ciała raz na dwa tygodnie lub u dorosłych 1,5 mikrograma na kilogram masy ciała raz w miesiącu.
Lekarz będzie regularnie kontrolował poziom hemoglobiny we krwi (co jeden do dwóch tygodni) i w razie potrzeby dostosuje dawkę. Celem leczenia jest osiągnięcie stężenia hemoglobiny w zakresie od 10 do 12 gramów na decylitr, które pozwala na normalne funkcjonowanie organizmu.
Dawkowanie u pacjentów otrzymujących chemioterapię
Lek podaje się podskórnie w dawce:
- 6,75 mikrograma na kilogram masy ciała raz na trzy tygodnie, lub
- 2,25 mikrograma na kilogram masy ciała raz w tygodniu.
Leczenie należy zakończyć około cztery tygodnie po ostatnim cyklu chemioterapii.
Samodzielne podawanie leku
Lekarz może zadecydować, że pacjent będzie mógł samodzielnie wstrzykiwać lek w domu. Przed rozpoczęciem samodzielnego podawania leku, lekarz, pielęgniarka lub farmaceuta przeprowadzą odpowiednie szkolenie. Nigdy nie należy podawać leku dożylnie we własnym zakresie – tylko podskórnie.
Kiedy nie stosować leku Aranesp?
Aranesp nie może być stosowany w następujących sytuacjach:
- Nadwrażliwość (uczulenie) na darbepoetynę alfa, erytropoetynę wytwarzaną metodami inżynierii genetycznej (r-HuEPO) lub którykolwiek ze składników preparatu.
- Nieleczone nadciśnienie tętnicze lub nadciśnienie, które nie poddaje się leczeniu.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Aranesp należy poinformować lekarza, jeśli:
- Występuje wysokie ciśnienie tętnicze, które jest kontrolowane lekami.
- Pacjent ma niedokrwistość sierpowatokrwinkową.
- Występują napady padaczkowe lub drgawki.
- Pacjent ma choroby wątroby.
- Stosowane leki na niedokrwistość nie przynoszą skutku.
- Występuje uczulenie na lateks (nasadka na igłę w ampułkostrzykawce zawiera pochodną lateksu).
Ważne informacje dotyczące bezpieczeństwa
Monitorowanie ciśnienia tętniczego: W trakcie leczenia, szczególnie na początku terapii, należy regularnie kontrolować ciśnienie krwi. Jeśli wystąpią objawy takie jak silny ból głowy, senność, dezorientacja, problemy z widzeniem, nudności, wymioty lub napady drgawek, mogą one wskazywać na bardzo wysokie ciśnienie tętnicze – w takim przypadku należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.
Kontrola poziomu hemoglobiny: Lekarz będzie starał się utrzymać stężenie hemoglobiny w zakresie od 10 do 12 gramów na decylitr. Zbyt wysokie stężenie hemoglobiny (powyżej 12 gramów na decylitr) może zwiększać ryzyko wystąpienia chorób serca i naczyń krwionośnych, zawału mięśnia sercowego, udaru i zgonu.
Suplementacja żelazem: Przed rozpoczęciem leczenia i w jego trakcie lekarz zbada parametry gospodarki żelazem. Jeśli stężenie ferrytyny jest mniejsze niż 100 mikrogramów na litr lub wysycenie transferyny jest mniejsze niż 20 procent, zaleca się uzupełniające stosowanie preparatów żelaza.
Aplazja układu czerwonokrwinkowego (PRCA): Jeśli pacjent zauważy nasilenie zmęczenia i brak energii, może to oznaczać wystąpienie rzadkiego powikłania, w którym organizm przestaje produkować lub zmniejsza produkcję czerwonych krwinek. W takim przypadku należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.
Ciężkie reakcje skórne: U pacjentów leczonych epoetynami zgłaszano przypadki zespołu Stevensa-Johnsona oraz toksycznego martwiczego oddzielania się naskórka. Objawy mogą obejmować czerwonawe plamy na skórze, pęcherze, złuszczanie się skóry, owrzodzenia jamy ustnej, gardła, nosa, narządów płciowych i oczu, poprzedzone gorączką i objawami grypopodobnymi. W przypadku wystąpienia takich objawów należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem.
Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, Aranesp może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
U pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek
Bardzo często (u więcej niż 1 na 10 osób):
- Wysokie ciśnienie krwi (nadciśnienie).
- Reakcje alergiczne.
Często (u 1 do 10 osób na 100):
- Udar.
- Ból w miejscu wstrzyknięcia.
- Wysypka i/lub zaczerwienienie skóry.
Niezbyt często (u mniej niż 1 osoby na 100):
- Tworzenie się zakrzepów krwi (zakrzepica).
- Drgawki.
- Siniak i krwawienie w miejscu wstrzyknięcia.
- Zakrzepica podczas dializy (u pacjentów leczonych hemodializami).
U pacjentów z chorobą nowotworową
Bardzo często:
- Reakcje alergiczne.
Często:
- Wysokie ciśnienie krwi (nadciśnienie tętnicze).
- Tworzenie się zakrzepów krwi (zakrzepica).
- Ból w miejscu wstrzyknięcia.
- Wysypka i/lub zaczerwienienie skóry.
- Zatrzymanie płynów (obrzęki).
- Ból stawów.
Niezbyt często:
- Drgawki.
- Siniak i krwawienie w miejscu wstrzyknięcia.
Wszyscy pacjenci
Częstość nieznana (nie można określić na podstawie dostępnych danych):
- Aplazja układu czerwonokrwinkowego (PRCA).
- Ciężkie reakcje alergiczne, takie jak: anafilaksja, obrzęk twarzy, warg, jamy ustnej, języka lub gardła (obrzęk naczynioruchowy), duszność, wysypka skórna, pokrzywka.
- Zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka.
Interakcje z innymi lekami
Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym tych wydawanych bez recepty. Ilość czerwonych krwinek we krwi może wpływać na działanie niektórych leków, szczególnie:
- Cyklosporyna – lek osłabiający układ odpornościowy.
- Takrolimus – lek osłabiający układ odpornościowy.
W przypadku stosowania tych leków razem z Aranesp, lekarz będzie monitorował ich stężenie we krwi i w razie potrzeby dostosuje dawkę.
Jedzenie i picie nie wpływa na działanie leku Aranesp.
Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży, przypuszcza, że może być w ciąży lub planuje ciążę, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem leku.
Ciąża: Nie prowadzono badań dotyczących stosowania leku Aranesp u kobiet w ciąży. Decyzję o stosowaniu leku w okresie ciąży podejmuje lekarz, oceniając potencjalne korzyści i ryzyko.
Karmienie piersią: Brak danych dotyczących przenikania darbepoetyny alfa do mleka ludzkiego. Zaleca się przerwanie karmienia piersią podczas stosowania leku Aranesp.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Aranesp nie powinien wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
Przedawkowanie
Przedawkowanie leku Aranesp może prowadzić do nadmiernego zwiększenia liczby krwinek (policytemia), co może powodować zagrażające życiu powikłania ze strony układu sercowo-naczyniowego, takie jak:
- Nadciśnienie tętnicze.
- Udar mózgu.
- Drgawki.
W razie przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Może być konieczne przeprowadzenie flebotomii (upuszczania krwi) w przypadku policytemii oraz monitorowanie stężenia hemoglobiny.
Przechowywanie leku
Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.
- Przechowywać w temperaturze od 2°C do 8°C (w lodówce).
- Nie zamrażać. Nie stosować leku, jeśli podejrzewa się, że został zamrożony.
- Po wyjęciu z lodówki lek można przechowywać przez okres do siedmiu dni w temperaturze pokojowej (do 25°C).
- Ampułkostrzykawkę, która osiągnęła temperaturę pokojową, należy użyć w ciągu siedmiu dni lub wyrzucić.
- Ampułkostrzykawkę należy przechowywać w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem.
Skład leku
Substancją czynną leku jest darbepoetyna alfa. Jedna ampułkostrzykawka zawiera 10, 15, 20, 30, 40, 50, 60, 80, 100 lub 500 mikrogramów darbepoetyny alfa, w zależności od postaci leku.
Substancje pomocnicze:
- Sodu dwufosforan.
- Sodu wodorofosforan.
- Sodu chlorek.
- Polisorbat 80.
- Woda do wstrzykiwań.
Roztwór powinien być przejrzysty, bezbarwny lub lekko opalizujący. Nie należy mieszać leku z innymi produktami leczniczymi.
Podmiot odpowiedzialny
AMGEN EUROPE B.V.
Minervum 7061
NL-4817 ZK Breda
Holandia
LEKsykon wiedzy
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Aranesp, roztwór do wstrzykiwań, 40 µg/0,4 ml | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Aranesp dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Aranesp stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Aranesp to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 40 µg/0,4 ml |
| Postać | roztwór do wstrzykiwań |
| Producent | Producentem Aranesp jest |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Charakterystyka Aranesp
Tabela charakterystyki leku
Poradniki dla pacjenta
Powiązane wg kategorii
Cena Aranesp w aptekach
Ładowanie…
Wskazania stosowania Aranesp
Zastosuj ten lek w przypadku wystąpienia:
Gdzie kupisz najtaniej Aranesp?
FAQ
Jak szybko działa Aranesp?
Pierwsze efekty leczenia Aranesp są odczuwalne po około czterech tygodniach od rozpoczęcia terapii, ponieważ organizm potrzebuje czasu na wytworzenie wystarczającej liczby nowych czerwonych krwinek.
Czy Aranesp można podawać samodzielnie w domu?
Tak, lekarz może zadecydować o samodzielnym podawaniu leku przez pacjenta. Przed rozpoczęciem samodzielnego wstrzykiwania konieczne jest przeszkolenie przez lekarza, pielęgniarkę lub farmaceutę. Lek można podawać tylko podskórnie, nigdy dożylnie we własnym zakresie.
Jak często trzeba podawać Aranesp?
Częstotliwość podawania zależy od wskazań i schematu leczenia ustalonego przez lekarza. Lek można podawać raz w tygodniu, raz na dwa tygodnie lub raz w miesiącu.
Czy podczas stosowania Aranesp trzeba przyjmować żelazo?
Tak, w wielu przypadkach lekarz zaleca uzupełniające stosowanie preparatów żelaza, szczególnie gdy stężenie ferrytyny jest mniejsze niż 100 mikrogramów na litr lub wysycenie transferyny jest mniejsze niż 20 procent.
Czy Aranesp można stosować u dzieci?
Tak, Aranesp jest wskazany u dzieci powyżej pierwszego roku życia w leczeniu niedokrwistości związanej z przewlekłą niewydolnością nerek. Nie jest zalecany u dzieci otrzymujących chemioterapię.
Co zrobić jeśli pominięto dawkę Aranesp?
Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki. W razie pominięcia dawki należy skontaktować się z lekarzem w celu omówienia terminu wstrzyknięcia kolejnej dawki.
Czy Aranesp wpływa na prowadzenie pojazdów?
Aranesp nie powinien wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
Nie daj się jesieni
