Popularne

Epigapent to lek w postaci powlekanych tabletek, z gabapentyną jako substancją czynną. Jest stosowany w leczeniu padaczki oraz obwodowego bólu neuropatycznego, który jest wynikiem długotrwałego uszkodzenia nerwów.
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Epigapent to lek zawierający gabapentynę – substancję czynną, która skutecznie wspomaga leczenie różnych schorzeń neurologicznych. Dostępny jest w postaci tabletek powlekanych o mocy 800 mg, które charakteryzują się białym lub prawie białym kolorem, owalnym kształtem i linią podziału umożliwiającą precyzyjne dawkowanie. Produkt ten wymaga recepty lekarskiej i jest przeznaczony wyłącznie dla osób dorosłych oraz dzieci powyżej określonego wieku, w zależności od wskazania.
Lek znajduje zastosowanie w dwóch głównych obszarach terapeutycznych:
Epigapent może być stosowany jako lek wspomagający w leczeniu napadów częściowych (z napadami wtórnie uogólnionymi lub bez nich) u dorosłych oraz dzieci od 6. roku życia. Napady częściowe to rodzaj napadów padaczkowych, które początkowo obejmują tylko określony obszar mózgu. Produkt sprawdza się również w monoterapii (jako jedyny lek przeciwpadaczkowy) u dorosłych i młodzieży od 12. roku życia z tym samym typem napadów.
U osób dorosłych Epigapent jest skuteczny w leczeniu obwodowego bólu neuropatycznego. Jest to szczególny rodzaj bólu, który powstaje w wyniku uszkodzenia nerwów obwodowych. Lek pomaga w dwóch najczęstszych postaciach tego schorzenia:
Gabapentyna, substancja czynna Epigapentu, działa poprzez wiązanie się z określonymi strukturami w ośrodkowym układzie nerwowym (podjednostką alfa-2-delta kanałów wapniowych). Dzięki temu zmniejsza uwalnianie substancji pobudzających w mózgu i rdzeniu kręgowym, co prowadzi do:
Co ważne, gabapentyna nie wpływa na metabolizm innych ważnych substancji w mózgu i nie oddziałuje z wieloma receptorami, co przekłada się na jej korzystny profil bezpieczeństwa.
Dawkowanie Epigapentu jest ściśle indywidualne i zależy od wskazania, wieku pacjenta, stanu zdrowia oraz odpowiedzi organizmu na leczenie. Lek przyjmuje się doustnie, połykając tabletki w całości i popijając szklanką wody, niezależnie od posiłków.
Zazwyczaj leczenie rozpoczyna się stopniowo według następującego schematu:
Następnie lekarz może stopniowo zwiększać dawkę w zależności od potrzeb, zwykle o 300 mg na dobę co 2-3 dni.
Skuteczny zakres dawek wynosi zazwyczaj od 900 mg do 3600 mg na dobę, podzielonych na trzy równe dawki. Maksymalny odstęp między dawkami nie powinien przekraczać 12 godzin, aby zapobiec napadom przełomowym. W niektórych przypadkach, pod ścisłym nadzorem lekarza, stosowano dawki do 4800 mg na dobę.
Podobnie jak w padaczce, dawki wahają się od 900 mg do 3600 mg na dobę, podzielone na trzy dawki. Lekarz dostosuje tempo zwiększania dawki do indywidualnej tolerancji pacjenta.
U dzieci dawkowanie jest obliczane na podstawie masy ciała. Dawka początkowa wynosi 10-15 mg na kilogram masy ciała na dobę, a dawka skuteczna to zazwyczaj 25-35 mg/kg/dobę, również podzielona na trzy dawki.
U osób z problemami nerkowym konieczne jest zmniejszenie dawki, ponieważ gabapentyna jest wydalana głównie przez nerki. Lekarz dokona odpowiednich obliczeń na podstawie wydolności nerek.
U pacjentów powyżej 65. roku życia może być konieczna modyfikacja dawkowania ze względu na naturalnie pogarszającą się z wiekiem funkcję nerek.
Nigdy nie należy nagle przerywać przyjmowania Epigapentu. Nagłe odstawienie może wywołać napady drgawkowe u osób z padaczką oraz objawy odstawienne. Lekarz zawsze zaleci stopniowe zmniejszanie dawki przez co najmniej tydzień, aby organizm mógł bezpiecznie przystosować się do braku leku.
Jedynym bezwzględnym przeciwwskazaniem do stosowania tego leku jest nadwrażliwość (alergia) na gabapentynę lub którykolwiek składnik preparatu. Jeśli w przeszłości wystąpiła u pacjenta reakcja alergiczna na gabapentynę, nie wolno ponownie rozpoczynać leczenia tym lekiem.
W rzadkich przypadkach gabapentyna może wywołać poważne reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona czy toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka. Są to stany zagrażające życiu. Jeśli podczas leczenia pojawi się wysypka, pęcherze na skórze lub błonach śluzowych, gorączka lub inne niepokojące objawy skórne, należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem.
Gabapentyna może powodować ciężkie reakcje alergiczne (anafilaksję). Objawy to: trudności w oddychaniu, obrzęk warg, języka i gardła, gwałtowny spadek ciśnienia krwi. W takim przypadku należy natychmiast wezwać pomoc medyczną.
U niewielkiej liczby pacjentów przyjmujących leki przeciwpadaczkowe, w tym gabapentynę, mogą pojawić się myśli samobójcze lub nasilić się objawy depresji. Pacjenci i ich opiekunowie powinni uważnie obserwować nastrój i zachowanie, szczególnie na początku leczenia lub po zmianie dawki. Każde niepokojące zmiany należy natychmiast zgłosić lekarzowi.
Epigapent może powodować zawroty głowy, senność, zaburzenia koncentracji, co zwiększa ryzyko upadków i wypadków. Należy zachować szczególną ostrożność, zwłaszcza na początku leczenia, dopóki nie ustali się, jak organizm reaguje na lek. Należy unikać prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn do czasu upewnienia się, że lek nie wpływa negatywnie na sprawność psychofizyczną.
Łączenie Epigapentu z lekami przeciwbólowymi z grupy opioidów (np. morfina, tramadol) zwiększa ryzyko depresji oddechowej, nadmiernej senności i innych poważnych działań niepożądanych. Jeśli konieczne jest jednoczesne stosowanie tych leków, lekarz dokładnie ustali odpowiednie dawki i będzie ściśle monitorować stan pacjenta.
Gabapentyna może w rzadkich przypadkach powodować zaburzenia oddychania. Szczególnie narażeni są pacjenci z chorobami układu oddechowego, zaburzeniami neurologicznymi, niewydolnością nerek oraz osoby starsze.
W bardzo rzadkich przypadkach podczas stosowania gabapentyny może wystąpić ostre zapalenie trzustki. Jeśli pojawią się silne bóle brzucha, nudności, wymioty, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.
Nie przeprowadzono wystarczających badań dotyczących długotrwałego wpływu gabapentyny na rozwój, uczenie się i inteligencję u dzieci. Lekarz zawsze rozważa, czy korzyści z leczenia przeważają nad potencjalnym ryzykiem.
Gabapentyna może prowadzić do uzależnienia, szczególnie u osób, które w przeszłości nadużywały substancji psychoaktywnych. Lekarz powinien być poinformowany o wszelkich problemach z uzależnieniami w wywiadzie.
Przed rozpoczęciem leczenia Epigapentem należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym tych wydawanych bez recepty, suplementach i ziołach.
Jednoczesne stosowanie z morfiną i innymi opioidami może zwiększać stężenie gabapentyny we krwi i nasilać działania niepożądane obu leków. Może być konieczne zmniejszenie dawek.
Preparaty zawierające glin i magnez (np. popularne leki na zgagę) zmniejszają wchłanianie gabapentyny. Należy przyjmować Epigapent co najmniej 2 godziny po zastosowaniu takiego leku.
Gabapentyna nie wpływa na stężenia innych leków przeciwpadaczkowych (fenobarbital, fenytoina, karbamazepina, kwas walproinowy), co ułatwia stosowanie jej w terapii skojarzonej.
Epigapent nie zmniejsza skuteczności pigułek antykoncepcyjnych.
Epigapent należy do leków, które nie powinny być stosowane w ciąży, chyba że potencjalne korzyści dla matki wyraźnie przeważają nad ryzykiem dla płodu. Gabapentyna przenika przez łożysko i może wpływać na rozwój dziecka. Badania na zwierzętach wykazały opóźnienie kostnienia i inne nieprawidłowości rozwojowe.
Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczną antykoncepcję podczas leczenia. Jeśli pacjentka planuje ciążę lub zajdzie w ciążę podczas leczenia, musi natychmiast skonsultować się z lekarzem. Nie wolno samodzielnie przerywać przyjmowania leku, ponieważ nagłe odstawienie może spowodować napady drgawkowe.
U noworodków matek przyjmujących gabapentynę w ciąży mogą wystąpić objawy odstawienne po urodzeniu.
Gabapentyna przenika do mleka matki. Nie wiadomo, jaki może mieć wpływ na niemowlę. Decyzję o karmieniu piersią podczas stosowania Epigapentu należy podjąć wspólnie z lekarzem, rozważając korzyści dla dziecka i matki oraz potencjalne ryzyko.
Jak każdy lek, Epigapent może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Większość działań niepożądanych jest łagodna lub umiarkowana i ustępuje samoistnie lub po dostosowaniu dawki.
W przypadku wystąpienia któregokolwiek z powyższych objawów należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do szpitala.
Po nagłym przerwaniu przyjmowania gabapentyny mogą wystąpić objawy odstawienne, takie jak: niepokój, bezsenność, nudności, ból, pocenie się, drżenie, bóle głowy, depresja, zawroty głowy. Dlatego tak ważne jest stopniowe odstawianie leku pod kontrolą lekarza.
W przypadku przyjęcia zbyt dużej dawki leku mogą wystąpić: nasilone zawroty głowy, podwójne widzenie, niewyraźna mowa, senność, letarg, łagodna biegunka. W ciężkich przypadkach, zwłaszcza przy jednoczesnym przyjęciu innych leków wpływających na ośrodkowy układ nerwowy, może dojść do śpiączki.
Jeśli pacjent lub opiekun podejrzewa przedawkowanie, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, pogotowiem ratunkowym lub oddziałem ratunkowym najbliższego szpitala, nawet jeśli nie ma żadnych objawów.
Każda tabletka powlekana Epigapent 800 mg zawiera 800 mg gabapentyny jako substancję czynną.
Substancje pomocnicze w rdzeniu tabletki: skrobia kukurydziana, kopowidon, poloksamer 407, magnezu stearynian.
Substancje pomocnicze w otoczce: hypromeloza, tytanu dwutlenek (barwnik E 171), makrogol 400, polisorbat 80, makrogol 8000, talk.
Epigapent 800 mg to białe lub prawie białe, owalne, obustronnie wypukłe tabletki powlekane z linią podziału. Po jednej stronie widoczne jest wytłoczone oznakowanie „G” i „13″. Długość tabletki wynosi około 19,1 mm. Linię podziału można wykorzystać do podzielenia tabletki na dwie równe dawki po 400 mg.
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Epigapent, tabletki powlekane, 800 mg | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Epigapent dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Epigapent stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Epigapent to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 800 mg |
| Postać | tabletki powlekane |
| Producent | Producentem Epigapent jest |
| Zamienniki | Zamiennikami Epigapent są Neurontin 800 i Gabapentin Teva |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Tabela charakterystyki leku
Powiązane wg kategorii
W padaczce Epigapent zazwyczaj stosuje się długotrwale pod kontrolą lekarza. W leczeniu bólu neuropatycznego skuteczność i bezpieczeństwo oceniano w badaniach przez okres do 5 miesięcy. Jeśli leczenie ma trwać dłużej, lekarz regularnie ocenia konieczność kontynuowania terapii.
Tak, tabletka posiada linię podziału i można ją podzielić na dwie równe dawki po 400 mg każda. Tabletkę należy połykać w całości lub w połówce, popijając szklanką wody.
Jeśli zapomnisz przyjąć dawkę, przyjmij ją jak najszybciej po przypomnieniu sobie. Jeśli jednak zbliża się pora przyjęcia kolejnej dawki, pomiń zapomnianą dawkę i kontynuuj normalny schemat dawkowania. Nie podwajaj dawki, aby uzupełnić pominiętą.
Tak, gabapentyna może powodować fałszywie dodatnie wyniki w testach paskowych wykrywających białko w moczu. Jeśli wykonujesz takie badanie, poinformuj personel medyczny o przyjmowaniu Epigapentu, aby wynik mógł zostać zweryfikowany inną metodą.
Nie zaleca się spożywania alkoholu podczas leczenia Epigapentem, ponieważ alkohol może nasilać działania niepożądane leku, takie jak senność, zawroty głowy i zaburzenia koordynacji. Skonsultuj to z lekarzem.
Maksymalne stężenie gabapentyny we krwi osiągane jest po 2-3 godzinach od przyjęcia dawki. Jednak pełny efekt terapeutyczny w padaczce i bólu neuropatycznym może pojawić się dopiero po kilku dniach lub tygodniach systematycznego stosowania, gdy dawka zostanie odpowiednio dostosowana.

Nie daj się jesieni