Menu

Lek na receptę

Venlafaxine Bluefish XL

kapsułki o przedłużonym uwalnianiutwarde, 150 mg

Wybierz wariant produktu

  • Opakowanie
    28 szt.
    Cena od 9.53 zł Produkt dostępny
    w 3 aptekach

Venlafaxine Bluefish XL to lek, który występuje jako kapsułki twarde o przedłużonym uwalnianiu. Substancją czynną preparatu jest wenlafaksyna, lek przeciwdepresyjny. Wskazany jest do stosowania w leczeniu: wszystkich typów depresji, w tym zaburzeń depresyjnych z lękiem, uogólnionych zaburzeń lękowych, w tym długotrwałych zaburzeń lękowych. Jest stosowany również w profilaktyce stanów depresyjnych i ich nawrotów.

Reklama

Opinie o leku Venlafaxine Bluefish XL

Ten produkt jeszcze nie został przez nikogo oceniony.

Dodaj własną opinię jako pierwszy!

Ulotka Venlafaxine Bluefish XL dla Pacjenta

Kliknij w nagłówek aby rozwinąć

Czym jest Venlafaxine Bluefish XL?

Venlafaxine Bluefish XL to lek przeciwdepresyjny dostępny w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu w dawce 150 mg. Każda kapsułka zawiera substancję czynną – wenlafaksyny chlorowodorek w ilości odpowiadającej 150 mg wenlafaksyny. Preparat ma charakterystyczną formę: jest to twarda żelatynowa kapsułka z ciemno-pomarańczowym wieczkiem i korpusem, zawierająca 12 białych mini tabletek powlekanych. Dzięki specjalnej formule o przedłużonym uwalnianiu, substancja czynna jest stopniowo uwalniana do organizmu, co pozwala na przyjmowanie leku tylko raz dziennie.

Kiedy stosuje się ten lek?

Venlafaxine Bluefish XL jest przeznaczony do leczenia różnych zaburzeń psychicznych u dorosłych. Lek stosuje się w leczeniu ciężkich epizodów depresyjnych oraz zapobieganiu ich nawrotom. Preparat jest również skuteczny w leczeniu uogólnionych zaburzeń lękowych, które objawiają się nadmiernym niepokojem i zmartwieniem w codziennych sytuacjach. Pomaga osobom cierpiącym na fobię społeczną, czyli intensywny lęk przed sytuacjami społecznymi i ocenianiem przez innych ludzi. Lek jest także wskazany w terapii lęku napadowego, który może występować z towarzyszącą agorafobią lub bez niej.

Jak działa wenlafaksyna?

Wenlafaksyna należy do grupy leków przeciwdepresyjnych działających na neuroprzekaźniki w ośrodkowym układzie nerwowym. Mechanizm jej działania polega na hamowaniu zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny – dwóch ważnych substancji chemicznych w mózgu odpowiedzialnych za regulację nastroju i emocji. Preparat zwiększa dostępność tych neuroprzekaźników w mózgu, co pomaga poprawić nastrój i zmniejszyć objawy lęku. Wenlafaksyna działa również w niewielkim stopniu na dopaminę. Co ważne, lek nie wpływa na receptory muskarynowe, histaminowe czy alfa-adrenergiczne, co minimalizuje ryzyko niektórych działań niepożądanych typowych dla starszych leków przeciwdepresyjnych.

Jak stosować preparat?

Kapsułki należy przyjmować doustnie, połykając w całości z płynem, najlepiej podczas posiłku, codziennie o tej samej porze. Nie wolno dzielić, kruszyć, żuć ani rozpuszczać kapsułek, ponieważ może to zakłócić mechanizm przedłużonego uwalniania substancji czynnej.

Dawkowanie w depresji

W leczeniu ciężkich epizodów depresyjnych zalecana dawka początkowa wynosi 75 mg raz na dobę. Jeśli nie przynosi to oczekiwanej poprawy, lekarz może stopniowo zwiększać dawkę, maksymalnie do 375 mg na dobę. Zwiększanie dawki powinno odbywać się w odstępach około dwóch tygodni lub dłuższych, chociaż w uzasadnionych przypadkach możliwe są krótsze odstępy, ale nie krótsze niż cztery dni. Leczenie powinno trwać wystarczająco długo, zazwyczaj kilka miesięcy, a w zapobieganiu nawrotom często jeszcze dłużej – co najmniej sześć miesięcy od osiągnięcia remisji.

Dawkowanie w zaburzeniach lękowych

W przypadku uogólnionych zaburzeń lękowych zalecana dawka początkowa to również 75 mg na dobę, z możliwością zwiększenia maksymalnie do 225 mg na dobę. W fobii społecznej standardowa dawka wynosi 75 mg na dobę, choć u niektórych pacjentów może być konieczne zwiększenie dawki do maksymalnie 225 mg. W lęku napadowym leczenie rozpoczyna się od mniejszej dawki 37,5 mg przez siedem dni, następnie zwiększa się ją do 75 mg, a w razie potrzeby stopniowo do maksymalnie 225 mg na dobę.

Specjalne grupy pacjentów

Osoby starsze nie wymagają rutynowej zmiany dawkowania ze względu na wiek, jednak należy zachować szczególną ostrożność. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby może być konieczne zmniejszenie dawki o pięćdziesiąt procent lub więcej, w zależności od stopnia zaburzeń. U osób z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek oraz wymagających hemodializ dawkę należy zmniejszyć o pięćdziesiąt procent.

Jak bezpiecznie zakończyć leczenie?

Bardzo ważne jest, aby nie przerywać leczenia nagle. Nagłe odstawienie wenlafaksyny może prowadzić do pojawienia się nieprzyjemnych objawów odstawienia. Zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki przez okres co najmniej jednego do dwóch tygodni, a czasem nawet dłużej. Do najczęstszych objawów odstawienia należą zawroty głowy, mrowienie i inne zaburzenia czucia, problemy ze snem, uczucie niepokoju lub lęku, nudności, wymioty, drżenie oraz bóle głowy. Objawy te zazwyczaj mają łagodny charakter i ustępują samoistnie w ciągu dwóch tygodni, choć u niektórych osób mogą utrzymywać się dłużej. Jeśli po zmniejszeniu dawki wystąpią trudne do zniesienia objawy, lekarz może zalecić powrót do poprzedniej dawki i wolniejsze jej zmniejszanie.

Kto nie powinien stosować tego leku?

Venlafaxine Bluefish XL nie może być stosowany przez osoby uczulone na wenlafaksynę lub którykolwiek składnik preparatu. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest jednoczesne przyjmowanie nieodwracalnych inhibitorów monoaminooksydazy – leków stosowanych w niektórych chorobach neurologicznych i psychiatrycznych. Między zakończeniem stosowania takich leków a rozpoczęciem leczenia wenlafaksyną musi upłynąć co najmniej czternaście dni. Z kolei po zakończeniu terapii wenlafaksyną należy odczekać minimum siedem dni przed rozpoczęciem stosowania inhibitorów monoaminooksydazy. Jest to konieczne ze względu na ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego – potencjalnie groźnego dla życia stanu.

Ważne ostrzeżenia i środki ostrożności

Stosowanie u dzieci i młodzieży

Preparat nie jest zalecany do stosowania u osób poniżej osiemnastego roku życia. Badania kliniczne u młodych pacjentów nie wykazały skuteczności w leczeniu depresji, a dodatkowo zaobserwowano zwiększone ryzyko myśli samobójczych i zachowań agresywnych w tej grupie wiekowej.

Ryzyko samobójstwa

Depresja i inne zaburzenia psychiczne wiążą się ze zwiększonym ryzykiem myśli samobójczych i prób samobójczych. To ryzyko może być szczególnie wysokie na początku leczenia lub po zmianie dawki. Pacjenci, zwłaszcza ci z myślami samobójczymi w przeszłości, wymagają szczególnie uważnej obserwacji. Należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem w przypadku pojawienia się myśli o wyrządzeniu sobie krzywdy, nasilenia objawów depresji lub nietypowych zmian w zachowaniu.

Zespół serotoninowy

Podczas leczenia wenlafaksyną może wystąpić zespół serotoninowy – rzadki, ale potencjalnie zagrażający życiu stan. Ryzyko jest szczególnie wysokie przy jednoczesnym stosowaniu innych leków wpływających na układ serotoninowy. Objawy mogą obejmować zmiany stanu psychicznego, pobudzenie, splątanie, przyspieszoną akcję serca, niestabilne ciśnienie krwi, gorączkę, wzmożone napięcie mięśniowe, brak koordynacji ruchów oraz objawy ze strony przewodu pokarmowego. W razie podejrzenia zespołu serotoninowego należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Wpływ na ciśnienie krwi i akcję serca

Wenlafaksyna może powodować zwiększenie ciśnienia tętniczego krwi i przyspieszyć akcję serca, szczególnie przy stosowaniu wyższych dawek. Przed rozpoczęciem leczenia należy uzyskać kontrolę nad istniejącym nadciśnieniem, a w trakcie terapii regularnie monitorować ciśnienie krwi. Szczególną ostrożność należy zachować u osób z chorobami serca.

Jaskra z wąskim kątem przesączania

Lek może powodować rozszerzenie źrenic, co zwiększa ryzyko wystąpienia ostrej jaskry u osób predysponowanych. Pacjenci z podwyższonym ciśnieniem wewnątrzgałkowym lub ryzykiem jaskry wymagają ścisłego monitorowania.

Zwiększone ryzyko krwawień

Wenlafaksyna może wpływać na czynność płytek krwi i zwiększać ryzyko krwawień – od siniaków i krwawień z nosa po poważniejsze krwotoki. Szczególną ostrożność należy zachować u osób przyjmujących leki przeciwzakrzepowe lub mających skłonność do krwawień.

Inne istotne ostrzeżenia

U niektórych pacjentów może wystąpić hiponatremia – obniżenie stężenia sodu we krwi, szczególnie u osób starszych i przyjmujących leki moczopędne. Lek może również wywoływać drgawki, zaburzenia rytmu serca oraz zachowania agresywne. U osób z cukrzycą może być konieczne dostosowanie dawkowania insuliny lub doustnych leków przeciwcukrzycowych. Podczas długotrwałego leczenia zaleca się okresowe kontrolowanie stężenia cholesterolu w surowicy.

Interakcje z innymi lekami

Bezwzględnie przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie wenlafaksyny z nieodwracalnymi inhibitorami monoaminooksydazy ze względu na ryzyko poważnych, zagrażających życiu reakcji. Należy również unikać łączenia z odwracalnymi selektywnymi inhibitorami MAO-A oraz antybiotykiem linezolidem. Ostrożność wymagana jest przy jednoczesnym stosowaniu innych leków działających serotoninergicznie, takich jak niektóre leki przeciwdepresyjne, leki na migrenę czy ziele dziurawca zwyczajnego – może to zwiększać ryzyko zespołu serotoninowego.

Wenlafaksyna może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami. Ketokonazol i inne inhibitory enzymu CYP3A4 mogą zwiększać stężenie wenlafaksyny we krwi. Jednoczesne stosowanie z haloperydolem, rysperydonem czy metoprololem może wpływać na ich stężenie w organizmie. Ważne jest, aby poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, suplementach diety i produktach ziołowych.

Podczas leczenia należy całkowicie unikać spożywania alkoholu. Alkohol może nasilać działanie leku na ośrodkowy układ nerwowy i zwiększać ryzyko niepożądanych efektów. Odnotowano przypadki niebezpiecznego przedawkowania, gdy wenlafaksyna była przyjmowana razem z alkoholem.

Stosowanie w ciąży i podczas karmienia piersią

Venlafaxine Bluefish XL może być stosowany w ciąży tylko wtedy, gdy spodziewane korzyści wyraźnie przeważają nad potencjalnym ryzykiem dla dziecka. Brak jest wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania u kobiet w ciąży. Stosowanie leku w późnym okresie ciąży lub krótko przed porodem może powodować objawy odstawienia u noworodka, takie jak drażliwość, drżenie, osłabienie mięśniowe, trudności z karmieniem i spaniem. Niektóre badania wskazują również na możliwe zwiększone ryzyko przetrwałego nadciśnienia płucnego u noworodków. Istnieje także zwiększone ryzyko krwotoku poporodowego.

Wenlafaksyna i jej aktywny metabolit przenikają do mleka kobiecego. Zgłaszano przypadki płaczu, drażliwości i zaburzeń snu u niemowląt karmionych piersią przez matki przyjmujące ten lek. Decyzja o kontynuowaniu lub przerwaniu karmienia piersią powinna być podjęta wspólnie z lekarzem, biorąc pod uwagę korzyści dla dziecka z karmienia naturalnego oraz korzyści dla matki z kontynuowania leczenia.

Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, Venlafaxine Bluefish XL może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Najczęściej zgłaszane objawy to nudności, suchość w ustach, bóle głowy oraz nadmierne pocenie się, w tym poty nocne – dotyczą one więcej niż jednej na dziesięć osób.

Często występujące działania niepożądane

Do częstych objawów należą: zmniejszenie apetytu, nerwowość, bezsenność, niezwykłe sny, zawroty głowy, senność, drżenie, mrowienie, zaburzenia widzenia, kołatanie serca, przyspieszenie akcji serca, zwiększenie ciśnienia krwi, uderzenia gorąca, ziewanie, zaparcia, wymioty, biegunka, zaburzenia seksualne, osłabienie i zmęczenie. Mogą również wystąpić zmiany masy ciała oraz zwiększenie stężenia cholesterolu we krwi.

Poważne działania niepożądane

Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem w przypadku wystąpienia: myśli samobójczych lub myśli o wyrządzeniu sobie krzywdy, objawów zespołu serotoninowego, nagłego zwiększenia ciśnienia krwi, drgawek, objawów jaskry z zamkniętym kątem przesączania, nietypowych krwawień lub siniaków, poważnych reakcji skórnych, objawów zapalenia wątroby czy objawów reakcji alergicznej.

Inne działania niepożądane

Rzadziej mogą wystąpić zaburzenia krwi, reakcje alergiczne, zaburzenia elektrolitowe, stany splątania, omamy, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia czynności wątroby, problemy z oddawaniem moczu oraz zaburzenia miesiączkowania. Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano również bardzo rzadkie, ale poważne działania niepożądane, takie jak zespół Stevensa-Johnsona czy rabdomioliza.

Jeśli wystąpią jakiekolwiek niepokojące objawy lub objawy tutaj niewymienione, należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą. Wszelkie podejrzewane działania niepożądane można zgłaszać do Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych.

Co zrobić w przypadku przedawkowania?

Przedawkowanie wenlafaksyny może być niebezpieczne dla życia. Najczęstsze objawy to: przyspieszona akcja serca, zaburzenia świadomości, rozszerzenie źrenic, drgawki i wymioty. Mogą również wystąpić zmiany w zapisie elektrokardiogramu, zaburzenia rytmu serca, obniżenie ciśnienia krwi, spadek poziomu cukru we krwi, zawroty głowy, a w najcięższych przypadkach – zgon. Objawy ciężkiego zatrucia mogą pojawić się po przyjęciu około trzech gramów wenlafaksyny.

W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast wezwać pomoc medyczną lub skontaktować się z najbliższym ośrodkiem zatruć. Nie należy wywoływać wymiotów ze względu na ryzyko zachłyśnięcia. Leczenie przedawkowania jest objawowe i wspierające, nie istnieje specyficzne antidotum.

Przechowywanie

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Nie przechowywać w temperaturze powyżej trzydziestu stopni Celsjusza. Nie stosować po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca. Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki – zapytaj farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa.

Wpływ na prowadzenie pojazdów i obsługę maszyn

Venlafaxine Bluefish XL może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Lek działa na procesy psychiczne i może zaburzać ocenę sytuacji, myślenie oraz koordynację ruchową. Pacjenci powinni zachować szczególną ostrożność przy wykonywaniu czynności wymagających pełnej sprawności psychofizycznej, zwłaszcza na początku leczenia lub po zmianie dawki. Przed przystąpieniem do prowadzenia pojazdów lub obsługi maszyn należy upewnić się, jak organizm reaguje na lek.

Dodatkowe informacje

Preparat zawiera barwniki, które mogą wywoływać reakcje alergiczne u osób wrażliwych: czerwień allura, żółcień pomarańczową oraz błękit brylantowy. Kapsułki zawierają specjalne granulki, z których substancja czynna jest stopniowo uwalniana. Część nierozpuszczalna tych granulek jest wydalana z organizmu i może być widoczna w kale – jest to zjawisko normalne i nie oznacza, że lek nie działa.

Podczas leczenia wenlafaksyną zaleca się szczególną dbałość o higienę jamy ustnej ze względu na możliwość wystąpienia suchości w ustach, która może zwiększać ryzyko próchnicy. Należy regularnie zgłaszać się na wizyty kontrolne u lekarza, który będzie monitorował skuteczność leczenia i ewentualne działania niepożądane. Leczenie wymaga cierpliwości – pełny efekt terapeutyczny może pojawić się dopiero po kilku tygodniach regularnego stosowania leku.

LEKsykon wiedzy

Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału

Venlafaxine Bluefish XL, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde, 150 mg
Dostępne opakowania Lek Venlafaxine Bluefish XL dostępny jest w opakowaniach:
Wskazania stosowania Venlafaxine Bluefish XL stosuj na:
Skład Substancje czynne zawarte w Venlafaxine Bluefish XL to:
Kategorie
Moc Dawka 150 mg
Postać Kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde
Producent Producentem Venlafaxine Bluefish XL jest
Zamienniki Zamiennikami Venlafaxine Bluefish XL są Alventa, Axyven, Efectin ER 150, Efevelon SR, Faxolet ER, Faxigen XL 150 mg, Lafactin, Oriven, Prefaxine, Symfaxin ER, Velaxin ER, Venlectine i Venlafaxine Aurovitas
Dostępność Lek dostępny na receptę (RX)

Charakterystyka Venlafaxine Bluefish XL

Tabela charakterystyki leku

Poradniki dla pacjenta

Powiązane wg kategorii

Reklama

Cena Venlafaxine Bluefish XL w aptekach

Ładowanie…

Kod EAN: 5909990767625

Wskazania stosowania Venlafaxine Bluefish XL

Zastosuj ten lek w przypadku wystąpienia:

Gdzie kupisz najtaniej Venlafaxine Bluefish XL?

Ładowanie cen…

FAQ

Jak długo trzeba czekać na efekt leczenia wenlafaksyną?

Pełna poprawa może nie nastąpić w ciągu pierwszych kilku tygodni leczenia. Zazwyczaj efekt terapeutyczny pojawia się stopniowo i wymaga regularnego przyjmowania leku przez dłuższy czas. Leczenie powinno trwać co najmniej kilka miesięcy, a w zapobieganiu nawrotom często jeszcze dłużej.

Czy można pić alkohol podczas stosowania wenlafaksyny?

Nie, podczas leczenia wenlafaksyną należy całkowicie unikać spożywania alkoholu. Alkohol może nasilać działanie leku na ośrodkowy układ nerwowy, zwiększać ryzyko niepożądanych efektów oraz prowadzić do niebezpiecznych interakcji.

Co zrobić gdy zapomnę przyjąć dawkę leku?

Jeśli zapomnisz przyjąć dawkę, przyjmij ją jak najszybciej, gdy sobie o tym przypomnisz. Jeśli jednak zbliża się pora na następną dawkę, pomiń pominiętą dawkę i kontynuuj leczenie według normalnego schematu. Nie przyjmuj podwójnej dawki, aby nadrobić pominiętą.

Czy wenlafaksyna może powodować uzależnienie?

Wenlafaksyna nie powoduje uzależnienia w tradycyjnym rozumieniu, jednak nagłe przerwanie stosowania może prowadzić do objawów odstawienia. Dlatego bardzo ważne jest stopniowe zmniejszanie dawki pod kontrolą lekarza, a nie nagłe przerywanie leczenia.

Kiedy należy skontaktować się z lekarzem podczas leczenia?

Należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem w przypadku pojawienia się myśli samobójczych, nasilenia objawów depresji, nietypowych zmian w zachowaniu, objawów zespołu serotoninowego, nagłego wzrostu ciśnienia krwi, drgawek, nietypowych krwawień lub innych niepokojących objawów.

Czy można przerwać leczenie gdy poczuje się poprawę?

Nie należy przerywać leczenia bez konsultacji z lekarzem, nawet gdy poczujesz się lepiej. Przedwczesne przerwanie terapii zwiększa ryzyko nawrotu objawów. Leczenie powinno trwać wystarczająco długo, zazwyczaj co najmniej sześć miesięcy od osiągnięcia remisji.

Nie daj się jesieni

Nie daj się jesieni

Sprawdź