Działania niepożądane i ich nasilenie
Częstość i nasilenie działań niepożądanych zwiększają się wraz ze zwiększaniem dawki leku. Dlatego tak ważne jest stopniowe zwiększanie dawkowania i ścisłe przestrzeganie zaleceń lekarza. Jeśli leczenie zostało przerwane na dłużej niż trzy dni, wznawianie należy rozpocząć od najmniejszej dawki, aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia działań niepożądanych.
Zaburzenia żołądkowo-jelitowe
Nudności, wymioty i biegunka są najczęstszymi działaniami niepożądanymi tego leku i mają związek z przyjmowaną dawką. Występują one szczególnie często na początku leczenia oraz podczas zwiększania dawki. Kobiety są bardziej narażone na te objawy niż mężczyźni. Długotrwałe wymioty lub biegunka mogą prowadzić do odwodnienia organizmu, które może mieć poważne konsekwencje. W takim przypadku należy szybko skontaktować się z lekarzem – może być konieczne podanie płynów dożylnie oraz zmniejszenie dawki lub przerwanie leczenia.
W przypadku bardzo nasilonych wymiotów, zwłaszcza po zwiększeniu dawki, zgłaszano rzadkie przypadki pęknięcia przełyku. Dlatego tak ważne jest, aby natychmiast informować lekarza o poważnych objawach ze strony układu pokarmowego.
Kontrola masy ciała
U pacjentów z chorobą Alzheimera często występuje zmniejszenie masy ciała, które może być nasilone przez stosowanie inhibitorów cholinoesterazy, w tym rywastygminy. Dlatego podczas leczenia należy regularnie kontrolować masę ciała pacjenta.
Zaburzenia rytmu serca
Rywastygmina może powodować spowolnienie rytmu serca (bradykardię) oraz wydłużenie odstępu QT w elektrokardiogramie. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami serca, zwłaszcza z niewydolnością serca, po niedawno przebytym zawale mięśnia sercowego, z zaburzeniami rytmu serca lub przyjmujących leki, które mogą wpływać na rytm serca. U takich osób może być konieczne dodatkowe monitorowanie pracy serca za pomocą badania EKG.
Objawy pozapiramidowe u pacjentów z chorobą Parkinsona
U osób z otępieniem związanym z chorobą Parkinsona rywastygmina może nasilić lub wywołać objawy pozapiramidowe, takie jak drżenie, spowolnienie ruchowe, sztywność mięśni czy zaburzenia chodu. Dlatego u tych pacjentów konieczna jest szczególnie uważna obserwacja kliniczna. W niektórych przypadkach nasilenie objawów może wymagać przerwania leczenia.
Inne schorzenia wymagające ostrożności
Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z:
- Czynną chorobą wrzodową żołądka lub dwunastnicy – rywastygmina może zwiększać wydzielanie soku żołądkowego.
- Astmą oskrzelową lub przewlekłą obturacyjną chorobą płuc.
- Zaburzeniami przewodzenia w sercu, takimi jak blok zatokowo-przedsionkowy lub przedsionkowo-komorowy.
- Predyspozycjami do niedrożności dróg moczowych lub napadów drgawkowych.
- Zaburzeniami czynności wątroby lub nerek – u tych osób może być potrzebne szczególnie ostrożne dostosowywanie dawki.