Dilzem 120 retard

Dilzem 120 retard to lek o przedłużonym uwalnianiu, który zawiera substancję czynną diltiazem w postaci chlorowodorku w dawce 120 mg. Preparat należy do grupy leków zwanych antagonistami wapnia, które pomagają w leczeniu problemów związanych z sercem i układem krążenia. Tabletki mają białe zabarwienie, okrągły kształt i charakterystyczny napis „D 120″ na jednej stronie.

Lek jest przepisywany w dwóch głównych sytuacjach zdrowotnych:

Choroba niedokrwienna serca

Dilzem 120 retard pomaga w leczeniu różnych postaci dusznicy bolesnej, czyli bólu w klatce piersiowej spowodowanego niedostatecznym dopływem krwi do mięśnia sercowego. Lek działa w trzech typach dusznicy:

• Dusznica bolesna stabilna – występuje podczas wysiłku fizycznego lub stresu, gdy serce potrzebuje więcej tlenu.
• Dusznica bolesna niestabilna – pojawia się w sposób nieprzewidywalny, nawet w spoczynku, i wymaga szczególnej uwagi medycznej.
• Dusznica bolesna naczynioskurczowa (postać Prinzmetala) – wywołana skurczem naczyń wieńcowych, często występuje w nocy lub wczesnych godzinach rannych.

Nadciśnienie tętnicze

Preparat skutecznie obniża podwyższone ciśnienie krwi, pomagając chronić serce, naczynia krwionośne i narządy wewnętrzne przed szkodliwymi skutkami nadciśnienia.

Diltiazem, substancja aktywna leku, działa poprzez blokowanie napływu wapnia do komórek mięśniowych naczyń krwionośnych i serca. Dzięki temu:

• Naczynia krwionośne rozszerzają się, co ułatwia przepływ krwi i zmniejsza opór, z jakim serce musi pompować krew.
• Ciśnienie krwi obniża się do prawidłowego poziomu.
• Serce pracuje w bardziej regularnym rytmie – lek spowalnia częstość akcji serca i poprawia przewodzenie impulsów elektrycznych między przedsionkami a komorami.
• Mięsień sercowy otrzymuje więcej tlenu, co zmniejsza dolegliwości bólowe związane z dusznicą bolesną.

Formuła o przedłużonym uwalnianiu sprawia, że substancja czynna jest uwalniana stopniowo przez dłuższy czas, co pozwala na przyjmowanie leku tylko dwa razy dziennie i zapewnia równomierne działanie przez całą dobę.

Lek należy przyjmować dokładnie według zaleceń lekarza. Lekarz ustali odpowiednią dawkę indywidualnie dla każdego pacjenta, zaczynając od małych dawek i stopniowo je zwiększając w razie potrzeby.

Typowe dawkowanie

W chorobie niedokrwiennej serca: Zazwyczaj przyjmuje się jedną tabletkę dwa razy dziennie (łącznie 240 mg na dobę). Jeśli efekt leczenia nie jest wystarczający, lekarz może zwiększyć dawkę do maksymalnie 360 mg dziennie.

W nadciśnieniu tętniczym: Początkowa dawka to również jedna tabletka dwa razy dziennie (240 mg na dobę). W przypadku niedostatecznego obniżenia ciśnienia dawka może zostać zwiększona do 360 mg dziennie. Gdy ciśnienie ustabilizuje się na prawidłowym poziomie, lekarz może rozważyć zmniejszenie dawki.

Sposób przyjmowania

• Tabletki należy przyjmować przed posiłkami.
• Połykaj tabletkę w całości, nie rozgryzaj jej ani nie żuj – to ważne, aby mechanizm przedłużonego uwalniania działał prawidłowo.
• Popij tabletkę dużą ilością wody (około jedną szklanką).
• Leczenie jest zazwyczaj długotrwałe i wymaga regularnego przyjmowania leku.

Ważne informacje o dawkowaniu

Nigdy nie przerywaj leczenia ani nie zmieniaj dawki samodzielnie – zawsze skonsultuj się z lekarzem. Nagłe odstawienie leku, szczególnie u osób z chorobą niedokrwienną serca, może być niebezpieczne. Jeśli konieczne jest zakończenie leczenia, lekarz stopniowo zmniejszy dawkę.

Istnieją sytuacje, w których stosowanie tego leku jest bezwzględnie zabronione:

• Jeśli masz uczulenie na diltiazem lub którykolwiek inny składnik leku.
• Jeśli cierpisz na zespół chorego węzła zatokowego (zaburzenie rytmu serca) – chyba że masz wszczepiony rozrusznik serca.
• Jeśli masz blok przedsionkowo-komorowy drugiego lub trzeciego stopnia (poważne zaburzenie przewodzenia impulsów w sercu) – z wyjątkiem sytuacji, gdy masz wszczepiony rozrusznik.
• Jeśli Twoje serce bije bardzo wolno (poniżej 40 uderzeń na minutę).
• Jeśli masz niewydolność lewej komory serca z zastoinymi objawami w płucach.
• Jeśli przyjmujesz pewne inne leki, takie jak dantrolen (podawany dożylnie), iwabradyna lub lomitapid.

W niektórych sytuacjach stosowanie Dilzemu 120 retard wymaga szczególnej uwagi i ścisłego nadzoru lekarskiego:

Problemy z sercem

• Jeśli masz osłabioną funkcję lewej komory serca, bardzo wolny rytm serca lub lekki blok przedsionkowo-komorowy, lekarz będzie Cię szczególnie uważnie monitorował.
• Istnieje ryzyko wystąpienia ostrej niewydolności nerek u osób z chorobami serca, dlatego lekarz będzie regularnie kontrolował funkcję Twoich nerek.

Osoby starsze i choroby przewlekłe

Jeśli jesteś osobą w podeszłym wieku lub masz problemy z nerkami lub wątrobą, stężenie leku w organizmie może być wyższe. Wymaga to szczególnie ostrożnego dostosowania dawki i regularnych kontroli, zwłaszcza częstości bicia serca na początku leczenia.

Znieczulenie

Jeśli planujesz zabieg wymagający znieczulenia ogólnego, koniecznie poinformuj anestezjologa, że przyjmujesz Dilzem 120 retard. Lek może wchodzić w interakcje ze środkami znieczulającymi.

Problemy z przewodem pokarmowym

Diltiazem spowalnia motorykę jelit, dlatego należy zachować ostrożność u osób z ryzykiem niedrożności jelitowej. Czasami w stolcu mogą pojawić się resztki tabletek – jest to normalne i nie oznacza, że lek nie zadziałał.

Zmiany nastroju

Leki z grupy antagonistów wapnia mogą wpływać na nastrój, w tym wywoływać objawy depresji. Jeśli zauważysz u siebie takie objawy, skontaktuj się z lekarzem.

Nietolerancja laktozy

Każda tabletka zawiera znaczną ilość laktozy (ponad 205 mg). Jeśli masz dziedziczną nietolerancję galaktozy, niedobór laktazy lub zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, nie powinieneś stosować tego leku.

Diltiazem może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, dlatego bardzo ważne jest, aby poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych przez Ciebie lekach, w tym tych dostępnych bez recepty, suplementach i ziołach.

Leki, których nie można łączyć z Dilzemem

• Dantrolen (podawany dożylnie) – może wywołać niebezpieczne zaburzenia rytmu serca.
• Iwabradyna – oba leki spowalniają rytm serca, co może być niebezpieczne.
• Lomitapid – zwiększa się ryzyko uszkodzenia wątroby.

Leki wymagające szczególnej ostrożności

Leki na serce i ciśnienie:

• Beta-blokery – zwiększone ryzyko bardzo wolnego rytmu serca i problemów z przewodzeniem impulsów.
• Amiodaron, digoksyna – zwiększone ryzyko bradykardii (wolnego rytmu serca).
• Azotany – mogą nasilić obniżenie ciśnienia i wywołać omdlenie.
• Alfa-adrenolityki – mogą nasilić spadek ciśnienia.

Inne ważne interakcje:

• Statyny – zwiększone ryzyko uszkodzenia mięśni.
• Cyklosporyna – zwiększone stężenie cyklosporyny we krwi.
• Karbamazepina – zwiększone stężenie karbamazepiny.
• Teofilina – zwiększone stężenie teofiliny.
• Rifampicyna – może zmniejszać skuteczność diltiazemu.
• Leki przeciwhistaminowe (cymetydyna, ranitydyna) – zwiększają stężenie diltiazemu.
• Benzodiazepiny (środki uspokajające) – nasilenie ich działania.

Ciąża

Dilzem 120 retard nie jest zalecany w czasie ciąży. Dane dotyczące stosowania u kobiet w ciąży są bardzo ograniczone, a badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na rozwijający się płód. Jeśli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę, skonsultuj się z lekarzem w sprawie bezpieczniejszych alternatyw. Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczną antykoncepcję podczas leczenia.

Karmienie piersią

Diltiazem przenika do mleka matki, dlatego nie należy go stosować podczas karmienia piersią. Jeśli leczenie jest konieczne, należy przerwać karmienie piersią i żywić dziecko w inny sposób.

Jak każdy lek, Dilzem 120 retard może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Częste działania niepożądane (mogą dotyczyć do 1 na 10 osób)

• Zawroty głowy i bóle głowy.
• Złe samopoczucie, uczucie zmęczenia.
• Obrzęki, szczególnie nóg i kostek.
• Nagłe zaczerwienienie twarzy (uczucie gorąca).
• Problemy żołądkowo-jelitowe – zaparcia, niestrawność, ból żołądka, nudności.
• Kołatanie serca – odczuwanie bicia własnego serca.
• Nerwowość, bezsenność, zmiany nastroju.

Mniej częste działania niepożądane

• Wymioty, biegunka, suchość w ustach.
• Objawy pozapiramidowe (mimowolne ruchy), mioklonie (nagłe skurcze mięśni).
• Niskie ciśnienie krwi, zwłaszcza przy zmianie pozycji ciała.

Rzadkie, ale poważne działania niepożądane

• Zaburzenia rytmu serca – bardzo wolny rytm, bloki przewodzenia.
• Zastoinowa niewydolność serca.
• Problemy z wątrobą – podwyższone enzymy wątrobowe, zapalenie wątroby.
• Reakcje skórne – wysypka, pokrzywka, nadwrażliwość na światło słoneczne, w bardzo rzadkich przypadkach poważne reakcje skórne.
• Rozrost dziąseł.
• Ginekomastia (powiększenie gruczołów piersiowych u mężczyzn).

Co zrobić w przypadku działań niepożądanych?

Jeśli zauważysz jakiekolwiek niepokojące objawy, skontaktuj się z lekarzem. W przypadku poważnych działań niepożądanych, takich jak bardzo wolny lub nieregularny rytm serca, silne zawroty głowy lub omdlenia, natychmiast zgłoś się do lekarza.

Przedawkowanie Dilzemu 120 retard może być niebezpieczne i wymagać natychmiastowej pomocy medycznej. Objawy mogą obejmować:

• Bardzo niskie ciśnienie krwi, które może prowadzić do wstrząsu.
• Bardzo wolny rytm serca.
• Zaburzenia przewodzenia w sercu.
• Problemy z nerkami.

W przypadku podejrzenia przedawkowania natychmiast skontaktuj się z lekarzem lub udaj się do najbliższego szpitala. Leczenie przedawkowania wymaga hospitalizacji i może obejmować płukanie żołądka, podawanie leków korygujących oraz monitorowanie funkcji życiowych.

Dilzem 120 retard może wywoływać zawroty głowy i złe samopoczucie, co może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Jeśli odczuwasz takie objawy, nie prowadź pojazdu ani nie obsługuj niebezpiecznych maszyn do czasu, aż poczujesz się lepiej.

• Przechowuj lek w miejscu niedostępnym dla dzieci.
• Nie stosuj leku po upływie 3 lat od daty produkcji podanej na opakowaniu.
• Brak specjalnych wymagań dotyczących temperatury przechowywania – można przechowywać w temperaturze pokojowej.
• Przechowuj tabletki w oryginalnym opakowaniu (blistrze), aby chronić je przed wilgocią i światłem.

Substancja czynna: Jedna tabletka zawiera 120 mg diltiazemu chlorowodorku.

Substancje pomocnicze: Laktoza jednowodna (205,3 mg w jednej tabletce), olej rycynowy uwodorniony, kwas stearynowy, karmeloza sodowa, magnezu stearynian, hypromeloza, tytanu dwutlenek, talk, makrogol 6000, polidimetylosiloksan.

Dilzem 120 retard dostępny jest w blistrach zawierających 30 tabletek w tekturowym pudełku.