Menu
Kategorie
Leki bez recepty (OTC)
Leki na receptę (RX)
Suplementy diety
Wyroby medyczne
Środki spożywcze
Dermokosmetyki
Poradniki
Schorzenia
Substancje czynne
Interakcje
Porady
Kalkulatory
Badania klinicznePopularne
Trifas 200 stosowany jest w celu zachowania diurezy, w przypadku wystąpienia obrzęków, przesięków i wysokiego ciśnienia tętniczego krwi u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek, również u pacjentów dializowanych, jeśli diureza resztkowa wynosi więcej niż 200 ml/dobę. Substancją czynną produktu leczniczego jest torasemid, który należy do grupy leków nazywanych diuretykami pętlowymi.
Ulotka Trifas 200 dla Pacjenta
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Trifas 200 – specjalistyczny lek moczopędny dla pacjentów z ciężką niewydolnością nerek
Trifas 200 to roztwór do infuzji zawierający torasemid w stężeniu 10 mg/ml. Jest to specjalistyczny lek moczopędny przeznaczony wyłącznie dla pacjentów z ciężką niewydolnością czynności nerek. Każda ampułka zawiera 20 ml roztworu, co odpowiada 200 mg substancji czynnej – torasemidu. Preparat dostępny jest w formie przezroczystego, bezbarwnego roztworu przeznaczonego do podawania dożylnego.
Kiedy stosuje się Trifas 200?
Lek jest przeznaczony wyłącznie dla pacjentów z ciężką niewydolnością nerek, u których klirens kreatyniny wynosi mniej niż 20 ml/min lub stężenie kreatyniny przekracza 6 mg/dl. Trifas 200 stosuje się w celu:
- Zachowania prawidłowej diurezy (wydalania moczu).
- Zmniejszenia obrzęków i przesięków towarzyszących niewydolności nerek.
- Obniżenia wysokiego ciśnienia tętniczego krwi u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek.
- Leczenia pacjentów dializowanych, u których diureza resztkowa (pozostała zdolność wydalania moczu) wynosi więcej niż 200 ml na dobę.
Bardzo ważne: Nie wolno stosować tego leku u osób z prawidłową lub tylko umiarkowanie upośledzoną czynnością nerek – ze względu na ryzyko nadmiernej utraty wody i elektrolitów.
Jak działa Trifas 200?
Torasemid zawarty w leku należy do grupy leków moczopędnych pętlowych. Jego działanie polega na blokowaniu wchłaniania zwrotnego jonów sodowych i chlorkowych w specyficznej części nerki zwanej ramieniem wstępującym pętli Henlego. Dzięki temu organizm wydala więcej sodu i wody z moczem, co prowadzi do:
- Zmniejszenia obrzęków.
- Obniżenia ciśnienia tętniczego krwi.
- Poprawy funkcjonowania organizmu u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek.
Działanie moczopędne pojawia się szybko – maksymalny efekt występuje w ciągu godziny po podaniu dożylnym i utrzymuje się do 12 godzin. Lek działa nawet wtedy, gdy inne leki moczopędne (np. tiazydowe) są nieskuteczne.
Jak stosować Trifas 200?
Leczenie produktem Trifas 200 musi odbywać się wyłącznie pod ścisłą kontrolą lekarską w warunkach szpitalnych. Dawkowanie jest ustalane indywidualnie dla każdego pacjenta w zależności od stopnia niewydolności nerek.
Sposób podawania
Lek podaje się wyłącznie dożylnie w postaci powolnego wlewu za pomocą pompy infuzyjnej. Nie wolno podawać szybciej niż 0,4 ml na minutę (co odpowiada 4 mg torasemidu na minutę). Nie wolno podawać dotętniczo!
Dawkowanie u dorosłych
- Dawka początkowa: 5 ml roztworu na dobę (50 mg torasemidu) w powolnym wlewie dożylnym.
- Zwiększenie dawki: Jeśli wydalanie moczu jest niewystarczające, dawkę można zwiększyć do 10-20 ml na dobę (100-200 mg torasemidu), podawaną w ciągu godziny za pomocą pompy infuzyjnej.
- Czas leczenia: Produktu nie należy podawać dożylnie dłużej niż przez 1 tydzień. Zaleca się jak najszybszą zmianę na postać doustną.
Szczególne grupy pacjentów
- Pacjenci w podeszłym wieku: Nie wymaga się modyfikowania dawki.
- Pacjenci z niewydolnością wątroby: Leczenie powinno być prowadzone ze szczególną ostrożnością.
- Dzieci i młodzież: Nie zaleca się stosowania u osób poniżej 18 roku życia ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa.
Jak przygotować ampułkę?
Ampułki Trifas 200 są typu OPC (one-point-cut) – nie wymagają piłowania. Należy trzymać ampułkę tak, aby kolorowy punkt był skierowany do góry, postukać nią, aby cały roztwór przemieścił się do dolnej części, a następnie odłamać szyjkę od dolnej części ampułki.
Kiedy nie wolno stosować leku Trifas 200?
Nie wolno stosować tego leku w następujących sytuacjach:
- Uczulenie na torasemid, sulfonylomocznik lub którykolwiek inny składnik leku.
- Niewydolność nerek z bezmoczem (brakiem wydalania moczu).
- Śpiączka wątrobowa lub stan przedśpiączkowy.
- Niskie ciśnienie krwi.
- Zmniejszenie objętości krwi krążącej (hipowolemia).
- Obniżone stężenie sodu i potasu we krwi.
- Znaczne zaburzenia opróżniania pęcherza moczowego (np. spowodowane przerostem gruczołu krokowego).
- Karmienie piersią.
- Prawidłowa lub tylko umiarkowanie upośledzona czynność nerek (klirens kreatyniny powyżej 30 ml/min i/lub stężenie kreatyniny w surowicy poniżej 3,5 mg/dl) – ze względu na ryzyko nadmiernej utraty wody i elektrolitów.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Sytuacje wymagające szczególnej ostrożności
Ze względu na ograniczone dane kliniczne, torasemidu nie należy stosować w przypadku:
- Dny moczanowej.
- Zaburzeń rytmu serca (np. blok zatokowo-przedsionkowy, blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia).
- Zaburzeń równowagi kwasowo-zasadowej.
- Jednoczesnego stosowania soli litu, antybiotyków aminoglikozydowych i cefalosporyn.
- Zaburzeń czynności nerek spowodowanych związkami nefrotoksycznymi.
Regularne badania kontrolne
Podczas długotrwałego leczenia torasemidem konieczna jest regularna kontrola:
- Gospodarki wodno-elektrolitowej – zwłaszcza stężenia potasu w osoczu krwi.
- Stężenia glukozy – szczególnie u pacjentów z cukrzycą lub predyspozycjami do jej rozwoju.
- Stężenia kwasu moczowego, kreatyniny i lipidów we krwi.
- Morfologii krwi – liczby erytrocytów, leukocytów i trombocytów.
Uwagi dla sportowców
Stosowanie produktu Trifas 200 może dawać pozytywne wyniki testów antydopingowych. Skutki stosowania leku jako środka dopingowego są nieprzewidywalne i mogą stanowić zagrożenie dla zdrowia.
Interakcje z innymi lekami
Torasemid może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami. Zawsze poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach. Najważniejsze interakcje to:
Leki obniżające ciśnienie krwi
Torasemid nasila działanie innych leków przeciwnadciśnieniowych, zwłaszcza inhibitorów konwertazy angiotensyny. Ich jednoczesne stosowanie może spowodować gwałtowne obniżenie ciśnienia krwi.
Glikozydy nasercowe
Zmniejszenie stężenia potasu spowodowane przez torasemid może zwiększać i nasilać działania niepożądane glikozydów naparstnicy.
Leki przeciwcukrzycowe
Torasemid może osłabiać działanie leków stosowanych w cukrzycy.
Leki przeciwzapalne
Probenecid i niesteroidowe leki przeciwzapalne (np. indometacyna, kwas acetylosalicylowy) mogą hamować moczopędne i przeciwnadciśnieniowe działanie torasemidu.
Antybiotyki i leki przeciwnowotworowe
Torasemid może nasilać toksyczne działanie na narząd słuchu i nerki antybiotyków aminoglikozydowych (kanamycyna, gentamycyna, tobramycyna) oraz leków przeciwnowotworowych zawierających pochodne platyny (cisplatyna).
Sole litu
Jednoczesne stosowanie może powodować zwiększenie stężenia litu w surowicy i nasilać jego działanie, w tym działania niepożądane.
Inne interakcje
- Torasemid może nasilać działanie teofiliny oraz leków zwiotczających mięśnie.
- Leki przeczyszczające oraz kortykosteroidy mogą zwiększać utratę potasu.
- Torasemid może zmniejszać naczyniokurczące działanie amin katecholowych (epinefryna, norepinefryna).
Ciąża i karmienie piersią
Ciąża
Brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania torasemidu u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach wykazały, że torasemid przenika przez łożysko i może wykazywać działanie toksyczne na płód. Nie zaleca się stosowania produktu Trifas 200 podczas ciąży.
Lek może być zastosowany jedynie w przypadku bezwzględnej konieczności, w najmniejszej skutecznej dawce, pod ścisłym nadzorem lekarskim. Leki moczopędne nie są odpowiednie w leczeniu nadciśnienia i obrzęków u kobiet ciężarnych, ponieważ mogą zaburzać przepływ przez łożysko i wzrost wewnątrzmaciczny.
Karmienie piersią
Stosowanie torasemidu podczas karmienia piersią jest przeciwwskazane. Nie wiadomo, czy lek przenika do mleka matki. Jeżeli zastosowanie leku jest konieczne, należy zaprzestać karmienia piersią.
Wpływ na prowadzenie pojazdów i obsługę maszyn
Nawet przy prawidłowym stosowaniu torasemid może zmieniać czas reakcji i zaburzać zdolność do prowadzenia pojazdów oraz obsługiwania maszyn. Dotyczy to zwłaszcza:
- Początkowego okresu leczenia.
- Okresu po zwiększeniu dawki.
- Okresu po zastąpieniu innego leku.
- Jednoczesnego spożycia alkoholu.
Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, Trifas 200 może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Częste działania niepożądane (mogą dotyczyć do 1 na 10 osób)
- Zaostrzona zasadowica metaboliczna.
- Kurcze mięśni (zwłaszcza na początku leczenia).
- Podwyższenie stężenia kwasu moczowego i glukozy we krwi.
- Podwyższenie stężenia lipidów we krwi (trójglicerydy, cholesterol).
- Obniżone stężenie potasu we krwi (hipokaliemia).
- Zaburzenia żołądkowo-jelitowe: utrata apetytu, bóle brzucha, nudności, wymioty, biegunka, zaparcia.
- Zwiększenie aktywności niektórych enzymów wątrobowych.
- Bóle i zawroty głowy.
- Uczucie zmęczenia i osłabienie (zwłaszcza na początku leczenia).
Niezbyt częste działania niepożądane (mogą dotyczyć do 1 na 100 osób)
- Podwyższone stężenie kreatyniny i mocznika we krwi.
- Suchość w jamie ustnej.
- Uczucie mrowienia (parestezje).
Bardzo rzadkie działania niepożądane (mogą dotyczyć do 1 na 10 000 osób)
- Zmniejszona liczba płytek krwi, erytrocytów lub leukocytów.
- Reakcje alergiczne: świąd, wysypka, nadwrażliwość na światło, ciężkie reakcje skórne.
- Wstrząs anafilaktyczny (ostra, zagrażająca życiu reakcja alergiczna).
- Komplikacje zakrzepowo-zatorowe związane z zagęszczeniem krwi.
- Stany splątania, niedociśnienie.
- Zaburzenia w krążeniu wieńcowym lub mózgowym, które mogą prowadzić do zawału serca, dławicy piersiowej lub omdleń.
- Zapalenie trzustki.
- Zaburzenia widzenia, szumy uszne, utrata słuchu.
Uwagi specjalne
U pacjentów z zaburzeniami oddawania moczu (np. z powodu przerostu gruczołu krokowego) zwiększona produkcja moczu może prowadzić do zatrzymania moczu i nadmiernego rozciągnięcia pęcherza moczowego.
Jeśli zauważysz jakiekolwiek niepokojące objawy, natychmiast poinformuj o tym lekarza. W przypadku wystąpienia objawów wstrząsu anafilaktycznego (np. pokrzywka, zaczerwienienie skóry, niepokój, ból głowy, wzmożone pocenie, nudności) konieczne jest natychmiastowe podjęcie działań ratunkowych.
Przedawkowanie
W przypadku przedawkowania torasemidu może wystąpić nasilona diureza z utratą płynów i elektrolitów. Możliwe objawy to:
- Senność i stan splątania.
- Objawowe niedociśnienie.
- Zapaść krążeniowa.
- Zaburzenia żołądkowo-jelitowe.
Postępowanie w przypadku przedawkowania
Nie istnieje swoiste antidotum. Leczenie polega na:
- Zmniejszeniu dawki lub odstawieniu leku.
- Podaniu płynów i elektrolitów.
- Stałej kontroli równowagi wodno-elektrolitowej.
- W razie potrzeby: leczeniu przeciwwstrząsowym, podaniu adrenaliny, glikokortykosteroidów.
Hemodializa nie przyspiesza eliminacji torasemidu z organizmu.
Przechowywanie
- Przechowywać w temperaturze poniżej 30°C.
- Okres ważności: 3 lata.
- Produkt należy zużyć natychmiast po otwarciu ampułki.
- Przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.
- Nie stosować po upływie terminu ważności.
- Podawać tylko przejrzysty roztwór – nie stosować, jeśli roztwór jest zmętniały lub zawiera osad.
Skład leku
Substancja czynna: Każda ampułka z 20 ml roztworu zawiera 212,62 mg soli sodowej torasemidu, co odpowiada 200 mg torasemidu.
Substancje pomocnicze: Sodu wodorotlenek, trometamol, makrogol 400, woda do wstrzykiwań.
Roztwór ma pH w zakresie 8,7 do 9,7.
Zamienniki Trifas 200
oraz produkty podobne
LEKsykon wiedzy
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Trifas 200, roztwór do infuzji, 10 mg/ml | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Trifas 200 dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Trifas 200 stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Trifas 200 to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 10 mg/ml |
| Postać | Roztwór do infuzji |
| Producent | Producentem Trifas 200 jest |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Charakterystyka Trifas 200
Tabela charakterystyki leku
Poradniki dla pacjenta
Powiązane wg kategorii
Cena Trifas 200 w aptekach
Ładowanie…
Gdzie kupisz najtaniej Trifas 200?
FAQ
Czy Trifas 200 można stosować u pacjentów z umiarkowaną niewydolnością nerek?
Nie, Trifas 200 jest przeznaczony wyłącznie dla pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny mniejszy niż 20 ml/min). Stosowanie u pacjentów z prawidłową lub umiarkowanie upośledzoną czynnością nerek jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko nadmiernej utraty wody i elektrolitów.
Jak długo można stosować Trifas 200 w postaci dożylnej?
Produktu Trifas 200 nie należy podawać dożylnie dłużej niż przez 1 tydzień. Zaleca się jak najszybszą zmianę na postać doustną torasemidu po uzyskaniu poprawy stanu klinicznego.
Jakie badania należy wykonywać podczas leczenia Trifas 200?
Podczas leczenia konieczna jest regularna kontrola stężenia elektrolitów (zwłaszcza potasu), glukozy, kwasu moczowego, kreatynyny, lipidów we krwi oraz morfologii krwi. Szczególnie ważne jest monitorowanie gospodarki wodno-elektrolitowej.
Czy można prowadzić samochód podczas stosowania Trifas 200?
Torasemid może zmieniać czas reakcji i zaburzać zdolność prowadzenia pojazdów, zwłaszcza na początku leczenia, po zwiększeniu dawki lub w połączeniu z alkoholem. Należy zachować szczególną ostrożność.
Co zrobić w przypadku zatrzymania moczu podczas stosowania Trifas 200?
U pacjentów z zaburzeniami oddawania moczu (np. z powodu przerostu prostaty) zwiększona produkcja moczu może prowadzić do zatrzymania moczu. W takiej sytuacji należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, który podejmie odpowiednie działania.
Nie daj się jesieni
