Iwabradyna, substancja czynna w leku Bixebra, ma bardzo specyficzny mechanizm działania, który odróżnia ją od innych leków stosowanych w chorobach serca.
Działanie na węzeł zatokowy
Serce ma naturalny rozrusznik zwany węzłem zatokowym, który generuje impulsy elektryczne powodujące, że serce bije w regularnym rytmie. Węzeł zatokowy działa dzięki specjalnemu prądowi elektrycznemu o nazwie prąd If. Ten prąd kontroluje samoistną depolaryzację węzła zatokowego – innymi słowy, odpowiada za to, jak szybko węzeł zatokowy generuje kolejne impulsy elektryczne.
Iwabradyna działa wybiórczo i swoiście na prąd If, spowalniając jego aktywność. Dzięki temu węzeł zatokowy generuje impulsy elektryczne wolniej, co prowadzi do zmniejszenia częstości akcji serca. Ważne jest to, że iwabradyna działa wyłącznie na węzeł zatokowy i nie wpływa na inne części układu przewodzącego serca.
Brak wpływu na inne funkcje serca
Iwabradyna nie wpływa na:
- Czas przewodzenia impulsów elektrycznych w przedsionkach serca.
- Przewodzenie w węźle przedsionkowo-komorowym (miejscu, gdzie impulsy elektryczne przechodzą z górnych komór serca do dolnych).
- Przewodzenie w komorach serca.
- Kurczliwość mięśnia sercowego (siłę, z jaką serce się kurczy).
- Repolaryzację komór (sposób, w jaki komory serca wracają do stanu spoczynku po skurczu).
Dzięki temu iwabradyna jest bardzo bezpiecznym lekiem, który precyzyjnie obniża częstość pracy serca, nie zaburzając innych ważnych funkcji serca.
Zmniejszenie zapotrzebowania serca na tlen
Gdy serce bije wolniej, potrzebuje mniej tlenu do swojej pracy. W przypadku dławicy piersiowej, zmniejszenie częstości pracy serca prowadzi do zmniejszenia zapotrzebowania mięśnia sercowego na tlen. To z kolei zmniejsza prawdopodobieństwo wystąpienia napadów bólu dławicowego, które pojawiają się właśnie wtedy, gdy serce nie otrzymuje wystarczającej ilości tlenu.
W przypadku niewydolności serca, wolniejsza praca serca pozwala sercu lepiej się wypełniać krwią między uderzeniami i efektywniej pompować krew do organizmu, co poprawia czynność serca i rokowania pacjentów.