Zanacodar Combi

Zanacodar Combi to lek dwuskładnikowy stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Każda tabletka zawiera 80 mg telmisartanu oraz 12,5 mg hydrochlorotiazydu – dwie substancje, które działają synergicznie, aby skuteczniej obniżać ciśnienie krwi niż każda z nich osobno. Lek jest przeznaczony dla osób dorosłych, u których samo stosowanie telmisartanu nie przynosi wystarczającej kontroli ciśnienia tętniczego.

Lek łączy w sobie działanie dwóch różnych mechanizmów obniżających ciśnienie krwi:

Telmisartan – antagonista receptora angiotensyny II

Telmisartan blokuje działanie angiotensyny II, hormonu odpowiedzialnego za zwężanie naczyń krwionośnych i podnoszenie ciśnienia. Poprzez blokadę specjalnych punktów w organizmie (receptorów AT1), do których przyłącza się angiotensyna II, telmisartan powoduje rozszerzenie naczyń krwionośnych i obniżenie ciśnienia. Dodatkowo zmniejsza stężenie aldosteronu – hormonu, który zatrzymuje sód i wodę w organizmie.

Hydrochlorotiazyd – lek moczopędny

Hydrochlorotiazyd należy do grupy tiazydowych leków moczopędnych. Działa na nerki, zwiększając wydalanie sodu i chlorków z moczem, co prowadzi do zmniejszenia objętości płynów w organizmie i obniżenia ciśnienia krwi. Efekt moczopędny rozpoczyna się po około 2 godzinach od przyjęcia leku i utrzymuje się przez 6-12 godzin.

Połączenie tych dwóch substancji daje addytywny efekt – razem obniżają ciśnienie krwi bardziej skutecznie niż każda z nich osobno. Co więcej, telmisartan pomaga zrównoważyć utratę potasu, która może występować podczas stosowania leków moczopędnych.

Lek jest wskazany w leczeniu samoistnego nadciśnienia tętniczego (pierwotnego nadciśnienia) u osób dorosłych. Konkretnie, Zanacodar Combi w dawce 80 mg + 12,5 mg jest przeznaczony dla pacjentów, u których:

• Ciśnienie tętnicze nie jest wystarczająco kontrolowane po zastosowaniu samego telmisartanu w dawce 80 mg.
• Konieczne jest zastosowanie terapii skojarzonej dwoma lekami przeciwnadciśnieniowymi.

Dawkowanie standardowe

Lek należy przyjmować raz na dobę, popijając wodą. Tabletkę można przyjmować niezależnie od posiłków – o dowolnej porze dnia, ale najlepiej zawsze o tej samej godzinie.

Ważne zasady przyjmowania

• Tabletkę należy wyjąć z blistra bezpośrednio przed zażyciem, ponieważ ma właściwości higroskopijne (łatwo wchłania wilgoć).
• Nie należy przechowywać tabletek poza oryginalnym opakowaniem.
• Maksymalny efekt obniżenia ciśnienia osiągany jest zwykle po 4-8 tygodniach regularnego stosowania leku.

Specjalne grupy pacjentów

Osoby starsze: Nie ma potrzeby dostosowywania dawki u osób w podeszłym wieku.

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek: Wymagane jest okresowe monitorowanie czynności nerek. Lek nie powinien być stosowany u osób z ciężkim zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny poniżej 30 ml/min).

Pacjenti z zaburzeniami czynności wątroby: U osób z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem czynności wątroby lekarz może zalecić niższą dawkę. Lek nie jest wskazany u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności wątroby.

Istnieją sytuacje, w których stosowanie tego leku jest bezwzględnie zabronione:

• Alergia na telmisartan, hydrochlorotiazyd lub którykolwiek inny składnik leku.
• Alergia na sulfonamidy – hydrochlorotiazyd jest pocchodną sulfonamidową.
• Ciąża – drugi i trzeci trymestr ciąży.
• Problemy z wątrobą – zastój żółci, zaburzenia odpływu żółci lub ciężka niewydolność wątroby.
• Ciężkie zaburzenia czynności nerek – klirens kreatyniny poniżej 30 ml/min.
• Zaburzenia elektrolitowe – oporna na leczenie hipokaliemia (niskie stężenie potasu) lub hiperkalcemia (wysokie stężenie wapnia).
• Jednoczesne stosowanie z aliskirnem u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek.

Ciąża i karmienie piersią

Nie należy rozpoczynać leczenia podczas ciąży. Jeśli planujesz ciążę, lekarz powinien zmienić Twoje leczenie na bezpieczniejsze alternatywy. Po stwierdzeniu ciąży należy natychmiast przerwać stosowanie leku, ponieważ może on powodować poważne uszkodzenia płodu, szczególnie w drugim i trzecim trymestrze (pogorszenie czynności nerek u płodu, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki).

Podczas karmienia piersią zaleca się stosowanie innych leków przeciwnadciśnieniowych o lepszym profilu bezpieczeństwa.

Zaburzenia równowagi elektrolitowej

Leki moczopędne mogą powodować zaburzenia równowagi elektrolitów w organizmie. Objawy, na które należy zwrócić uwagę to:

• Suchość w ustach i wzmożone pragnienie.
• Osłabienie, senność lub niepokój.
• Bóle lub skurcze mięśni.
• Obniżone ciśnienie krwi.
• Nudności i wymioty.

Lekarz powinien okresowo kontrolować stężenie elektrolitów (zwłaszcza potasu) we krwi.

Zmniejszona objętość płynów w organizmie

Jeśli jesteś odwodniony (na przykład z powodu wymiotów, biegunki, intensywnego leczenia moczopędnego lub restrykcyjnej diety niskosodowej), może wystąpić nagłe obniżenie ciśnienia, szczególnie po pierwszej dawce leku. Przed rozpoczęciem leczenia należy wyrównać niedobory płynów i elektrolitów.

Cukrzyca

Tiazydowe leki moczopędne mogą wpływać na tolerancję glukozy. U osób z cukrzycą może być konieczne dostosowanie dawki insuliny lub doustnych leków przeciwcukrzycowych. Utajona cukrzyca może się ujawnić podczas leczenia.

Dna moczanowa

U niektórych osób hydrochlorotiazyd może podnosić stężenie kwasu moczowego we krwi i wywoływać napady dny moczanowej.

Reakcje nadwrażliwości na światło

Podczas stosowania hydrochlorotiazydu może wystąpić nadwrażliwość skóry na światło słoneczne. W przypadku pojawienia się reakcji skórnych zaleca się ochronę przed słońcem i sztucznym promieniowaniem UV.

Problemy z oczami

W rzadkich przypadkach hydrochlorotiazyd może powodować ostrą krótkowzroczność i jaskrę z zamkniętym kątem przesączania. Objawy obejmują nagłe pogorszenie widzenia lub ból oczu, które mogą wystąpić w ciągu kilku godzin lub tygodni od rozpoczęcia leczenia. W takim przypadku należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Zanacodar Combi może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami. Zawsze informuj lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym bez recepty.

Leki, których jednoczesne stosowanie wymaga szczególnej ostrożności:

• Lit – może wzrosnąć stężenie litu we krwi i jego toksyczność. Jednoczesne stosowanie nie jest zalecane.
• Inne leki przeciwnadciśnieniowe – mogą nasilać działanie obniżające ciśnienie.
• Leki moczopędne oszczędzające potas, suplementy potasu – mogą prowadzić do nadmiernego wzrostu stężenia potasu we krwi.
• Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) – mogą zmniejszać działanie przeciwnadciśnieniowe i moczopędne leku oraz pogarszać czynność nerek.
• Digoksyna – telmisartan może zwiększać stężenie digoksyny we krwi. Wymagane jest monitorowanie.
• Leki przeciwcukrzycowe – może być konieczne dostosowanie ich dawki.
• Leki przeczyszczające, kortykosteroidy – mogą nasilać utratę potasu.
• Alkohol, barbiturany, leki przeciwbólowe opioidowe – mogą nasilać obniżenie ciśnienia, zwłaszcza przy zmianie pozycji ciała.

Jak każdy lek, Zanacodar Combi może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Często (u 1 do 10 na 100 pacjentów)

• Zawroty głowy.

Niezbyt często (u 1 do 10 na 1000 pacjentów)

• Niska hipokaliemia (niskie stężenie potasu we krwi).
• Niepokój.
• Omdlenia, mrowienie skóry.
• Zawroty głowy związane z zaburzeniami równowagi.
• Przyśpieszona akcja serca, zaburzenia rytmu serca.
• Obniżone ciśnienie krwi, niedociśnienie ortostatyczne (nagłe obniżenie ciśnienia przy wstawaniu).
• Duszność.
• Biegunka, suchość w ustach, wzdęcia.
• Ból pleców, skurcze mięśni, bóle mięśniowe.
• Zaburzenia wzwodu.
• Ból w klatce piersiowej.
• Zwiększone stężenie kwasu moczowego we krwi.

Rzadko (u 1 do 10 na 10 000 pacjentów)

• Zakażenia: zapalenie oskrzeli, gardła, zatok.
• Zwiększone stężenie kwasu moczowego, niskie stężenie sodu we krwi.
• Depresja, bezsenność, zaburzenia snu.
• Zaburzenia widzenia, niewyraźne widzenie.
• Zespół zaburzeń oddechowych, w tym zapalenie płuc i obrzęk płuc.
• Ból brzucha, zaparcia, niestrawność, wymioty, zapalenie żołądka.
• Nieprawidłowa czynność wątroby.
• Obrzęk naczynioruchowy (nagły obrzęk twarzy, warg, języka, gardła – wymaga natychmiastowej pomocy medycznej).
• Rumień, świąd, wysypka, pokrzywka, nadmierne pocenie.
• Ból stawów, ból kończyn.
• Objawy grypopodobne, ból.
• Zwiększone stężenie kreatyniny we krwi, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych.

Jeśli wystąpi obrzęk naczynioruchowy (obrzęk twarzy, warg, języka, gardła z trudnościami w oddychaniu lub przełykaniu), należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem lub pogotowiem ratunkowym.

W przypadku przyjęcia zbyt dużej dawki leku mogą wystąpić:

• Obniżone ciśnienie krwi i przyśpieszona akcja serca (rzadziej – zwolniona akcja serca).
• Zawroty głowy.
• Nudności, wymioty.
• Zwiększone stężenie kreatyniny we krwi.
• Zaburzenia elektrolitowe (szczególnie niskie stężenie potasu).
• Senność.

W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub pogotowiem ratunkowym. Leczenie polega na objawowym postępowaniu podtrzymującym – mogą być konieczne płukanie żołądka, podanie węgla aktywowanego, uzupełnienie płynów i elektrolitów.

• Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.
• Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed wilgocią i światłem.
• Nie stosować po upływie terminu ważności widniejącego na opakowaniu (termin ważności: 2 lata).
• Tabletkę wyjmować z blistra bezpośrednio przed zażyciem.

Substancje czynne: Każda tabletka zawiera 80 mg telmisartanu oraz 12,5 mg hydrochlorotiazydu.

Substancje pomocnicze: mannitol, powidon K 25, krospowidon, magnezu stearynian, meglumina, sodu wodorotlenek, laktoza jednowodna (49,84 mg), celuloza mikrokrystaliczna, hypromeloza, karboksymetyloskrobia sodowa (typ A), żelaza tlenek czerwony (E 172).

Uwaga: Lek zawiera laktozę. Jeśli masz nietolerancję niektórych cukrów, skontaktuj się z lekarzem przed przyjęciem tego leku.

Tabletki Zanacodar Combi to okrągłe, dwuwarstwowe tabletki o barwie biało-różowej i średnicy około 10,5 mm. Są pakowane w blistry aluminiowe po 28 tabletek.