Trifas 20

Trifas 20 to lek moczopędny w postaci roztworu do wstrzykiwań, który zawiera substancję czynną torasemid. Każda ampułka o pojemności 4 ml zawiera 20 mg torasemidu (stężenie 5 mg/ml). Lek należy do grupy diuretyków pętlowych – leków, które pomagają organizmowi pozbyć się nadmiaru wody i soli przez zwiększenie produkcji moczu.

Torasemid działa w nerkach, dokładnie w części zwanej pętlą Henlego. Tam blokuje wchłanianie zwrotne sodu i chloru, czyli soli, które normalnie wracałyby do organizmu. Dzięki temu sole te są wydalane z moczem, a wraz z nimi – nadmiar wody.

Działanie leku jest szybkie – maksymalne działanie moczopędne pojawia się w ciągu godziny po podaniu dożylnym i utrzymuje się do 12 godzin. U osób z niewydolnością serca Trifas 20 nie tylko zmniejsza obrzęki, ale także poprawia pracę mięśnia sercowego, odciążając serce i ułatwiając mu pompowanie krwi.

Lek jest przeznaczony wyłącznie dla dorosłych pacjentów z niewydolnością serca, u których występują:

• Obrzęki i przesięki – gromadzenie się nadmiaru płynu w tkankach lub jamach ciała.
• Ostry obrzęk płuc – nagłe, zagrażające życiu gromadzenie się płynu w płucach spowodowane ostrą niewydolnością serca.

Trifas 20 stosuje się w sytuacjach, gdy konieczne jest podanie leku dożylnie, czyli bezpośrednio do żyły – na przykład w nagłych przypadkach lub gdy pacjent nie może przyjmować leków doustnie.

Dawkowanie leku ustala lekarz indywidualnie, w zależności od stanu zdrowia pacjenta:

Obrzęki i przesięki

• Dawka początkowa: 10 mg (2 ml roztworu) raz na dobę.
• W razie potrzeby: dawkę można zwiększyć do 20 mg (4 ml) na dobę.
• W ciężkich przypadkach: krótkotrwale (nie dłużej niż 3 dni) można zastosować 40 mg (8 ml) na dobę.

Ostry obrzęk płuc

• Dawka początkowa: 20 mg (4 ml).
• W razie potrzeby: dawkę można powtarzać co 30 minut.
• Maksymalna dawka dobowa: 100 mg (20 ml).

Sposób podawania

Lek podaje się dożylnie w postaci powolnego wstrzyknięcia. Wstrzykiwać można tylko przejrzysty roztwór. Nigdy nie należy podawać leku dotętniczo ani mieszać go z innymi lekami w tej samej strzykawce lub wlewie.

Leczenie dożylne można prowadzić maksymalnie przez 1 tydzień. Jeśli konieczne jest dłuższe leczenie, lekarz powinien jak najszybciej zmienić formę leku na postać doustną (tabletki).

Leku nie można stosować w następujących sytuacjach:

• Uczulenie na torasemid, pochodne sulfonylomocznika lub którykolwiek składnik leku.
• Niewydolność nerek z bezmoczem – gdy nerki nie produkują moczu.
• Śpiączka wątrobowa lub stan przedśpiączkowy.
• Niskie ciśnienie krwi.
• Zmniejszona objętość krwi krążącej.
• Zbyt niskie stężenie sodu lub potasu we krwi.
• Znaczne problemy z opróżnianiem pęcherza moczowego (np. z powodu powiększenia prostaty).
• Karmienie piersią.

Z powodu niewystarczających danych klinicznych nie zaleca się stosowania Trifas 20 w przypadku:

• Dny moczanowej.
• Zaburzeń rytmu serca (np. bloki przewodzenia).
• Zaburzeń równowagi kwasowo-zasadowej.
• Jednoczesnego stosowania soli litu, aminoglikozydów lub cefalosporyn.
• Zaburzeń morfologii krwi (np. małopłytkowość, niedokrwistość).
• Zaburzeń czynności nerek wywołanych substancjami toksycznymi.
• U dzieci i młodzieży poniżej 18 lat.

Regularne kontrole podczas leczenia

Podczas długotrwałego leczenia lekarz powinien regularnie kontrolować:

• Stężenie elektrolitów – zwłaszcza potasu, sodu.
• Stężenie glukozy – szczególnie u osób z cukrzycą.
• Stężenie kwasu moczowego, kreatyniny i lipidów.
• Morfologię krwi – liczbę czerwonych i białych krwinek oraz płytek krwi.

Ciąża

Trifas 20 może być stosowany w ciąży tylko wtedy, gdy jest to absolutnie konieczne i nie ma innych możliwości leczenia. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwe działanie na rozwijający się płód, a lek przenika przez łożysko. Można stosować tylko najmniejszą skuteczną dawkę pod ścisłym nadzorem lekarza.

Karmienie piersią

Stosowanie Trifas 20 podczas karmienia piersią jest przeciwwskazane. Jeśli leczenie jest konieczne, należy przerwać karmienie piersią.

Często występujące (u więcej niż 1 na 100 osób)

• Dolegliwości żołądkowo-jelitowe: utrata apetytu, bóle brzucha, nudności, wymioty, biegunka, zaparcia.
• Bóle i zawroty głowy, uczucie zmęczenia, osłabienie.
• Kurcze mięśni – zwłaszcza na początku leczenia.
• Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (gamma-GT).
• Zaburzenia elektrolitowe: obniżenie poziomu potasu, podwyższenie kwasu moczowego, glukozy i lipidów we krwi.

Niezbyt często występujące

• Suchość w jamie ustnej.
• Mrowienie (parestezje).
• Podwyższone stężenie kreatyniny i mocznika we krwi.

Bardzo rzadko występujące

• Zaburzenia krwi: zmniejszona liczba płytek krwi, czerwonych i białych krwinek.
• Reakcje alergiczne: świąd, wysypka, nadwrażliwość na światło, ciężkie reakcje skórne.
• Wstrząs anafilaktyczny po podaniu dożylnym – wymaga natychmiastowej pomocy medycznej.
• Zaburzenia widzenia, szumy uszne, utrata słuchu.
• Zapalenie trzustki.
• Komplikacje zakrzepowo-zatorowe – zakrzepy krwi związane z zagęszczeniem krwi.
• Niedociśnienie, zaburzenia krążenia – mogące prowadzić do zawału serca, dławicy piersiowej, omdleń.

Trifas 20 może wchodzić w interakcje z wieloma lekami. Zawsze należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym:

• Leki obniżające ciśnienie (zwłaszcza inhibitory ACE) – może wystąpić gwałtowny spadek ciśnienia.
• Glikozydy nasercowe (np. digoksyna) – zwiększone ryzyko działań niepożądanych.
• Leki przeciwcukrzycowe – Trifas 20 może osłabiać ich działanie.
• Leki przeciwbólowe i przeciwzapalne (NLPZ, salicylany) – mogą hamować działanie moczopędne lub nasilać toksyczność.
• Antybiotyki (aminoglikozydy, cefalosporyny) – zwiększone ryzyko uszkodzenia słuchu i nerek.
• Lit – może wzrosnąć jego stężenie we krwi, co prowadzi do zatrucia.
• Leki przeczyszczające, kortykosteroidy – zwiększona utrata potasu.

Trifas 20 może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Lek może zmieniać czas reakcji, wywoływać zawroty głowy i osłabienie. Dotyczy to szczególnie:

• Początku leczenia.
• Okresu po zmianie dawki.
• Jednoczesnego spożywania alkoholu.

Nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn, jeśli odczuwa się osłabienie, zawroty głowy lub inne objawy wpływające na koncentrację.

Lek należy przechowywać w temperaturze 15-25°C. Ampułki powinny być chronione przed światłem i niedostępne dla dzieci.

Substancja czynna: torasemid w postaci soli sodowej torasemidu – 21,262 mg w 4 ml roztworu, co odpowiada 20 mg torasemidu.

Substancje pomocnicze: sodu wodorotlenek, trometamol, Makrogol 400, woda do wstrzykiwań.

Opakowanie zawiera 5 ampułek typu OPC (one-point-cut) o pojemności 4 ml każda. Ampułki OPC nie wymagają piłowania – szyjka ampułki odłamuje się łatwo po postukaniu i przechyleniu kolorowego punktu do góry.

Podmiot odpowiedzialny: MENARINI International Operations Luxembourg S.A.

Dystrybutor w Polsce: Berlin-Chemie/Menarini Polska Sp. z o.o.

• Trifas 20 jest lekiem na receptę – można go otrzymać tylko na podstawie recepty wystawionej przez lekarza.
• Stosowanie leku może dawać pozytywne wyniki testów antydopingowych.
• Lek nie jest przeznaczony dla dzieci i młodzieży poniżej 18 lat.
• Nie należy spożywać alkoholu podczas leczenia – alkohol może nasilać działania niepożądane.