Urofuraginum Max

Urofuraginum Max zawiera furazydynę (furaginę), substancję czynną należącą do chemioterapeutyków o szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego. Jest skuteczna przeciwko wielu szczepom bakterii odpowiedzialnych za zakażenia układu moczowego, szczególnie przeciwko bakteriom E. coli, które są najczęstszą przyczyną infekcji dróg moczowych. Lek wykazuje również pewne właściwości przeciwpierwotniakowe i przeciwgrzybicze.

Mechanizm działania furazydyny polega na hamowaniu syntezy białek bakteryjnych i uszkadzaniu bakteryjnego DNA, co skutkuje zahamowaniem procesu namnażania się bakterii. Jako pochodna nitrofuranu, furazydyna aktywuje również funkcjonowanie układu odpornościowego organizmu, wspierając walkę z infekcją.

Furazydyna najsilniej działa w środowisku kwaśnym (pH 5,5). Dobrze wchłania się z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenie po około 30 minutach. Ze względu na lepsze wchłanianie zaleca się podawanie furazydyny podczas posiłków zawierających białko. Furazydyna w 85% jest wydalana przez nerki w postaci niezmienionej, a tylko w około 15% jest metabolizowana w wątrobie i nerkach, co pozwala na utrzymanie wysokiego stężenia leku bezpośrednio w miejscu infekcji.

Urofuraginum Max jest stosowany w leczeniu ostrych, niepowikłanych zakażeń dolnych dróg moczowych u dorosłych, w tym nawracających zakażeń układu moczowego u kobiet wywołanych przez bakterie E. coli.

Dorośli:

• 1. dzień leczenia: 1 tabletka (100 mg) 4 razy na dobę, co 6 godzin.
• Dni 2–8: 1 tabletka 3 razy na dobę, co 8 godzin.

Lek należy przyjmować podczas posiłków zawierających białko, popijając dużą ilością niegazowanej wody. Nie należy przekraczać zalecanej dawki. Jeśli objawy utrzymują się dłużej niż 7–8 dni lub nasilają się, należy skonsultować się z lekarzem.

Nie stosować leku w przypadku:

• Nadwrażliwości na furazydynę lub którykolwiek z pozostałych składników.
• I i III trymestru ciąży, okresu porodu i karmienia piersią.
• Niewydolności nerek (klirens kreatyniny poniżej 60 ml/min lub podwyższony poziom kreatyniny w surowicy).
• Polineuropatii, np. cukrzycowej.
• Niedoboru dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej.
• Wieku poniżej 15 lat.

Jak każdy lek, Urofuraginum Max może powodować działania niepożądane, choć nie u każdego one wystąpią. Do najczęściej zgłaszanych należą:

• Nudności (8% pacjentów).
• Bóle głowy (6% pacjentów).
• Wzdęcia i nadmierne oddawanie gazów (1,5% pacjentów).

Rzadziej mogą wystąpić:

• Zawroty głowy, senność, zaburzenia widzenia.
• Zaparcia, biegunka, objawy dyspeptyczne (przewlekłe bóle w nadbrzuszu).
• Bóle brzucha, wymioty.
• Reakcje alergiczne: wysypka, świąd, pokrzywka.

W przypadku wystąpienia objawów takich jak gorączka, dreszcze, kaszel, bóle w klatce piersiowej, duszność, mrowienie, drętwienie, uczucie przebiegających prądów, zażółcenie skóry i oczu, należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem.

Przed rozpoczęciem przyjmowania leku należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą, jeśli u pacjenta występują:

• Zaburzenia czynności nerek.
• Zaburzenia czynności wątroby.
• Zaburzenia układu nerwowego.
• Niedokrwistość.
• Zaburzenia elektrolitowe, niedobór witamin z grupy B i kwasu foliowego.
• Choroby płuc.

Należy unikać spożywania alkoholu w trakcie leczenia furaginą ze względu na możliwość interakcji i gromadzenia się w organizmie szkodliwego aldehydu octowego.

Urofuraginum Max może wchodzić w interakcje z:

• Chloramfenikolem, rystomicyną, lewomicetyną, sulfanilamidami – możliwe hamowanie czynności układu krwiotwórczego.
• Kwasem nalidyksowym i innymi pochodnymi chinolonowymi – możliwy antagonizm działania.
• Antybiotykami aminoglikozydowymi i tetracyklinami – nasilenie działania przeciwbakteryjnego.
• Lekami zwiększającymi wydalanie kwasu moczowego (probenecyd, sulfinpirazon) – mogą zmniejszać wydzielanie furazydyny i zwiększać jej toksyczność.
• Lekami zobojętniającymi sok żołądkowy – hamują wchłanianie furazydyny.

Witaminy z grupy B zwiększają wchłanianie furazydyny, co może być korzystne podczas terapii.

Podczas antybiotykoterapii zaleca się stosowanie probiotyków, które pomagają utrzymać równowagę mikroflory jelitowej. Lek może powodować fałszywie dodatnie wyniki oznaczeń glukozy w moczu – przed badaniem należy poinformować personel medyczny o przyjmowaniu leku.

Przed zastosowaniem należy zapoznać się z treścią ulotki i skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.