Popularne

Cipronex to lek w postaci tabletek powlekanych, zawierający substancję czynną cyprofloksacynę, należącą do grupy antybiotyków fluorochinolonowych. Dawka leku wynosi 500 mg. Działa bakteriobójczo, hamując procesy niezbędne do wzrostu i rozmnażania bakterii. Cipronex stosuje się w leczeniu różnych zakażeń, takich jak zakażenia układu oddechowego, moczowego, skóry, a także w przypadkach wąglika płucnego. Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza.
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Cipronex to nowoczesny lek przeciwbakteryjny zawierający cyprofloksacynę – substancję należącą do grupy fluorochinolonów. Każda tabletka powlekana zawiera 500 mg substancji czynnej w postaci chlorowodorku cyprofloksacyny. Preparat ma postać białych, podłużnych tabletek powlekanych z kreską dzielącą, co ułatwia podział dawki w razie potrzeby.
Lek działa bakteriobójczo, czyli niszczy bakterie wywołujące zakażenie. Mechanizm jego działania polega na blokowaniu ważnych enzymów bakteryjnych – topoizomerazy typu II oraz topoizomerazy IV. Te enzymy są niezbędne bakteriom do prawidłowego namnażania się i naprawy ich materiału genetycznego. Gdy Cipronex je hamuje, bakterie nie mogą się rozwijać i giną.
Cipronex jest przeznaczony do leczenia różnorodnych zakażeń bakteryjnych u dorosłych. Lek jest szczególnie skuteczny w zwalczaniu zakażeń wywołanych przez bakterie Gram-ujemne.
Cipronex stosuje się w leczeniu zakażeń dolnych dróg oddechowych, takich jak zaostrzenia przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP). Warto jednak pamiętać, że w tym wskazaniu powinien być używany dopiero wtedy, gdy inne standardowe antybiotyki okażą się nieodpowiednie. Lek pomaga również w leczeniu zakażeń płucno-oskrzelowych u osób z mukowiscydozą, rozstrzeniami oskrzeli oraz w pozaszpitalnym zapaleniu płuc.
Preparat jest skuteczny w przewlekłym ropnym zapaleniu ucha środkowego oraz w zaostrzeniach przewlekłego zapalenia zatok – zwłaszcza gdy zakażenie wywołane jest przez bakterie Gram-ujemne. Cipronex stosuje się także w złośliwym zapaleniu ucha zewnętrznego.
To jedno z częstszych zastosowań leku. Cipronex pomaga w niepowikłanym ostrym zapaleniu pęcherza moczowego (choć tutaj również najlepiej używać go, gdy inne leki nie są odpowiednie), ostrym odmiedniczkowym zapaleniu nerek, powikłanych zakażeniach układu moczowego oraz bakteryjnym zapaleniu gruczołu krokowego.
Lek jest skuteczny w rzeżączkowym zapaleniu cewki moczowej i zapaleniu szyjki macicy, zapaleniu jądra i najądrza oraz zapaleniu narządów miednicy mniejszej – gdy zakażenia te są wywołane przez wrażliwe szczepy bakterii Neisseria gonorrhoeae.
Cipronex stosuje się w biegunce podróżnych oraz innych zakażeniach przewodu pokarmowego. Pomaga także w zakażeniach w obrębie jamy brzusznej.
Preparat jest skuteczny w zakażeniach skóry i tkanek miękkich wywołanych przez bakterie Gram-ujemne, zakażeniach kości i stawów, a także w zapobieganiu inwazyjnym zakażeniom wywołanym przez Neisseria meningitidis. Cipronex stosuje się również w płucnej postaci wąglika – zarówno w zapobieganiu zakażeniu po kontakcie z bakteriami, jak i w leczeniu choroby.
U pacjentów z obniżoną odpornością (neutropenią) i gorączką lek może być stosowany w podejrzeniu zakażenia bakteryjnego.
U dzieci i młodzieży Cipronex stosuje się w ściśle określonych sytuacjach. Należą do nich zakażenia płucno-oskrzelowe wywołane przez Pseudomonas aeruginosa u pacjentów z mukowiscydozą, powikłane zakażenia układu moczowego i ostre odmiedniczkowe zapalenie nerek oraz płucna postać wąglika.
Lek może być również użyty w innych ciężkich zakażeniach u dzieci, ale tylko wtedy, gdy uzna się to za absolutnie konieczne. Leczenie powinno być prowadzone przez lekarzy z doświadczeniem w leczeniu mukowiscydozy lub ciężkich zakażeń u młodych pacjentów.
Dawkowanie leku zależy od rodzaju i ciężkości zakażenia, wrażliwości bakterii na cyprofloksacynę oraz stanu zdrowia pacjenta – szczególnie czynności nerek.
W większości zakażeń stosuje się od 500 mg do 750 mg dwa razy na dobę. Czas trwania leczenia różni się w zależności od rodzaju zakażenia:
W niektórych przypadkach, jak rzeżączkowe zapalenie cewki moczowej, wystarczy jednorazowe podanie 500 mg.
Tabletki należy popijać płynem, nie rozgryzać. Można je przyjmować z posiłkiem lub bez, choć na pusty żołądek substancja czynna wchłania się szybciej. Ważne: nie należy popijać tabletek mlekiem, jogurtem ani sokami owocowymi wzbogaconymi minerałami (np. sokiem pomarańczowym z dodatkiem wapnia), ponieważ zmniejsza to wchłanianie leku.
U osób z problemami z nerkami konieczne jest dostosowanie dawki. Lekarz określi odpowiednią dawkę na podstawie wartości klirensu kreatyniny. U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek dawka może być zmniejszona do 250-500 mg raz na dobę.
U pacjentów powyżej 65. roku życia dawkę dobiera się indywidualnie, biorąc pod uwagę ciężkość zakażenia i stan czynności nerek.
Leku nie można stosować w przypadku uczulenia na cyprofloksacynę, inne chinolony lub którykolwiek składnik preparatu. Bezwzględnie zabronione jest także jednoczesne podawanie Cipronek z tyzanidyną – lekiem stosowanym w leczeniu spastyczności mięśni. Takie połączenie może prowadzić do niebezpiecznego spadku ciśnienia krwi i nadmiernego uspokojenia.
Przed rozpoczęciem leczenia Cipronek należy poinformować lekarza o wszystkich chorobach, szczególnie jeśli w przeszłości występowały ciężkie działania niepożądane po stosowaniu chinolonów lub fluorochinolonów.
Cipronex, jak inne fluorochinolony, może powodować zapalenie ścięgna, a nawet jego zerwanie – najczęściej dotyczy to ścięgna Achillesa. Problem może wystąpić już w ciągu 48 godzin od rozpoczęcia leczenia lub nawet kilka miesięcy po jego zakończeniu. Ryzyko jest większe u osób starszych, z zaburzeniami czynności nerek, po przeszczepach narządów oraz u osób przyjmujących jednocześnie kortykosteroidy. Jeśli pojawi się ból, obrzęk lub stan zapalny ścięgna, należy natychmiast przerwać leczenie i skonsultować się z lekarzem.
Lek może obniżać próg drgawkowy i wywoływać drgawki, szczególnie u osób z chorobami układu nerwowego. Mogą również wystąpić reakcje psychotyczne, depresja, a w rzadkich przypadkach – myśli samobójcze. W takich sytuacjach należy natychmiast przerwać stosowanie leku.
U niektórych pacjentów może rozwinąć się neuropatia obwodowa – uszkodzenie nerwów obwodowych objawiające się mrowieniem, drętwienieniem, pieczeniem, bólem lub osłabieniem. Jeśli pojawią się takie objawy, należy niezwłocznie poinformować lekarza.
Cipronex może wydłużać odstęp QT w zapisie EKG, co zwiększa ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z wrodzonym zespołem długiego odstępu QT, zaburzeniami elektrolitowymi, chorobami serca oraz u osób starszych i kobiet.
Lek może zwiększać ryzyko tętniaka i rozwarstwienia aorty oraz niedomykalności zastawek serca. Pacjenci z dodatnim wywiadem rodzinnym w kierunku tych schorzeń, z chorobami tkanki łącznej (jak zespół Marfana), nadciśnieniem lub miażdżycą powinni stosować lek tylko po bardzo dokładnej ocenie korzyści i ryzyka. W razie nagłego bólu brzucha, klatki piersiowej, pleców, duszności lub obrzęków należy natychmiast zgłosić się do lekarza.
U osób z cukrzycą Cipronex może powodować zarówno zbyt niski (hipoglikemia), jak i zbyt wysoki (hiperglikemia) poziom cukru we krwi. Dlatego chorzy na cukrzycę powinni regularnie kontrolować glikemię podczas leczenia.
Lek może wywoływać reakcje nadwrażliwości, w tym ciężkie reakcje alergiczne zagrażające życiu. Cipronex zwiększa również wrażliwość skóry na światło słoneczne i promieniowanie UV – podczas leczenia należy unikać intensywnego nasłonecznienia i opalania.
Jeśli podczas lub po zakończeniu leczenia wystąpi ciężka, uporczywa biegunka, może to wskazywać na zapalenie okrężnicy związane ze stosowaniem antybiotyku. W takiej sytuacji należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Nie wolno stosować leków hamujących perystaltykę jelit.
Cipronex może wpływać na czynność wątroby – w rzadkich przypadkach prowadząc do niewydolności wątroby. Jeśli pojawią się objawy choroby wątroby (brak łaknienia, żółtaczka, ciemny mocz, świąd, ból brzucha), należy przerwać leczenie.
U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek konieczne jest dostosowanie dawki, aby uniknąć kumulacji leku w organizmie.
Cipronex może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, dlatego bardzo ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych preparatach.
Produkty zawierające wapń, magnez, glin lub żelazo (np. leki zobojętniające sok żołądkowy, suplementy mineralne, sukralfat) zmniejszają wchłanianie Cipronek. Dlatego należy zachować odstęp czasowy – Cipronex przyjmujemy 1-2 godziny przed lub co najmniej 4 godziny po takich preparatach.
Jednoczesne stosowanie może prowadzić do zwiększenia stężenia teofiliny we krwi i wystąpienia jej działań toksycznych. Konieczne jest monitorowanie stężenia teofiliny i ewentualne zmniejszenie jej dawki.
Cipronex może nasilać działanie leków przeciwzakrzepowych (np. warfaryny). Podczas leczenia należy częściej kontrolować parametry krzepnięcia krwi (wartość INR).
Cipronex może wpływać na stężenie we krwi takich leków jak: metotreksat, cyklosporyna, ropinirol, klozapina, olanzapina, duloksetyna, agomelatyna, syldenafil i zolpidem. W przypadku jednoczesnego stosowania tych preparatów lekarz może zalecić odpowiednie monitorowanie lub modyfikację dawek.
Z ostrożności zaleca się unikanie stosowania Cipronek w czasie ciąży. Chociaż dostępne dane nie wskazują na szkodliwy wpływ na płód, badania na zwierzętach wykazały możliwość uszkodzenia chrząstek stawowych u młodych osobników.
Cyprofloksacyna przenika do mleka matki, dlatego nie należy stosować leku podczas karmienia piersią ze względu na ryzyko uszkodzenia chrząstek stawowych u niemowlęcia.
Jak każdy lek, Cipronex może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Do najczęściej zgłaszanych należą nudności i biegunka. Mogą również wystąpić: bóle głowy, zawroty głowy, zaburzenia snu i smaku.
Mogą wystąpić także: wymioty, bóle brzucha, wzdęcia, wysypka, bóle stawów i mięśni, zmęczenie, gorączka, zaburzenia widzenia, szumy uszne oraz zmiany w wynikach badań laboratoryjnych (np. podwyższona aktywność enzymów wątrobowych).
W bardzo rzadkich przypadkach zgłaszano długotrwałe, zaburzające sprawność i potencjalnie nieodwracalne działania niepożądane, które mogą utrzymywać się przez miesiące lub lata i wpływać na różne układy organizmu (mięśniowo-szkieletowy, nerwowy, psychiczny).
Cipronex należy przechowywać w temperaturze do 25°C, w suchym miejscu, chronić od światła. Lek powinien być przechowywany w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności podanego na opakowaniu. Termin ważności odnosi się do ostatniego dnia podanego miesiąca.
Substancją czynną leku jest cyprofloksacyna w postaci chlorowodorku. Każda tabletka powlekana 500 mg zawiera 500 mg cyprofloksacyny (co odpowiada 582 mg cyprofloksacyny chlorowodorku).
Substancje pomocnicze to: celuloza mikrokrystaliczna, karboksymetyloskrobia sodowa, krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian (w rdzeniu tabletki) oraz hypromeloza, makrogol 6000, tytanu dwutlenek i talk (w otoczce tabletki).
Każda tabletka zawiera 2,227 mg sodu (mniej niż 1 mmol), co oznacza, że produkt jest praktycznie “wolny od sodu”.
Cipronex to skuteczny antybiotyk na receptę, stosowany w leczeniu różnorodnych zakażeń bakteryjnych. Lek wymaga odpowiedzialnego stosowania zgodnie z zaleceniami lekarza. Bardzo ważne jest dokładne przestrzeganie dawkowania, czasu trwania leczenia oraz zgłaszanie lekarzowi wszelkich niepokojących objawów. Nie należy przerywać leczenia wcześniej, nawet jeśli objawy ustąpią – może to prowadzić do nawrotu zakażenia i rozwoju oporności bakterii na antybiotyk.
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Cipronex, tabletki powlekane, 500 mg | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Cipronex dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Cipronex stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Cipronex to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 500 mg |
| Postać | tabletki powlekane |
| Producent | Producentem Cipronex jest |
| Zamienniki | Zamiennikami Cipronex są Ciphin i Proxacin |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Tabela charakterystyki leku
Powiązane wg kategorii
W niepowikłanym zapaleniu pęcherza moczowego leczenie trwa zazwyczaj 3 dni, natomiast w ostrym odmiedniczkowym zapaleniu nerek – 7 dni. W powikłanych zakażeniach układu moczowego leczenie może trwać co najmniej 10 dni.
Nie, należy zawsze dokończyć pełny cykl leczenia zalecony przez lekarza, nawet jeśli objawy ustąpią wcześniej. Przedwczesne przerwanie terapii może prowadzić do nawrotu zakażenia i rozwoju oporności bakterii.
Nie zaleca się intensywnego nasłonecznienia ani opalania podczas leczenia Cipronek, ponieważ lek zwiększa wrażliwość skóry na promieniowanie słoneczne i UV, co może prowadzić do reakcji fototoksycznych.
Należy natychmiast przerwać przyjmowanie leku i skonsultować się z lekarzem. Ból, obrzęk lub stan zapalny ścięgna może być objawem poważnego działania niepożądanego wymagającego zmiany leczenia i odpowiedniej opieki medycznej.
Z ostrożności zaleca się unikanie stosowania Cipronek w czasie ciąży. Decyzję o ewentualnym zastosowaniu leku u kobiety w ciąży może podjąć wyłącznie lekarz po bardzo dokładnej ocenie korzyści i ryzyka.
Cipronex można przyjmować zarówno z posiłkiem, jak i bez. Na pusty żołądek substancja czynna wchłania się nieco szybciej. Ważne jest jednak, aby nie popijać tabletek mlekiem, jogurtem ani sokami wzbogaconymi minerałami.

Nie daj się jesieni