Menu
Kategorie
Leki bez recepty (OTC)
Leki na receptę (RX)
Suplementy diety
Wyroby medyczne
Środki spożywcze
Dermokosmetyki
Poradniki
Schorzenia
Substancje czynne
Interakcje
Porady
Kalkulatory
Badania klinicznePopularne
Lek Metoclopramidum ma postać iniekcji, występuje jako roztwór do wstrzykiwań. Substancją czynną preparatu jest metoklopramid, ten lek blokuje ośrodkowe i obwodowe receptory dopaminowe D2 oraz receptory serotoninowe 5-HT3. Preparat jest wskazany u dorosłych: w zapobieganiu nudnościom i wymiotom po zabiegach chirurgicznych; w objawowym leczeniu nudności i wymiotów, w tym związanych z ostrym napadem migreny; w zapobieganiu nudnościom i wymiotom związanym z radioterapią nowotworów. Preparat jest wskazany u młodzieży i dzieci po ukończeniu 1. roku życia, jako leczenie drugiego rzutu: w zapobieganiu opóźnionym nudnościom i wymiotom po chemioterapii; w leczeniu nudności i wymiotów po zabiegach chirurgicznych.
Ulotka Metoclopramidum dla Pacjenta
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Czym jest Metoclopramidum i jak działa?
Metoclopramidum to lek dostępny w postaci roztworu do wstrzykiwań, zawierający w każdej ampułce 2 ml substancję czynną – metoklopramidu chlorowodorek w dawce 10 mg (5 mg w każdym mililitrze). Jest to przezroczysty, bezbarwny płyn przeznaczony do podawania w formie zastrzyków – dożylnie lub domięśniowo.
Lek działa przede wszystkim jako antagonista receptorów dopaminowych, co oznacza, że blokuje działanie dopaminy w organizmie. Dzięki temu wpływa na układ pokarmowy i ośrodek wymiotny w mózgu. Metoklopramid ułatwia uwalnianie acetylocholiny – substancji chemicznej, która pobudza mięśnie gładkie przewodu pokarmowego do pracy. W efekcie lek przyspiesza opróżnianie żołądka, poprawia koordynację pracy odźwiernika (zastawki między żołądkiem a dwunastnicą) i zwiększa napięcie dolnego zwieracza przełyku. Co ważne, nie wpływa na wydzielanie soków trawiennych, żółci czy enzymów trzustkowych. Przenikając przez barierę krew-mózg, działa przeciwwymiotnie i hamuje uczucie nudności.
Kiedy stosuje się ten lek?
U dorosłych pacjentów
Metoclopramidum jest stosowany w kilku sytuacjach klinicznych:
- Zapobieganie nudnościom i wymiotom po zabiegach chirurgicznych.
- Objawowe leczenie nudności i wymiotów, w tym tych związanych z ostrym napadem migreny.
- Zapobieganie nudnościom i wymiotom wywołanym radioterapią (naświetlaniami).
U dzieci i młodzieży (w wieku 1-18 lat)
W tej grupie wiekowej lek stosuje się jako:
- Środek drugiego rzutu w zapobieganiu opóźnionym nudnościom i wymiotom po chemioterapii.
- Lek drugiego rzutu w leczeniu nudności i wymiotów występujących po zabiegach chirurgicznych.
Uwaga: Metoklopramid jest całkowicie przeciwwskazany u dzieci poniżej 1. roku życia ze względu na zwiększone ryzyko poważnych działań niepożądanych.
Jak prawidłowo dawkować lek?
Dawkowanie u dorosłych
Roztwór podaje się dożylnie (bardzo powoli – przez co najmniej 3 minuty) lub domięśniowo. Zalecana pojedyncza dawka to zazwyczaj 10 mg, którą można powtarzać do trzech razy na dobę. Maksymalna dawka dobowa wynosi 30 mg lub 0,5 mg na kilogram masy ciała. Ważne jest, aby zachować co najmniej 6-godzinne przerwy między kolejnymi dawkami, nawet jeśli wystąpiły wymioty i dawka została odrzucona – to kluczowe dla uniknięcia przedawkowania.
Dawkowanie u dzieci i młodzieży
Dawka jest uzależniona od wieku i masy ciała dziecka:
- Dzieci 1-3 lata (10-14 kg): 1 mg do 3 razy dziennie.
- Dzieci 3-5 lat (15-19 kg): 2 mg do 3 razy dziennie.
- Dzieci 5-9 lat (20-29 kg): 2,5 mg do 3 razy dziennie.
- Dzieci i młodzież 9-18 lat (30-60 kg): 5 mg do 3 razy dziennie.
- Młodzież 15-18 lat (powyżej 60 kg): 10 mg do 3 razy dziennie.
Maksymalny czas leczenia wynosi 48 godzin w przypadku nudności i wymiotów po zabiegach oraz 5 dni w przypadku chemioterapii. Tak jak u dorosłych, należy zachować minimum 6-godzinne odstępy między dawkami.
Grupy wymagające szczególnej uwagi
Pacjenci w podeszłym wieku: Należy rozważyć zmniejszenie dawki w zależności od stanu zdrowia, czynności nerek i wątroby.
Pacjenci z niewydolnością nerek: W przypadku ciężkiej niewydolności nerek (klirens kreatyniny ≤15 ml/min) dawkę należy zmniejszyć o 75%. Przy umiarkowanej lub ciężkiej niewydolności (klirens 15-60 ml/min) – o 50%.
Pacjenci z niewydolnością wątroby: W ciężkiej niewydolności wątroby dawkę zmniejsza się o 50%.
Kiedy nie wolno stosować Metoclopramidum?
Istnieje szereg sytuacji, w których stosowanie tego leku jest całkowicie zabronione:
- Uczulenie na metoklopramid lub którykolwiek składnik preparatu.
- Krwawienie z przewodu pokarmowego, niedrożność lub perforacja jelit – w tych stanach pobudzanie perystaltyki może być niebezpieczne.
- Stwierdzony lub podejrzewany guz chromochłonny – istnieje ryzyko ciężkich epizodów nadciśnienia.
- Dyskineza późna (zaburzenia ruchowe) wywołana w przeszłości przez leki neuroleptyczne lub metoklopramid.
- Padaczka – lek może nasilać napady drgawkowe.
- Choroba Parkinsona.
- Jednoczesne stosowanie lewodopy lub agonistów receptorów dopaminergicznych.
- Methemoglobinemia wywołana metoklopramidem w przeszłości lub niedobór reduktazy NADH cytochromu b5.
- Wiek poniżej 1. roku życia.
Ważne ostrzeżenia i środki ostrożności
Zaburzenia neurologiczne
Metoklopramid może powodować objawy pozapiramidowe – nieprawidłowe ruchy mimowolne, sztywność mięśni, drżenia. Te objawy występują szczególnie często u dzieci i młodzieży oraz po podaniu dużych dawek. Mogą pojawić się już po pierwszej dawce. Jeśli zauważysz takie objawy, należy natychmiast przerwać stosowanie leku. Na szczęście objawy te zazwyczaj ustępują po odstawieniu preparatu, choć czasem wymagają dodatkowego leczenia.
Długotrwałe stosowanie (powyżej 3 miesięcy) może prowadzić do dyskinezy późnej – potencjalnie nieodwracalnych zaburzeń ruchowych, szczególnie u osób starszych. Z tego powodu czas leczenia powinien być jak najkrótszy.
W rzadkich przypadkach może wystąpić złośliwy zespół neuroleptyczny – poważne powikłanie wymagające natychmiastowego przerwania leczenia i pilnej interwencji medycznej.
Problemy z sercem i układem krążenia
Zgłaszano poważne działania niepożądane dotyczące serca, w tym zapaść krążeniową, ciężką bradykardię (spowolnienie akcji serca), zatrzymanie akcji serca i wydłużenie odstępu QT w zapisie EKG. Szczególną ostrożność należy zachować u osób starszych, pacjentów z zaburzeniami przewodzenia w sercu, niewyrównanymi zaburzeniami elektrolitowymi oraz u osób przyjmujących inne leki wpływające na rytm serca. Dożylne podanie musi odbywać się bardzo wolno – przez co najmniej 3 minuty.
Methemoglobinemia
Zgłaszano przypadki methemoglobinemii – stanu, w którym hemoglobina we krwi nie jest w stanie prawidłowo przenosić tlenu. W przypadku wystąpienia objawów (sinica, duszność) należy natychmiast i na stałe odstawić lek.
Depresja
U pacjentów z depresją w wywiadzie, szczególnie w ciężkich postaciach z tendencjami samobójczymi, może dojść do nawrotu choroby. Przed rozpoczęciem leczenia należy dokładnie rozważyć, czy korzyści przewyższają ryzyko.
Zaburzenia hormonalne
Metoklopramid zwiększa stężenie prolaktyny we krwi. Może to prowadzić do braku miesiączki, mlekotoku czy ginekomastii (powiększenia piersi u mężczyzn). U pacjentów z nowotworem piersi w wywiadzie lek należy stosować z dużą ostrożnością, ponieważ część nowotworów piersi jest zależna od prolaktyny.
Interakcje z innymi lekami
Leki, których nie wolno łączyć z metoklopramidem
Lewodopa i agoniści dopaminy: Te leki działają na siebie antagonistycznie – wzajemnie znoszą swoje działanie.
Leki wymagające szczególnej ostrożności
Alkohol: Nasila działanie uspokajające metoklopramidu.
Leki przeciwcholinergiczne i pochodne morfiny: Mogą osłabiać wpływ metoklopramidu na motorykę przewodu pokarmowego.
Leki hamujące ośrodkowy układ nerwowy: Benzodiazepiny, leki przeciwhistaminowe o działaniu sedacyjnym, barbiturany – mogą nasilać działanie uspokajające.
Leki neuroleptyczne: Metoklopramid może wzmacniać ich działanie wywołujące objawy pozapiramidowe.
Leki serotoninergiczne (np. SSRI): Zwiększone ryzyko zespołu serotoninowego.
Digoksyna: Metoklopramid może zmniejszać jej wchłanianie – konieczna kontrola stężenia w krwi.
Cyklosporyna: Metoklopramid zwiększa jej wchłanianie – wymagana kontrola stężenia.
Silne inhibitory CYP2D6 (fluoksetyna, paroksetyna): Zwiększają stężenie metoklopramidu we krwi.
Ciąża i karmienie piersią
Ciąża
Dotychczasowe dane z ponad 1000 przypadków stosowania metoklopramidu w ciąży nie wskazują, aby lek wywoływał wady rozwojowe lub szkodliwie działał na płód. Może być stosowany w ciąży, jeśli jest to klinicznie uzasadnione. Należy jednak unikać stosowania pod koniec ciąży ze względu na ryzyko wystąpienia objawów pozapiramidowych u noworodka. Jeśli lek był stosowany tuż przed porodem, konieczna jest kontrola stanu zdrowia noworodka.
Karmienie piersią
Metoklopramid przenika do mleka kobiecego w niewielkim stopniu, ale nie można wykluczyć działań niepożądanych u dziecka karmionego piersią. Z tego powodu stosowanie leku w czasie karmienia piersią nie jest zalecane.
Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
Metoklopramid może wywoływać senność, zawroty głowy oraz zaburzenia ruchowe, które mogą zaburzać widzenie oraz zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Należy zachować szczególną ostrożność i nie prowadzić pojazdów ani nie obsługiwać maszyn, jeśli odczuwasz te objawy.
Możliwe działania niepożądane
Bardzo częste (u więcej niż 1 na 10 osób)
- Senność.
Częste (u 1 do 10 osób na 100)
- Zaburzenia pozapiramidowe (nieprawidłowe ruchy mimowolne, sztywność).
- Objawy podobne do choroby Parkinsona.
- Niepokój ruchowy (akatyzja).
- Zmęczenie i znużenie.
- Depresja.
- Biegunka.
- Spadek ciśnienia tętniczego.
- Osłabienie.
Niezbyt częste (u 1 do 10 osób na 1000)
- Reakcje nadwrażliwości.
- Brak miesiączki, hiperprolaktynemia.
- Omamy.
- Dystonia (w tym zaburzenia widzenia i przymusowe patrzenie w górę).
- Dyskineza, obniżony poziom świadomości.
- Bradykardia (spowolnienie akcji serca).
Rzadkie i bardzo rzadkie
- Drgawki (szczególnie u osób z padaczką).
- Mlekotok.
- Zaburzenia widzenia.
- Obrzęk języka lub krtani.
- Skurcz oskrzeli.
- Toksyczny wpływ na wątrobę.
- Wysypka lub pokrzywka.
- Zaburzenia krwi (neutropenia, leukopenia, agranulocytoza).
Częstość nieznana
- Methemoglobinemia.
- Reakcja anafilaktyczna (w tym wstrząs).
- Ginekomastia, impotencja.
- Dyskineza późna (może być długotrwała lub nieodwracalna).
- Złośliwy zespół neuroleptyczny.
- Zatrzymanie akcji serca.
- Wydłużenie odstępu QT, torsade de pointes.
- Wstrząs, omdlenie.
- Ostre nadciśnienie tętnicze u pacjentów z guzem chromochłonnym.
- Nietrzymanie moczu lub częste oddawanie moczu.
Ważne: Jeśli zauważysz jakiekolwiek objawy niepokojące, szczególnie zaburzenia ruchowe, problemy z sercem czy oddychaniem, natychmiast skontaktuj się z lekarzem.
Co zrobić w przypadku przedawkowania?
Przedawkowanie może prowadzić do wystąpienia objawów pozapiramidowych, senności, obniżenia poziomu świadomości, dezorientacji, omamów, a w ciężkich przypadkach – zatrzymania krążenia i oddychania. Leczenie polega na podawaniu leków objawowych (u dzieci benzodiazepiny, u dorosłych leki przeciwparkinsonowskie o działaniu antycholinergicznym) oraz ciągłej obserwacji czynności układu sercowo-naczyniowego i oddechowego.
Jak przechowywać lek?
- Nie przechowuj w temperaturze powyżej 25°C.
- Przechowuj w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.
- Okres ważności wynosi 3 lata.
- Przechowuj w miejscu niedostępnym dla dzieci.
- Nie stosuj po upływie terminu ważności.
Skład preparatu
Substancja czynna: Każdy ml roztworu zawiera 5 mg metoklopramidu chlorowodorku. Jedna ampułka 2 ml zawiera 10 mg substancji czynnej.
Substancje pomocnicze: Pirosiarczyn sodu (E 223), chlorek sodu, woda do wstrzykiwań. Każda ampułka 2 ml zawiera 5,5 mg sodu.
Uwaga: Pirosiarczyn sodu może rzadko powodować ciężkie reakcje nadwrażliwości i skurcz oskrzeli.
Opakowanie
Lek dostępny jest w opakowaniach zawierających 5 ampułek ze szkła bezbarwnego, każda po 2 ml, w tekturowym pudełku.
Utylizacja
Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami. Nie wyrzucaj do kanalizacji ani pojemników na odpady domowe.
Zamienniki Metoclopramidum
oraz produkty podobne
LEKsykon wiedzy
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Metoclopramidum, iniekcje, 10 mg/2 ml | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Metoclopramidum dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Metoclopramidum stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Metoclopramidum to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 5 mg/ml |
| Postać | Roztwór do wstrzykiwań |
| Producent | Producentem Metoclopramidum jest |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Charakterystyka Metoclopramidum
Tabela charakterystyki leku
Poradniki dla pacjenta
Powiązane wg kategorii
Cena Metoclopramidum w aptekach
Ładowanie…
Gdzie kupisz najtaniej Metoclopramidum?
FAQ
Jak szybko działa metoklopramid po wstrzyknięciu?
Po podaniu dożylnym działanie rozpoczyna się po 1-3 minutach, a po podaniu domięśniowym po 10-15 minutach. Działanie utrzymuje się przez 1-2 godziny.
Czy metoklopramid można stosować u dzieci?
Tak, ale tylko u dzieci powyżej 1. roku życia. U dzieci poniżej 1. roku życia lek jest całkowicie przeciwwskazany ze względu na zwiększone ryzyko poważnych działań niepożądanych.
Jakie są najczęstsze objawy pozapiramidowe po metoklopramidzie?
Najczęściej występują nieprawidłowe ruchy mimowolne, sztywność mięśni, drżenia, przymusowe patrzenie w górę oraz niepokój ruchowy. Objawy te pojawiają się szczególnie u dzieci i młodzieży oraz po dużych dawkach.
Czy można prowadzić samochód po podaniu metoklopramidu?
Nie zaleca się prowadzenia pojazdów ani obsługiwania maszyn, ponieważ lek może wywoływać senność, zawroty głowy oraz zaburzenia ruchowe, które mogą zaburzać widzenie i koncentrację.
Jak długo można stosować metoklopramid?
U dorosłych maksymalny czas leczenia to 3 miesiące. U dzieci – 48 godzin w przypadku wymiotów po zabiegach lub 5 dni w przypadku chemioterapii. Długotrwałe stosowanie zwiększa ryzyko nieodwracalnych zaburzeń ruchowych.
Czy metoklopramid jest bezpieczny w ciąży?
Może być stosowany w ciąży, jeśli jest to klinicznie uzasadnione. Należy jednak unikać stosowania pod koniec ciąży ze względu na ryzyko wystąpienia objawów pozapiramidowych u noworodka.
Porady
Czy można brać Coffecorn forte, Metoclopramidum i Afobam razem?…
PŁEĆ
WIEK
LEK
Coffecorn forte, Afobam, Metoclopramidum
Nie daj się jesieni
