Dulofor

Dulofor to lek dostępny wyłącznie na receptę, zawierający substancję czynną duloksetynę w dawce 60 mg. Jest to lek przeciwdepresyjny z grupy inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny. Duloksetyna działa poprzez zwiększanie poziomu dwóch ważnych związków chemicznych w mózgu – serotoniny i noradrenaliny – które pomagają regulować nastrój i odczuwanie bólu.

Lek dostępny jest w postaci kapsułek dojelitowych twardych. Każda kapsułka ma żółtawozielony korpus z nadrukiem “60” i ciemnoniebieskie wieczko. Wewnątrz znajduje się 8 białych lub prawie białych, okrągłych tabletek.

Dulofor jest przepisywany dorosłym pacjentom w trzech głównych sytuacjach:

• Duże zaburzenia depresyjne – pomaga w leczeniu depresji, poprawiając nastrój i ogólne samopoczucie.
• Ból w obwodowej neuropatii cukrzycowej – zmniejsza przewlekły ból nerwowy u osób chorych na cukrzycę.
• Zaburzenia lękowe uogólnione – łagodzi objawy nadmiernego, trudnego do kontrolowania niepokoju i lęku.

Lek nie jest przeznaczony dla dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia.

Dawkowanie leku zawsze ustala lekarz prowadzący, dostosowując je do konkretnego schorzenia i indywidualnej reakcji organizmu na leczenie.

Typowe dawkowanie

W dużych zaburzeniach depresyjnych: Zazwyczaj zaleca się jedną kapsułkę 60 mg raz dziennie. Lek można przyjmować podczas posiłku lub między posiłkami. Poprawa zwykle następuje po 2-4 tygodniach stosowania. Po osiągnięciu poprawy zaleca się kontynuowanie terapii przez kilka miesięcy, aby zapobiec nawrotom choroby.

W zaburzeniach lękowych uogólnionych: Leczenie często rozpoczyna się od mniejszej dawki 30 mg raz dziennie, a następnie lekarz może zwiększyć ją do 60 mg. W niektórych przypadkach, gdy nie uzyskuje się wystarczającej odpowiedzi, dawka może być zwiększona do 90 mg lub 120 mg dziennie.

W bólu neuropatycznym u chorych na cukrzycę: Standardowa dawka to 60 mg raz dziennie. U niektórych pacjentów lekarz może zdecydować o zwiększeniu dawki do maksymalnie 120 mg na dobę, jeśli nie uzyskano wystarczającej ulgi w bólu. Odpowiedź na leczenie ocenia się po około 2 miesiącach.

Ważne wskazówki

Kapsułki należy połykać w całości, popijając wodą. Nie należy ich żuć, łamać ani otwierać. Bardzo ważne: nie wolno nagle przerywać przyjmowania leku. Zakończenie leczenia powinno odbywać się stopniowo, przez okres co najmniej 1-2 tygodni, aby uniknąć nieprzyjemnych objawów odstawienia.

Istnieją sytuacje, w których stosowanie tego leku jest całkowicie przeciwwskazane:

• Uczulenie na duloksetynę lub którykolwiek inny składnik leku.
• Przyjmowanie leków z grupy nieselektywnych inhibitorów monoaminooksydazy (tzw. IMAO).
• Choroby wątroby powodujące zaburzenia jej funkcji.
• Ciężka niewydolność nerek (gdy klirens kreatyniny jest poniżej 30 ml/min).
• Niekontrolowane nadciśnienie tętnicze.
• Jednoczesne stosowanie niektórych leków, takich jak fluwoksamina, cyprofloksacyna lub enoksacyna.

Niektóre grupy pacjentów i sytuacje wymagają szczególnej uwagi podczas stosowania leku Dulofor:

Myśli samobójcze i depresja

Depresja i lęk mogą wiązać się ze zwiększonym ryzykiem myśli samobójczych, zwłaszcza na początku leczenia lub po zmianie dawki. Pacjent i jego bliscy powinni być szczególnie czujni i natychmiast zgłosić lekarzowi jakiekolwiek niepokojące myśli, pogorszenie nastroju lub nietypowe zmiany w zachowaniu. Szczególnie uważnie należy obserwować młodych dorosłych poniżej 25 roku życia.

Ciśnienie tętnicze i praca serca

Dulofor może powodować wzrost ciśnienia tętniczego i przyspieszenie tętna. Dlatego osoby z nadciśnieniem lub chorobami serca powinny regularnie kontrolować ciśnienie, szczególnie w pierwszym miesiącu leczenia. Jeśli ciśnienie pozostaje podwyższone mimo leczenia, lekarz może zdecydować o zmniejszeniu dawki lub stopniowym odstawieniu leku.

Zaburzenia czynności wątroby i nerek

Lek nie może być stosowany u osób z poważnymi problemami z wątrobą. U pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek zazwyczaj nie trzeba dostosowywać dawki, ale przy ciężkiej niewydolności nerek lek jest przeciwwskazany.

Zespół serotoninowy

Rzadko, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu innych leków wpływających na serotonynę, może wystąpić zespół serotoninowy – potencjalnie niebezpieczny stan objawiający się: zmianami psychicznymi (pobudzenie, omamy), niestabilnym ciśnieniem i tętnem, wysoką gorączką, zaburzeniami koordynacji ruchowej, nudnościami i biegunką. Wymaga to natychmiastowej pomocy medycznej.

Osoby starsze

U osób powyżej 65 roku życia zaleca się ostrożność, szczególnie przy stosowaniu maksymalnych dawek leku.

Inne ważne informacje

Lek należy stosować ostrożnie u osób z:

• Epizodami manii lub chorobą afektywną dwubiegunową w przeszłości.
• Padaczką.
• Jaskrą lub zwiększonym ciśnieniem wewnątrzgałkowym.
• Skłonnością do krwawień lub przyjmujących leki przeciwzakrzepowe.

Dulofor może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami. Zawsze należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym dostępnych bez recepty i suplementach.

Niebezpieczne kombinacje

Szczególnie niebezpieczne jest łączenie Duloforu z:

• Inhibitorami MAO (muszą upłynąć co najmniej 2 tygodnie od ostatniej dawki IMAO przed rozpoczęciem leczenia Duloforem i co najmniej 5 dni od ostatniej dawki Duloforu przed rozpoczęciem IMAO).
• Fluwoksaminą, cyprofloksacyną, enoksacyną (całkowicie przeciwwskazane).
• Innymi lekami przeciwdepresyjnymi wpływającymi na serotonynę.
• Tramadolem, petydyną, bupremorfiną (leki przeciwbólowe).
• Ziele dziurawca zwyczajnego (może nasilać działania niepożądane).

Leki wymagające ostrożności

Zachować szczególną ostrożność należy przy jednoczesnym stosowaniu:

• Leków przeciwzakrzepowych (warfaryna) i przeciwpłytkowych (aspiryna) – zwiększone ryzyko krwawień.
• Leków uspokajających, nasennych, przeciwbólowych opioidowych, leków przeciwpsychotycznych.
• Alkoholu – może nasilać działanie uspokajające.
• Niektórych leków na nadciśnienie (np. metoprolol).

Jak każdy lek, Dulofor może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Większość objawów jest łagodna lub umiarkowana i często ustępuje samoistnie w miarę kontynuowania leczenia.

Najczęstsze działania niepożądane

Do najczęściej zgłaszanych należą:

• Nudności – często występują na początku leczenia.
• Ból głowy.
• Suchość w jamie ustnej.
• Senność i uczucie zmęczenia.
• Zawroty głowy.

Inne możliwe objawy

Mogą również wystąpić:

• Zaburzenia snu (bezsenność lub nadmierna senność).
• Zmniejszenie apetytu.
• Zaburzenia widzenia.
• Drżenie.
• Zaparcia lub biegunka.
• Nadmierna potliwość.
• Zaburzenia seksualne.
• Zwiększone ciśnienie tętnicze.

Objawy po zaprzestaniu stosowania

Nagłe przerwanie przyjmowania leku może powodować objawy odstawienia, takie jak:

• Zawroty głowy.
• Uczucie mrowienia lub “porażenia prądem”.
• Zaburzenia snu i intensywne sny.
• Niepokój, drażliwość.
• Ból głowy, bóle mięśni.
• Nudności, wymioty.
• Nadmierna potliwość.

Kiedy natychmiast skontaktować się z lekarzem?

Należy niezwłocznie zgłosić się do lekarza w przypadku:

• Myśli samobójczych lub o samookaleczeniu.
• Objawów zespołu serotoninowego (wysoka gorączka, sztywność mięśni, dezorientacja).
• Krwawień lub siniaków.
• Żółtaczki (ожелтение skóry lub białek oczu).
• Ciężkich reakcji alergicznych (wysypka, obrzęk twarzy, trudności w oddychaniu).
• Nagłych zmian widzenia lub bólu oczu.

Kobiety w ciąży lub planujące ciążę powinny skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem lub kontynuowaniem leczenia Duloforem.

Ciąża

Dulofor można stosować w ciąży tylko wtedy, gdy potencjalne korzyści dla matki przewyższają możliwe ryzyko dla dziecka. Badania wykazały, że stosowanie leku w późnej ciąży (od 20 tygodnia do porodu) może nieznacznie zwiększać ryzyko przedwczesnego porodu. Istnieje również niewielkie zwiększone ryzyko krwotoku poporodowego.

U noworodków, których matki przyjmowały lek tuż przed porodem, mogą wystąpić objawy odstawienia, takie jak: osłabienie mięśni, drżenie, trudności w karmieniu, problemy z oddychaniem lub drgawki. Objawy te zazwyczaj pojawiają się zaraz po urodzeniu lub w ciągu kilku pierwszych dni życia.

Karmienie piersią

Duloksetyna w niewielkich ilościach przenika do mleka matki. Ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa u niemowląt, nie zaleca się stosowania Duloforu w okresie karmienia piersią.

Dulofor może powodować senność i zawroty głowy. Jeśli wystąpią takie objawy, należy unikać prowadzenia pojazdów, obsługiwania maszyn oraz wykonywania innych potencjalnie niebezpiecznych czynności wymagających pełnej sprawności psychofizycznej.

Każda kapsułka dojelitowa twarda Dulofor 60 mg zawiera:

• Substancja czynna: 60 mg duloksetyny (w postaci chlorowodorku).
• Substancje pomocnicze: skrobia kukurydziana żelowana, celuloza mikrokrystaliczna, powidon K30, talk, magnezu stearynian, sodu stearylofumaran, hypromelozy octanobursztynian, tytanu dwutlenek, laktoza jednowodna (3,9 mg), hypromeloza, makrogol 4000.
• Osłonka kapsułki: żelatyna, tytanu dwutlenek, błękit brylantowy FCF, czerwień Allura AC (0,390 mg), żółcień chinolinowa, żółcień pomarańczowa (0,152 mg).

Ważne informacje dla osób z nietolerancjami: Lek zawiera laktozę i barwniki czerwień Allura (E 129) oraz żółcień pomarańczową (E 110), które mogą powodować reakcje alergiczne u wrażliwych osób. Nie powinien być stosowany u pacjentów z nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Lek należy przechowywać w temperaturze poniżej 30°C, w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Nie stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności wynosi 27 miesięcy. Po pierwszym otwarciu butelki HDPE lek należy zużyć w ciągu 30 dni.

W przypadku przyjęcia zbyt dużej dawki leku mogą wystąpić objawy takie jak: senność, śpiączka, zespół serotoninowy, drgawki, wymioty, przyspieszone bicie serca. Nie istnieje specyficzne antidotum. W razie przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliższego szpitala. Warto zabrać ze sobą opakowanie leku.

Niewykorzystanych leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani do domowych śmieci. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Te środki ostrożności pomogą chronić środowisko naturalne.