Lanzul S

Lanzul S to lek dostępny wyłącznie na receptę, który zawiera substancję czynną lanzoprazol w dawce 15 mg. Każda kapsułka wypełniona jest białymi do jasnobrązowych lub lekko różowych peletkami, zamkniętymi w charakterystycznej kapsułce z czerwonobrązowym wieczkiem i białym denkiem. Lek należy do grupy inhibitorów pompy protonowej, które skutecznie zmniejszają wydzielanie kwasu solnego w żołądku.

Lanzoprazol zawarty w leku Lanzul S działa bezpośrednio w komórkach okładzinowych żołądka, które odpowiadają za wytwarzanie kwasu solnego. Substancja ta hamuje działanie specjalnego enzymu zwanego ATP-azą protonową, który jest odpowiedzialny za ostatni etap produkcji kwasu żołądkowego. Działanie leku jest zależne od dawki i wpływa zarówno na podstawowe wydzielanie kwasu, jak i na wydzielanie wywołane przez różne bodźce.

Już po przyjęciu pojedynczej dawki 30 mg lanzoprazolu wydzielanie kwasu solnego po stymulacji zmniejsza się o około 80 procent, a po tygodniu regularnego stosowania – nawet o 90 procent. Dzięki temu pacjenci często odczuwają poprawę już po zażyciu pierwszej dawki leku. Zmniejszenie kwaśności soku żołądkowego sprzyja również skuteczności niektórych antybiotyków stosowanych w leczeniu zakażeń bakterią Helicobacter pylori.

Lanzul S jest wskazany u dorosłych pacjentów w następujących przypadkach:

• Leczenie choroby wrzodowej dwunastnicy i żołądka potwierdzonej za pomocą badań endoskopowych lub radiologicznych.
• Leczenie refluksowego zapalenia przełyku, czyli stanu, w którym kwas żołądkowy cofa się do przełyku, powodując stan zapalny.
• Zapobieganie refluksowemu zapaleniu przełyku u osób, które już wcześniej chorowały.
• Zwalczanie bakterii Helicobacter pylori w połączeniu z odpowiednimi antybiotykami, co pozwala na wyleczenie choroby wrzodowej wywołanej tym zakażeniem.
• Leczenie łagodnych owrzodzeń żołądka i dwunastnicy u pacjentów przyjmujących niesteroidowe leki przeciwzapalne, którzy muszą kontynuować to leczenie.
• Zapobieganie owrzodzeniom u pacjentów z grup ryzyka (na przykład osoby powyżej 65 roku życia lub z chorobą wrzodową w przeszłości), którzy stale przyjmują niesteroidowe leki przeciwzapalne.
• Leczenie objawowej choroby refluksowej przełyku.
• Leczenie zespołu Zollingera-Ellisona, rzadkiego schorzenia powodującego nadmierne wydzielanie kwasu żołądkowego.

Dawkowanie leku zależy od rodzaju schorzenia i jest ustalane indywidualnie przez lekarza. Lanzul S należy przyjmować raz na dobę, najlepiej rano, co najmniej 30 minut przed posiłkiem. Kapsułki należy połykać w całości, popijając wodą lub innym płynem.

Typowe dawkowanie w różnych schorzeniach:

• Choroba wrzodowa dwunastnicy: zazwyczaj 30 mg raz na dobę przez 2 tygodnie. Jeśli wrzód nie zagoi się w tym czasie, leczenie można przedłużyć o kolejne 2 tygodnie.
• Choroba wrzodowa żołądka: zazwyczaj 30 mg raz na dobę przez 4 tygodnie. W razie potrzeby kurację można przedłużyć o kolejne 4 tygodnie.
• Refluksowe zapalenie przełyku: zazwyczaj 30 mg raz na dobę przez 4 tygodnie, z możliwością przedłużenia o kolejne 4 tygodnie.
• Zapobieganie refluksowemu zapaleniu przełyku: 15 mg raz na dobę. W razie potrzeby dawkę można zwiększyć do 30 mg.
• Zwalczanie bakterii Helicobacter pylori: 30 mg dwa razy na dobę (rano i wieczorem) przez 7 dni w połączeniu z dwoma antybiotykami.
• Objawowa choroba refluksowa: 15 mg lub 30 mg raz na dobę, z możliwością indywidualnego dostosowania.

Sposób przyjmowania dla osób z trudnościami w połykaniu:

Jeśli mają Państwo trudności z połykaniem kapsułek, można je otworzyć i wymieszać zawartość (peletki) z niewielką ilością wody, soku jabłkowego lub pomidorowego. Można również posypać peletkami niewielką ilość miękkiego jedzenia, takiego jak jogurt lub mus jabłkowy. Tak przygotowaną mieszaninę należy spożyć natychmiast po przygotowaniu. Ważne jest, aby nie żuć ani nie rozgryzać peletek, ponieważ są one pokryte specjalną powłoką chroniącą lek przed działaniem kwasu żołądkowego.

Leku nie wolno stosować, jeśli pacjent ma uczulenie (nadwrażliwość) na lanzoprazol lub którykolwiek inny składnik preparatu. Każda kapsułka zawiera między innymi sacharozę, dlatego osoby z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy nie powinny przyjmować tego leku.

Przed rozpoczęciem leczenia:

Przed rozpoczęciem leczenia choroby wrzodowej żołądka lekarz powinien wykluczyć możliwość złośliwego nowotworu żołądka, ponieważ lanzoprazol może maskować objawy raka i opóźniać jego rozpoznanie. Jeśli pacjent ma chorobę wrzodową żołądka lub dwunastnicy, lekarz powinien również rozważyć możliwość zakażenia bakterią Helicobacter pylori jako przyczyny choroby.

Podczas długotrwałego leczenia:

Lanzoprazol, podobnie jak wszystkie leki zmniejszające wydzielanie kwasu żołądkowego, może wpływać na wchłanianie witaminy B12, szczególnie podczas długotrwałego stosowania. Lekarz powinien to uwzględnić u pacjentów ze zmniejszonymi zapasami tej witaminy w organizmie lub z czynnikami ryzyka jej niedoboru.

U pacjentów przyjmujących lanzoprazol przez co najmniej trzy miesiące może rzadko wystąpić hipomagnezemia, czyli obniżone stężenie magnezu we krwi. Może to prowadzić do objawów takich jak zmęczenie, drgawki, zawroty głowy lub zaburzenia rytmu serca. Dlatego u osób przewidzianych do długotrwałego leczenia lub przyjmujących jednocześnie inne leki mogące obniżać poziom magnezu, lekarz może zalecić regularne badania kontrolne.

Leki z grupy inhibitorów pompy protonowej, stosowane w dużych dawkach przez dłuższy czas (powyżej roku), mogą nieznacznie zwiększać ryzyko złamań kości, szczególnie u osób starszych lub z innymi czynnikami ryzyka osteoporozy. Pacjenci z grup ryzyka powinni przyjmować odpowiednią ilość wapnia i witaminy D.

Interakcje z innymi lekami:

Lanzoprazol może wpływać na skuteczność niektórych innych leków. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania z niektórymi lekami przeciwwirusowymi (takimi jak atazanawir i nelfinawir), ponieważ może to znacznie zmniejszyć ich działanie. Lanzoprazol może również wpływać na wchłanianie ketokonazolu i itrakonazolu (leki przeciwgrzybicze), dlatego należy unikać ich jednoczesnego stosowania.

U pacjentów przyjmujących warfarynę (lek przeciwzakrzepowy) może być konieczna kontrola parametrów krzepnięcia krwi. Osoby przyjmujące digoksynę, takrolimus lub teofilinę mogą wymagać monitorowania stężenia tych leków we krwi. Lekarz powinien być poinformowany o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym dostępnych bez recepty.

Szczególne grupy pacjentów:

Pacjenci z umiarkowaną lub ciężką chorobą wątroby wymagają zmniejszenia dawki o 50 procent i regularnych kontroli lekarskich. U osób w podeszłym wieku zazwyczaj nie należy stosować dawki większej niż 30 mg na dobę, chyba że istnieją istotne wskazania kliniczne.

Dane dotyczące stosowania lanzoprazolu u kobiet w ciąży są ograniczone. Jako środek ostrożności zaleca się unikanie stosowania leku w czasie ciąży. Nie wiadomo, czy lanzoprazol przenika do mleka kobiecego, dlatego decyzja o kontynuowaniu lub przerwaniu karmienia piersią bądź kontynuowaniu lub przerwaniu leczenia powinna uwzględniać korzyści z karmienia piersią dla dziecka oraz korzyści ze stosowania leku dla matki. Przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku kobieta w ciąży lub karmiąca piersią powinna poradzić się lekarza.

Jak każdy lek, Lanzul S może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Często występujące działania niepożądane (u 1 do 10 na 100 pacjentów):

• Ból głowy.
• Zawroty głowy.
• Nudności, biegunka, ból brzucha, zaparcia, wymioty.
• Wzdęcia z oddawaniem wiatrów.
• Suchość w gardle lub jamie ustnej.

Niezbyt często występujące działania niepożądane (u 1 do 10 na 1000 pacjentów):

• Depresja, bezsenność.
• Niepokój, zaburzenia równowagi, mrowienie, senność, drżenia mięśniowe.
• Zaburzenia widzenia.
• Zapalenie języka, kandydoza przełyku, zapalenie trzustki, zaburzenia smaku.
• Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych.
• Pokrzywka, świąd, wysypka.
• Bóle stawów, bóle mięśni.
• Zmęczenie, obrzęki.

Rzadko i bardzo rzadko występujące działania niepożądane:

Mogą wystąpić poważniejsze działania niepożądane, takie jak zaburzenia krwi (zmniejszenie liczby płytek krwi, białych krwinek), zapalenie wątroby, żółtaczka, ciężkie reakcje skórne, zapalenie okrężnicy czy zaburzenia czynności nerek. W przypadku wystąpienia niepokojących objawów, takich jak ciężka lub uporczywa biegunka, zmiany skórne (szczególnie w miejscach narażonych na słońce), niewyjaśnione gorączka lub ból stawów, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Jeśli nasili się którykolwiek z objawów niepożądanych lub wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie.

Podczas stosowania leku mogą wystąpić działania niepożądane, takie jak zawroty głowy, zaburzenia równowagi, zaburzenia widzenia czy senność. W takich przypadkach zdolność do prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn może ulec pogorszeniu. Jeśli wystąpią takie objawy, należy unikać czynności wymagających szczególnej uwagi i sprawności psychofizycznej.

Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Przechowywać w temperaturze poniżej 25 stopni Celsjusza, chronić przed wilgocią. Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca. Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.

Każda kapsułka Lanzul S zawiera 15 mg lanzoprazolu jako substancję czynną. Lek zawiera również substancje pomocnicze, w tym sacharozę (każda kapsułka zawiera 74,56 mg sacharozy). Inne substancje pomocnicze to między innymi: hydroksypropyloceluloza, węglan magnezu, skrobia kukurydziana, hypromeloza, talk, makrogol oraz barwniki (dwutlenek tytanu, tlenek żelaza czerwony). Kapsułki są wykonane z żelatyny i wody.

Lanzul S jest dostępny w opakowaniach zawierających 28 lub 56 kapsułek, pakowanych w blistry z folii PVC/PE/PVDC/Aluminium w tekturowym pudełku. Lek jest wydawany wyłącznie na receptę.