Ivohart

Ivohart to lek na receptę zawierający iwabradynę jako substancję czynną. Każda tabletka powlekana zawiera 5 mg iwabradyny (co odpowiada 5,39 mg iwabradyny chlorowodorku). Lek dostępny jest w postaci białych, owalnych tabletek z linią podziału umożliwiającą podzielenie tabletki na dwie równe części. Ivohart należy do grupy leków nasercowych, które działają poprzez zmniejszenie częstości pracy serca.

Iwabradyna działa w bardzo specyficzny sposób – wpływa bezpośrednio na węzeł zatokowy, który jest naturalnym rozrusznikiem serca. Lek spowalnia pracę serca poprzez oddziaływanie na specjalny prąd komórkowy odpowiedzialny za rytm pracy serca. Dzięki temu serce bije wolniej, co zmniejsza jego obciążenie i zapotrzebowanie na tlen.

Ważną cechą iwabradyny jest to, że nie wpływa ona na siłę skurczu serca ani na przewodnictwo impulsów elektrycznych w sercu. Działa tylko na częstość pracy serca, co czyni ją bezpiecznym rozwiązaniem dla wielu pacjentów z problemami kardiologicznymi.

Lek jest przepisywany w dwóch głównych sytuacjach klinicznych:

Przewlekła stabilna dławica piersiowa

Ivohart jest stosowany w leczeniu objawowym przewlekłej stabilnej dławicy piersiowej u dorosłych pacjentów z chorobą niedokrwienną serca, którzy mają prawidłowy rytm zatokowy oraz częstość pracy serca wynoszącą co najmniej 70 uderzeń na minutę. Lek może być stosowany:

• U pacjentów, którzy nie tolerują leków z grupy beta-adrenolityków lub mają przeciwwskazania do ich stosowania.
• W połączeniu z beta-adrenolitykami, gdy stosowanie samych beta-adrenolityków w optymalnej dawce nie przynosi wystarczającej poprawy.

Przewlekła niewydolność serca

Iwohart jest wskazany w leczeniu przewlekłej niewydolności serca od drugiego do czwartego stopnia według klasyfikacji NYHA u pacjentów z zaburzeniami czynności skurczowej serca. Stosuje się go u osób z rytmem zatokowym, u których częstość pracy serca wynosi co najmniej 75 uderzeń na minutę. Lek podaje się w skojarzeniu ze standardowym leczeniem niewydolności serca, w tym z beta-adrenolitykami, lub gdy stosowanie beta-adrenolityków jest przeciwwskazane albo nie jest tolerowane.

Tabletki należy przyjmować doustnie, dwa razy na dobę podczas posiłków – raz rano i raz wieczorem. Jedzenie pomaga w lepszym wchłanianiu leku i zmniejsza różnice w jego działaniu między poszczególnymi pacjentami.

Dawkowanie w dławicy piersiowej

Leczenie zazwyczaj rozpoczyna się od dawki 5 mg dwa razy na dobę u pacjentów poniżej 75 roku życia. Po trzech do czterech tygodniach lekarz może zwiększyć dawkę do 7,5 mg dwa razy na dobę, jeśli objawy nadal występują, a lek jest dobrze tolerowany. Maksymalna dawka to 7,5 mg dwa razy na dobę.

U osób w wieku 75 lat i powyżej zazwyczaj rozpoczyna się leczenie od mniejszej dawki wynoszącej 2,5 mg dwa razy na dobę (pół tabletki 5 mg).

Dawkowanie w niewydolności serca

Standardowa dawka początkowa wynosi 5 mg dwa razy na dobę. Po dwóch tygodniach lekarz może dostosować dawkę w zależności od częstości pracy serca – zwiększyć ją do 7,5 mg dwa razy na dobę lub zmniejszyć do 2,5 mg dwa razy na dobę.

Ważne informacje o dawkowaniu

Lekarz będzie regularnie kontrolował częstość pracy serca i dostosowywał dawkę leku. Jeśli częstość pracy serca spadnie poniżej 50 uderzeń na minutę lub pojawią się objawy takie jak zawroty głowy, zmęczenie czy obniżone ciśnienie, konieczne będzie zmniejszenie dawki lub przerwanie leczenia.

Istnieje szereg sytuacji, w których stosowanie iwabradyny jest bezwzględnie przeciwwskazane:

• Uczulenie na iwabradynę lub którykolwiek inny składnik leku.
• Częstość pracy serca w spoczynku poniżej 70 uderzeń na minutę przed rozpoczęciem leczenia.
• Wstrząs kardiogenny (ciężkie osłabienie funkcji serca).
• Świeży zawał mięśnia sercowego.
• Ciężkie niedociśnienie tętnicze (poniżej 90/50 mm Hg).
• Ciężka niewydolność wątroby.
• Zespół chorego węzła zatokowego.
• Blok zatokowo-przedsionkowy.
• Niestabilna lub ostra niewydolność serca.
• Niestabilna dławica piersiowa.
• Blok przedsionkowo-komorowy trzeciego stopnia.
• Konieczność stosowania stymulatora serca, który narzuca rytm pracy serca.
• Jednoczesne stosowanie z niektórymi lekami przeciwgrzybiczymi, antybiotykami makrolidowymi lub innymi silnymi inhibitorami enzymu CYP3A4.
• Jednoczesne stosowanie z werapamilem lub diltiazemem (leki z grupy antagonistów wapnia).
• Ciąża, karmienie piersią oraz u kobiet w wieku rozrodczym niestosujących skutecznej antykoncepcji.

Monitorowanie częstości pracy serca

Przed rozpoczęciem leczenia oraz podczas jego trwania lekarz będzie regularnie kontrolował częstość pracy serca. Może to obejmować pomiary w gabinecie, badanie EKG lub całodobowe monitorowanie w warunkach ambulatoryjnych. Jest to szczególnie ważne u pacjentów z wolną pracą serca.

Zaburzenia rytmu serca

Iwohart nie jest skuteczny w leczeniu zaburzeń rytmu serca. U pacjentów przyjmujących iwabradynę może zwiększać się ryzyko wystąpienia migotania przedsionków. Dlatego konieczna jest regularna kontrola kliniczna, a w razie potrzeby wykonywanie badań EKG. Jeśli podczas leczenia pojawi się migotanie przedsionków, lekarz dokładnie rozważy, czy kontynuować terapię.

Wpływ na wzrok

Iwabradyna może wpływać na funkcję siatkówki oka. Niektórzy pacjenci mogą doświadczać przemijających zaburzeń widzenia, takich jak wrażenie widzenia jasnego światła, zwłaszcza przy nagłych zmianach natężenia oświetlenia. Te objawy zazwyczaj ustępują same lub po zakończeniu leczenia. Jeśli zauważysz nieoczekiwane pogorszenie wzroku, natychmiast skontaktuj się z lekarzem.

Ciśnienie tętnicze

U pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, u których modyfikuje się leczenie nadciśnienia, należy regularnie kontrolować ciśnienie tętnicze podczas stosowania iwabradyny. Lek należy stosować ostrożnie u osób z lekkim do umiarkowanego niedociśnieniem tętniczym.

Niewydolność serca

Przed rozpoczęciem leczenia iwabradyną niewydolność serca musi być ustabilizowana. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z niewydolnością serca czwartego stopnia według klasyfikacji NYHA.

Iwabradyna może wchodzić w interakcje z różnymi lekami, dlatego zawsze informuj lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym tych dostępnych bez recepty.

Leki, których nie wolno łączyć z Ivohart

• Silne leki przeciwgrzybicze (ketokonazol, itrakonazol).
• Niektóre antybiotyki makrolidowe (klarytromycyna, erytromycyna doustna, jozamycyna, telitromycyna).
• Leki stosowane w zakażeniu HIV (nelfinawir, rytonawir).
• Nefazodon (lek przeciwdepresyjny).
• Werapamil i diltiazem (leki na nadciśnienie i choroby serca).

Leki wymagające ostrożności

• Sok grejpfrutowy – należy unikać picia soku grejpfrutowego podczas stosowania iwabradyny.
• Leki wydłużające odstęp QT w badaniu EKG.
• Leki moczopędne zwiększające wydalanie potasu.
• Umiarkowane inhibitory enzymu CYP3A4 (np. flukonazol).

Leki, które mogą zmniejszać skuteczność iwabradyny

Leki przyspieszające metabolizm, takie jak ryfampicyna, barbiturany, fenytoina czy preparaty dziurawca zwyczajnego, mogą zmniejszać działanie iwabradyny. Stosowanie preparatów dziurawca należy ograniczyć podczas leczenia.

Ivohart jest przeciwwskazany w ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na rozwijający się płód. Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną antykoncepcję podczas leczenia iwabradyną.

Iwabradyna przenika do mleka matki, dlatego lek jest przeciwwskazany w okresie karmienia piersią. Kobiety wymagające leczenia iwabradyną powinny zaprzestać karmienia piersią.

Jak każdy lek, Ivohart może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Bardzo częste działania niepożądane (mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10 osób)

• Zaburzenia widzenia, szczególnie wrażenie widzenia silnego światła w ograniczonym obszarze pola widzenia.

Częste działania niepożądane (mogą dotyczyć do 1 na 10 osób)

• Ból głowy, zwłaszcza w pierwszym miesiącu leczenia.
• Zawroty głowy związane ze spowolnieniem pracy serca.
• Niewyraźne widzenie.
• Bradykardia (spowolnienie pracy serca).
• Wydłużony odstęp PQ w zapisie EKG (blok przedsionkowo-komorowy pierwszego stopnia).
• Dodatkowe skurcze komór serca.
• Migotanie przedsionków.
• Niekontrolowane ciśnienie tętnicze.

Niezbyt częste działania niepożądane (mogą dotyczyć do 1 na 100 osób)

• Omdlenia związane ze spowolnieniem pracy serca.
• Podwójne widzenie lub osłabione widzenie.
• Zawroty głowy pochodzenia błędnikowego.
• Kołatanie serca.
• Niedociśnienie tętnicze.
• Duszność.
• Nudności, zaparcia, biegunka, ból brzucha.
• Obrzęk naczynioruchowy, wysypka.
• Kurcze mięśni.
• Astenia (osłabienie), zmęczenie.

Rzadkie i bardzo rzadkie działania niepożądane

Obejmują one między innymi: rumień, świąd, pokrzywkę, złe samopoczucie, blok przedsionkowo-komorowy drugiego lub trzeciego stopnia oraz zespół chorego węzła zatokowego.

Jeśli zauważysz jakiekolwiek niepokojące objawy, natychmiast skontaktuj się z lekarzem, szczególnie gdy dotyczą one bardzo wolnej pracy serca (poniżej 50 uderzeń na minutę), zawrotów głowy, omdleń czy problemów ze wzrokiem.

Przedawkowanie iwabradyny może prowadzić do ciężkiego i przedłużającego się spowolnienia pracy serca. W przypadku przedawkowania należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do szpitala. Leczenie przedawkowania jest objawowe i może obejmować podanie leków przyspieszających pracę serca lub czasową elektrostymulację serca.

Przechowuj lek w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Nie stosuj leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Lek nie wymaga specjalnych warunków przechowywania.

Substancją czynną leku jest iwabradyna. Każda tabletka 5 mg zawiera 5 mg iwabradyny (co odpowiada 5,39 mg iwabradyny chlorowodorku).

Substancje pomocnicze zawarte w rdzeniu tabletki to: laktoza jednowodna (50 mg w każdej tabletce), celuloza mikrokrystaliczna, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna bezwodna i magnezu stearynian.

Otoczka tabletki zawiera: hypromelozę, tytanu dwutlenek, makrogol 6000, magnezu stearynian i glicerol.

Pacjenci z nietolerancją laktozy powinni wiedzieć, że każda tabletka 5 mg zawiera 50 mg laktozy jednowodnej.

Iwohart może powodować przemijające zaburzenia widzenia, szczególnie wrażenie widzenia silnego światła. Należy to brać pod uwagę podczas prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn, zwłaszcza w sytuacjach nagłych zmian natężenia światła, na przykład podczas jazdy nocnej. Jeśli doświadczasz zaburzeń widzenia, unikaj prowadzenia pojazdów do czasu ustąpienia objawów.

Ivohart to skuteczny lek na receptę stosowany w leczeniu przewlekłej stabilnej dławicy piersiowej oraz przewlekłej niewydolności serca. Działa poprzez kontrolowane zmniejszenie częstości pracy serca, co zmniejsza obciążenie serca i poprawia jego funkcjonowanie. Lek wymaga regularnej kontroli lekarskiej i monitorowania częstości pracy serca. Należy ściśle przestrzegać zaleceń lekarza dotyczących dawkowania i informować go o wszystkich przyjmowanych lekach oraz zauważonych działaniach niepożądanych.