Popularne

Lenalidomide Teva to lek zawierający lenalidomid – substancję czynną wpływającą na działanie układu immunologicznego. Jest stosowany u dorosłych w leczeniu szpiczaka mnogiego, zespołów mielodysplastycznych oraz niektórych typów chłoniaka. Szpiczak mnogi to nowotwór atakujący komórki plazmatyczne, co może prowadzić do uszkodzeń kości i nerek. Lenalidomide Teva umożliwia czasowe znaczne złagodzenie lub usunięcie oznak i objawów choroby. Lek ten może być stosowany samodzielnie lub w połączeniu z innymi lekami.
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Lenalidomide Teva to lek dostępny w postaci kapsułek twardych, zawierający substancję czynną lenalidomid w dawce 25 mg. Każda kapsułka zawiera lenalidomidu chlorowodorek uwodniony, mikronizowany w ilości odpowiadającej 25 mg lenalidomidu oraz niewielką ilość sodu (2,25 mg na kapsułkę).
Lek należy do grupy leków o działaniu immunosupresyjnym, co oznacza, że wpływa na układ odpornościowy organizmu. Lenalidomid działa na wiele sposobów – hamuje namnażanie się niektórych komórek nowotworowych, wzmacnia odporność zależną od limfocytów T i komórek NK (naturalnych zabójców), a także hamuje tworzenie nowych naczyń krwionośnych w guzie.
Lenalidomide Teva jest lekiem przepisywanym wyłącznie przez lekarza doświadczonego w leczeniu nowotworów. Stosuje się go w następujących sytuacjach:
Lenalidomide Teva w monoterapii stosuje się u dorosłych pacjentów z anemią zależną od przetoczeń w przebiegu zespołów mielodysplastycznych o niskim lub pośrednim-1 ryzyku, związanych z nieprawidłowością cytogenetyczną w postaci izolowanej delecji 5q, jeżeli inne sposoby leczenia są niewystarczające lub niewłaściwe.
Lek w monoterapii jest wskazany w leczeniu dorosłych pacjentów z nawracającym lub opornym na leczenie chłoniakiem z komórek płaszcza.
Lenalidomide Teva w skojarzeniu z rytuksymabem stosuje się w leczeniu dorosłych pacjentów z uprzednio leczonym chłoniakiem grudkowym (stopnia 1–3a).
Lenalidomide Teva należy przyjmować dokładnie według zaleceń lekarza. Kapsułek nie wolno otwierać, łamać ani rozgryzać – należy je połykać w całości, najlepiej popijając wodą. Lek można przyjmować z posiłkiem lub bez niego, mniej więcej o tej samej porze każdego dnia.
Dawka leku zależy od rodzaju choroby, stanu zdrowia pacjenta oraz czynności nerek. W szpiczaku mnogim typowa dawka początkowa to 25 mg raz na dobę przez 21 dni każdego 28-dniowego cyklu. W zespołach mielodysplastycznych zwykle stosuje się 10 mg raz na dobę przez 21 dni każdego 28-dniowego cyklu. W chłoniaku z komórek płaszcza dawka początkowa wynosi 25 mg raz na dobę przez 21 dni każdego 28-dniowego cyklu, natomiast w chłoniaku grudkowym – 20 mg raz na dobę przez 21 dni każdego 28-dniowego cyklu.
Ważne: Jeśli od wyznaczonej godziny przyjęcia pominiętej dawki upłynęło mniej niż 12 godzin, można zażyć tę dawkę. Jeśli minęło ponad 12 godzin, należy pominąć tę dawkę i przyjąć kolejną o zaplanowanej porze następnego dnia.
Lekarz może dostosować dawkę lub przerwać leczenie w zależności od wyników badań krwi i występowania działań niepożądanych. Szczególnie ważne jest monitorowanie liczby białych krwinek (neutrofili) i płytek krwi, ponieważ lek może powodować ich zmniejszenie.
Leku nie można stosować w następujących sytuacjach:
Lenalidomid ma budowę zbliżoną do talidomidu, leku, który powoduje ciężkie wady wrodzone. Dlatego wszystkie kobiety w wieku rozrodczym muszą spełniać rygorystyczne warunki programu zapobiegania ciąży, w tym stosowanie skutecznej antykoncepcji przez co najmniej 4 tygodnie przed rozpoczęciem leczenia, w trakcie leczenia i przez co najmniej 4 tygodnie po zakończeniu leczenia. Konieczne są regularne testy ciążowe.
Mężczyźni przyjmujący lenalidomid muszą używać prezerwatyw podczas stosunków seksualnych z kobietą w ciąży lub mogącą zajść w ciążę, przez cały okres leczenia i przez co najmniej 7 dni po zakończeniu leczenia.
Lenalidomid może powodować zmniejszenie liczby białych krwinek (neutropenię) i płytek krwi (trombocytopenię). Dlatego konieczne są regularne badania krwi – na początku leczenia co tydzień przez pierwsze 8 tygodni, a następnie co miesiąc. Pacjenci powinni natychmiast zgłosić się do lekarza w przypadku wystąpienia gorączki, krwawień lub siniaków.
Lenalidomid, szczególnie w skojarzeniu z deksametazonem, zwiększa ryzyko zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej. Pacjenci powinni zwracać uwagę na objawy takie jak duszność, ból w klatce piersiowej, obrzęki nóg. Zaleca się profilaktyczne stosowanie leków przeciwzakrzepowych.
U pacjentów przyjmujących lenalidomid zgłaszano zawały serca, szczególnie u osób z czynnikami ryzyka. Należy podjąć działania mające na celu minimalizację czynników ryzyka, takich jak palenie, nadciśnienie czy hiperlipidemia.
Lenalidomid może zwiększać ryzyko zakażeń. Pacjenci powinni natychmiast zgłosić się do lekarza w przypadku wystąpienia objawów zakażenia, takich jak gorączka, kaszel czy ból gardła.
U pacjentów leczonych lenalidomidem obserwowano zwiększone ryzyko wystąpienia drugich nowotworów pierwotnych, w tym ostrej białaczki szpikowej, zespołów mielodysplastycznych oraz raków skóry (podstawnokomórkowego i płaskonabłonkowego). Zaleca się regularne badania kontrolne.
U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek konieczne jest dostosowanie dawki leku. Lenalidomid jest wydalany głównie przez nerki, dlatego u osób z niewydolnością nerek może dojść do nadmiernego wzrostu stężenia leku we krwi.
Zgłaszano przypadki ciężkich reakcji alergicznych, w tym obrzęku naczynioruchowego, reakcji anafilaktycznej oraz zespołu Stevensa-Johnsona i toksycznej martwicy naskórka. W przypadku wystąpienia wysypki, obrzęku twarzy, trudności w oddychaniu należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem.
Przed rozpoczęciem stosowania Lenalidomide Teva należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym dostępnych bez recepty oraz suplementach diety.
Jak każdy lek, Lenalidomide Teva może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepokojące lub działania niepożądane stają się dokuczliwe, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.
Lenalidomide Teva należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku i blistrze. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.
Lek nie wymaga specjalnych warunków przechowywania.
Wszelkie niewykorzystane resztki produktu lub odpady należy zwrócić do apteki w celu ich bezpiecznego usunięcia. Nie należy wyrzucać leków do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki.
Lenalidomid jest ściśle przeciwwskazany w ciąży ze względu na wysokie ryzyko ciężkich wad wrodzonych u dziecka, w tym wad kończyn, narządów wewnętrznych i twarzy.
Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną antykoncepcję przez co najmniej 4 tygodnie przed rozpoczęciem leczenia, w trakcie leczenia i przez co najmniej 4 tygodnie po zakończeniu leczenia. Konieczne są regularne testy ciążowe.
Jeśli kobieta zajdzie w ciążę podczas leczenia lenalidomidem, musi natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem.
Karmienie piersią należy przerwać podczas leczenia lenalidomidem, ponieważ nie wiadomo, czy lek przenika do mleka ludzkiego.
Lenalidomide Teva wywiera niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Podczas stosowania leku zgłaszano zmęczenie, zawroty głowy, senność i niewyraźne widzenie. Jeśli wystąpią takie objawy, należy zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.
Każda kapsułka twarda Lenalidomide Teva 25 mg zawiera lenalidomidu chlorowodorek uwodniony, mikronizowany w ilości odpowiadającej 25 mg lenalidomidu.
Substancje pomocnicze: krzemionka koloidalna bezwodna, celuloza mikrokrystaliczna typ 301, kroskarmeloza sodowa typ A, talk, żelatyna, tytanu dwutlenek (E171).
Kapsułki są nieprzezroczyste, w rozmiarze „0″ (o długości około 21,7 mm), z czarnym nadrukiem „25″ na białym korpusie, z białym wieczkiem, zawierające proszek lub sprasowany proszek w kolorze od białawego do jasnożółtego lub beżowego.
Lenalidomide Teva 25 mg jest dostępny w blistrach zawierających:
Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Lenalidomide Teva, kapsułki, 25 mg | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Lenalidomide Teva dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Lenalidomide Teva stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Lenalidomide Teva to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 25 mg |
| Postać | kapsułki |
| Producent | Producentem Lenalidomide Teva jest |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Tabela charakterystyki leku
Powiązane wg kategorii
Zastosuj ten lek w przypadku wystąpienia:
Czas trwania leczenia zależy od rodzaju choroby i odpowiedzi na terapię. W szpiczaku mnogim leczenie podtrzymujące może być kontynuowane do progresji choroby, w zespołach mielodysplastycznych do uzyskania odpowiedzi lub progresji, a w chłoniakach zwykle przez określoną liczbę cykli lub do progresji. Dokładny czas leczenia ustala lekarz prowadzący.
Tak, lenalidomid był badany u pacjentów w podeszłym wieku, w tym u osób powyżej 75 roku życia. U starszych pacjentów może być konieczne dostosowanie dawki, szczególnie przy upośledzeniu czynności nerek. Pacjenci w wieku powyżej 75 lat mogą częściej doświadczać działań niepożądanych i mogą wymagać mniejszych dawek deksametazonu w terapii skojarzonej.
Jeśli od wyznaczonej godziny przyjęcia pominiętej dawki upłynęło mniej niż 12 godzin, można zażyć tę dawkę. Jeśli minęło ponad 12 godzin, należy pominąć tę dawkę i przyjąć kolejną o zaplanowanej porze następnego dnia. Nie należy podwajać dawki w celu uzupełnienia pominiętej dawki.
Nie, podczas leczenia lenalidomidem (w tym w trakcie przerw w dawkowaniu) i przez co najmniej 7 dni po zakończeniu leczenia pacjent nie może oddawać krwi ani nasienia. Jest to ważny środek ostrożności ze względu na ryzyko dla potencjalnego nienarodzonego dziecka.
Podczas leczenia lenalidomidem konieczne są regularne badania morfologii krwi – na początku co tydzień przez pierwsze 8 tygodni, a następnie co miesiąc. Kontrolowane są liczby białych krwinek, płytek krwi i stężenie hemoglobiny. Ponadto zaleca się kontrolę czynności nerek, wątroby, tarczycy oraz regularne badania w kierunku drugich nowotworów pierwotnych, w tym badania skóry.
Badania na zwierzętach nie wykazały negatywnego wpływu lenalidomidu na płodność. Jednak ze względu na potencjalne ryzyko teratogenne, kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną antykoncepcję podczas leczenia i przez 4 tygodnie po jego zakończeniu, a mężczyźni powinni używać prezerwatyw przez cały okres leczenia i przez 7 dni po zakończeniu.

Nie daj się jesieni