Torecan

Torecan to lek przeciwwymiotny dostępny w postaci białych tabletek powlekanych, zawierających 6,5 mg tietyloperazyny. Jest to produkt leczniczy wydawany wyłącznie na receptę, który skutecznie pomaga w kontrolowaniu nudności i wymiotów wywołanych różnymi przyczynami medycznymi.

Każda tabletka powlekana zawiera 6,5 mg tietyloperazyny w postaci dimaleinianu tietyloperazyny jako substancję czynną. Lek zawiera również substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (68,70 mg) oraz sacharozę (38,045 mg), co jest istotne dla osób z nietolerancją tych składników.

Tabletki mają charakterystyczną okrągłą, obustronnie wypukłą formę w białym kolorze.

Torecan jest przeznaczony do leczenia nudności i wymiotów występujących w następujących sytuacjach:

• Po chemioterapii cytotoksycznej – gdy leczenie przeciwnowotworowe wywołuje uporczywe nudności.
• Po radioterapii – jako wsparcie w trakcie leczenia promieniowaniem.
• Po zastosowaniu leków toksycznych – gdy inne leki powodują niepożądane reakcje w postaci wymiotów.
• Po zabiegach chirurgicznych – w okresie pooperacyjnym, gdy nudności są częstym powikłaniem.

Tietyloperazyna, substancja czynna leku Torecan, należy do grupy fenotiazyn, które są antagonistami receptorów dopaminergicznych w ośrodkowym układzie nerwowym. Mówiąc prościej, lek blokuje specjalne punkty w mózgu, które są odpowiedzialne za wywoływanie uczucia nudności i wymiotów.

Działanie przeciwwymiotne preparatu Torecan polega na blokowaniu dwóch kluczowych struktur w mózgu:

• Ośrodka wymiotnego w tworze siatkowatym rdzenia przedłużonego.
• Chemoreceptorowej strefy wyzwalającej odruch wymiotny w IV komorze mózgowej.

Blokowanie tych struktur przerywa sygnały, które normalnie uruchamiałyby proces wymiotny. Dodatkowo lek prawdopodobnie hamuje impulsy nerwowe przesyłane przez nerw błędny, co dodatkowo wzmacnia działanie przeciwwymiotne.

Działanie leku rozpoczyna się już po około 30 minutach od przyjęcia tabletki doustnie i utrzymuje się przez około 4 godziny.

Zalecana dawka tietyloperazyny wynosi 6,5 mg jeden do trzech razy na dobę. Tabletki należy połykać w całości, popijając wodą.

Specjalne grupy pacjentów

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek: Nie przeprowadzono szczegółowych badań u tych pacjentów, dlatego stosowanie leku wymaga szczególnej ostrożności.

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby: Podczas przyjmowania leku w dużych dawkach lub przez dłuższy czas konieczna jest regularna kontrola czynności wątroby.

Dzieci i młodzież: Dawkowanie u dzieci nie zostało dokładnie ustalone. Nie zaleca się stosowania produktu u dzieci w wieku poniżej 15 lat ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia działań niepożądanych.

Pacjenci w podeszłym wieku (75 lat i więcej): Leczenie nie powinno trwać dłużej niż dwa miesiące ze względu na ryzyko wystąpienia mimowolnych ruchów.

Leku nie można stosować w następujących sytuacjach:

• Jeśli jesteś uczulony na tietyloperazynę lub którykolwiek inny składnik tego leku.
• W przypadku ciężkiej depresji ośrodkowego układu nerwowego lub zaburzeń świadomości.
• Przy klinicznie istotnym niedociśnieniu (zbyt niskim ciśnieniu krwi).
• U dzieci w wieku poniżej 15 lat ze względu na ryzyko wystąpienia działań niepożądanych związanych z układem nerwowym.
• U dzieci i młodzieży z objawami zespołu Reye’a, ponieważ objawy tej choroby mogą być podobne do działań niepożądanych leku.
• W czasie ciąży.
• W okresie karmienia piersią.

Przed rozpoczęciem stosowania leku Torecan należy poinformować lekarza o wszystkich swoich schorzeniach. Szczególną ostrożność należy zachować w następujących sytuacjach:

Maskowanie objawów innych chorób

Podobnie jak inne leki przeciwwymiotne, Torecan może maskować objawy niektórych chorób układu pokarmowego i ośrodkowego układu nerwowego, a także ukrywać działania toksyczne innych leków. Dlatego tak ważne jest regularne monitorowanie stanu zdrowia podczas leczenia.

Wpływ na ciśnienie krwi

Torecan może obniżać ciśnienie krwi. Szczególnie ostrożni powinni być pacjenci:

• Poddawani znieczuleniu dokanałowemu.
• Stosujący równocześnie leki beta-adrenolityczne (leki na serce i ciśnienie).
• Kobiety w ciąży ze stanem przedrzucawkowym (choć lek jest przeciwwskazany w ciąży).

Zaburzenia neurologiczne

Lek należy stosować ostrożnie u osób z dyskinezą w wywiadzie (zaburzeniami ruchowymi) oraz u chorych z umiarkowanymi do ciężkich zaburzeniami czynności wątroby.

Złośliwy zespół neuroleptyczny

Pochodne fenotiazyny mogą w rzadkich przypadkach wywołać złośliwy zespół neuroleptyczny, który objawia się:

• Bardzo wysoką gorączką.
• Sztywnością mięśni.
• Zmianą stanu psychicznego.
• Objawami niestabilności autonomicznego układu nerwowego.

W takich przypadkach należy natychmiast przerwać leczenie i skontaktować się z lekarzem.

Objawy pozapiramidowe

Mogą wystąpić różne objawy związane z układem nerwowym, takie jak:

• Dystonia (nieprawidłowe napięcie mięśni).
• Kręcz szyi.
• Dysfazja (zaburzenia mowy).
• Napad przymusowego patrzenia z rotacją gałek ocznych.
• Akatyzja (niepokój ruchowy).
• Drgawki.

Te objawy występują częściej u dzieci i młodzieży. U osób w podeszłym wieku po dłuższym stosowaniu leku może wystąpić opóźniona dyskineza – mimowolne ruchy ciała.

Nietolerancje pokarmowe

Lek Torecan zawiera laktozę i sacharozę. Jeśli masz nietolerancję niektórych cukrów lub rzadkie dziedziczne zaburzenia metaboliczne (takie jak niedobór laktazy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, niedobór sacharazy-izomaltazy), nie powinieneś przyjmować tego leku.

Torecan może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami. Zawsze informuj lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym tych dostępnych bez recepty.

Leki działające na układ nerwowy

Tietyloperazyna może nasilać działanie leków działających depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy, takich jak:

• Leki uspokajające.
• Opiaty (silne leki przeciwbólowe).
• Leki znieczulające.
• Leki nasenne.
• Alkohol.
• Atropina.

Leki przeciwdepresyjne

Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne mogą nasilać działanie i toksyczność tietyloperazyny i odwrotnie. Wymaga to szczególnej ostrożności i ewentualnej modyfikacji dawek.

Adrenalina

Tietyloperazyna może antagonizować (osłabiać) działanie adrenaliny. Dlatego adrenaliny nie należy stosować w celu leczenia hipotensji (niskiego ciśnienia), która jest następstwem podawania preparatu Torecan.

Bromokryptyna

Przy równoczesnym podawaniu bromokryptyny i tietyloperazyny zmniejsza się hamujące działanie bromokryptyny. Nie zaleca się stosowania preparatu Torecan u chorych z nowotworami wydzielającymi prolaktynę, którzy są leczeni bromokryptyną.

Inhibitory MAO i prokarbazyna

Równoczesne podawanie inhibitorów MAO (leki przeciwdepresyjne) i fenotiazyn może powodować nasilanie niepożądanych działań, takich jak:

• Hipotensja (niskie ciśnienie krwi).
• Depresja ośrodkowego układu nerwowego.
• Depresja oddychania.

Podobne działanie wywiera skojarzone podawanie fenotiazyn i prokarbazyny (lek przeciwnowotworowy).

Ciąża

Leku Torecan nie wolno stosować w czasie ciąży. Istnieją jedynie ograniczone dane dotyczące stosowania tietyloperazyny u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach są niewystarczające, aby całkowicie wykluczyć teratogenne działanie (wpływ na rozwój płodu), a niektóre badania obserwacyjne wskazują na możliwy związek z wadami rozwojowymi.

Karmienie piersią

Leku Torecan nie należy stosować w okresie karmienia piersią. Fenotiazyny przenikają do mleka matki, co może stanowić zagrożenie dla dziecka.

Wpływ na płodność

Tietyloperazyna nie miała wpływu na płodność samców u szczurów. Wpływ na współczynnik ciąży u samic szczurów obserwowano tylko w przypadku dawek znacznie większych niż zalecane, co wskazuje na niewielkie znaczenie w praktyce klinicznej.

Torecan wywiera znaczny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu. Lek może powodować senność, zawroty głowy i opóźniać reakcję pacjenta. Zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności i powstrzymanie się od prowadzenia pojazdów oraz obsługiwania maszyn do czasu ustalenia, jak lek wpływa na Twój organizm.

Jak każdy lek, Torecan może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Poniżej przedstawiono możliwe działania niepożądane według częstości występowania.

Działania niepożądane występujące niezbyt często (u 1 do 10 na 1000 osób)

Zaburzenia układu nerwowego

• Bóle głowy.
• Zawroty głowy.
• Senność.
• Drgawki.
• Objawy pozapiramidowe – mogą objawiać się jako kręcz szyi, tężec tylni, napad przymusowego patrzenia z rotacją gałek ocznych, sztywność mięśni i grymas twarzy. Objawy te pojawiają się przede wszystkim u dzieci i młodzieży.
• Neuralgia nerwu trójdzielnego (ból twarzy).
• Niepokój ruchowy.

Zaburzenia oka

• Zmętnienie soczewki i zamglone widzenie (po długotrwałym leczeniu).

Zaburzenia serca

• Tachykardia (przyspieszone bicie serca).

Zaburzenia naczyniowe

• Hipotensja (niskie ciśnienie krwi).
• Obwodowe obrzęki kończyn i twarzy.

Zaburzenia żołądka i jelit

• Anoreksja (brak apetytu).
• Suchość w jamie ustnej.

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych

• Żółtaczka zastoinowa.

Zaburzenia układu rozrodczego

• Ginekomastia (powiększenie gruczołów piersiowych u mężczyzn) – po długotrwałym leczeniu.

Inne możliwe działania niepożądane charakterystyczne dla fenotiazyn

Chociaż następujące działania niepożądane nie zostały bezpośrednio stwierdzone przy stosowaniu tietyloperazyny, lekarz przepisujący lek powinien je znać, ponieważ są charakterystyczne dla grupy fenotiazyn:

• Zmiany obrazu krwi: trombocytopenia (zmniejszenie liczby płytek krwi), leukopenia (zmniejszenie liczby białych krwinek), agranulocytoza (ciężki niedobór białych krwinek), niedokrwistość aplastyczna i pancytopenia (zmniejszenie wszystkich rodzajów komórek krwi).
• Porażenna niedrożność jelita.
• Zwężenie źrenic.
• Rumień i złuszczające zapalenie skóry.
• Nieprawidłowości zapisu EKG (załamka T).
• Zaburzenia endokrynologiczne: zaburzenia cyklu miesiączkowego, zmienione libido (popęd płciowy), zwiększenie masy ciała.

Opóźniona dyskineza u osób starszych

U osób w podeszłym wieku po dłuższym stosowaniu leku może wystąpić opóźniona dyskineza – mimowolne ruchy różnych części ciała. Dlatego czas leczenia u pacjentów w wieku 75 lat i więcej jest ograniczony do dwóch miesięcy.

Co zrobić w przypadku ciężkich działań niepożądanych?

W przypadku wystąpienia ciężkich działań niepożądanych należy natychmiast przerwać leczenie i skontaktować się z lekarzem.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej instrukcji, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych.

Objawy przedawkowania preparatem Torecan są podobne do tych występujących przy przedawkowaniu innych fenotiazyn. Mogą obejmować:

Objawy łagodniejsze

• Suchość jamy ustnej.
• Zawroty głowy.
• Splątanie.
• Niedociśnienie ortostatyczne (spadek ciśnienia przy zmianie pozycji ciała).
• Zapaść.

Objawy cięższe

• Śpiączka.
• Brak odruchów.
• Częstoskurcz (szybkie bicie serca).
• Depresja oddychania.
• Objawy ostrej dystonii (nieprawidłowe napięcie mięśni).
• Drgawki.
• Pobudzenie.

Leczenie przedawkowania

Nie ma swoistego antidotum na przedawkowanie tietyloperazyny. Leczenie polega na monitorowaniu funkcji życiowych i leczeniu objawowym:

• Reakcje dystoniczne leczy się lekami przeciwparkinsonowymi.
• Drgawki leczy się benzodiazepinami.
• Zapaść krążenia leczy się środkami krwiozastępczymi i lekami obkurczającymi naczynia.

Ważne: Nie wolno stosować adrenaliny w leczeniu zapaści krążenia wywołanej przedawkowaniem Torecanu. Można natomiast podać noradrenalinę.

W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub pogotowiem ratunkowym.

• Przechowywać lek w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.
• Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C.
• Nie stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca.
• Okres ważności leku wynosi 5 lat.

Lek Torecan dostępny jest w pojemniku z oranżowego szkła z zamknięciem zawierającym 50 tabletek powlekanych, umieszczonym w tekturowym pudełku.

Dystrybucja w organizmie

Tietyloperazyna jest substancją bardzo lipofilną, co oznacza, że łatwo rozpuszcza się w tłuszczach. W wysokim stopniu (ponad 85%) wiąże się z błonami komórkowymi i białkami osocza. Gromadzi się w narządach o dużym przepływie krwi i łatwo przenika przez łożysko. Objętość dystrybucji wynosi 2,7 litra na kilogram masy ciała. Leku nie można usunąć z organizmu za pomocą dializy.

Metabolizm i wydalanie

Tietyloperazyna jest metabolizowana (przetwarzana) głównie w wątrobie. Tylko 3% substancji jest wydalane w postaci niezmienionej przez nerki. Okres półtrwania leku wynosi około 12 godzin, co oznacza, że po tym czasie stężenie leku w organizmie zmniejsza się o połowę.

Torecan to skuteczny lek przeciwwymiotny przeznaczony dla osób dorosłych i młodzieży powyżej 15 roku życia, który pomaga w kontrolowaniu nudności i wymiotów wywołanych chemioterapią, radioterapią, zabiegami chirurgicznymi lub lekami toksycznymi. Lek działa poprzez blokowanie specjalnych receptorów w mózgu odpowiedzialnych za wywoływanie wymiotów.

Ze względu na możliwe działania niepożądane oraz interakcje z innymi lekami, Torecan powinien być stosowany wyłącznie pod kontrolą lekarza, zgodnie z jego zaleceniami. Szczególną ostrożność należy zachować u osób starszych, pacjentów z chorobami wątroby oraz podczas jednoczesnego stosowania innych leków.

Pamiętaj: Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania leku Torecan, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.