Dipperam

Dipperam to lek na receptę w postaci tabletek powlekanych, który zawiera trzy substancje czynne działające razem w walce z nadciśnieniem tętniczym. W każdej tabletce znajdziesz 5 mg amlodypiny, 160 mg walsartanu oraz 12,5 mg hydrochlorotiazydu. Te trzy składniki współpracują ze sobą, oferując lepszą kontrolę ciśnienia krwi niż mogłyby zapewnić osobno.

Dipperam jest przeznaczony dla dorosłych pacjentów z samoistnym nadciśnieniem tętniczym. Lek ten przepisywany jest jako terapia zastępcza, co oznacza, że stosuje się go u osób, których ciśnienie jest już odpowiednio kontrolowane za pomocą tych trzech substancji przyjmowanych osobno lub w postaci dwóch produktów leczniczych. Przed zmianą na Dipperam lekarz upewnia się, że dotychczasowe leczenie działa prawidłowo.

Skuteczność Dipperamu wynika z unikalnego połączenia trzech substancji, z których każda działa w inny sposób:

• Amlodypina należy do grupy antagonistów kanałów wapniowych. Hamuje wejście jonów wapnia do komórek mięśni naczyń krwionośnych, co powoduje ich rozszerzenie i obniżenie ciśnienia.
• Walsartan to antagonista receptora angiotensyny dwa. Blokuje działanie angiotensyny, hormonu powodującego zwężenie naczyń krwionośnych, dzięki czemu naczynia pozostają rozszerzone.
• Hydrochlorotiazyd jest lekiem moczopędnym z grupy tiazydów. Zwiększa wydalanie sodu i wody przez nerki, co zmniejsza objętość krwi i obniża ciśnienie tętnicze.

Te trzy mechanizmy działania uzupełniają się nawzajem, zapewniając skuteczniejszą kontrolę ciśnienia niż każdy ze składników osobno. Co ważne, walsartan łagodzi działanie hydrochlorotiazydu zmniejszające stężenie potasu we krwi.

Zalecana dawka to jedna tabletka na dobę, najlepiej przyjmowana rano. Tabletkę należy połykać w całości, popijając wodą, bez rozgryzania. Możesz przyjmować lek podczas posiłku lub niezależnie od jedzenia, ale staraj się robić to każdego dnia o tej samej porze.

Maksymalna zalecana dawka wszystkich składników wynosi 10 mg amlodypiny, 320 mg walsartanu i 25 mg hydrochlorotiazydu na dobę. Dawkę ustala lekarz na podstawie tego, jakie dawki poszczególnych substancji przyjmowałeś przed zmianą na Dipperam.

Istnieje kilka sytuacji, w których nie możesz przyjmować tego leku. Należą do nich:

• Uczulenie na którąkolwiek substancję zawartą w leku lub na inne pochodne sulfonamidów.
• Drugi i trzeci trymestr ciąży.
• Zaburzenia czynności wątroby, marskość żółciowa wątroby lub zastój żółci.
• Ciężkie zaburzenia czynności nerek lub bezmocz.
• Stosowanie dializ.
• Jednoczesne przyjmowanie leków zawierających aliskiren, jeśli masz cukrzycę lub zaburzenia czynności nerek.
• Oporna na leczenie hipokaliemia, hiponatremia, hiperkalcemia lub objawowa hiperurykemia.
• Ciężkie niedociśnienie tętnicze lub wstrząs.
• Zwężenie drogi odpływu z lewej komory serca.
• Hemodynamicznie niestabilna niewydolność serca po świeżym zawale mięśnia sercowego.

Przed rozpoczęciem leczenia Dipperamem poinformuj lekarza, jeśli:

• Masz niedobór sodu lub jesteś odwodniony, na przykład w wyniku przyjmowania dużych dawek leków moczopędnych. W takim przypadku może wystąpić nadmierne obniżenie ciśnienia.
• Cierpisz na zaburzenia równowagi elektrolitowej. Lekarz będzie regularnie kontrolował stężenie potasu, sodu i innych elektrolitów we krwi.
• Masz problemy z nerkami lub wątrobą. W przypadku umiarkowanych zaburzeń czynności nerek modyfikacja dawki zwykle nie jest konieczna, ale zalecana jest regularna kontrola.
• Miałeś kiedykolwiek obrzęk naczynioruchowy. Jeśli podczas przyjmowania Dipperamu pojawi się obrzęk twarzy, warg, języka lub gardła, natychmiast przerwij stosowanie leku i skontaktuj się z lekarzem.
• Chorujesz na niewydolność serca lub chorobę niedokrwienną serca. W takich przypadkach zaleca się szczególną ostrożność.
• Masz cukrzycę. Lek może wpływać na tolerancję glukozy i może być konieczne dostosowanie dawki insuliny lub leków przeciwcukrzycowych.

Podczas leczenia Dipperamem regularnie kontroluj ciśnienie tętnicze i parametry laboratoryjne. Jeśli wystąpi zawroty głowy lub słabość, unikaj prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Nie stosuj Dipperamu podczas ciąży, szczególnie w drugim i trzecim trymestrze. Jeśli planujesz ciążę lub odkryjesz, że jesteś w ciąży podczas przyjmowania tego leku, natychmiast poinformuj lekarza. Lekarz przepisze Ci bezpieczniejsze leczenie przeciwnadciśnieniowe.

Substancje zawarte w Dipperamie przechodzą do mleka matki. Nie zaleca się stosowania leku w okresie karmienia piersią. Jeśli karmienie piersią jest konieczne, lekarz rozważy inne, bezpieczniejsze opcje terapeutyczne.

Jak każdy lek, Dipperam może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Większość działań niepożądanych jest łagodna i przemijająca.

Często występujące działania niepożądane

• Zawroty głowy.
• Ból głowy.
• Obrzęk kostek.
• Nudności.
• Zmęczenie i osłabienie.
• Obniżone ciśnienie tętnicze.

Niezbyt często występujące działania niepożądane

• Kołatanie serca.
• Niestrawność i dyskomfort w jamie brzusznej.
• Suchość w jamie ustnej.
• Zaburzenia smaku.
• Drętwienie lub mrowienie.
• Wysypka skórna.

Poważne działania niepożądane wymagające natychmiastowej konsultacji lekarskiej

• Obrzęk naczynioruchowy – obrzęk twarzy, warg, języka, gardła, który może utrudniać oddychanie.
• Ciężkie reakcje alergiczne – świąd, pokrzywka, trudności w oddychaniu.
• Silne zawroty głowy lub omdlenia związane z bardzo niskim ciśnieniem.
• Nieregularny rytm serca.
• Silny ból brzucha z nudnościami i wymiotami, który może wskazywać na obrzęk naczynioruchowy jelit.

Ważna informacja dotycząca skóry: Długotrwałe stosowanie hydrochlorotiazydu może zwiększać ryzyko rozwoju nieczerniakowych nowotworów złośliwych skóry, takich jak rak podstawnokomórkowy i rak kolczystokomórkowy. Regularnie sprawdzaj swoją skórę i zgłaszaj lekarzowi wszelkie podejrzane zmiany. Ogranicz narażenie na słońce i stosuj odpowiednią ochronę przeciwsłoneczną.

Dipperam może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami. Szczególnie ważne jest, aby poinformować lekarza, jeśli przyjmujesz:

• Lit – Dipperam może zwiększać stężenie litu we krwi, co może prowadzić do zatrucia.
• Leki moczopędne oszczędzające potas, suplementy potasu – mogą zwiększyć stężenie potasu we krwi.
• Niesteroidowe leki przeciwzapalne takie jak ibuprofen, naproksen – mogą osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe i wpływać na czynność nerek.
• Glikozydy nasercowe takie jak digoksyna – zaburzenia elektrolitowe mogą nasilić ich działanie toksyczne.
• Leki przeciwcukrzycowe – może być konieczne dostosowanie ich dawki.
• Inne leki obniżające ciśnienie – mogą nasilić działanie hipotensyjne.
• Symwastatynę – amlodypina zwiększa jej stężenie we krwi.

Nie pij soku grejpfrutowego ani nie jedz grejpfrutów podczas przyjmowania Dipperamu, ponieważ mogą one zwiększyć stężenie amlodypiny we krwi.

Przechowuj lek w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Nie przechowuj w temperaturze powyżej 30 stopni Celsjusza. Przechowuj tabletki w oryginalnym opakowaniu, aby chronić je przed wilgocią. Nie stosuj leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu.

Jeśli przyjąłeś zbyt dużą dawkę Dipperamu, natychmiast skontaktuj się z lekarzem lub zgłoś się do najbliższego szpitala. Głównym objawem przedawkowania jest znaczne obniżenie ciśnienia tętniczego z zawrotami głowy, uczuciem słabości, przyspieszonym biciem serca. W ciężkich przypadkach może wystąpić wstrząs. Nie próbuj samodzielnie wywoływać wymiotów bez konsultacji z lekarzem.

Tabletki Dipperam 5 mg + 160 mg + 12,5 mg są białe, owalne i obustronnie wypukłe, z napisem „NVR” na jednej stronie i „VCL” na drugiej. Długość tabletki wynosi około 15 mm, a szerokość około 5,9 mm.

Oprócz substancji czynnych tabletki zawierają substancje pomocnicze takie jak celuloza mikrokrystaliczna, krospowidon, krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian oraz składniki otoczki: hypromelozę, tytanu dwutlenek, makrogol i talk.

Jeśli masz dodatkowe pytania dotyczące stosowania tego leku, zwróć się do lekarza lub farmaceuty.