Contrahist

Contrahist to nowoczesny lek przeciwalergiczny w postaci roztworu doustnego, który zawiera lewocetyryzynę – substancję skutecznie łagodzącą objawy alergii. Produkt jest dostępny w wygodnej formie płynu o przyjemnym smaku i zapachu poziomkowym, co ułatwia jego przyjmowanie zarówno dorosłym, jak i dzieciom. Każdy mililitr roztworu zawiera 0,5 mg lewocetyryzyny dichlorowodorku, co pozwala na precyzyjne odmierzanie dawki dostosowanej do wieku i potrzeb pacjenta.

Lek jest przeznaczony do objawowego leczenia alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa oraz pokrzywki. Pomaga łagodzić uciążliwe objawy alergii, takie jak kichanie, swędzenie nosa, wodnisty katar, przekrwienie błony śluzowej nosa oraz świąd oczu i skóry. Contrahist można stosować zarówno w przypadku sezonowych alergii (np. uczulenie na pyłki roślin), jak i całorocznych reakcji alergicznych (np. uczulenie na roztocza kurzu domowego).

Produkt jest odpowiedni dla dorosłych oraz dzieci w wieku od 2 lat, co czyni go uniwersalnym rozwiązaniem dla całej rodziny zmagającej się z objawami alergii.

Lewocetyryzyna, substancja czynna leku Contrahist, należy do grupy nowoczesnych leków przeciwhistaminowych. Działa poprzez blokowanie receptorów histaminowych typu H1, które odpowiadają za powstawanie objawów alergicznych. Histamina to związek chemiczny uwalniany przez organizm podczas reakcji alergicznej – to ona powoduje swędzenie, obrzęk i przekrwienie.

Lewocetyryzyna wykazuje bardzo silne powinowactwo do receptorów H1, co oznacza, że skutecznie wiąże się z nimi i blokuje działanie histaminy. Ważną zaletą tego leku jest to, że działa głównie na obwodzie organizmu, a nie w ośrodkowym układzie nerwowym, dzięki czemu rzadziej wywołuje senność niż starsze leki przeciwhistaminowe.

Działanie leku rozpoczyna się już po jednej godzinie od przyjęcia, a efekt utrzymuje się przez całą dobę, co pozwala na wygodne stosowanie – wystarczy jedna dawka dziennie.

Sposób dawkowania leku zależy od wieku pacjenta oraz stanu czynności nerek. Do każdego opakowania dołączona jest specjalna strzykawka doustna, która pozwala na precyzyjne odmierzenie odpowiedniej ilości roztworu.

Dawkowanie u dorosłych i młodzieży od 12 lat

Zalecana dawka wynosi 5 mg na dobę, co odpowiada 10 ml roztworu. Lek należy przyjmować raz dziennie, najlepiej o stałej porze.

Dawkowanie u dzieci w wieku od 6 do 12 lat

Zalecana dawka wynosi 5 mg na dobę (10 ml roztworu), podawana jednorazowo.

Dawkowanie u dzieci w wieku od 2 do 6 lat

Zalecana dawka wynosi 2,5 mg na dobę, podzielona na dwie mniejsze dawki. Należy podać 1,25 mg (2,5 ml roztworu) dwa razy dziennie – najlepiej rano i wieczorem.

Sposób przyjmowania

Za pomocą strzykawki doustnej należy odmierzyć odpowiednią ilość roztworu, a następnie przelać go na łyżkę lub dodać do szklanki wody. Roztwór można przyjmować niezależnie od posiłków – zarówno przed, jak i po jedzeniu. Ważne jest, aby przyjąć lek bezpośrednio po jego przygotowaniu.

Czas trwania leczenia

Długość stosowania leku zależy od rodzaju alergii. W przypadku okresowych objawów alergicznych, które pojawiają się sporadycznie (np. tylko podczas pylenia określonych roślin), można przerwać leczenie po ustąpieniu dolegliwości i wznowić je, gdy objawy powrócą. Jeśli objawy występują regularnie przez dłuższy czas (więcej niż cztery dni w tygodniu i dłużej niż cztery tygodnie), lekarz może zalecić kontynuowanie terapii przez cały okres narażenia na alergeny.

Osoby z problemami z nerkami

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek konieczne jest dostosowanie dawkowania. Przy łagodnych zaburzeniach czynności nerek można stosować standardową dawkę. Przy umiarkowanych zaburzeniach zaleca się przyjmowanie 5 mg co drugi dzień, a przy ciężkich zaburzeniach – 5 mg co trzeci dzień. Osoby z bardzo zaawansowaną niewydolnością nerek, które są dializowane, nie powinny stosować tego leku.

Osoby starsze

U pacjentów w podeszłym wieku, u których występują problemy z nerkami, może być konieczne zmniejszenie dawki leku zgodnie z zaleceniami dotyczącymi osób z zaburzeniami czynności nerek.

Osoby z problemami z wątrobą

Jeśli pacjent ma wyłącznie problemy z wątrobą (bez jednoczesnych problemów z nerkami), nie ma potrzeby zmieniania dawkowania. Jednak gdy występują zarówno zaburzenia czynności wątroby, jak i nerek, dawkę należy dostosować według zaleceń dla osób z problemami nerkowym.

Nie należy przyjmować leku w następujących sytuacjach:

• Jeśli pacjent jest uczulony na lewocetyryzynę, cetyryzynę, hydroksyzynę, inne pochodne piperazyny lub którykolwiek inny składnik leku.
• W przypadku ciężkiej niewydolności nerek, gdy klirens kreatyniny (wskaźnik oceniający pracę nerek) wynosi poniżej 10 ml na minutę.

Alkohol

Podczas stosowania leku Contrahist należy unikać spożywania alkoholu. Połączenie alkoholu z lewocetyryzyną może nasilić działanie uspokajające i zmniejszyć czujność oraz zdolność szybkiego reagowania.

Padaczka i drgawki

Osoby z padaczką lub z ryzykiem wystąpienia drgawek powinny stosować lek z ostrożnością, ponieważ lewocetyryzyna może nasilać napady padaczkowe.

Problemy z oddawaniem moczu

Pacjenci z ryzykiem zatrzymania moczu (np. w przypadku powiększonego gruczołu krokowego lub uszkodzenia rdzenia kręgowego) powinny być szczególnie ostrożni, gdyż lek może zwiększać to ryzyko.

Testy alergiczne

Leki przeciwhistaminowe, w tym Contrahist, mogą wpływać na wyniki testów skórnych stosowanych w diagnostyce alergii. Należy przerwać stosowanie leku na trzy dni przed planowanym wykonaniem takich testów.

Objawy po przerwaniu leczenia

Po zaprzestaniu stosowania lewocetyryzyny u niektórych osób może wystąpić świąd skóry, nawet jeśli ten objaw nie występował przed rozpoczęciem terapii. Zazwyczaj dolegliwości ustępują samoistnie, ale czasem mogą być na tyle intensywne, że konieczne będzie ponowne przyjęcie leku. Po wznowieniu leczenia objawy powinny zniknąć.

Substancje pomocnicze

Lek zawiera maltitol płynny, dlatego osoby z rzadką dziedziczną nietolerancją fruktozy nie powinny go przyjmować. W składzie znajduje się również benzoesan sodu, który może powodować nieznaczne podrażnienie skóry, oczu i błon śluzowych.

Contrahist na ogół nie wchodzi w istotne interakcje z innymi lekami. Badania wykazały, że nie występują niekorzystne interakcje z takimi substancjami jak: teofilina, antypiryna, pseudoefedryna, cymetydyna, ketokonazol, erytromycyna, azytromycyna, glipizyd czy diazepam.

Jednoczesne stosowanie rytonawiru (leku przeciwwirusowego) może zwiększyć stężenie lewocetyryzyny w organizmie o około czterdzieści procent, ale zazwyczaj nie wymaga to zmiany dawkowania.

Przyjmowanie leku z posiłkiem nie zmniejsza jego skuteczności, choć może nieznacznie opóźnić osiągnięcie maksymalnego stężenia we krwi.

Stosowanie w czasie ciąży

Dane dotyczące stosowania lewocetyryzyny u kobiet w ciąży są ograniczone. Jednak doświadczenia z cetyryzyną (substancją pokrewną) u ponad tysiąca kobiet w ciąży nie wykazały, aby lek powodował wady rozwojowe u dzieci czy szkodliwie wpływał na przebieg ciąży. Badania na zwierzętach również nie wykazały szkodliwego działania na rozwój płodu. Mimo to stosowanie leku w czasie ciąży powinno być rozważone tylko wtedy, gdy jest to bezwzględnie konieczne, a lekarz uzna, że korzyści przewyższają potencjalne ryzyko.

Karmienie piersią

Wykazano, że cetyryzyna przenika do mleka kobiecego, dlatego prawdopodobne jest, że lewocetyryzyna również może się w nim znajdować. U niemowląt karmionych piersią mogą wystąpić działania niepożądane. Z tego powodu kobiety karmiące piersią powinny skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem stosowania leku Contrahist.

Badania kliniczne nie wykazały, aby lewocetyryzyna w zalecanej dawce osłabiała koncentrację uwagi czy zdolność prowadzenia pojazdów. Niemniej jednak niektórzy pacjenci mogą odczuwać senność, zmęczenie lub osłabienie podczas leczenia. Osoby, które planują prowadzić pojazdy lub obsługiwać maszyny, powinny najpierw sprawdzić, jak ich organizm reaguje na lek, i zachować ostrożność, jeśli odczuwają wymienione objawy.

Jak każdy lek, Contrahist może wywoływać działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Większość zgłaszanych działań niepożądanych miała charakter łagodny lub umiarkowany.

Najczęstsze działania niepożądane

Do najczęściej zgłaszanych dolegliwości należą:

• Ból głowy.
• Senność i uczucie zmęczenia.
• Suchość w jamie ustnej.
• Osłabienie.

Działania niepożądane u dzieci

U dzieci mogą dodatkowo wystąpić:

• Biegunka.
• Wymioty.
• Zaparcia.
• Zwiększone wydzielanie śliny.
• Uczucie pragnienia lub głodu.
• Nadmierna aktywność ruchowa.
• Zaburzenia snu.
• Krwawienie z nosa.
• Świąd skóry.

Inne możliwe działania niepożądane

Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano także inne działania niepożądane, w tym:

• Reakcje alergiczne, w tym bardzo rzadko anafilaksja (ciężka reakcja alergiczna wymagająca natychmiastowej pomocy medycznej).
• Zwiększone łaknienie.
• Pobudzenie, agresja, omamy, depresja, bezsenność, koszmary senne, myśli samobójcze.
• Drgawki, mrowienie, zawroty głowy, omdlenia, drżenie, zaburzenia smaku.
• Zaburzenia widzenia, niewyraźne widzenie.
• Kołatanie serca, przyspieszone bicie serca.
• Duszność.
• Nudności, wymioty, biegunka.
• Zapalenie wątroby.
• Trudności z oddawaniem moczu, zatrzymanie moczu.
• Obrzęk naczynioruchowy, trwały wyprysk polekowy, świąd, wysypka, pokrzywka.
• Bóle mięśni i stawów.
• Obrzęki.
• Zwiększenie masy ciała.
• Nieprawidłowe wyniki testów czynności wątroby.

Jeśli wystąpią jakiekolwiek niepokojące objawy lub działania niepożądane nie wymienione w tej ulotce, należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.

Przyjęcie zbyt dużej dawki leku może prowadzić do nasilenia działań niepożądanych. U dorosłych głównym objawem przedawkowania jest nadmierna senność. U dzieci może najpierw wystąpić pobudzenie i niepokój ruchowy, a następnie senność.

W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do najbliższego szpitala. Nie istnieje specyficzne antidotum na lewocetyryzynę. Leczenie polega na łagodzeniu objawów i wspieraniu funkcji życiowych organizmu. Jeśli od przyjęcia leku minęło niewiele czasu, lekarz może rozważyć płukanie żołądka. Hemodializa nie jest skuteczną metodą usuwania lewocetyryzyny z organizmu.

Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności podanego na opakowaniu. Termin ważności odnosi się do ostatniego dnia danego miesiąca.

Produkt należy przechowywać w temperaturze nieprzekraczającej 25 stopni Celsjusza, w oryginalnym opakowaniu, w celu ochrony przed światłem. Butelkę należy zawsze trzymać szczelnie zamkniętą. Po pierwszym otwarciu opakowania lek można stosować przez trzy miesiące.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani do domowych śmieci. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko naturalne.

Substancją czynną leku jest lewocetyryzyny dichlorowodorek. Jeden mililitr roztworu doustnego zawiera 0,5 mg lewocetyryzyny dichlorowodorku.

Inne składniki to: maltitol ciekły, glicerol, sacharyna sodowa, sodu octan trójwodny, kwas octowy lodowaty, benzoesan sodu, aromat poziomkowy (zawierający substancje aromatyzujące, naturalne substancje aromatyzujące i glikol propylenowy) oraz woda oczyszczona.

Contrahist to klarowny, bezbarwny roztwór doustny o przyjemnym smaku i zapachu poziomkowym. Lek jest dostępny w butelce ze szkła brunatnego zawierającej 200 ml roztworu. Butelka zamykana jest zakrętką z polietylenu zabezpieczającą przed dostępem dzieci oraz wyposażoną w pierścień gwarancyjny. Do każdego opakowania dołączona jest specjalna strzykawka doustna służąca do precyzyjnego odmierzania dawki leku.

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym objawy niewymienione w ulotce, należy poinformować o tym lekarza lub farmaceutę. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych. Zgłaszanie działań niepożądanych pomaga w gromadzeniu informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.