Neofuragina

NEOFURAGINA to lek zawierający substancję czynną furaginę (furazydynę), która należy do grupy chemioterapeutyków o szerokim spektrum działania. Furagina hamuje rozwój i namnażanie się patogennych bakterii odpowiedzialnych za infekcje dolnych dróg moczowych. Jej działanie polega na hamowaniu syntezy białek bakteryjnych i uszkadzaniu bakteryjnego DNA, co prowadzi do zahamowania procesu namnażania się bakterii. Dodatkowo pochodne nitrofuranu aktywują układ odpornościowy organizmu.

Lek wykazuje działanie bakteriostatyczne wobec wielu bakterii Gram-dodatnich i Gram-ujemnych, w tym m.in. Staphylooccus aureus, S. faecalis, S. epidermidis, Salmonella spp., Shigella spp., Klebsiella spp., Proteus spp., Escherichia spp., Enterobacter spp. Furagina posiada również pewne właściwości przeciwpierwotniakowe i przeciwgrzybicze.

NEOFURAGINA jest wskazana do stosowania w leczeniu zakażeń dolnych dróg moczowych. Skutecznie łagodzi objawy związane z tymi zakażeniami, takie jak:

• Pieczenie podczas oddawania moczu.
• Ból podczas oddawania moczu.
• Częste parcie na mocz.

Lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami zawartymi w ulotce lub według wskazań lekarza czy farmaceuty.

Zalecane dawkowanie dla dorosłych:

• Pierwszy dzień leczenia: 2 tabletki (100 mg furaginy) 4 razy na dobę.
• Kolejne dni (2-8): 2 tabletki (100 mg furaginy) 3 razy na dobę.

Lek należy przyjmować doustnie podczas posiłków zawierających białko, co zwiększa wchłanianie furaginy. Tabletkę należy połknąć w całości, popijając dużą ilością niegazowanej wody.

Standardowa kuracja trwa 7-8 dni. Jeśli po tym czasie objawy nie ustąpią lub ulegną nasileniu, należy skonsultować się z lekarzem. W razie konieczności kurację można powtórzyć po 10-15 dniach przerwy.

Nie należy stosować NEOFURAGINY w następujących przypadkach:

• Nadwrażliwość na furaginę lub którykolwiek z pozostałych składników leku.
• Pierwszy i trzeci trymestr ciąży oraz okres porodu.
• Okres karmienia piersią.
• Niewydolność nerek (klirens kreatyniny poniżej 60 ml/min lub podwyższony poziom kreatyniny w surowicy).
• Polineuropatia (zaburzenie układu nerwowego związane z uszkodzeniem nerwów obwodowych).
• Niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej (choroba związana z genetycznie uwarunkowanym niedoborem enzymu).
• Wiek poniżej 18 roku życia.

Przed zastosowaniem NEOFURAGINY należy skonsultować się z lekarzem, jeśli:

• Wystąpią objawy ze strony układu nerwowego, takie jak mrowienie, drętwienie czy uczucie przebiegających prądów. Mogą to być objawy uszkodzenia nerwów obwodowych, które w ciężkich przypadkach mogą być nieodwracalne.
• Pacjent ma cukrzycę, zaburzenia czynności nerek lub wątroby, zaburzenia układu nerwowego, niedokrwistość, zaburzenia elektrolitowe lub niedobór witamin z grupy B.
• Wystąpią objawy takie jak gorączka, dreszcze, kaszel, bóle w klatce piersiowej czy duszność.

Podczas leczenia NEOFURAGINĄ należy:

• Unikać spożywania alkoholu.
• W przypadku długotrwałego stosowania regularnie kontrolować krew oraz czynność nerek i wątroby.

NEOFURAGINA zawiera laktozę jednowodną i sacharozę. Pacjenci z nietolerancją niektórych cukrów powinni skonsultować się z lekarzem przed przyjęciem leku.

Działania niepożądane występujące często:

• Nudności i nadmierne oddawanie gazów.
• Bóle głowy.

Działania niepożądane występujące rzadko:

• Reakcje alergiczne, w tym reakcje anafilaktyczne i obrzęk naczynioruchowy.
• Ciężkie reakcje skórne (złuszczające zapalenie skóry, rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona).
• Zaburzenia czynności wątroby, w tym żółtaczka cholestatyczna i martwica wątroby.

Działania niepożądane o nieznanej częstości:

• Świąd, pokrzywka, wysypka.
• Zawroty głowy, senność, zaburzenia widzenia.
• Uszkodzenie nerwów obwodowych.
• Reakcje ze strony układu oddechowego (duszność, kaszel, bóle w klatce piersiowej).
• Dolegliwości żołądkowo-jelitowe (wymioty, zaparcie, biegunka, bóle brzucha).
• Przemijające łysienie.

NEOFURAGINA może wchodzić w interakcje z następującymi lekami:

• Pochodne chinolonu (np. kwas nalidyksowy, norfloksacyna) – furagina może hamować ich działanie przeciwbakteryjne.
• Antybiotyki z grupy aminoglikozydów i tetracyklin – nasilają działanie przeciwbakteryjne furaginy.
• Probenecyd i sulfinpirazon – mogą zmniejszać wydalanie furaginy i zwiększać jej toksyczność.
• Leki zobojętniające sok żołądkowy zawierające trójkrzemian magnezu – hamują wchłanianie furaginy.
• Witaminy z grupy B – zwiększają wchłanianie pochodnych nitrofuranu.

Wskazane jest, aby kurację chemioterapeutykami uzupełniać probiotykami, które pomogą utrzymać prawidłową równowagę mikrobiologiczną organizmu.

Podczas podawania furaginy wyniki oznaczeń glukozy w moczu z użyciem roztworów zawierających siarczan miedzi mogą być fałszywie dodatnie. Wyniki oznaczeń glukozy w moczu wykonywanych metodami enzymatycznymi są prawidłowe.

Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.