Vanatex HCT

Vanatex HCT to lek złożony zawierający dwie substancje czynne: walsartan w dawce 160 mg oraz hydrochlorotiazyd w dawce 12,5 mg. Produkt dostępny jest w postaci rdzawo-brązowych, podłużnych tabletek powlekanych. Lek jest przeznaczony dla osób dorosłych i wydawany wyłącznie na receptę.

Vanatex HCT jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego u dorosłych pacjentów. Jest to preparat skierowany do osób, u których ciśnienie nie jest wystarczająco kontrolowane podczas stosowania samego walsartanu lub samego hydrochlorotiazydu. Lek działa poprzez podwójny mechanizm – blokuje receptory angiotensyny II i zwiększa wydalanie nadmiaru wody oraz soli z organizmu, co prowadzi do obniżenia ciśnienia krwi.

Każda tabletka zawiera:

• 160 mg walsartanu – substancji blokującej działanie angiotensyny II, hormonu zwężającego naczynia krwionośne.
• 12,5 mg hydrochlorotiazydu – leku moczopędnego zwiększającego wydalanie wody i sodu przez nerki.

Lek zawiera również laktozę jednowodną (100,5 mg w każdej tabletce), dlatego nie powinien być stosowany przez osoby z nietolerancją laktozy lub innymi rzadkimi zaburzeniami wchłaniania cukrów.

Zalecana dawka to jedna tabletka raz na dobę. Tabletkę należy połykać w całości, popijając wodą. Lek można przyjmować podczas posiłku lub niezależnie od jedzenia.

Działanie przeciwnadciśnieniowe staje się wyraźne w ciągu dwóch tygodni od rozpoczęcia leczenia, jednak u większości pacjentów maksymalny efekt osiągany jest po czterech tygodniach regularnego stosowania. U niektórych osób może to potrwać od czterech do ośmiu tygodni.

Dostosowanie dawki: Jeśli ciśnienie krwi nie jest wystarczająco kontrolowane, lekarz może zdecydować o zwiększeniu dawki do maksymalnie 320 mg walsartanu i 25 mg hydrochlorotiazydu na dobę. Decyzję o zmianie dawkowania podejmuje wyłącznie lekarz.

Vanatex HCT nie może być stosowany w następujących sytuacjach:

• Uczulenie na walsartan, hydrochlorotiazyd, inne leki z grupy sulfonamidów lub którykolwiek składnik preparatu.
• Drugi i trzeci trymestr ciąży.
• Ciężkie zaburzenia czynności wątroby, marskość żółciowa wątroby, cholestaza.
• Ciężkie zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny poniżej 30 ml/min) oraz bezmocz.
• Oporna na leczenie hipokaliemia (niski poziom potasu), hiponatremia (niski poziom sodu), hiperkalcemia (wysoki poziom wapnia) oraz objawowa hiperurykemia (wysoki poziom kwasu moczowego).
• Jednoczesne stosowanie z lekami zawierającymi aliskiren u osób z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek.

Kontrola elektrolitów

Podczas leczenia niezbędne jest regularne kontrolowanie poziomu elektrolitów we krwi, szczególnie potasu, sodu i magnezu. Hydrochlorotiazyd może powodować zmniejszenie poziomu potasu, podczas gdy walsartan może go zwiększać. U wszystkich pacjentów przyjmujących lek należy oznaczać stężenie elektrolitów w odpowiednich odstępach czasu.

Odwodnienie i niedobór sodu

U osób przyjmujących duże dawki leków moczopędnych lub u pacjentów odwodnionych może wystąpić objawowe niedociśnienie tętnicze, szczególnie na początku leczenia. Przed rozpoczęciem terapii należy wyrównać niedobór płynów i sodu w organizmie.

Zaburzenia czynności nerek

Lek należy stosować ostrożnie u osób z zaburzeniami czynności nerek. Zaleca się okresową kontrolę poziomu kreatyniny, potasu i kwasu moczowego w surowicy. Vanatex HCT nie powinien być stosowany u pacjentów po niedawnym przeszczepieniu nerki.

Zaburzenia czynności wątroby

U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby lek należy stosować ostrożnie. Produkt jest przeciwwskazany u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby.

Cukrzyca

Tiazydowe leki moczopędne mogą zmieniać tolerancję glukozy. Pacjenci z cukrzycą mogą wymagać dostosowania dawki insuliny lub doustnych leków przeciwcukrzycowych.

Nowotwory skóry

Długotrwałe stosowanie hydrochlorotiazydu może zwiększać ryzyko nieczerniakowych nowotworów złośliwych skóry (raka podstawnokomórkowego i kolczystokomórkowego). Pacjenci powinni regularnie sprawdzać skórę i unikać nadmiernego narażenia na słońce oraz promieniowanie UV. Wszelkie podejrzane zmiany skórne należy zgłosić lekarzowi.

Zaburzenia widzenia

W rzadkich przypadkach hydrochlorotiazyd może powodować ostrą jaskrę zamkniętego kąta oraz przejściową krótkowzroczność. Objawy obejmują nagłe pogorszenie ostrości wzroku lub ból oka i zazwyczaj występują w ciągu kilku godzin do tygodni od rozpoczęcia leczenia. W takim przypadku należy natychmiast odstawić lek i skontaktować się z lekarzem.

Ciąża i karmienie piersią

Lek jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży. Kobiety w ciąży lub planujące ciążę powinny poinformować o tym lekarza. Vanatex HCT nie jest zalecany w okresie karmienia piersią.

Przed rozpoczęciem stosowania Vanatex HCT należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach. Szczególnie ważne są interakcje z:

• Litem – może zwiększyć się jego stężenie we krwi i toksyczność.
• Lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas, suplementami potasu – ryzyko zwiększenia poziomu potasu we krwi.
• Niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ) – mogą osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe i pogarszać czynność nerek.
• Glikozydami nasercowymi (digoksyna) – zaburzenia elektrolitowe mogą zwiększać ryzyko zaburzeń rytmu serca.
• Lekami przeciwcukrzycowymi – może być konieczne dostosowanie dawki.
• Innymi lekami obniżającymi ciśnienie – może dojść do nadmiernego obniżenia ciśnienia.

Jak każdy lek, Vanatex HCT może powodować działania niepożądane, chociaż nie u wszystkich osób one wystąpią.

Działania niepożądane wymagające natychmiastowej konsultacji lekarskiej:

• Obrzęk naczynioruchowy – obrzęk twarzy, warg, języka, gardła mogący utrudniać oddychanie lub połykanie.
• Ciężkie reakcje skórne – pęcherze, złuszczanie skóry.
• Ostra jaskra zamkniętego kąta – nagły ból oka, pogorszenie widzenia.
• Obrzęk płuc – nagła duszność, gorączka.

Inne działania niepożądane:

Często: niedociśnienie ortostatyczne (zawroty głowy przy zmianie pozycji), nudności, wymioty, utrata apetytu.

Niezbyt często: zawroty głowy, parestezje (mrowienie), kaszel, ból mięśni, uczucie zmęczenia, odwodnienie.

Rzadko: zaburzenia rytmu serca, ból głowy, zaburzenia widzenia, szum w uszach, zaparcie, biegunka.

Bardzo rzadko: zaburzenia krwi (małopłytkowość, leukopenia, niedokrwistość), zapalenie trzustki, zapalenie naczyń.

Zmiany w badaniach laboratoryjnych:

Lek może wpływać na wyniki badań krwi, powodując zmiany w poziomie elektrolitów (potasu, sodu, magnezu, wapnia), zwiększenie stężenia kwasu moczowego, kreatyniny, mocznika, glukozy oraz lipidów we krwi.

W przypadku przyjęcia zbyt dużej dawki leku może wystąpić znaczne obniżenie ciśnienia tętniczego, prowadzące do zawrotów głowy, omdlenia lub wstrząsu. Mogą również pojawić się nudności, senność, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia rytmu serca oraz skurcze mięśni.

W razie podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do szpitala. Pacjenta należy ułożyć w pozycji leżącej z uniesieniem nóg.

Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30°C. Nie stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca.

Vanatex HCT dostępny jest w opakowaniach zawierających 14 lub 28 tabletek w blistrach aluminiowych. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Vanatex HCT to skuteczny lek złożony przeznaczony do leczenia nadciśnienia tętniczego u osób dorosłych. Zawiera dwie substancje czynne działające synergistycznie – walsartan i hydrochlorotiazyd – co pozwala na lepszą kontrolę ciśnienia krwi niż monoterapia każdym z tych składników osobno. Lek wymaga regularnego monitorowania parametrów krwi oraz przestrzegania zaleceń lekarza. W razie jakichkolwiek wątpliwości lub wystąpienia niepokojących objawów należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.