Popularne

Rovamycine jest lekiem wydawanym na receptę, zawierającym jako substancję czynną — spiramycynę. Spiramycyna jest antybiotykiem należącym do grupy makrolidów. Lek stosowany jest między innymi w leczeniu zakażeń górnych i dolnych dróg oddechowych, zapobiegawczo w toksoplazmozie wrodzonej, w stomatologii w stanach ostrych, w leczeniu toksoplazmozy ciężarnych, kryptosporydiozie, w zapaleniu cewki moczowej lub zakażeniach skóry wywołanych przez S. aureus i S. pyogenes.
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Rovamycine to lek przeciwbakteryjny zawierający spiramycynę, należącą do grupy antybiotyków makrolidowych. Preparat dostępny jest w postaci tabletek powlekanych o dwóch mocach: 1,5 miliona jednostek międzynarodowych oraz 3 miliony jednostek międzynarodowych. Spiramycyna, substancja czynna leku, wytwarzana jest przez grzyby z gatunku Streptococcus ambofaciens i działa poprzez hamowanie produkcji białek w komórkach bakterii, co skutecznie zatrzymuje ich rozwój i namnażanie.
Lek znajduje szerokie zastosowanie w leczeniu różnorodnych zakażeń bakteryjnych. Jest szczególnie skuteczny w terapii zakażeń dróg oddechowych, zarówno górnych, jak i dolnych.
Rovamycine skutecznie leczy zapalenie gardła i migdałków wywołane przez paciorkowce grupy A. Preparat stosuje się również w przypadku zapalenia zatok przynosowych, zapalenia ucha środkowego, ostrego zapalenia płuc i oskrzeli oraz atypowego zapalenia płuc wywoływanego przez bakterie takie jak Legionella, Chlamydia czy Mycoplasma.
Lek ma również zastosowanie w stomatologii, gdzie pomaga w leczeniu ostrych stanów zapalnych jamy ustnej, ropni, ostrego zapalenia dziąseł oraz wrzodziejącego, martwiczego zapalenia dziąseł. Rovamycine wykorzystuje się także w terapii zakażeń skórnych, zapalenia cewki moczowej wywołanego przez bakterie Chlamydia trachomatis oraz w leczeniu kryptosporydiozy.
Preparat znajduje zastosowanie w zapobieganiu toksoplazmozie wrodzonej oraz w profilaktyce meningokokowego zapalenia opon mózgowych u osób będących nosicielami bakterii Neisseria meningitidis. Lek stosuje się również w zapobieganiu nawrotom gorączki reumatycznej u pacjentów uczulonych na penicylinę. Szczególnie ważne jest jego zastosowanie w leczeniu toksoplazmozy u kobiet w ciąży.
Dawkowanie Rovamycine powinno być dostosowane do wieku pacjenta, rodzaju zakażenia oraz jego nasilenia. Tabletki należy połykać w całości, popijając szklanką wody.
Standardowa dawka dla dorosłych wynosi 6 milionów jednostek międzynarodowych na dobę, podzielona na dwa przyjęcia. W przypadku cięższych zakażeń dawkę można zwiększyć do 9 milionów jednostek międzynarodowych na dobę, podawanych w trzech dawkach podzielonych. Gdy leczenie dotyczy zakażeń gardła i migdałków wywołanych przez paciorkowce grupy A, terapia powinna trwać przez dziesięć dni.
U dzieci podstawowa dawka wynosi 150 tysięcy jednostek międzynarodowych na kilogram masy ciała na dobę, podzielona na dwa lub trzy przyjęcia. W razie potrzeby dawkę można zwiększyć do 300 tysięcy jednostek międzynarodowych na kilogram masy ciała na dobę. Podobnie jak u dorosłych, leczenie zakażeń gardła i migdałków wywołanych przez paciorkowce wymaga dziesięciodniowej terapii.
W profilaktyce meningokokowego zapalenia opon mózgowych dorośli przyjmują 3 miliony jednostek międzynarodowych co dwanaście godzin przez pięć dni. Dzieci otrzymują 75 tysięcy jednostek międzynarodowych na kilogram masy ciała co dwanaście godzin przez pięć dni.
Tabletki nie są wskazane dla dzieci poniżej szóstego roku życia ze względu na ryzyko zadławienia. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie ma konieczności modyfikacji dawki, ponieważ lek w bardzo małym stopniu jest wydalany z moczem.
Rovamycine nie może być stosowane u osób z nadwrażliwością na spiramycynę, inne antybiotyki z grupy makrolidów lub na którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w leku. Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o wszelkich wcześniejszych reakcjach alergicznych na antybiotyki.
Podczas stosowania Rovamycine należy zachować szczególną ostrożność w określonych sytuacjach zdrowotnych.
W razie wystąpienia ciężkich reakcji alergicznych, takich jak obrzęk naczynioruchowy czy wstrząs anafilaktyczny, należy natychmiast przerwać przyjmowanie leku i skontaktować się z lekarzem. Objawy alergii mogą obejmować wysypkę skórną, świąd, trudności w oddychaniu lub obrzęk twarzy.
Jeśli podczas leczenia lub po jego zakończeniu wystąpi ostra biegunka, należy rozważyć możliwość rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego. Jest to poważne powikłanie, które wymaga natychmiastowej konsultacji lekarskiej.
U osób z niewydolnością wątroby lek należy stosować ostrożnie ze względu na możliwość nasilenia się objawów niepożądanych. Lekarz może zdecydować o konieczności monitorowania czynności wątroby podczas terapii.
Ze względu na bardzo rzadkie przypadki ostrej hemolizy u pacjentów z niedoborem aktywności tego enzymu, nie zaleca się stosowania spiramycyny w tej grupie chorych.
Lek należy ostrożnie stosować u pacjentów przyjmujących jednocześnie inne leki wydłużające odstęp QT w zapisie elektrokardiogramu, takie jak niektóre leki przeciwarytmiczne, przeciwdepresyjne czy przeciwpsychotyczne. Dotyczy to również osób przyjmujących hydroksychlorochinę lub chlorochinę.
Rovamycine może wchodzić w interakcje z innymi lekami, dlatego ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych preparatach.
Jednoczesne stosowanie spiramycyny z lekami zawierającymi lewodopę i karbidopę może hamować wchłanianie karbidopy i zmniejszać stężenie lewodopy w surowicy. W takich przypadkach może być konieczna modyfikacja dawki lewodopy.
Szczególną ostrożność należy zachować podczas jednoczesnego przyjmowania leków wydłużających odstęp QT, w tym leków przeciwarytmicznych, trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych, niektórych leków stosowanych w leczeniu zakażeń oraz leków przeciwpsychotycznych.
Spiramycyna przenika przez łożysko, osiągając w nim stężenie nawet pięciokrotnie większe niż we krwi matki. Badania na zwierzętach nie wykazały działania uszkadzającego płód. Lek był bezpiecznie stosowany przez wiele lat u kobiet w ciąży, jednak jego bezpieczeństwo nie było przedmiotem kontrolowanych badań klinicznych. Rovamycine można stosować w ciąży jedynie wtedy, gdy jest to zdecydowanie konieczne i korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla dziecka.
Spiramycyna przenika do mleka kobiecego. W razie konieczności leczenia tym lekiem, kobieta nie powinna karmić piersią, aby uniknąć narażenia dziecka na działanie leku.
Jak każdy lek, Rovamycine może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Do bardzo często występujących działań niepożądanych należą przemijające parestezje, czyli zaburzenia czucia objawiające się mrowienie, drętwienie lub uczuciem palenia w różnych częściach ciała. Objawy te zazwyczaj ustępują samoistnie.
Często mogą występować przemijające zaburzenia smaku, wysypka skórna oraz dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak ból brzucha, nudności, wymioty i biegunka. Odnotowano również przypadki rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego.
Do działań niepożądanych, których częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych, należą między innymi: ostra hemoliza, leukopenia, neutropenia, wstrząs anafilaktyczny, zapalenia naczyń, zaburzenia rytmu serca, cholestatyczne lub mieszane zapalenie wątroby, pokrzywka, świąd, obrzęk naczynioruchowy, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka oraz ostra uogólniona osutka krostkowa.
W przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą. Działania niepożądane można zgłaszać do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych.
Nie jest znana dokładna dawka toksyczna spiramycyny. W przypadku przyjęcia dużych dawek leku mogą wystąpić objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty i biegunka. U niektórych pacjentów obserwowano przemijające wydłużenie odstępu QT w zapisie elektrokardiogramu.
W razie podejrzenia przedawkowania zaleca się wykonanie badania EKG w celu pomiaru odstępu QT, szczególnie u osób z dodatkowymi czynnikami ryzyka, takimi jak niski poziom potasu we krwi, wrodzone wydłużenie odstępu QT czy przyjmowanie innych leków wpływających na rytm serca. Nie istnieje specyficzne antidotum na przedawkowanie spiramycyny, dlatego stosuje się leczenie objawowe.
Spiramycyna należy do grupy antybiotyków makrolidowych o pierścieniu szesnastoczłonowym. Jej mechanizm działania przeciwbakteryjnego polega na hamowaniu biosyntezy białka w komórkach bakterii, co uniemożliwia ich rozwój i namnażanie.
Lek działa na szeroki zakres bakterii wrażliwych, w tym paciorkowce, gronkowce wrażliwe na metycylinę, Moraxella, Mycoplasma pneumoniae, Chlamydia, Legionella pneumophila oraz wiele innych drobnoustrojów. Spiramycyna wykazuje również działanie przeciwko pierwotniakom Toxoplasma gondii, zarówno w warunkach laboratoryjnych, jak i w organizmie człowieka.
Po przyjęciu doustnym spiramycyna szybko wchłania się z przewodu pokarmowego, chociaż nie w całości. Pokarm nie wpływa na wchłanianie leku. Maksymalne stężenie w surowicy krwi osiągane jest po podaniu odpowiedniej dawki, a okres półtrwania leku w osoczu wynosi około ośmiu godzin.
Charakterystyczną cechą spiramycyny jest jej doskonała penetracja do tkanek. Lek osiąga wysokie stężenia w płucach, migdałkach, zatokach, kościach oraz innych tkankach, co czyni go szczególnie skutecznym w leczeniu zakażeń tych miejsc. Makrolidy, w tym spiramycyna, przenikają do fagocytów i gromadzą się w nich, co wyjaśnia ich skuteczność przeciwko bakteriom znajdującym się wewnątrz komórek.
Spiramycyna jest metabolizowana w wątrobie, gdzie powstają czynne metabolity. Lek w niewielkim stopniu jest wydalany z moczem, dlatego u pacjentów z niewydolnością nerek nie ma konieczności modyfikowania dawki. Główną drogą wydalania jest żółć, gdzie stężenia spiramycyny są od piętnastu do czterdziestu razy większe od stężeń w surowicy. Znaczące ilości leku są również wydalane w kale.
Rovamycine należy przechowywać w temperaturze poniżej dwudziestu pięciu stopni Celsjusza, w oryginalnym opakowaniu, w miejscu niedostępnym dla dzieci. Okres ważności leku wynosi trzy lata od daty produkcji. Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności podanego na opakowaniu.
Rovamycine dostępne jest w dwóch mocach i wielkościach opakowań. Tabletki powlekane zawierające 1,5 miliona jednostek międzynarodowych dostępne są w opakowaniach po szesnaście tabletek. Tabletki o mocy 3 milionów jednostek międzynarodowych pakowane są po dziesięć sztuk. Tabletki umieszczone są w blistrach z folii aluminiowej i PVC, zapakowanych w tekturowe pudełko.
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Rovamycine, tabletki powlekane, 1,5 mln j.m. | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Rovamycine dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Rovamycine stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Rovamycine to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 1,5 mln j.m. |
| Postać | Tabletki powlekane |
| Producent | Producentem Rovamycine jest |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Tabela charakterystyki leku
Powiązane wg kategorii
Zastosuj ten lek w przypadku wystąpienia:
W przypadku zakażenia gardła i migdałków wywołanego przez paciorkowce grupy A leczenie powinno trwać 10 dni, niezależnie od szybkości ustępowania objawów.
Lek można stosować w ciąży tylko wtedy, gdy jest to zdecydowanie konieczne. Chociaż spiramycyna była bezpiecznie stosowana przez wiele lat u kobiet w ciąży, decyzję o leczeniu powinien podjąć lekarz po rozważeniu korzyści i ryzyka.
Jeśli podczas leczenia lub po nim wystąpi ostra biegunka, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem, ponieważ może to być objaw poważnego powikłania wymagającego interwencji medycznej.
Nie, spiramycyna przenika do mleka kobiecego, dlatego w razie konieczności leczenia tym lekiem kobieta nie powinna karmić piersią.
Nie, u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie ma konieczności modyfikacji dawki, ponieważ spiramycyna jest wydalana z moczem w bardzo małym stopniu.

PŁEĆ
WIEK
LEK
Belara, Encorton, Rovamycine





Nie daj się jesieni