Polsart

Polsart to lek dostępny w postaci białych, owalnych tabletek zawierających 80 mg telmisartanu jako substancji czynnej. Tabletki są obustronnie wypukłe i oznaczone logo „T1″ na jednej stronie. Telmisartan należy do grupy leków nazywanych antagonistami receptora angiotensyny II, które pomagają kontrolować ciśnienie tętnicze i chronić układ sercowo-naczyniowy.

Lek Polsart jest przepisywany w dwóch głównych sytuacjach klinicznych:

Leczenie nadciśnienia tętniczego

Polsart jest stosowany w leczeniu samoistnego nadciśnienia tętniczego u dorosłych pacjentów. Nadciśnienie tętnicze, potocznie nazywane wysokim ciśnieniem, to stan, w którym siła z jaką krew napiera na ściany naczyń krwionośnych jest zbyt duża, co może prowadzić do poważnych powikłań zdrowotnych.

Zapobieganie chorobom sercowo-naczyniowym

Lek jest również stosowany w celu zmniejszenia ryzyka wystąpienia chorób i powikłań ze strony układu sercowo-naczyniowego u pacjentów należących do grup wysokiego ryzyka. Dotyczy to osób, które:

• Mają jawną chorobę miażdżycową, czyli wcześniej przeszły chorobę niedokrwienną serca, udar mózgu lub chorowały na chorobę tętnic obwodowych.
• Chorują na cukrzycę typu 2 z udokumentowanymi powikłaniami dotyczącymi narządów docelowych, takimi jak uszkodzenie nerek, oczu czy serca.

Telmisartan, substancja czynna leku Polsart, działa poprzez blokowanie działania angiotensyny II – hormonu, który powoduje zwężenie naczyń krwionośnych i tym samym podwyższenie ciśnienia tętniczego. Lek łączy się z receptorami angiotensyny II typu AT1, uniemożliwiając jej działanie. Dzięki temu naczynia krwionośne pozostają rozszerzone, ciśnienie krwi maleje, a serce pracuje efektywniej.

Działanie obniżające ciśnienie pojawia się stopniowo w ciągu trzech godzin po przyjęciu pierwszej dawki, ale maksymalny efekt terapeutyczny osiągany jest dopiero po czterech do ośmiu tygodniach regularnego przyjmowania leku. Ważne jest, że działanie leku utrzymuje się przez całą dobę, co oznacza, że wystarczy przyjmować go raz dziennie.

W przeciwieństwie do niektórych innych leków na nadciśnienie, Polsart nie powoduje nagłego wzrostu ciśnienia po zaprzestaniu jego stosowania – ciśnienie tętnicze wraca do wartości sprzed leczenia stopniowo, w ciągu kilku dni.

Dawkowanie w nadciśnieniu tętniczym

Zazwyczaj skuteczna dawka to 40 mg raz dziennie. U niektórych pacjentów poprawa może nastąpić już po dawce 20 mg. Jeśli efekt obniżenia ciśnienia nie jest wystarczający, lekarz może zwiększyć dawkę do maksymalnie 80 mg raz dziennie. Alternatywnie, telmisartan można połączyć z lekami moczopędnymi, takimi jak hydrochlorotiazyd, które wzmacniają jego działanie.

Dawkowanie w zapobieganiu chorobom sercowo-naczyniowym

W tym przypadku zalecana dawka to 80 mg raz dziennie. Nie wykazano, aby mniejsze dawki były skuteczne w zmniejszaniu ryzyka chorób sercowo-naczyniowych.

Sposób przyjmowania

Tabletki można przyjmować podczas posiłku lub niezależnie od jedzenia. Najważniejsze jest regularne przyjmowanie leku o tej samej porze dnia.

Specjalne grupy pacjentów

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek: U osób z ciężką niewydolnością nerek lub poddawanych hemodializie zaleca się rozpoczęcie leczenia od dawki 20 mg. Pacjenci z lekkimi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek nie wymagają dostosowania dawki.

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby: U osób z lekkim do umiarkowanego zaburzeniem czynności wątroby dawka nie powinna być większa niż 40 mg raz dziennie.

Pacjenci w podeszłym wieku: Nie ma konieczności dostosowania dawkowania.

Nie należy stosować leku Polsart w następujących sytuacjach:

• W przypadku uczulenia na telmisartan lub którąkolwiek inną substancję wchodzącą w skład leku.
• W drugim i trzecim trymestrze ciąży – lek może poważnie zaszkodzić rozwijającemu się dziecku.
• Przy zaburzeniach w odpływie żółci.
• W przypadku ciężkiej niewydolności wątroby.
• U pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniem czynności nerek (współczynnik filtracji kłębuszkowej poniżej 60 ml/min/1,73 m²) jednocześnie przyjmujących leki zawierające aliskiren.

Ciąża i karmienie piersią

Nie należy rozpoczynać leczenia lekiem Polsart u pacjentek w ciąży. Jeśli planowana jest ciąża, lekarz powinien przepisać inne leki przeciwnadciśnieniowe o ustalonym profilu bezpieczeństwa. Po stwierdzeniu ciąży należy natychmiast przerwać przyjmowanie leku i poinformować o tym lekarza. W okresie karmienia piersią również nie zaleca się stosowania tego leku.

Zaburzenia czynności wątroby i nerek

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek wymagają szczególnej ostrożności. U osób z problemami z nerkami zaleca się okresowe kontrolowanie stężenia potasu i kreatyniny we krwi.

Zmniejszenie objętości krwi krążącej

U pacjentów odwodnionych lub ze zmniejszonym stężeniem sodu (na przykład w wyniku intensywnego leczenia moczopędnego, ograniczenia spożycia soli, biegunki lub wymiotów) może wystąpić znaczące obniżenie ciśnienia po pierwszej dawce leku. Przed rozpoczęciem leczenia należy wyrównać niedobory płynów i soli.

Hiperkaliemia

Polsart może powodować zwiększenie stężenia potasu we krwi, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku, z niewydolnością nerek, cukrzycą lub przyjmujących jednocześnie inne leki wpływające na stężenie potasu. Zbyt wysokie stężenie potasu może być niebezpieczne i prowadzić do poważnych powikłań, dlatego konieczne jest regularne monitorowanie tego parametru.

Pacjenci z cukrzycą

U osób z cukrzycą przyjmujących insulinę lub doustne leki przeciwcukrzycowe może wystąpić obniżenie poziomu cukru we krwi. Dlatego należy regularnie kontrolować stężenie glukozy i w razie potrzeby dostosować dawki leków przeciwcukrzycowych.

Inne stany wymagające ostrożności

Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów ze zwężeniem zastawki aortalnej lub dwudzielnej, przerostową kardiomiopatią zawężającą, ciężką zastoinową niewydolnością serca, chorobami nerek (w tym zwężeniem tętnic nerkowych) oraz u osób po przeszczepie nerki.

Polsart może wchodzić w interakcje z różnymi lekami, dlatego zawsze należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych preparatach, w tym dostępnych bez recepty.

Digoksyna

Jednoczesne stosowanie z digoksyną może zwiększać jej stężenie we krwi. Podczas rozpoczynania, dostosowywania dawki lub kończenia leczenia lekiem Polsart należy monitorować stężenie digoksyny.

Leki moczopędne oszczędzające potas i suplementy potasu

Połączenie z takimi lekami (na przykład spironolakton, amiloryd) lub suplementami potasu może znacząco zwiększyć stężenie potasu we krwi. Jeśli takie połączenie jest konieczne, wymaga ścisłego monitorowania stężenia potasu.

Lit

Jednoczesne stosowanie z litem może prowadzić do zwiększenia jego stężenia we krwi i toksyczności. Jeśli takie połączenie jest konieczne, należy regularnie kontrolować stężenie litu.

Niesteroidowe leki przeciwzapalne

Leki przeciwbólowe i przeciwzapalne, takie jak ibuprofen, naproksen czy inhibitory COX-2, mogą zmniejszać działanie obniżające ciśnienie leku Polsart. U niektórych pacjentów, szczególnie osób w podeszłym wieku lub z zaburzoną czynnością nerek, takie połączenie może prowadzić do dalszego pogorszenia czynności nerek.

Inne leki przeciwnadciśnieniowe

Jednoczesne stosowanie z innymi lekami obniżającymi ciśnienie może nasilić ich działanie. Nie zaleca się łączenia leku Polsart z innymi lekami działającymi na układ renina-angiotensyna-aldosteron (takimi jak inhibitory ACE czy aliskiren), ponieważ zwiększa to ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i zaburzeń czynności nerek.

Jak każdy lek, Polsart może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Ogólna częstość występowania działań niepożądanych jest podobna jak w przypadku placebo.

Działania niepożądane występujące niezbyt często (u 1 do 10 pacjentów na 1000)

• Zakażenia górnych dróg oddechowych, takie jak zapalenie gardła czy zapalenie zatok.
• Zakażenia układu moczowego, w tym zapalenie pęcherza moczowego.
• Niedokrwistość.
• Zwiększone stężenie potasu we krwi.
• Depresja, bezsenność.
• Omdlenie.
• Zawroty głowy.
• Zwolnienie akcji serca.
• Obniżenie ciśnienia tętniczego, zwłaszcza przy nagłej zmianie pozycji ciała.
• Duszność, kaszel.
• Bóle brzucha, biegunka, niestrawność, wzdęcia, wymioty.
• Nadmierne pocenie się, świąd, wysypka.
• Bóle mięśniowe, bóle pleców, kurcze mięśni.
• Zaburzenia czynności nerek, w tym ostra niewydolność nerek.
• Ból w klatce piersiowej, osłabienie.
• Zwiększone stężenie kreatyniny w osoczu.

Działania niepożądane występujące rzadko (u 1 do 10 pacjentów na 10 000)

• Posocznica (w tym przypadki zakończone zgonem).
• Małopłytkowość, eozynofilia.
• Reakcje nadwrażliwości, reakcja anafilaktyczna.
• Obniżenie poziomu cukru we krwi u pacjentów z cukrzycą.
• Niepokój.
• Senność.
• Zaburzenia widzenia.
• Przyspieszenie akcji serca.
• Nieżyt żołądka, suchość błony śluzowej jamy ustnej, zaburzenia smaku.
• Nieprawidłowa czynność wątroby.
• Rumień, obrzęk naczynioruchowy (w tym przypadki zakończone zgonem), wysypka polekowa, toksyczne uszkodzenie skóry, wyprysk, pokrzywka.
• Ból stawów, ból kończyn, ból ścięgien.
• Objawy grypopodobne.
• Zwiększone stężenie kwasu moczowego, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych, zwiększona aktywność fosfokinazy kreatynowej, zmniejszone stężenie hemoglobiny.

Działania niepożądane występujące bardzo rzadko (u mniej niż 1 pacjenta na 10 000)

• Śródmiąższowa choroba płuc.

Kiedy skontaktować się z lekarzem?

Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem w przypadku wystąpienia:

• Objawów reakcji alergicznej, takich jak obrzęk twarzy, języka lub gardła, trudności w oddychaniu.
• Objawów posocznicy, takich jak gorączka, dreszcze, przyspieszony oddech, splątanie.
• Ciężkiego zawrotu głowy lub omdlenia.
• Nagłego pogorszenia czynności nerek (zmniejszenie ilości oddawanego moczu, obrzęki).

W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów niepokojących lub niewymienionych w tym opisie należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

Najważniejsze objawy przedawkowania to znaczne obniżenie ciśnienia tętniczego i przyspieszenie akcji serca. Mogą również wystąpić zwolnienie akcji serca, zawroty głowy, zwiększenie stężenia kreatyniny w surowicy oraz ostra niewydolność nerek.

W przypadku przyjęcia zbyt dużej dawki leku należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do najbliższego szpitala. Telmisartan nie jest usuwany przez hemodializę. Leczenie polega na obserwacji pacjenta i postępowaniu objawowym, w tym wyrównaniu niedoborów płynów i elektrolitów.

Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Okres ważności wynosi trzy lata. Nie stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu.

Tabletki w blistrach należy przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. Tabletki w pojemniku należy przechowywać w szczelnie zamkniętym pojemniku w celu ochrony przed światłem.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, które nie są już potrzebne. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.

Każda tabletka Polsart 80 mg zawiera 80 mg telmisartanu jako substancję czynną. Substancje pomocnicze to: magnezu stearynian, kroskarmeloza sodowa, mannitol, powidone oraz potasu wodorotlenek.

Tabletki są białe, owalne, obustronnie wypukłe z logo „T1″ na jednej stronie. Lek dostępny jest w blistrach lub pojemnikach w różnych wielkościach opakowań, przy czym nie wszystkie wielkości mogą znajdować się w obrocie.