Pralex

Pralex to lek przeciwdepresyjny zawierający escytalopram w dawce 15 mg. Należy do grupy leków zwanych selektywnymi inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny, w skrócie SSRI. Serotonina to naturalny przekaźnik chemiczny w mózgu, który wpływa na nasze samopoczucie i nastrój. Pralex działa poprzez zwiększenie ilości dostępnej serotoniny w mózgu, co pomaga poprawić nastrój i zmniejszyć objawy lęku.

Tabletki Pralex 15 mg są białe lub prawie białe, owalne i dwuwypukłe, oznaczone literą „F” po jednej stronie i liczbą „55″ po drugiej stronie. Można je dzielić na równe części dzięki głębokiemu rowkowi między cyframi.

Pralex jest przepisywany w leczeniu kilku różnych stanów zdrowotnych związanych z nastrojem i lękiem:

• Duże epizody depresyjne – ciężkie stany obniżonego nastroju, które znacząco wpływają na codzienne funkcjonowanie.
• Zaburzenia lękowe z napadami lęku – nagłe epizody intensywnego strachu, które mogą występować z agorafobią (lękiem przed miejscami publicznymi) lub bez niej.
• Lęk społeczny (fobia społeczna) – silny strach przed sytuacjami społecznymi i oceną przez innych ludzi.
• Zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne – uporczywe, niepokojące myśli i powtarzające się zachowania.

Pralex przyjmuje się raz dziennie, niezależnie od posiłków – możesz go zażyć zarówno podczas jedzenia, jak i na pusty żołądek. Dawka 15 mg stanowi dawkę pośrednią, którą lekarz może przepisać w zależności od indywidualnej reakcji organizmu na leczenie.

Typowe dawkowanie w różnych schorzeniach

Depresja: Zazwyczaj leczenie rozpoczyna się od dawki 10 mg na dobę, którą można zwiększyć do maksymalnie 20 mg, jeśli jest to potrzebne. Pierwsze efekty działania przeciwdepresyjnego pojawiają się zwykle po 2-4 tygodniach stosowania. Nawet po ustąpieniu objawów, leczenie należy kontynuować przez co najmniej 6 miesięcy, aby uzyskać trwałą poprawę.

Napady lęku: W pierwszym tygodniu zazwyczaj stosuje się niższą dawkę 5 mg, a następnie zwiększa się ją do 10 mg na dobę. W zależności od reakcji organizmu, dawka może zostać zwiększona do maksymalnie 20 mg. Maksymalną skuteczność osiąga się po około 3 miesiącach stosowania, a leczenie trwa kilka miesięcy.

Fobia społeczna: Zwykle stosuje się 10 mg raz na dobę. Poprawa zazwyczaj następuje po 2-4 tygodniach. Następnie dawkę można zmniejszyć do 5 mg lub zwiększyć do 20 mg, zależnie od potrzeb. Ze względu na przewlekły charakter tego schorzenia, zaleca się kontynuowanie terapii przez 12 tygodni, aby uzyskać trwałą poprawę.

Zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne: Leczenie rozpoczyna się od dawki 10 mg raz na dobę, którą można zwiększyć do maksymalnie 20 mg w zależności od reakcji organizmu.

Ważne informacje o dawkowaniu

Osoby starsze (powyżej 65 lat): Leczenie rozpoczyna się od niższej dawki 5 mg raz na dobę, którą można zwiększyć do 10 mg w zależności od reakcji organizmu.

Problemy z wątrobą: W pierwszych dwóch tygodniach leczenia zaleca się stosowanie początkowej dawki 5 mg na dobę u osób z łagodnymi lub umiarkowanymi problemami z wątrobą. W zależności od reakcji organizmu, dawkę można zwiększyć do 10 mg.

Problemy z nerkami: U osób z lekkimi lub umiarkowanymi problemami z nerkami nie jest konieczna zmiana dawki. Przy ciężkich zaburzeniach czynności nerek zaleca się zachowanie ostrożności.

Bardzo ważne: Nie należy nagle przerywać przyjmowania Pralex. Nagłe odstawienie leku może spowodować nieprzyjemne objawy odstawienne, takie jak zawroty głowy, zaburzenia czuciowe (mrowienie, wrażenie porażenia prądem), zaburzenia snu, niepokój, nudności, drżenie czy bóle głowy.

Podczas kończenia leczenia dawkę należy stopniowo zmniejszać przez okres przynajmniej 1-2 tygodni. Jeśli podczas zmniejszania dawki pojawią się trudne do zniesienia objawy, lekarz może zdecydować o powrocie do poprzedniej dawki i jeszcze wolniejszym jej zmniejszaniu.

Nie możesz przyjmować Pralex, jeśli:

• Jesteś uczulony na escytalopram lub którykolwiek inny składnik leku.
• Przyjmujesz leki z grupy inhibitorów monoaminooksydazy (MAO) – należy zachować co najmniej 7-dniową przerwę między odstawieniem Pralex a rozpoczęciem leczenia inhibitorem MAO oraz co najmniej 14-dniową przerwę między odstawieniem inhibitora MAO a rozpoczęciem leczenia Pralex.
• Przyjmujesz moklobemid (lek przeciwdepresyjny) lub linezolid (antybiotyk).
• Masz wydłużony odcinek QT w badaniu EKG serca lub wrodzony zespół długiego QT.
• Przyjmujesz inne leki, które wydłużają odcinek QT w badaniu EKG.

Dzieci i młodzież

Pralex nie powinien być stosowany u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. W badaniach klinicznych u młodych osób leczonych lekami przeciwdepresyjnymi częściej obserwowano myśli samobójcze i zachowania agresywne niż u tych otrzymujących placebo.

Myśli samobójcze

Depresja i inne zaburzenia psychiczne wiążą się ze zwiększonym ryzykiem myśli samobójczych i prób samobójstwa. Ryzyko to może nawet wzrosnąć we wczesnym etapie leczenia, zanim pojawi się poprawa. Bardzo ważne jest, aby w pierwszych tygodniach leczenia Ty lub Twoi bliscy zwracali uwagę na wszelkie niepokojące zmiany w nastroju lub zachowaniu. W razie pojawienia się myśli samobójczych, nasilenia depresji lub nietypowych zmian w zachowaniu, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Paradoksalne nasilenie lęku

U niektórych osób z napadami lęku na początku leczenia może wystąpić czasowe nasilenie objawów lękowych. Ta reakcja zazwyczaj ustępuje w ciągu dwóch tygodni kontynuowania leczenia.

Cukrzyca

Jeśli chorujesz na cukrzycę, Pralex może wpływać na kontrolę poziomu cukru we krwi. Może być konieczne dostosowanie dawek insuliny lub doustnych leków przeciwcukrzycowych.

Hiponatremia

W rzadkich przypadkach Pralex może powodować obniżenie poziomu sodu we krwi, szczególnie u osób starszych, z marskością wątroby lub przyjmujących jednocześnie leki moczopędne.

Krwawienia

Należy zachować szczególną ostrożność, jeśli przyjmujesz jednocześnie leki przeciwzakrzepowe (np. aspirynę, warfarynę) lub niesteroidowe leki przeciwzapalne, ponieważ Pralex może zwiększać ryzyko krwawień.

Wpływ na serce

Pralex może wpływać na czynność serca, wydłużając tzw. odcinek QT w badaniu EKG. Szczególną ostrożność należy zachować u osób ze znacznym spowolnieniem akcji serca, po niedawno przebytym zawale serca lub z niewyrównaną niewydolnością serca. Przed rozpoczęciem leczenia lekarz może zlecić badanie EKG, jeśli masz stabilną chorobę serca.

Jaskra

Pralex może powodować rozszerzenie źrenic, co u osób predysponowanych może prowadzić do jaskry z zamkniętym kątem przesączania. Jeśli masz jaskrę lub jesteś na nią narażony, poinformuj o tym lekarza.

Bardzo ważne: Zawsze informuj lekarza o wszystkich lekach, które przyjmujesz, w tym o lekach dostępnych bez recepty i suplementach ziołowych.

Leki, których nie wolno łączyć z Pralex:

• Inhibitory MAO – leki przeciwdepresyjne (należy zachować odpowiednie przerwy między leczeniem).
• Moklobemid – lek przeciwdepresyjny.
• Linezolid – antybiotyk.
• Leki wydłużające odcinek QT – niektóre leki przeciwarytmiczne, przeciwpsychotyczne, antybiotyki i przeciwhistaminowe.

Leki wymagające szczególnej ostrożności:

• Leki serotoninergiczne – tramadol, sumatryptan (leki na migrenę), tryptofan – mogą zwiększać ryzyko tzw. zespołu serotoninowego.
• Lit – lek stosowany w chorobie afektywnej dwubiegunowej.
• Dziurawiec zwyczajny – preparat ziołowy – może zwiększać ryzyko działań niepożądanych.
• Leki przeciwzakrzepowe – może być konieczne częstsze kontrolowanie parametrów krzepnięcia krwi.
• Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) – mogą zwiększać ryzyko krwawień.
• Omeprazol, cymetydyna – leki na zgagę – mogą zwiększać stężenie Pralex we krwi.

Alkohol

Nie zaleca się spożywania alkoholu podczas leczenia Pralex, podobnie jak w przypadku innych leków psychotropowych.

Ciąża: Pralex nie powinien być stosowany w okresie ciąży, chyba że jest to bezwzględnie konieczne. Jeśli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę, koniecznie skonsultuj się z lekarzem. Jeśli kontynuujesz przyjmowanie leku w późniejszym okresie ciąży, noworodek po urodzeniu będzie wymagał obserwacji, ponieważ mogą u niego wystąpić objawy odstawienne.

Badania sugerują, że stosowanie leków z grupy SSRI w późnej ciąży może nieznacznie zwiększać ryzyko przetrwałego nadciśnienia płucnego u noworodka. Istnieje również zwiększone ryzyko krwotoku poporodowego.

Karmienie piersią: Escytalopram prawdopodobnie przenika do mleka matki, dlatego nie zaleca się karmienia piersią podczas stosowania Pralex.

Płodność: Badania na zwierzętach wykazały, że lek może wpływać na jakość nasienia, choć u ludzi ten wpływ wydaje się być przemijający.

Pralex nie wpływa istotnie na sprawność intelektualną czy psychofizyczną w badaniach, jednak każdy lek psychoaktywny może potencjalnie wpływać na zdolność osądu i sprawność. Zachowaj ostrożność podczas prowadzenia samochodu i obsługi urządzeń mechanicznych, szczególnie na początku leczenia, dopóki nie poznasz swojej reakcji na lek.

Jak każdy lek, Pralex może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Działania niepożądane występują najczęściej w pierwszym lub drugim tygodniu leczenia i zazwyczaj ich nasilenie zmniejsza się w miarę kontynuowania terapii.

Często występujące działania niepożądane (u więcej niż 1 na 100 osób):

• Nudności – najczęstszy efekt uboczny, zwykle przemijający.
• Ból głowy.
• Bezsenność lub senność.
• Zawroty głowy.
• Biegunka lub zaparcia.
• Zwiększone pocenie się.
• Suchość w jamie ustnej.
• Zmęczenie.
• Zaburzenia seksualne – u mężczyzn: zaburzenia wytrysku, problemy z erekcją; u kobiet: trudności w osiągnięciu orgazmu.

Niezbyt często występujące (u więcej niż 1 na 1000 osób):

• Zmiany apetytu i masy ciała.
• Niepokój, pobudzenie, nerwowość.
• Nieprawidłowe, wyraziste sny.
• Zaburzenia smaku.
• Kołatanie serca.
• Wymioty.
• Wysypka, świąd.
• Bóle stawów i mięśni.

Rzadkie, ale poważne działania niepożądane:

• Zespół serotoninowy – objawia się pobudzeniem, drżeniem mięśni, drżeniami, wysoką gorączką. Wymaga natychmiastowej pomocy medycznej.
• Obniżenie poziomu sodu we krwi – może powodować zmęczenie, splątanie, osłabienie mięśni.
• Napady drgawek.
• Myśli lub zachowania samobójcze – natychmiast skontaktuj się z lekarzem.
• Zaburzenia rytmu serca – wydłużenie odcinka QT, komorowe zaburzenia rytmu.
• Ciężkie reakcje alergiczne.

Długotrwałe działania niepożądane

Zgłaszano przypadki długotrwałych zaburzeń czynności seksualnych, w których objawy utrzymywały się pomimo przerwania stosowania leku.

Jeśli zauważysz którekolwiek z powyższych działań niepożądanych lub jakiekolwiek inne niepokojące objawy, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą.

W przypadku przyjęcia zbyt dużej dawki Pralex, natychmiast skontaktuj się z lekarzem lub udaj się do najbliższego szpitala, nawet jeśli nie odczuwasz żadnych objawów.

Objawy przedawkowania mogą obejmować: zawroty głowy, drżenie, pobudzenie, drgawki, śpiączkę, nudności, wymioty, zaburzenia rytmu serca, obniżenie ciśnienia tętniczego, zmiany w poziomie elektrolitów we krwi.

W większości zgłoszonych przypadków przedawkowania objawy były łagodne lub niewystępowały. Rzadko dochodziło do poważnych powikłań, zwłaszcza gdy Pralex był przyjmowany jednocześnie z innymi lekami.

• Przechowuj lek w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.
• Nie stosuj leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu.
• Lek nie wymaga specjalnych warunków przechowywania.
• Nie wyrzucaj leków do kanalizacji ani do śmieci domowych. Zapytaj farmaceutę, jak usunąć leki, których już nie stosujesz – pomoże to chronić środowisko.

Substancja czynna: Każda tabletka zawiera 15 mg escytalopramu w postaci szczawianu.

Inne składniki: celuloza mikrokrystaliczna, kroskarmeloza sodowa, butylohydroksytoluen (E 321), butylohydroksyanizol (E 320), krzemionka koloidalna bezwodna, talk, magnezu stearynian, hypromeloza, makrogol 400, tytanu dwutlenek (E 171).

Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, co oznacza, że jest zasadniczo „wolny od sodu”.