Oxycardil 120

Oxycardil 120 to lek dostępny wyłącznie na receptę, którego głównym składnikiem jest diltiazem chlorowodorek w dawce 120 mg. Preparat należy do grupy leków nazywanych antagonistami wapnia, a dokładniej do pochodnych benzotiazepiny. Lek występuje w postaci tabletek powlekanych o przedłużonym uwalnianiu, co oznacza, że substancja czynna jest uwalniana stopniowo przez dłuższy czas, zapewniając długotrwałe działanie.

Lek jest przepisywany w dwóch głównych stanach chorobowych:

Choroba niedokrwienna serca

Oxycardil 120 jest stosowany w leczeniu choroby niedokrwiennej serca, która może przybierać różne postacie:

• Dusznica bolesna stabilna – to stan, w którym ból w klatce piersiowej pojawia się w przewidywalnych sytuacjach, na przykład podczas wysiłku fizycznego.
• Dusznica bolesna niestabilna – to poważniejsza forma, w której ból może występować nagle, nawet w spoczynku, i wymaga natychmiastowej uwagi medycznej.
• Dusznica bolesna naczynioskurczowa (postać Prinzmetala) – to rzadsza forma, w której dochodzi do skurczu naczyń wieńcowych, zazwyczaj w nocy lub w spoczynku.

Nadciśnienie tętnicze

Lek jest również skuteczny w obniżaniu podwyższonego ciśnienia tętniczego, pomagając chronić serce i naczynia krwionośne przed powikłaniami związanymi z nadciśnieniem.

Diltiazem, będący głównym składnikiem leku, blokuje napływ wapnia do komórek mięśni gładkich naczyń krwionośnych oraz mięśnia sercowego. Dzięki temu:

• Naczynia krwionośne się rozszerzają, co zmniejsza opór w krążeniu i obniża ciśnienie tętnicze.
• Serce pracuje spokojniej – lek spowalnia przewodzenie impulsów elektrycznych między przedsionkami a komorami serca, co zmniejsza częstość akcji serca.
• Zmniejsza się obciążenie serca, co jest szczególnie ważne w chorobie niedokrwiennej.
• Poprawia się przepływ krwi przez naczynia wieńcowe, co zmniejsza dolegliwości bólowe w klatce piersiowej.

Lek działa bezpośrednio na mięsień sercowy i ma silny wpływ na jego pracę, dlatego jego stosowanie wymaga ścisłego nadzoru lekarskiego.

Dawkowanie w chorobie niedokrwiennej serca

Zazwyczaj stosuje się od 180 do 360 mg diltiazemu na dobę, przyjmując lek raz lub dwa razy dziennie. Maksymalna zalecana dawka dobowa to 360 mg. Jeśli leczenie przynosi dobre efekty, lekarz może co 2-3 miesiące sprawdzać, czy można zmniejszyć dawkę leku.

Dawkowanie w nadciśnieniu tętniczym

W zależności od indywidualnych potrzeb pacjenta stosuje się od 120 do 360 mg diltiazemu na dobę w jednej lub dwóch dawkach. Maksymalna dawka dobowa wynosi również 360 mg. Po osiągnięciu zadowalającego obniżenia ciśnienia, lekarz może rozważyć zmniejszenie dawki.

Ważne zasady przyjmowania leku

• Tabletki należy przyjmować przed posiłkami.
• Połykaj tabletkę w całości, nie rozgryzaj jej – to bardzo ważne, ponieważ rozgryzienie zniszczy mechanizm przedłużonego uwalniania.
• Popij tabletkę wystarczającą ilością wody (około jednej szklanki).
• Leczenie jest zazwyczaj długotrwałe – nie przerywaj go samodzielnie.
• Jeśli lekarz zdecyduje o zakończeniu leczenia, lek należy odstawiać stopniowo, szczególnie u osób z chorobą niedokrwienną serca.

Specjalne grupy pacjentów

U osób starszych oraz pacjentów z problemami z wątrobą lub nerkami lek należy stosować ostrożnie, ponieważ może się w ich organizmie kumulować. Nie ma wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania u dzieci i młodzieży.

Istnieje szereg sytuacji, w których stosowanie tego leku jest bezwzględnie przeciwwskazane:

• Jeśli jesteś uczulony na diltiazem lub którykolwiek inny składnik leku.
• Jeśli masz zespół chorego węzła zatokowego i nie masz wszczepionego rozrusznika serca.
• Jeśli masz blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia bez wszczepionego rozrusznika.
• Jeśli masz bardzo wolną akcję serca – poniżej 40 uderzeń na minutę (ciężka bradykardia).
• Jeśli masz niewydolność lewej komory serca z zastojem płucnym.
• Jeśli przyjmujesz jednocześnie dantrolen we wlewie dożylnym – to połączenie może być śmiertelnie niebezpieczne.
• Jeśli przyjmujesz iwabradynę – lek spowalniający rytm serca.
• Jeśli przyjmujesz lomitapid – lek obniżający cholesterol.

Kiedy należy zachować szczególną ostrożność?

Istnieją sytuacje, w których można stosować Oxycardil 120, ale wymaga to szczególnej uwagi i ścisłego nadzoru lekarskiego:

• Jeśli masz osłabioną czynność lewej komory serca.
• Jeśli masz wolną akcję serca (bradykardię).
• Jeśli masz blok przedsionkowo-komorowy I stopnia – istnieje ryzyko jego pogorszenia.
• Jeśli masz problemy z nerkami lub wątrobą – lek może kumulować się w organizmie.
• Jeśli jesteś osobą starszą – wymagana jest szczególna kontrola częstości akcji serca.

Ważne informacje przed zabiegami

Jeśli planujesz zabieg w znieczuleniu ogólnym, koniecznie poinformuj anestezjologa, że przyjmujesz Oxycardil 120. Lek może wchodzić w interakcje ze środkami znieczulającymi.

Wpływ na nastrój

Antagoniści wapnia, takie jak diltiazem, mogą wpływać na nastrój, w tym wywoływać objawy depresji. Jeśli zauważysz u siebie takie objawy, skonsultuj się z lekarzem.

Problemy z przewodem pokarmowym

Diltiazem spowalnia motorykę jelit, dlatego należy zachować ostrożność u osób z ryzykiem niedrożności jelit.

Nietolerancje pokarmowe

Oxycardil 120 zawiera laktozę i sacharozę. Jeśli masz nietolerancję niektórych cukrów (fruktozy, galaktozy) lub zaburzenia wchłaniania glukozy-galaktozy, nie powinieneś przyjmować tego leku.

Oxycardil 120 może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami. Zawsze informuj lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym tych dostępnych bez recepty.

Leki, których absolutnie nie można łączyć z Oxycardil 120

• Dantrolen dożylny – może dojść do migotania komór i zgonu.
• Iwabradyna – nadmierne spowolnienie akcji serca.
• Lomitapid – zwiększone ryzyko uszkodzenia wątroby.

Leki wymagające szczególnej ostrożności

• Leki beta-blokujące (np. bisoprolol, metoprolol) – ryzyko bardzo wolnej akcji serca, zaburzeń przewodzenia i niewydolności serca.
• Digoksyna i amiodaron – zwiększone ryzyko bradykardii.
• Statyny (np. atorwastatyna, symwastatyna) – zwiększone ryzyko uszkodzenia mięśni (miopatii).
• Cyklosporyna – zwiększenie jej stężenia we krwi, konieczne zmniejszenie dawki.
• Karbamazepina – zwiększenie jej stężenia we krwi.
• Teofilina – zwiększenie jej stężenia we krwi.
• Benzodiazepiny (np. midazolam, triazolam) – wydłużenie ich działania.
• Leki obniżające ciśnienie – nasilenie działania hipotensyjnego.
• Lit – ryzyko działania toksycznego na układ nerwowy.
• Ryfampicyna – zmniejszenie skuteczności diltiazemu.
• Leki na wrzody żołądka (cymetydyna, ranitydyna) – zwiększenie stężenia diltiazemu.

Ciąża

Oxycardil 120 nie jest zalecany w czasie ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na płód, w tym wady rozwojowe kręgosłupa, kończyn i układu sercowo-naczyniowego. Lek nie powinien być również stosowany u kobiet w wieku rozrodczym, które nie stosują skutecznej antykoncepcji.

Karmienie piersią

Diltiazem przenika do mleka matki w małych ilościach. Stosowanie leku w okresie karmienia piersią jest przeciwwskazane. Jeśli lekarz uzna, że leczenie jest konieczne, należy przerwać karmienie piersią.

Oxycardil 120 może powodować zawroty głowy i złe samopoczucie, co może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jeśli odczuwasz takie objawy, nie prowadź samochodu i nie obsługuj niebezpiecznych urządzeń.

Jak każdy lek, Oxycardil 120 może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Bardzo częste (mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10 osób)

• Małopłytkowość – zmniejszenie liczby płytek krwi.

Częste (mogą dotyczyć do 1 na 10 osób)

• Nerwowość, bezsenność.
• Zmiany nastroju, w tym depresja.
• Ból głowy, zawroty głowy.
• Objawy pozapiramidowe (zaburzenia ruchowe), mioklonie (mimowolne skurcze mięśni).
• Kołatanie serca.
• Nagłe zaczerwienienie twarzy.
• Zaparcie, niestrawność, ból żołądka, nudności.
• Rumień skórny.
• Obrzęki obwodowe (najczęściej nóg).
• Złe samopoczucie.

Niezbyt częste i rzadkie

• Zaburzenia rytmu serca – blok przedsionkowo-komorowy różnego stopnia, bradykardia (wolna akcja serca).
• Zastoinowa niewydolność serca.
• Niedociśnienie ortostatyczne – nagły spadek ciśnienia przy wstawaniu.
• Wymioty, biegunka, suchość w ustach.
• Rozrost dziąseł.
• Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych.
• Zapalenie wątroby.
• Reakcje skórne – pokrzywka, nadwrażliwość na światło, obrzęk naczynioruchowy.
• Ginekomastia – powiększenie piersi u mężczyzn.

Bardzo rzadkie i nieznane

• Zapalenie naczyń.
• Ciężkie reakcje skórne – zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka.
• Zespół toczeniopodobny.

Jeśli zauważysz którykolwiek z powyższych objawów lub inne niepokojące objawy, niezwłocznie skontaktuj się z lekarzem.

Przedawkowanie Oxycardil 120 może być bardzo niebezpieczne. Objawy mogą obejmować:

• Znaczne obniżenie ciśnienia tętniczego, które może prowadzić do wstrząsu.
• Bardzo wolną akcję serca (bradykardię).
• Zaburzenia przewodzenia w sercu.
• Ostre uszkodzenie nerek.

W przypadku przedawkowania natychmiast skontaktuj się z lekarzem lub zgłoś się do szpitala. Leczenie odbywa się w warunkach szpitalnych i może obejmować płukanie żołądka, podawanie leków korygujących pracę serca oraz innych środków ratunkowych.

• Przechowuj lek w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.
• Przechowuj w temperaturze poniżej 25°C.
• Nie stosuj leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu (termin ważności to ostatni dzień danego miesiąca).
• Okres ważności leku wynosi 2 lata.

Każda tabletka o przedłużonym uwalnianiu zawiera:

• Substancja czynna: 120 mg diltiazemu chlorowodorku.
• Substancje pomocnicze: laktoza jednowodna (120 mg), sacharoza (1 mg), poliakrylanu dyspersja 30%, olej rycynowy uwodorniony, glinu wodorotlenek uwodniony, talk, magnezu stearynian, hypromeloza, glicerol 85%, tytanu dwutlenek, polisorbat 80.

Oxycardil 120 jest dostępny w blistrach zawierających 30, 60 lub 100 tabletek. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą być dostępne w aptekach.

Jeśli wystąpią u Ciebie jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, powiedz o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych.