Menu
Kategorie
Leki bez recepty (OTC)
Leki na receptę (RX)
Suplementy diety
Wyroby medyczne
Środki spożywcze
Dermokosmetyki
Poradniki
Schorzenia
Substancje czynne
Interakcje
Porady
Kalkulatory
Badania klinicznePopularne
Aranesp to lek w formie roztworu do wstrzykiwań, zawierający 50 µg substancji czynnej, darbepoetyny alfa, na 0,5 ml. Jest stosowany głównie w leczeniu anemii związanej z przewlekłą niewydolnością nerek oraz anemii u pacjentów poddawanych chemioterapii. Działa poprzez stymulację produkcji czerwonych krwinek w szpiku kostnym.
Ulotka Aranesp dla Pacjenta
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Aranesp – lek wspomagający leczenie niedokrwistości
Aranesp to nowoczesny preparat stosowany w leczeniu objawowej niedokrwistości (anemii). Niedokrwistość pojawia się wtedy, gdy we krwi znajduje się zbyt mało czerwonych krwinek, co powoduje uczucie zmęczenia, osłabienia i duszności. Lek działa podobnie jak naturalny hormon wytwarzany przez nerki – erytropoetyna, która odpowiada za pobudzanie produkcji krwinek czerwonych w szpiku kostnym.
Substancją czynną leku jest darbepoetyna alfa – białko wytwarzane metodami inżynierii genetycznej, które skutecznie stymuluje organizm do wytwarzania większej liczby krwinek czerwonych. Dzięki specjalnej budowie cząsteczkowej, Aranesp pozostaje w organizmie dłużej niż tradycyjna erytropoetyna, co pozwala na rzadsze podawanie leku.
Kiedy stosuje się Aranesp?
Lek jest przepisywany w dwóch głównych sytuacjach klinicznych:
Przewlekła niewydolność nerek
Aranesp stosuje się u dorosłych i dzieci powyżej pierwszego roku życia z przewlekłą niewydolnością nerek. Niewydolne nerki nie wytwarzają wystarczającej ilości naturalnej erytropoetyny, co często prowadzi do rozwoju niedokrwistości. Lek pomaga uzupełnić ten niedobór i zwiększyć liczbę czerwonych krwinek. Warto wiedzieć, że pierwsze efekty leczenia będą odczuwalne po około czterech tygodniach – tyle czasu potrzebuje organizm, aby wytworzyć większą ilość krwinek czerwonych.
Chemioterapia nowotworowa
Preparat jest również stosowany u dorosłych pacjentów otrzymujących chemioterapię z powodu choroby nowotworowej (z wyjątkiem złośliwych nowotworów pochodzenia szpikowego). Chemioterapia często hamuje wytwarzanie komórek krwi w szpiku kostnym, co prowadzi do niedokrwistości. Aranesp pomaga organizmowi w odbudowie poziomu czerwonych krwinek, szczególnie gdy podawane są duże dawki leków chemioterapeutycznych.
Skład preparatu
Jedna ampułko-strzykawka zawiera 50 µg darbepoetyny alfa w 0,5 ml roztworu. Oprócz substancji czynnej, preparat zawiera substancje pomocnicze:
- Sodu dwufosforan.
- Sodu wodorofosforan.
- Sodu chlorek.
- Polisorbat 80.
- Wodę do wstrzykiwań.
Roztwór powinien być przejrzysty, bezbarwny lub lekko opalizujący.
Jak stosować Aranesp?
Lek należy zawsze stosować dokładnie według zaleceń lekarza. Dawkowanie jest ustalane indywidualnie dla każdego pacjenta. Aranesp podaje się w pojedynczym wstrzyknięciu – w zależności od wskazań – raz w tygodniu, raz na dwa tygodnie lub raz w miesiącu.
Sposób podawania
Preparat można podawać na dwa sposoby:
- Podskórnie – pod powierzchnię skóry (najczęściej u pacjentów niepoddawanych hemodializie).
- Dożylnie – do światła żyły.
Lekarz podejmuje decyzję o najwłaściwszym sposobie podawania leku w zależności od stanu zdrowia pacjenta.
Dawkowanie w przewlekłej niewydolności nerek
Dawka początkowa wynosi zazwyczaj 0,45 µg na kilogram masy ciała raz w tygodniu. U pacjentów niepoddawanych dializie można stosować dawkę 0,75 µg/kg mc. raz na dwa tygodnie lub 1,5 µg/kg mc. raz w miesiącu (u dorosłych). Dzieci poniżej 6 roku życia mogą wymagać większych dawek niż dzieci starsze.
Dawkowanie w chemioterapii
W przypadku pacjentów otrzymujących chemioterapię stosuje się dawkę 500 µg raz na trzy tygodnie (co odpowiada 6,75 µg/kg mc.) lub 2,25 µg/kg mc. raz na tydzień. Leczenie należy zakończyć około cztery tygodnie po zakończeniu chemioterapii.
Samodzielne wstrzykiwanie
Lekarz może zadecydować, że pacjent może samodzielnie wstrzykiwać lek. W takim przypadku personel medyczny dokładnie przeszkoli pacjenta w zakresie techniki wykonywania zastrzyków. Nigdy nie należy podejmować prób samodzielnego wstrzykiwania bez uprzedniego przeszkolenia. Ważne: nigdy nie należy wstrzykiwać leku samodzielnie do żyły.
Monitorowanie leczenia
Podczas stosowania Aranesp lekarz będzie regularnie zlecał badania krwi w celu sprawdzenia:
- Stężenia hemoglobiny – badanie wykonuje się co jeden do dwóch tygodni do momentu ustabilizowania poziomu, następnie w dłuższych odstępach.
- Ciśnienia tętniczego – szczególnie na początku leczenia, ponieważ lek może powodować wzrost ciśnienia.
- Parametrów gospodarki żelazem – takich jak stężenie ferrytyny w surowicy i wysycenie transferyny.
- Poziomu potasu we krwi – w razie potrzeby.
Celem leczenia jest zwiększenie stężenia hemoglobiny do 10-12 g/dl. Należy unikać utrzymywania się przez dłuższy czas stężenia hemoglobiny powyżej 12 g/dl, ponieważ może to zwiększać ryzyko powikłań sercowo-naczyniowych.
Kiedy nie należy stosować Aranesp?
Leku nie wolno stosować w następujących przypadkach:
- Nadwrażliwość na darbepoetynę alfa, erytropoetynę wytwarzaną metodami inżynierii genetycznej lub którykolwiek składnik preparatu.
- Niepoddające się leczeniu nadciśnienie tętnicze – czyli wysokie ciśnienie krwi, którego nie można kontrolować za pomocą leków.
Ważne ostrzeżenia i środki ostrożności
Kto powinien zachować szczególną ostrożność?
Należy poinformować lekarza, jeśli pacjent ma lub miał w przeszłości:
- Wysokie ciśnienie tętnicze kontrolowane lekami.
- Niedokrwistość sierpowatokrwinkową.
- Napady padaczkowe lub drgawki.
- Choroby wątroby.
- Brak skuteczności wcześniej stosowanych leków na niedokrwistość.
- Uczulenie na lateks (nasadka na igłę w ampułko-strzykawce zawiera pochodną lateksu).
- Zapalenie wątroby typu C.
Monitorowanie ciśnienia tętniczego
U wszystkich pacjentów, szczególnie w pierwszych fazach leczenia, należy regularnie monitorować ciśnienie tętnicze. Jeśli wystąpią objawy takie jak silny ból głowy, senność, dezorientacja, problemy z widzeniem, nudności, wymioty lub napady drgawek, mogą one oznaczać bardzo wysokie ciśnienie tętnicze wymagające pilnego leczenia.
Ryzyko sercowo-naczyniowe
Wysokie stężenie hemoglobiny może zwiększać ryzyko wystąpienia problemów ze strony serca lub naczyń krwionośnych, w tym zawału mięśnia sercowego, udaru i zgonu. Dlatego lekarz będzie starał się utrzymać hemoglobinę w bezpiecznym zakresie (10-12 g/dl).
Aplazja układu czerwonokrwinkowego
Jeśli pacjent zauważy nasilenie zmęczenia i brak energii, może to oznaczać wystąpienie aplazji układu czerwonokrwinkowego. To rzadkie powikłanie, w którym organizm przestaje produkować lub zmniejsza produkcję czerwonych krwinek, powodując ciężką anemię. W przypadku takich objawów należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.
Suplementacja żelaza
W niektórych przypadkach lekarz może zlecić uzupełniające stosowanie preparatów żelaza. U wszystkich pacjentów, u których stężenie ferrytyny w surowicy jest mniejsze niż 100 mg/l lub wysycenie transferyny jest mniejsze niż dwadzieścia procent, zaleca się suplementację żelaza.
Ostrzeżenia dla pacjentów z chorobą nowotworową
Pacjenci z chorobą nowotworową powinni mieć świadomość, że Aranesp może działać jako czynnik wzrostu komórek krwi i w pewnych okolicznościach może to niekorzystnie wpływać na istniejący nowotwór. W badaniach klinicznych wykazano skrócenie czasu do progresji nowotworu u pacjentów z rakiem głowy i szyi w zaawansowanym stadium oraz u pacjentów poddawanych radioterapii. Należy to omówić z lekarzem.
Ciężkie reakcje skórne
U pacjentów leczonych epoetynami zgłaszano przypadki ciężkich reakcji skórnych, w tym zespół Stevensa-Johnsona oraz toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka. Mogą one mieć postać czerwonawych plam podobnych do tarczy strzelniczej, złuszczania się skóry, owrzodzeń jamy ustnej, gardła, nosa, narządów płciowych i oczu. Objawy te mogą być poprzedzone gorączką i objawami podobnymi do grypy. W przypadku wystąpienia takich objawów należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem.
Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, Aranesp może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Bardzo często (mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10 pacjentów)
- Wysokie ciśnienie krwi (nadciśnienie).
- Reakcje alergiczne.
Często (mogą dotyczyć nie więcej niż 1 na 10 pacjentów)
- Udar.
- Ból w miejscu wstrzyknięcia.
- Wysypka i/lub zaczerwienienie skóry.
- Zatrzymanie płynów (obrzęki).
- Ból stawów (artralgia).
- Tworzenie się zakrzepów krwi (zakrzepica).
Niezbyt często (mogą dotyczyć nie więcej niż 1 na 100 pacjentów)
- Drgawki (ataki i napady).
- Siniak i krwawienie w miejscu wstrzyknięcia.
- Zakrzepica podczas dializy (u pacjentów hemodializowanych).
Częstość nieznana
- Aplazja układu czerwonokrwinkowego (PRCA).
- Ciężkie reakcje alergiczne (anafilaksja, obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli).
- Ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka).
W przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.
Interakcje z innymi lekami
Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych obecnie lub ostatnio lekach, w tym tych wydawanych bez recepty. Szczególnie ważne jest poinformowanie o stosowaniu:
- Cyklosporyny – lek immunosupresyjny.
- Takrolimusu – lek immunosupresyjny.
Ilość krwinek czerwonych może wpływać na działanie tych leków, dlatego lekarz będzie monitorował ich stężenie we krwi i w razie potrzeby dostosuje dawkę w przypadku zwiększenia stężenia hemoglobiny.
Ciąża i karmienie piersią
Nie prowadzono badań dotyczących stosowania Aranesp u ciężarnych kobiet. Jeśli pacjentka jest w ciąży, podejrzewa ciążę lub planuje zajście w ciążę, powinna poinformować o tym lekarza. Decyzję o stosowaniu leku w okresie ciąży podejmuje lekarz.
Nie zaleca się stosowania Aranesp w okresie karmienia piersią, ponieważ brak jest danych dotyczących przenikania darbepoetyny do mleka ludzkiego. Podczas stosowania leku należy przerwać karmienie piersią.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Aranesp nie powinien wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
Przedawkowanie
Przedawkowanie leku może prowadzić do nadmiernego zwiększenia liczby krwinek (policytemia), co może powodować zagrażające życiu powikłania ze strony układu sercowo-naczyniowego, w tym nadciśnienie tętnicze, udar mózgu oraz drgawki. W przypadku przedawkowania lekarz będzie monitorował pacjenta pod kątem objawów i zastosuje odpowiednie leczenie podtrzymujące. Może być konieczne krwioupuszczanie w celu zmniejszenia nadmiernie zwiększonego stężenia hemoglobiny.
Przechowywanie preparatu
Aranesp należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Lek należy przechowywać w lodówce w temperaturze 2°C – 8°C. Nie zamrażać. Nie stosować leku, jeśli podejrzewa się, że został zamrożony.
Po wyjęciu z lodówki lek można przechowywać przez okres do 7 dni w temperaturze pokojowej (do 25°C). Ampułko-strzykawkę, która została wyjęta z lodówki i osiągnęła temperaturę pokojową, należy użyć w ciągu siedmiu dni lub wyrzucić.
Podmiot odpowiedzialny
Amgen Europe B.V., Minervum 7061, NL-4817 ZK Breda, Holandia.
Dystrybutor w Polsce: Amgen Sp. z o.o.
LEKsykon wiedzy
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Aranesp, roztwór do wstrzykiwań, 50 µg/0,5 ml | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Aranesp dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Aranesp stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Aranesp to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 50 µg/0,5 ml |
| Postać | roztwór do wstrzykiwań |
| Producent | Producentem Aranesp jest |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Charakterystyka Aranesp
Tabela charakterystyki leku
Poradniki dla pacjenta
Powiązane wg kategorii
Cena Aranesp w aptekach
Ładowanie…
Wskazania stosowania Aranesp
Zastosuj ten lek w przypadku wystąpienia:
Gdzie kupisz najtaniej Aranesp?
FAQ
Jak szybko działa Aranesp?
Pierwsze skutki leczenia będą odczuwalne po około czterech tygodniach, ponieważ organizm potrzebuje czasu do wytworzenia większej ilości czerwonych krwinek.
Czy można samodzielnie wstrzykiwać Aranesp?
Tak, lekarz może zadecydować o samodzielnym wstrzykiwaniu przez pacjenta, ale wymagane jest wcześniejsze przeszkolenie przez personel medyczny. Nigdy nie należy wstrzykiwać leku samodzielnie do żyły.
Jak często podaje się Aranesp?
Aranesp podaje się raz w tygodniu, raz na dwa tygodnie lub raz w miesiącu, w zależności od indywidualnych potrzeb pacjenta i wskazań lekarza.
Czy Aranesp może podnosić ciśnienie tętnicze?
Tak, Aranesp może powodować wzrost ciśnienia tętniczego, dlatego podczas leczenia należy regularnie monitorować ciśnienie, szczególnie na początku terapii.
Kiedy należy przerwać stosowanie Aranesp w chemioterapii?
Leczenie należy zakończyć około cztery tygodnie po zakończeniu chemioterapii. Dokładny moment zakończenia przyjmowania leku ustali lekarz.
Czy podczas stosowania Aranesp potrzebna jest suplementacja żelaza?
W niektórych przypadkach lekarz może zlecić uzupełniające stosowanie preparatów żelaza, szczególnie gdy stężenie ferrytyny jest niższe niż 100 mg/l lub wysycenie transferyny jest mniejsze niż 20%.
Nie daj się jesieni
