Dulofor

Dulofor to lek dostępny wyłącznie na receptę, który zawiera substancję czynną duloksetynę. Produkt występuje w postaci kapsułek dojelitowych twardych w dwóch dawkach: 30 mg i 60 mg. Każda kapsułka zawiera specjalnie powlekane tabletki, które zapewniają właściwe uwalnianie leku w organizmie.

Dulofor jest lekiem przepisywanym dorosłym pacjentom w trzech głównych sytuacjach:

• Leczenie dużych zaburzeń depresyjnych.
• Leczenie bólu związanego z obwodową neuropatią cukrzycową, czyli powikłaniem cukrzycy polegającym na uszkodzeniu nerwów obwodowych.
• Leczenie zaburzeń lękowych uogólnionych.

Duloksetyna, substancja czynna leku Dulofor, należy do grupy leków zwanych inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny. Działa poprzez zwiększenie stężenia dwóch ważnych substancji chemicznych w mózgu – serotoniny i noradrenaliny. Te substancje pełnią kluczową rolę w regulacji nastroju, odczuwania bólu oraz poziomu lęku. Dzięki temu mechanizmowi lek pomaga łagodzić objawy depresji, zmniejszać uczucie lęku oraz osłabiać odczuwanie bólu neuropatycznego.

Dawkowanie leku Dulofor jest ustalane indywidualnie przez lekarza w zależności od schorzenia, które wymaga leczenia.

W dużych zaburzeniach depresyjnych

Zazwyczaj zalecana dawka to 60 mg raz na dobę. Lek można przyjmować podczas posiłku lub między posiłkami. Po uzyskaniu poprawy stanu zdrowia ważne jest kontynuowanie leczenia przez kilka miesięcy, aby zapobiec nawrotom choroby.

W zaburzeniach lękowych uogólnionych

Leczenie rozpoczyna się od dawki 30 mg raz na dobę. Jeśli po pewnym czasie nie uzyskuje się wystarczającej poprawy, lekarz może zwiększyć dawkę do 60 mg, która stanowi typową dawkę podtrzymującą dla większości pacjentów. W niektórych przypadkach, gdy jest to konieczne i dobrze tolerowane, dawka może być zwiększona nawet do 120 mg na dobę.

W bólu neuropatii cukrzycowej

Standardowa dawka to 60 mg raz na dobę. U niektórych pacjentów, którzy nie odczuwają wystarczającej ulgi w bólu, lekarz może rozważyć zwiększenie dawki do 120 mg na dobę, podzielonej na dwie równe dawki. Odpowiedź na leczenie powinna być oceniana po dwóch miesiącach stosowania leku.

Ważne zasady przyjmowania leku

Nigdy nie należy nagle przerywać przyjmowania leku Dulofor. Może to spowodować pojawienie się nieprzyjemnych objawów odstawienia, takich jak zawroty głowy, zaburzenia snu, drażliwość czy nudności. Jeśli zachodzi potrzeba zakończenia leczenia, dawkę należy zmniejszać stopniowo przez okres co najmniej jednego do dwóch tygodni, zgodnie z zaleceniami lekarza.

Istnieją sytuacje, w których zastosowanie leku Dulofor jest zabronione:

• Uczulenie na duloksetynę lub którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w leku.
• Jednoczesne stosowanie z niektórymi lekami przeciwdepresyjnymi zwanymi inhibitorami monoaminooksydazy.
• Choroby wątroby powodujące zaburzenia jej funkcjonowania.
• Ciężkie zaburzenia czynności nerek.
• Niekontrolowane nadciśnienie tętnicze.
• Jednoczesne stosowanie z fluwoksaminą, cyprofloksacyną lub enoksacyną.

Myśli samobójcze

Depresja i zaburzenia lękowe wiążą się ze zwiększonym ryzykiem myśli samobójczych. Szczególnie w pierwszych tygodniach leczenia pacjent powinien być uważnie obserwowany, ponieważ to właśnie wtedy ryzyko może być największe. Jeśli zauważysz u siebie niepokojące myśli lub nasilenie objawów depresji, natychmiast skontaktuj się z lekarzem.

Ciśnienie tętnicze i częstość akcji serca

Dulofor może powodować zwiększenie ciśnienia tętniczego i przyspieszenie akcji serca. Z tego powodu lekarz będzie regularnie kontrolował twoje ciśnienie, szczególnie w pierwszym miesiącu leczenia. Jeśli masz nadciśnienie, musisz je skutecznie kontrolować przed rozpoczęciem terapii.

Zespół serotoninowy

Jednoczesne stosowanie leku Dulofor z innymi lekami wpływającymi na układ serotoninergiczny może prowadzić do zespołu serotoninowego – poważnego stanu zagrażającego życiu. Objawy mogą obejmować niepokój, splątanie, przyspieszenie akcji serca, nadmierną potliwość, drżenie mięśni, nudności i wymioty. Zawsze informuj lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach.

Inne ważne ostrzeżenia

Lek należy stosować ostrożnie u osób z napadami padaczkowymi w przeszłości, chorobami serca, zaburzeniami czynności nerek czy wątroby. Dulofor może również zwiększać ryzyko krwawień, szczególnie u osób przyjmujących leki przeciwzakrzepowe lub niesteroidowe leki przeciwzapalne.

Dulofor może wchodzić w interakcje z wieloma lekami. Szczególnie ważne jest unikanie jednoczesnego stosowania z:

• Inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO) – należy zachować co najmniej dwutygodniową przerwę między stosowaniem tych leków.
• Innymi lekami przeciwdepresyjnymi.
• Niektórymi antybiotykami.
• Lekami przeciwzakrzepowymi i przeciwpłytkowymi.
• Lekami wpływającymi na ośrodkowy układ nerwowy.

Zawsze informuj lekarza i farmaceutę o wszystkich lekach, które przyjmujesz, włączając leki bez recepty i suplementy diety.

Jeśli jesteś w ciąży, planujesz zajść w ciążę lub karmisz piersią, koniecznie skonsultuj się z lekarzem przed zastosowaniem leku Dulofor. Lek można stosować w ciąży tylko wtedy, gdy potencjalne korzyści przewyższają zagrożenie dla płodu. Badania wykazały, że stosowanie duloksetyny w późniejszym okresie ciąży może zwiększać ryzyko przedwczesnego porodu.

Nie zaleca się stosowania leku w okresie karmienia piersią, ponieważ duloksetyna przenika do mleka matki.

Jak każdy lek, Dulofor może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Najczęściej zgłaszane objawy to:

Bardzo często (u więcej niż 1 na 10 osób)

• Nudności.
• Ból głowy.
• Suchość w jamie ustnej.
• Senność.

Często (u 1 do 10 osób na 100)

• Zmniejszenie apetytu.
• Bezsenność.
• Zawroty głowy.
• Zmęczenie.
• Zaparcia.
• Biegunka.
• Zwiększona potliwość.

Poważne działania niepożądane

Chociaż rzadkie, mogą wystąpić poważne działania niepożądane wymagające natychmiastowej konsultacji lekarskiej:

• Objawy zespołu serotoninowego (niepokój, splątanie, drżenie, przyspieszenie akcji serca).
• Myśli samobójcze lub nasilenie depresji.
• Objawy uszkodzenia wątroby (żółtaczka, ciemny mocz, ból brzucha).
• Ciężkie reakcje alergiczne (trudności w oddychaniu, obrzęk twarzy).
• Nietypowe krwawienia lub siniaki.

Większość działań niepożądanych jest łagodna lub umiarkowana i zwykle ustępuje w miarę kontynuowania leczenia. Jeśli jednak jakiekolwiek objawy są dla ciebie uciążliwe lub się nasilają, skontaktuj się z lekarzem.

Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Temperaturę przechowywania należy utrzymywać poniżej 30°C. Nie stosuj leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Po pierwszym otwarciu butelki lek należy zużyć w ciągu 30 dni.

Substancją czynną leku jest duloksetyna w postaci chlorowodorku. Jedna kapsułka Dulofor 30 mg zawiera 30 mg duloksetyny, a kapsułka 60 mg zawiera 60 mg duloksetyny.

Lek zawiera również substancje pomocnicze, w tym laktozę – pacjenci z nietolerancją laktozy powinni skonsultować się z lekarzem przed zastosowaniem produktu. Kapsułki zawierają również barwniki: czerwień Allura (E 129), a kapsułki 60 mg dodatkowo żółcień pomarańczową (E 110), które mogą powodować reakcje alergiczne u osób wrażliwych.

Dulofor to skuteczny lek przepisywany w leczeniu depresji, zaburzeń lękowych oraz bólu neuropatycznego u chorych na cukrzycę. Aby leczenie było bezpieczne i skuteczne, niezwykle ważne jest ścisłe przestrzeganie zaleceń lekarza dotyczących dawkowania oraz regularny kontakt z lekarzem w trakcie terapii. Nigdy nie przerywaj stosowania leku nagle i zawsze informuj lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach oraz o wszelkich niepokojących objawach.