Menu
Kategorie
Leki bez recepty (OTC)
Leki na receptę (RX)
Suplementy diety
Wyroby medyczne
Środki spożywcze
Dermokosmetyki
Poradniki
Schorzenia
Substancje czynne
Interakcje
Porady
Kalkulatory
Badania klinicznePopularne
Lorazepam TZF to lek w formie roztworu do wstrzykiwań, zawierający substancję czynną o nazwie lorazepam, należący do grupy benzodiazepin. Główne zastosowania tego leku obejmują łagodzenie silnego lęku i napięcia przed zabiegami chirurgicznymi, diagnostycznymi i chemioterapią. Może być też stosowany w leczeniu objawów intensywnego lęku neurotycznego, fobii oraz w krótkotrwałym leczeniu silnych zaburzeń lękowych i pobudzenia w psychozach i depresji. Lorazepam TZF jest również używany w leczeniu stanów padaczkowych oraz napadów drgawkowych u osób w różnym wieku. Nie jest jednak przeznaczony do długotrwałego leczenia padaczki.
Ulotka Lorazepam TZF dla Pacjenta
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Czym jest Lorazepam TZF?
Lorazepam TZF to lek dostępny w postaci roztworu do wstrzykiwań o stężeniu 4 mg/ml, który należy do grupy leków nazywanych benzodiazepinami. Preparat działa uspokajająco, przeciwlękowo i przeciwdrgawkowo, wpływając na ośrodkowy układ nerwowy. Lek jest podawany w formie zastrzyków – dożylnie lub domięśniowo – przez personel medyczny w warunkach szpitalnych lub ambulatoryjnych.
Główną substancją czynną leku jest lorazepam, który działa poprzez wzmacnianie działania naturalnego neuroprzekaźnika w mózgu – kwasu gamma-aminomasłowego (GABA). Dzięki temu preparat skutecznie zmniejsza napięcie, lęk i pomaga kontrolować napady padaczkowe.
Kiedy stosuje się Lorazepam TZF?
Lek ma szeroki zakres zastosowań w sytuacjach wymagających szybkiego działania uspokajającego lub przeciwdrgawkowego:
Premedykacja przed zabiegami
Lorazepam TZF jest stosowany jako lek uspokajający przed zabiegami chirurgicznymi, diagnostycznymi lub chemioterapią. Pomaga zmniejszyć lęk i napięcie, a także sprawia, że pacjent może nie pamiętać szczegółów przeprowadzanych procedur, co jest często pożądane w medycynie.
Zaburzenia lękowe
Preparat jest wykorzystywany w początkowym leczeniu silnych stanów lękowych i nasilonych fobii, szczególnie gdy potrzebna jest szybka interwencja. Może być również stosowany jako wsparcie w leczeniu silnych zaburzeń lękowych i pobudzenia towarzyszącego psychozom lub depresji, gdy podstawowe leczenie innymi lekami nie przynosi jeszcze wystarczających efektów.
Stan padaczkowy
Jednym z najważniejszych zastosowań leku jest leczenie stanu padaczkowego – groźnego dla życia stanu, w którym napady drgawkowe następują jeden po drugim lub trwają nieprzerwanie. Lorazepam TZF skutecznie przerywa różne rodzaje napadów padaczkowych u dorosłych, młodzieży, dzieci i niemowląt od 1 miesiąca życia. Jest skuteczny zarówno w napadach uogólnionych (typu grand mal), jak i ogniskowych.
Jak dawkuje się lek?
Dawkowanie leku zawsze ustala lekarz indywidualnie, dostosowując je do wskazania, wieku i masy ciała pacjenta. Lek może być podawany dożylnie lub domięśniowo.
Premedykacja przed zabiegami
Podanie dożylne: Typowa dawka to 0,044 mg na kilogram masy ciała, podawana 15-20 minut przed zabiegiem. U większości dorosłych wystarczająca jest dawka do 2-4 mg. U osób powyżej 50. roku życia zwykle stosuje się mniejsze dawki – zazwyczaj 2 mg jako dawkę początkową.
Podanie domięśniowe: Dawka wynosi 0,05 mg na kilogram masy ciała, podawana co najmniej 2 godziny przed zabiegiem.
Ostre stany lękowe
W psychiatrii, przy ostrych stanach lękowych z pobudzeniem lub bez niego, dawka początkowa wynosi 0,05 mg na kilogram masy ciała. Preferowane jest podanie dożylne. W razie potrzeby można powtórzyć tę samą dawkę po 2 godzinach.
Stan padaczkowy
Dorośli: Standardowa dawka początkowa u osób powyżej 18 lat to 4 mg podawane powoli dożylnie (nie szybciej niż 2 mg na minutę). Jeśli napady utrzymują się lub nawracają w ciągu 10-15 minut, można ponownie podać tę samą dawkę.
Dzieci i młodzież: Dawka początkowa wynosi 0,1 mg na kilogram masy ciała, maksymalnie do 4 mg na dawkę. Podobnie jak u dorosłych, można powtórzyć dawkę po 10-15 minutach, jeśli napady się utrzymują, ale nie należy podawać więcej niż 2 dawki.
Kiedy nie wolno stosować leku?
Istnieje szereg sytuacji, w których stosowanie Lorazepamu TZF jest zabronione ze względu na bezpieczeństwo pacjenta:
- Nadwrażliwość: Nie można stosować leku, jeśli pacjent jest uczulony na lorazepam, inne benzodiazepiny lub którykolwiek składnik preparatu.
- Ciężka niewydolność oddechowa: Lek działa hamująco na oddychanie, dlatego nie może być stosowany u osób z ciężkimi problemami oddechowymi.
- Zespół bezdechu sennego: Stan, w którym podczas snu dochodzi do przerw w oddychaniu.
- Miastenia: Choroba powodująca osłabienie mięśni.
- Ciężkie zaburzenia czynności wątroby: Wątroba jest odpowiedzialna za przetwarzanie leku, więc jej ciężkie uszkodzenie stanowi przeciwwskazanie.
- Dzieci poniżej 12 lat: Z wyjątkiem leczenia stanu padaczkowego, lek nie jest zalecany u dzieci. Jest całkowicie przeciwwskazany u noworodków.
Ważne ostrzeżenia i środki ostrożności
Ryzyko uzależnienia
Lorazepam, jak wszystkie benzodiazepiny, może prowadzić do uzależnienia – zarówno psychicznego, jak i fizycznego. Ryzyko to wzrasta przy długotrwałym stosowaniu, nawet w dawkach terapeutycznych. Szczególnie narażone są osoby z historią uzależnienia od alkoholu, narkotyków lub leków. Dlatego lek powinien być stosowany przez jak najkrótszy możliwy okres.
Nie przerywaj leczenia nagle
Nagłe przerwanie stosowania leku po długotrwałym leczeniu lub stosowaniu dużych dawek może wywołać objawy odstawienia. Mogą one obejmować niepokój, bezsenność, drżenia, pocenie się, a w ciężkich przypadkach nawet napady padaczkowe. Dlatego dawkę należy zawsze zmniejszać stopniowo, pod kontrolą lekarza.
Ostrożność u osób starszych
Osoby w podeszłym wieku są bardziej wrażliwe na działanie leku. U tych pacjentów należy stosować mniejsze dawki ze względu na zwiększone ryzyko sedacji, osłabienia mięśni i upadków, które mogą mieć poważne konsekwencje.
Problemy z oddychaniem
Lek może powodować spowolnienie oddechu, szczególnie u osób z chorobami płuc, podczas głębokiej sedacji lub u pacjentów osłabionych. Podczas podawania leku konieczna jest dostępność sprzętu do wspomagania oddychania.
Prowadzenie pojazdów
Lorazepam TZF znacząco wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Po otrzymaniu zastrzyku pacjent nie może prowadzić samochodu ani wykonywać czynności wymagających koncentracji przez kolejne 24-48 godzin. Osoba wracająca do domu w dniu podania leku musi mieć przy sobie opiekuna.
Interakcje z opioidami
Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie lorazepamu z lekami przeciwbólowymi z grupy opioidów. Takie połączenie może prowadzić do głębokiej sedacji, spowolnienia oddechu, śpiączki, a nawet zgonu. Dlatego takie kombinacje są stosowane tylko wtedy, gdy nie ma innych możliwości leczenia.
Jakie mogą wystąpić działania niepożądane?
Jak każdy lek, Lorazepam TZF może powodować działania niepożądane, chociaż nie u wszystkich pacjentów muszą one wystąpić. Działania niepożądane są najczęstsze na początku leczenia i zazwyczaj zmniejszają się lub ustępują w trakcie kontynuowania terapii.
Częste działania niepożądane
Do najczęściej zgłaszanych należą: senność, uspokojenie, zmęczenie, zaburzenia równowagi (ataksja) oraz zawroty głowy. Te objawy są bezpośrednim skutkiem działania uspokajającego leku na ośrodkowy układ nerwowy.
Zaburzenia psychiczne
U niektórych pacjentów mogą wystąpić splątanie, depresja lub zmiany nastroju. Rzadziej pojawiają się reakcje paradoksalne – czyli działania odwrotne do oczekiwanych – takie jak niepokój, pobudzenie, agresja, bezsenność czy omamy. Takie reakcje występują częściej u dzieci i osób starszych.
Zaburzenia pamięci
Lorazepam może powodować niepamięć następczą – pacjent może nie pamiętać zdarzeń, które miały miejsce po podaniu leku. W przypadku premedykacji przed zabiegami ten efekt jest często pożądany.
Problemy z oddychaniem
U niektórych pacjentów może wystąpić spowolnienie oddechu (depresja oddechowa), szczególnie przy wyższych dawkach, u osób z chorobami płuc lub gdy lek jest stosowany z innymi lekami hamującymi oddychanie.
Reakcje w miejscu wstrzyknięcia
Po zastrzyku mogą wystąpić ból, pieczenie, zaczerwienienie lub zapalenie żył w miejscu podania leku.
Inne działania niepożądane
Możliwe są również: osłabienie mięśni, zmiany łaknienia, nudności, wymioty, zaparcia, zmiany libido, niewyraźne widzenie, ból głowy czy zmiany ciśnienia tętniczego.
Ważne: Jeśli zauważysz jakiekolwiek niepokojące objawy, szczególnie trudności w oddychaniu, ciężkie reakcje alergiczne (obrzęk twarzy, języka, gardła), silne zawroty głowy lub nietypowe zmiany nastroju, natychmiast skontaktuj się z lekarzem.
Ciąża i karmienie piersią
Ciąża
Lorazepam TZF powinien być stosowany w ciąży tylko w wyjątkowych sytuacjach, gdy korzyści dla matki wyraźnie przewyższają potencjalne ryzyko dla dziecka. Lek przenika przez łożysko do krążenia płodu. Istnieją doniesienia o możliwych wadach rozwojowych u dzieci narażonych na działanie benzodiazepin w okresie prenatalnym.
Jeśli lek był stosowany przez dłuższy czas pod koniec ciąży lub podczas porodu, noworodek może wykazywać objawy odstawienia, takie jak obniżona aktywność, problemy z karmieniem, hipotermia, niskie ciśnienie czy problemy z oddychaniem. Kobiety w wieku rozrodczym powinny niezwłocznie poinformować lekarza, jeśli zajdą w ciążę podczas leczenia.
Karmienie piersią
Lorazepam przenika do mleka matki w niewielkich ilościach, jednak ze względu na bezpieczeństwo dziecka nie należy stosować leku w okresie karmienia piersią. Jeśli istnieją istotne wskazania do podania leku, należy przerwać karmienie piersią.
Przechowywanie leku
Lorazepam TZF należy przechowywać w lodówce w temperaturze 2-8°C, w oryginalnym opakowaniu chroniącym przed światłem. Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Po otwarciu ampułki roztwór powinien być zużyty natychmiast. Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności podanego na opakowaniu.
Skład leku
Każda ampułka o pojemności 1 ml zawiera 4 mg lorazepamu jako substancję czynną. Substancje pomocnicze to makrogol 400 (203 mg) oraz glikol propylenowy (843 mg). Lek dostępny jest w postaci bezbarwnego roztworu w ampułkach ze szkła oranżowego. W opakowaniu znajduje się 10 ampułek.
Podsumowanie
Lorazepam TZF 4 mg/ml to skuteczny lek z grupy benzodiazepin, stosowany w sytuacjach wymagających szybkiego działania uspokajającego lub przeciwdrgawkowego. Jest podawany przez personel medyczny w formie zastrzyków – dożylnie lub domięśniowo. Lek wymaga ostrożnego stosowania ze względu na ryzyko uzależnienia, działań niepożądanych i interakcji z innymi lekami. Nie należy go stosować dłużej niż jest to niezbędne, a przerwanie leczenia powinno odbywać się stopniowo pod kontrolą lekarza.
Zamienniki Lorazepam TZF
oraz produkty podobne
LEKsykon wiedzy
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Lorazepam TZF, roztwór do wstrzykiwań, 4 mg/ml | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Lorazepam TZF dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Lorazepam TZF stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Lorazepam TZF to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 4 mg/ml |
| Postać | roztwór do wstrzykiwań |
| Producent | Producentem Lorazepam TZF jest |
| Zamienniki | Zamiennikiem Lorazepam TZF jest Lorabex |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Charakterystyka Lorazepam TZF
Tabela charakterystyki leku
Poradniki dla pacjenta
Powiązane wg kategorii
Cena Lorazepam TZF w aptekach
Ładowanie…
Wskazania stosowania Lorazepam TZF
Zastosuj ten lek w przypadku wystąpienia:
Gdzie kupisz najtaniej Lorazepam TZF?
FAQ
Jak szybko działa Lorazepam TZF po podaniu dożylnym?
Po wstrzyknięciu dożylnym działanie leku jest wykrywalne już po 0,5 do 5 minutach. Maksymalne stężenie w osoczu pojawia się bezpośrednio po wstrzyknięciu.
Czy można prowadzić samochód po otrzymaniu zastrzyku z lorazepamem?
Nie, przez 24-48 godzin po otrzymaniu zastrzyku nie wolno prowadzić pojazdów, obsługiwać maszyn ani wykonywać czynności wymagających koncentracji. Osoba wracająca do domu musi mieć przy sobie opiekuna.
Czy lorazepam może uzależniać?
Tak, lorazepam może prowadzić do uzależnienia psychicznego i fizycznego, nawet przy stosowaniu w dawkach terapeutycznych przez kilka tygodni. Ryzyko jest większe u osób z historią uzależnień.
Jak długo można stosować Lorazepam TZF?
Lek powinien być stosowany przez jak najkrótszy możliwy okres, zazwyczaj 2-4 tygodnie. Długotrwałe stosowanie zwiększa ryzyko uzależnienia i innych działań niepożądanych.
Czy lorazepam jest bezpieczny dla dzieci?
Lek nie jest zalecany u dzieci poniżej 12 lat, z wyjątkiem leczenia stanu padaczkowego. Jest całkowicie przeciwwskazany u noworodków. U dzieci i młodzieży może być stosowany tylko pod ścisłą kontrolą specjalisty.
Co zrobić, jeśli napady padaczkowe nie ustępują po pierwszej dawce?
Jeśli napady utrzymują się lub nawracają w ciągu 10-15 minut po pierwszej dawce, można podać tę samą dawkę ponownie. Jednak nie należy podawać więcej niż 2 dawki. Jeśli to nie pomoże, należy zastosować inne leki.
Porady
Jak przestać brać Lorazepam bez problemów ze snem i skutków odstawienia?…
PŁEĆ
WIEK
LEK
Lorazepam TZF
Nie daj się jesieni
