Popularne

Wybierz wariant produktu
Gisartan to lek na wysokie ciśnienie krwi. Zawiera dwa składniki aktywne: telmisartan (80 mg), który pomaga rozszerzyć naczynia krwionośne, i hydrochlorotiazyd (25 mg), który pomaga usunąć nadmiar płynów z organizmu.
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Gisartan to lek na receptę, który łączy w sobie dwie substancje czynne: telmisartan (80 mg) oraz hydrochlorotiazyd (25 mg). Jest to preparat przeznaczony dla dorosłych pacjentów z samoistnym nadciśnieniem tętniczym, u których ciśnienie krwi nie jest wystarczająco kontrolowane mniejszymi dawkami leku lub którzy wcześniej przyjmowali te składniki oddzielnie.
Tabletki Gisartan mają charakterystyczny wygląd – są białe lub prawie białe, owalne, obustronnie wypukłe, z oznaczeniem “TH” po jednej stronie i “25” po drugiej stronie.
Gisartan działa dzięki połączeniu dwóch mechanizmów obniżających ciśnienie krwi:
Telmisartan należy do grupy leków zwanych antagonistami receptora angiotensyny II. Blokuje on działanie angiotensyny II – hormonu, który powoduje zwężenie naczyń krwionośnych. Dzięki temu naczynia krwionośne się rozszerzają, a ciśnienie krwi spada. Telmisartan działa selektywnie i długotrwale – jego efekt utrzymuje się przez całą dobę.
Hydrochlorotiazyd to diuretyk tiazydowy, czyli lek moczopędny. Pomaga organizmowi pozbyć się nadmiaru sodu i wody przez nerki, co dodatkowo obniża ciśnienie krwi. Działanie moczopędne rozpoczyna się po około 2 godzinach od przyjęcia leku i utrzymuje się przez 6-12 godzin.
Połączenie tych dwóch substancji działa synergicznie – razem obniżają ciśnienie krwi skuteczniej niż każda z nich osobno. Co ważne, telmisartan pomaga zatrzymać potas w organizmie, który mógłby być tracony przez działanie moczopędne hydrochlorotiazydu.
Gisartan należy przyjmować raz na dobę, popijając wodą. Tabletkę można połknąć niezależnie od posiłków – zarówno na czczo, jak i po jedzeniu.
Ten preparat jest przeznaczony dla pacjentów, u których wcześniejsze leczenie słabszą dawką (80 mg telmisartanu + 12,5 mg hydrochlorotiazydu) nie przyniosło wystarczającej poprawy. Może być również stosowany u osób, które wcześniej przyjmowały te dwa leki osobno i teraz lekarz zdecydował o połączeniu ich w jednej tabletce dla wygody pacjenta.
Pełny efekt obniżający ciśnienie krwi rozwija się stopniowo – maksymalne działanie osiąga się zwykle po 4-8 tygodniach regularnego stosowania. Dlatego ważne jest, aby przyjmować lek regularnie, nawet jeśli nie odczuwa się natychmiastowej poprawy.
Gisartan jest przeznaczony do leczenia samoistnego nadciśnienia tętniczego u dorosłych. Samoistne nadciśnienie tętnicze to podwyższone ciśnienie krwi, które nie jest wywołane inną chorobą.
Lek ten jest stosowany, gdy:
Nie wolno stosować tego leku, jeśli:
Nie należy stosować Gisartanu podczas ciąży, szczególnie w drugim i trzecim trymestrze. Lek może wywołać poważne uszkodzenia u rozwijającego się dziecka, w tym problemy z nerkami, małowodzie i opóźnienie kostnienia czaszki. Jeśli planuje się ciążę lub zajdzie w ciążę podczas stosowania leku, należy natychmiast poinformować o tym lekarza, który przepisze bezpieczniejszą alternatywę.
Nie zaleca się stosowania Gisartanu podczas karmienia piersią. Małe ilości hydrochlorotiazydu przenikają do mleka matki, a duże dawki mogą hamować laktację.
Osoby z ciężką niewydolnością wątroby nie mogą stosować tego leku. U pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi problemami z wątrobą lekarz może zalecić mniejszą dawkę lub częstsze kontrole. Hydrochlorotiazyd może przyśpieszyć wystąpienie śpiączki wątrobowej u osób z zaawansowaną chorobą wątroby.
U osób z zaburzoną czynnością nerek konieczne jest regularne monitorowanie funkcji nerek, poziomu kreatyniny i kwasu moczowego. Osoby z ciężką niewydolnością nerek nie mogą przyjmować tego leku. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów ze zwężeniem tętnic nerkowych.
Przed rozpoczęciem leczenia należy wyrównać niedobory płynów i sodu w organizmie. Jeśli stosuje się intensywne leczenie moczopędne, ma się biegunkę lub wymioty, może wystąpić nadmierne obniżenie ciśnienia, szczególnie po pierwszej dawce.
U osób z cukrzycą przyjmujących insulinę lub leki przeciwcukrzycowe może wystąpić hipoglikemia (zbyt niski poziom cukru we krwi). Konieczne jest regularne monitorowanie poziomu glukozy. Hydrochlorotiazyd może również ujawnić utajoną cukrzycę lub zaburzyć tolerancję glukozy.
Hydrochlorotiazyd może powodować zaburzenia równowagi elektrolitów, szczególnie obniżenie poziomu potasu (hipokaliemia), magnezu (hipomagnezemia) i sodu (hiponatremia) oraz podwyższenie poziomu wapnia (hiperkalcemia) i kwasu moczowego. Należy regularnie kontrolować poziom elektrolitów we krwi.
U niektórych pacjentów hydrochlorotiazyd może przyśpieszyć wystąpienie objawów dny moczanowej lub hiperurykemii (podwyższonego poziomu kwasu moczowego).
Długotrwałe stosowanie hydrochlorotiazydu, szczególnie w dużych dawkach, może zwiększać ryzyko wystąpienia nieczerniakowych nowotworów skóry (rak podstawnokomórkowy i kolczystokomórkowy). Należy regularnie kontrolować skórę i zgłaszać lekarzowi wszelkie nowe lub zmieniające się zmiany skórne. Zaleca się ograniczenie ekspozycji na słońce i stosowanie ochrony przeciwsłonecznej.
Gisartan może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami. Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym tych wydawanych bez recepty i suplementach.
Lit – jednoczesne stosowanie może zwiększyć stężenie litu we krwi i jego toksyczność. Jeśli konieczne jest takie połączenie, należy regularnie kontrolować poziom litu.
Inne leki przeciwnadciśnieniowe – mogą nasilać działanie obniżające ciśnienie. Nie zaleca się łączenia z innymi inhibitorami ACE lub antagonistami receptora angiotensyny II.
Leki moczopędne i przeczyszczające – mogą nasilać utratę potasu i zwiększać ryzyko hipokaliemii.
Leki zwiększające poziom potasu – takie jak suplementy potasu, sole zawierające potas, niektóre leki moczopędne – mogą prowadzić do niebezpiecznego podwyższenia poziomu potasu.
Digoksyna – telmisartan może zwiększać stężenie digoksyny we krwi. Konieczne jest monitorowanie jej poziomu.
NLPZ (niesteroidowe leki przeciwzapalne) – mogą zmniejszać działanie leku i pogarszać czynność nerek, szczególnie u osób starszych i odwodnionych.
Leki przeciwcukrzycowe – może być konieczne dostosowanie ich dawki.
Leki przeciwarytmiczne i glikozydy naparstnicy – wywołana przez hydrochlorotiazyd hipokaliemia może zwiększać ryzyko zaburzeń rytmu serca.
Alkohol, barbiturany, leki przeciwbólowe opioidowe – mogą nasilać niedociśnienie ortostatyczne (nagłe obniżenie ciśnienia przy wstawaniu).
Jak każdy lek, Gisartan może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Często (mogą wystąpić u 1 na 10 osób):
Jeśli wystąpi którykolwiek z powyższych objawów, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do szpitala.
Przedawkowanie Gisartanu może prowadzić do poważnych objawów, takich jak:
W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się na oddział ratunkowy. Leczenie przedawkowania jest objawowe – pacjent powinien być ściśle monitorowany, a lekarz może zalecić wymioty, płukanie żołądka lub podanie węgla aktywowanego. Konieczna jest kontrola poziomu elektrolitów i kreatyniny we krwi. W przypadku niedociśnienia pacjenta układa się na plecach i podaje płyny oraz sole.
Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.
Warunki przechowywania zależą od rodzaju opakowania:
Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca.
Gisartan jest dostępny również w innych dawkach: 40 mg + 12,5 mg oraz 80 mg + 12,5 mg. Lekarz dobierze odpowiednią dawkę w zależności od indywidualnych potrzeb pacjenta.
Podczas stosowania Gisartanu może wystąpić senność lub zawroty głowy. Jeśli pojawią się takie objawy, należy zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn.
Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, chorobach przewlekłych i planowanej ciąży.
Regularnie kontroluj ciśnienie krwi i zgłaszaj się na wizyty kontrolne u lekarza zgodnie z zaleceniami.
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Gisartan, tabletki, 80+25 mg | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Gisartan dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Gisartan stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Gisartan to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 80 mg + 25 mg |
| Postać | tabletki |
| Producent | Producentem Gisartan jest |
| Zamienniki | Zamiennikami Gisartan są Polsart Plus, MicardisPlus, Telmisartan + HCT Genoptim, Telmisartan HCT EGIS, Telmizek HCT, Zanacodar Combi, Actelsar HCT, PritorPlus i Tezeo HCT |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Tabela charakterystyki leku
Powiązane wg kategorii
Nie należy przerywać leczenia bez konsultacji z lekarzem. Gisartan kontroluje ciśnienie, ale go nie leczy – po odstawieniu leku ciśnienie może ponownie wzrosnąć. Decyzję o zakończeniu lub zmianie leczenia podejmuje wyłącznie lekarz.
Alkohol może nasilać działanie obniżające ciśnienie krwi i zwiększać ryzyko niedociśnienia ortostatycznego (nagłego obniżenia ciśnienia przy wstawaniu). Należy ograniczyć spożycie alkoholu i zachować ostrożność.
Zaleca się regularne kontrole poziomu elektrolitów (szczególnie potasu i sodu), kreatyniny, kwasu moczowego oraz czynności wątroby. Częstotliwość badań ustala lekarz w zależności od stanu zdrowia pacjenta.
Należy przyjąć zapomnianą dawkę jak najszybciej, chyba że zbliża się pora przyjęcia kolejnej dawki. W takim przypadku należy pominąć zapomnianą dawkę i kontynuować przyjmowanie leku zgodnie z harmonogramem. Nie wolno przyjmować podwójnej dawki w celu uzupełnienia pominiętej.
W przeciwieństwie do inhibitorów ACE, telmisartan rzadziej powoduje suchy kaszel. Jeśli jednak pojawi się uporczywy kaszel, należy skonsultować się z lekarzem.
Tak, ale z ostrożnością. Hydrochlorotiazyd może zaburzać tolerancję glukozy i kontrolę cukrzycy. Konieczne jest regularne monitorowanie poziomu cukru we krwi i ewentualne dostosowanie dawek leków przeciwcukrzycowych.

Nie daj się jesieni