Telmix

Telmix to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz w zapobieganiu chorobom układu sercowo-naczyniowego. Każda tabletka zawiera 40 mg telmisartanu – substancji czynnej, która należy do grupy leków nazywanych antagonistami receptora angiotensyny II. Lek działa poprzez blokowanie działania angiotensyny II, hormonu, który powoduje zwężenie naczyń krwionośnych. Dzięki temu naczynia krwionośne się rozszerzają, a ciśnienie krwi obniża.

Tabletki Telmix mają owały kształt, są białe lub prawie białe, z linią podziału po jednej stronie, co pozwala podzielić je na dwie równe części.

Lek Telmix jest przeznaczony dla dorosłych pacjentów w dwóch głównych sytuacjach:

• Leczenie nadciśnienia tętniczego – gdy ciśnienie krwi jest zbyt wysokie i wymaga kontroli farmakologicznej.
• Zapobieganie chorobom sercowo-naczyniowym – u osób z potwierdzoną chorobą miażdżycową (na przykład po zawale serca, udarze mózgu lub z chorobą tętnic obwodowych) albo u osób z cukrzycą typu 2, u których doszło już do powikłań dotyczących narządów wewnętrznych.

Telmix pomaga zmniejszyć ryzyko poważnych zdarzeń sercowo-naczyniowych, takich jak zawał serca czy udar mózgu, szczególnie u pacjentów z grupy podwyższonego ryzyka.

Telmix należy przyjmować doustnie, raz dziennie, popijając niewielką ilością wody. Lek można przyjmować niezależnie od posiłków, ale ważne jest, aby stosować go regularnie, każdego dnia o tej samej porze.

Dawkowanie w leczeniu nadciśnienia tętniczego:

• Zazwyczaj skuteczna dawka to 40 mg raz na dobę.
• U niektórych pacjentów wystarczająca może być dawka 20 mg (połowa tabletki 40 mg).
• Jeśli dawka 40 mg nie obniża wystarczająco ciśnienia, lekarz może zwiększyć ją do 80 mg raz na dobę.
• Maksymalny efekt obniżający ciśnienie pojawia się zwykle po 4 do 8 tygodniach leczenia.

Dawkowanie w zapobieganiu chorobom sercowo-naczyniowym:

• Zalecana dawka to 80 mg raz na dobę.

Ważne wskazówki:

• Tabletki należy wyjmować z blistera bezpośrednio przed zażyciem, ponieważ lek jest wrażliwy na wilgoć.
• Jeśli masz zaburzenia czynności nerek lub wątroby, lekarz może dostosować dawkę leku.
• U osób w podeszłym wieku zazwyczaj nie ma potrzeby zmiany dawkowania.

Nie należy przyjmować leku Telmix w następujących sytuacjach:

• Jeśli jesteś uczulony na telmisartan lub którykolwiek inny składnik leku.
• Jeśli jesteś w drugim lub trzecim trymestrze ciąży.
• Jeśli masz zaburzenia w odpływie żółci lub ciężką niewydolność wątroby.
• Jeśli masz cukrzycę lub zaburzenia czynności nerek i przyjmujesz jednocześnie leki zawierające aliskiren.

Przed rozpoczęciem przyjmowania Telmixu poinformuj lekarza, jeśli:

• Masz problemy z wątrobą – lek może wymagać ostrożności w dawkowaniu lub być przeciwwskazany.
• Masz zwężenie tętnic nerkowych lub inne schorzenia nerek – może wystąpić ryzyko niedociśnienia i pogorszenia czynności nerek.
• Jesteś odwodniony lub masz niedobór sodu w organizmie (np. po intensywnym leczeniu moczopędnym, biegunce lub wymiotach) – może wystąpić gwałtowne obniżenie ciśnienia.
• Masz cukrzycę i przyjmujesz insulinę lub leki przeciwcukrzycowe – może być konieczne monitorowanie poziomu glukozy.
• Masz chorobę serca, taką jak zwężenie zastawki aortalnej lub przerostowa kardiomiopatia.
• Przyjmujesz inne leki wpływające na układ renina-angiotensyna-aldosteron (np. inhibitory ACE, leki moczopędne oszczędzające potas).

Hiperkaliemia (podwyższony poziom potasu): Telmix może zwiększać stężenie potasu we krwi, zwłaszcza u osób starszych, z niewydolnością nerek lub przyjmujących określone leki. Lekarz może zalecić regularne badania krwi w celu monitorowania poziomu potasu.

Telmix może wchodzić w interakcje z innymi lekami, dlatego ważne jest, aby poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym:

• Digoksyna – Telmix może zwiększać stężenie digoksyny we krwi, co wymaga monitorowania.
• Leki moczopędne oszczędzające potas, suplementy potasu – mogą zwiększać ryzyko hiperkaliemii.
• Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) – mogą zmniejszać działanie obniżające ciśnienie i zwiększać ryzyko problemów z nerkami.
• Lit – może dojść do zwiększenia stężenia litu we krwi i jego toksyczności.
• Inhibitory ACE i antagoniści receptora angiotensyny II – jednoczesne stosowanie nie jest zalecane ze względu na zwiększone ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i niewydolności nerek.

Ciąża: Nie należy stosować Telmixu w ciąży. Jeśli planujesz ciążę, lekarz powinien przepisać inny lek przeciwnadciśnieniowy. Jeśli zajdziesz w ciążę podczas przyjmowania Telmixu, natychmiast skontaktuj się z lekarzem – lek należy odstawić, ponieważ może szkodzić rozwijającemu się dziecku, zwłaszcza w drugim i trzecim trymestrze.

Karmienie piersią: Nie zaleca się stosowania Telmixu podczas karmienia piersią ze względu na brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa.

Jak każdy lek, Telmix może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Ogólna częstość występowania działań niepożądanych jest podobna jak w przypadku placebo.

Częste działania niepożądane (mogą wystąpić u 1 na 100 osób):

• Zakażenia dróg moczowych i górnych dróg oddechowych.
• Niedokrwistość.
• Podwyższony poziom potasu we krwi.
• Bezsenność, depresja.
• Omdlenia.
• Zawroty głowy.
• Zwolnione bicie serca.
• Obniżone ciśnienie krwi.
• Duszność, kaszel.
• Bóle brzucha, biegunka, niestrawność, wzdęcia, wymioty.
• Świąd, nadmierne pocenie się, wysypka.
• Bóle pleców, kurcze mięśni, bóle mięśni.
• Zaburzenia czynności nerek.
• Osłabienie, ból w klatce piersiowej.
• Zwiększone stężenie kreatyniny w osoczu.

Rzadkie, ale poważne działania niepożądane:

• Reakcje alergiczne, w tym obrzęk naczynioruchowy (obrzęk twarzy, warg, języka lub gardła).
• Ostra niewydolność nerek.
• Posocznica.

Jeśli zauważysz jakiekolwiek niepokojące objawy, zwłaszcza obrzęk twarzy lub trudności w oddychaniu, natychmiast skontaktuj się z lekarzem.

W przypadku przyjęcia zbyt dużej dawki Telmixu mogą wystąpić objawy takie jak: obniżone ciśnienie krwi, przyspieszone lub zwolnione bicie serca, zawroty głowy, zwiększone stężenie kreatyniny we krwi, a w ciężkich przypadkach ostra niewydolność nerek.

Jeśli podejrzewasz przedawkowanie, natychmiast skontaktuj się z lekarzem lub udaj się do najbliższego szpitala. Telmisartan nie jest usuwany przez hemodializę. Leczenie polega na obserwacji pacjenta i stosowaniu leczenia objawowego.

• Przechowuj lek w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.
• Nie stosuj leku po upływie terminu ważności podanego na opakowaniu.
• Przechowuj blister w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem i wilgocią.
• Brak specjalnych wymagań dotyczących temperatury przechowywania.

Substancja czynna: Telmisartan – 40 mg w jednej tabletce.

Substancje pomocnicze: Sodu wodorotlenek, powidon typ 30, mannitol, skrobia kukurydziana, karmeloza wapniowa, sodu stearylofumaran, magnezu stearynian.

Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w jednej tabletce, co oznacza, że jest praktycznie „wolny od sodu”.

Telmix dostępny jest w blistrach w opakowaniach zawierających 7, 14, 28, 30, 56, 60, 84 lub 90 tabletek. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą być dostępne w obrocie.