Doxar

Lek ten powinien być stosowany zgodnie z zaleceniami lekarza. W przypadku nadciśnienia tętniczego, zalecana dawka początkowa to 1 mg na dobę. Jeżeli po 1-2 tygodniach lekarz uzna to za konieczne, dawka może zostać zwiększona do 2 mg, następnie do 4 mg, a w końcu do 8 mg na dobę. Średnia dawka podtrzymująca wynosi od 2 do 4 mg na dobę, a maksymalna dawka dobowa to 16 mg.
W przypadku łagodnego rozrostu gruczołu krokowego, zalecana dawka początkowa to 1 mg na dobę. Po tygodniu, lekarz może zdecydować o zwiększeniu dawki do 2 mg, a następnie do 4 mg na dobę. Maksymalna dawka to 8 mg na dobę. Nie ma konieczności dostosowania dawki leku u pacjentów w podeszłym wieku.

Lek może powodować różne działania niepożądane. Często występujące objawy to zakażenia dróg oddechowych, zakażenia dróg moczowych, zapalenie pęcherza, nietrzymanie moczu, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, bóle głowy, zaburzenia akomodacji, senność, zawroty głowy, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, obrzęki, kołatanie serca, przyspieszone bicie serca, ból w klatce piersiowej, zapalenie oskrzeli, kaszel, duszność oraz katar.
Rzadziej mogą występować reakcje alergiczne, zwiększenie apetytu i pragnienie, jadłowstręt, ból stawów, skaza moczanowa, pobudzenie, niepokój, depresja, bezsenność, nerwowość, chwiejność emocjonalna, udar naczyniowy mózgu, niedoczulica, omdlenie, drżenie, apatia, łzawienie, światłowstręt, szum w uszach, niedokrwienie obwodowe oraz dławica piersiowa.

Lek Doxar jest przeciwwskazany gdy:
– pacjent ma uczulenie na substancję czynną lub na pochodne chinazoliny (np. prazosynę, terazosynę) lub na którykolwiek z pozostałych składników tego leku,
– u pacjenta wystąpiło kiedykolwiek niedociśnienie ortostatyczne,
– u pacjenta występuje łagodny rozrost gruczołu krokowego z jednoczesnym przekrwieniem górnych dróg moczowych; przewlekłe infekcje dróg moczowych lub kamica pęcherza moczowego,
– pacjent ma niedociśnienie tętnicze,
– pacjentka karmi piersią.

W razie przyjęcia większej niż zalecane dawki leku, należy niezwłocznie zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. W przypadku przedawkowania prowadzącego do hipotonii (obniżenie ciśnienia tętniczego poniżej
100 mmHg ciśnienia skurczowego i 60 mmHg ciśnienia rozkurczowego), pacjenta należy ułożyć na plecach z uniesionymi nogami. Zależnie od występujących objawów lekarz zastosuje odpowiednie leczenie.