Telmisartan EGIS

Telmisartan EGIS to lek dostępny w postaci tabletek powlekanych zawierających 80 mg substancji czynnej – telmisartanu. Tabletki mają charakterystyczną żółtą barwę i kształt kapsułki z wytłoczoną liczbą „80″ po jednej stronie i literą „T” na drugiej. Lek ten należy do grupy leków nazywanych antagonistami receptora angiotensyny II i jest stosowany przede wszystkim w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz w zapobieganiu chorobom sercowo-naczyniowym.

Telmisartan EGIS jest przepisywany przez lekarza w dwóch głównych sytuacjach:

Leczenie nadciśnienia tętniczego

Lek jest przeznaczony do leczenia samoistnego nadciśnienia tętniczego u dorosłych pacjentów. Samoistne nadciśnienie to stan, w którym ciśnienie krwi jest podwyższone bez konkretnej, możliwej do zidentyfikowania przyczyny.

Zapobieganie chorobom sercowo-naczyniowym

Lek pomaga zmniejszyć ryzyko wystąpienia problemów z sercem i naczyniami krwionośnymi u dorosłych pacjentów, którzy:

• Mają jawną miażdżycę naczyń, co oznacza zdiagnozowaną w przeszłości chorobę niedokrwienną serca, przebyty udar mózgu lub chorobę tętnic obwodowych.
• Chorują na cukrzycę typu 2 z udokumentowanym uszkodzeniem narządów docelowych, czyli z widocznymi zmianami w narządach spowodowanymi długotrwałym wysokim poziomem cukru we krwi.

Aby zrozumieć działanie tego leku, warto wiedzieć, że w naszym organizmie istnieje substancja zwana angiotensyną II, która powoduje zwężenie naczyń krwionośnych i w konsekwencji podnosi ciśnienie krwi. Telmisartan działa poprzez blokowanie działania tej substancji – przyłącza się do specjalnych receptorów (typu AT1), które normalnie odbierają sygnały od angiotensyny II.

Dzięki temu, że telmisartan zajmuje te receptory, angiotensyna II nie może do nich dotrzeć i wywołać swojego działania. W rezultacie naczynia krwionośne pozostają bardziej rozszerzone, co prowadzi do obniżenia ciśnienia tętniczego. Co ważne, telmisartan działa bardzo wybiórczo – łączy się tylko z receptorami AT1 i nie wpływa na inne receptory w organizmie.

Działanie leku jest długotrwałe – pojedyncza dawka działa przez pełne 24 godziny, co pozwala na wygodne przyjmowanie leku tylko raz dziennie. Maksymalne obniżenie ciśnienia krwi następuje stopniowo, zwykle po upływie 4 do 8 tygodni od rozpoczęcia leczenia.

Dawkowanie w leczeniu nadciśnienia tętniczego

Lekarz zazwyczaj rozpoczyna leczenie od dawki 40 mg raz dziennie. U niektórych osób poprawa może nastąpić już przy mniejszej dawce 20 mg. Jeśli ciśnienie krwi nie obniża się wystarczająco, lekarz może zwiększyć dawkę maksymalnie do 80 mg raz dziennie. Lek można również łączyć z innymi lekami obniżającymi ciśnienie, takimi jak hydrochlorotiazyd, który wzmacnia działanie telmisartanu.

Dawkowanie w zapobieganiu chorobom sercowo-naczyniowym

W tym przypadku zalecana dawka to 80 mg raz dziennie. Nie wiadomo, czy mniejsze dawki są skuteczne w zmniejszaniu ryzyka problemów z sercem i naczyniami.

Sposób przyjmowania

Tabletki należy przyjmować doustnie raz dziennie, popijając płynem. Można je przyjmować zarówno z posiłkiem, jak i bez niego. Bardzo ważne jest, aby wyjmować tabletkę z opakowania (blistra) dopiero tuż przed przyjęciem – lek jest wrażliwy na wilgoć.

Osoby z problemami z nerkami

Jeśli masz łagodne lub umiarkowane problemy z nerkami, nie musisz zmieniać dawki leku. Jednak w przypadku ciężkich zaburzeń czynności nerek lub jeśli jesteś poddawany hemodializie (oczyszczaniu krwi przy pomocy specjalnego aparatu), lekarz może zalecić rozpoczęcie leczenia od mniejszej dawki 20 mg.

Osoby z problemami z wątrobą

Jeśli masz łagodne lub umiarkowane problemy z wątrobą, dawka nie powinna być większa niż 40 mg raz dziennie. Przy ciężkiej niewydolności wątroby, zaburzeniach w odpływie żółci lub zastojem żółci nie wolno stosować tego leku.

Osoby starsze

U osób w podeszłym wieku nie ma potrzeby zmieniania dawki leku.

Nie wolno przyjmować tego leku w następujących sytuacjach:

• Jeśli jesteś uczulony na telmisartan lub którykolwiek inny składnik tego leku.
• W drugim i trzecim trymestrze ciąży – lek może poważnie zaszkodzić rozwijającemu się dziecku.
• Jeśli masz problemy z odpływem żółci z wątroby.
• Jeśli masz ciężkie zaburzenia czynności wątroby.
• Jeśli masz cukrzycę lub zaburzenia czynności nerek i jednocześnie przyjmujesz leki zawierające aliskiren.

Ciąża i planowanie ciąży

Jeśli planujesz ciążę, poinformuj o tym lekarza. Nie należy rozpoczynać leczenia tym lekiem w czasie ciąży. Jeśli zajdziesz w ciążę podczas przyjmowania leku, musisz natychmiast przerwać jego stosowanie i skontaktować się z lekarzem, który zaleci inne, bezpieczniejsze leczenie.

Zmniejszona objętość płynów w organizmie

Jeśli przyjmujesz duże dawki leków moczopędnych, ograniczasz spożycie soli, masz biegunkę lub wymioty, możesz mieć zmniejszoną objętość płynów w organizmie. To może prowadzić do nadmiernego obniżenia ciśnienia, szczególnie po pierwszej dawce leku. Przed rozpoczęciem leczenia należy wyrównać niedobory płynów i soli.

Problemy z nerkami

U osób z zaburzoną czynnością nerek lekarz powinien regularnie kontrolować poziom potasu i kreatyniny we krwi. Szczególną ostrożność należy zachować u osób z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych.

Podwyższony poziom potasu we krwi

Lek może powodować zwiększenie poziomu potasu we krwi, co może być niebezpieczne, szczególnie u osób starszych, z niewydolnością nerek, cukrzycą lub przyjmujących jednocześnie inne leki wpływające na poziom potasu. Jeśli należysz do grupy ryzyka, lekarz będzie regularnie kontrolował poziom potasu we krwi.

Cukrzyca

Jeśli masz cukrzycę i przyjmujesz insulinę lub doustne leki przeciwcukrzycowe, podczas stosowania telmisartanu może wystąpić obniżenie poziomu cukru we krwi. Konieczne może być monitorowanie poziomu glukozy i dostosowanie dawki leków przeciwcukrzycowych.

Zawartość laktozy

Lek zawiera laktozę. Jeśli masz nietolerancję niektórych cukrów, skontaktuj się z lekarzem przed przyjęciem tego leku.

Leki, których jednoczesne stosowanie nie jest zalecane

Leki moczopędne oszczędzające potas i suplementy potasu: Jednoczesne stosowanie może prowadzić do znacznego zwiększenia poziomu potasu we krwi. Jeśli ich stosowanie jest konieczne, lekarz będzie często kontrolował poziom potasu.

Lit: Jednoczesne stosowanie może zwiększyć poziom litu we krwi i prowadzić do jego toksycznego działania. Jeśli musisz przyjmować oba leki, konieczne jest regularne monitorowanie poziomu litu.

Leki wymagające ostrożności

Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ): Leki takie jak ibuprofen, naproksen czy leki na bazie kwasu acetylosalicylowego mogą zmniejszać działanie obniżające ciśnienie. U osób z zaburzoną czynnością nerek, szczególnie starszych lub odwodnionych, ich jednoczesne stosowanie może dodatkowo pogorszyć czynność nerek.

Digoksyna: Telmisartan może zwiększać poziom digoksyny we krwi. Podczas rozpoczynania, zmiany dawki lub kończenia leczenia telmisartanem należy kontrolować poziom digoksyny.

Leki moczopędne: Wcześniejsze leczenie dużymi dawkami leków moczopędnych może zmniejszyć objętość płynów w organizmie i zwiększać ryzyko zbyt niskiego ciśnienia po rozpoczęciu leczenia telmisartanem.

Inne leki przeciwnadciśnieniowe

Jednoczesne stosowanie innych leków obniżających ciśnienie może wzmocnić działanie telmisartanu. Lekarz może potrzebować dostosować dawki poszczególnych leków.

Jak każdy lek, Telmisartan EGIS może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Ogólna częstość występowania działań niepożądanych jest podobna jak w przypadku placebo (nieaktywnej substancji).

Rzadkie, ale poważne działania niepożądane

• Reakcje alergiczne: Mogą obejmować obrzęk naczynioruchowy (nagły obrzęk twarzy, ust, języka lub gardła), reakcje anafilaktyczne. Jeśli zauważysz takie objawy, natychmiast skontaktuj się z lekarzem.
• Ostra niewydolność nerek: Może objawiać się zmniejszeniem ilości oddawanego moczu, obrzękami, zmęczeniem.
• Posocznica: Ciężka infekcja, która może być zagrożeniem dla życia.

Niezbyt często występujące działania niepożądane

• Zakażenia dróg moczowych, w tym zapalenie pęcherza.
• Zakażenia górnych dróg oddechowych, w tym zapalenie gardła i zapalenie zatok.
• Niedokrwistość.
• Podwyższony poziom potasu we krwi.
• Bezsenność, depresja.
• Omdlenia.
• Zawroty głowy pochodzenia błędnikowego.
• Zwolnienie akcji serca.
• Zbyt niskie ciśnienie krwi, szczególnie przy zmianie pozycji ciała.
• Duszność, kaszel.
• Bóle brzucha, biegunka, niestrawność, wzdęcia, wymioty.
• Świąd, nadmierne pocenie się, wysypka.
• Ból pleców, kurcze mięśni, ból mięśni.
• Zaburzenia czynności nerek.
• Ból w klatce piersiowej, osłabienie.
• Zwiększone stężenie kreatyniny we krwi.

Rzadko występujące działania niepożądane

• Zwiększona liczba eozynofili (typ białych krwinek), zmniejszona liczba płytek krwi.
• Podwyższony poziom cukru we krwi (u osób z cukrzycą).
• Niepokój, senność.
• Zaburzenia widzenia.
• Przyspieszenie akcji serca.
• Suchość w jamie ustnej, zaburzenia smaku.
• Nieprawidłowa czynność wątroby.
• Obrzęk naczynioruchowy, rumień, pokrzywka.
• Ból stawów, ból kończyn, ból przypominający zapalenie ścięgien.
• Objawy grypopodobne.
• Zwiększony poziom kwasu moczowego, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych.

Bardzo rzadko występujące działania niepożądane

• Śródmiąższowa choroba płuc (zapalenie tkanki płucnej).

Jeśli zauważysz którekolwiek z powyższych działań niepożądanych lub jakiekolwiek inne objawy nieopisane w tej informacji, powiedz o tym lekarzowi lub farmaceucie.

Jeśli przyjmiesz zbyt dużą dawkę leku, najważniejszymi objawami mogą być zbyt niskie ciśnienie krwi i przyspieszone bicie serca. Mogą również wystąpić zwolnienie akcji serca, zawroty głowy, zwiększenie poziomu kreatyniny we krwi oraz ostra niewydolność nerek.

W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do najbliższego szpitala. Lekarz zastosuje odpowiednie leczenie objawowe i podtrzymujące. Może być konieczne sprowokowanie wymiotów lub płukanie żołądka, podanie węgla aktywowanego oraz uzupełnienie płynów.

Przechowuj lek w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Nie stosuj leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca.

Przechowuj w oryginalnym opakowaniu (blistrze) w celu ochrony przed wilgocią. Nie przenoś tabletek do innych pojemników. Nie przechowuj leku w łazience ani w innych wilgotnych miejscach.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Zapytaj farmaceutę, jak usunąć leki, których już nie stosujesz. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.

Każda tabletka powlekana zawiera 80 mg substancji czynnej – telmisartanu. Tabletka zawiera również 434,70 mg laktozy (w postaci laktozy jednowodnej) oraz inne substancje pomocnicze.

Substancje pomocnicze w rdzeniu tabletki:

• Sodu wodorotlenek.
• Powidon.
• Meglumina.
• Laktoza jednowodna.
• Krospowidon.
• Żelaza tlenek żółty.
• Magnezu stearynian.

Substancje pomocnicze w otoczce:

• Hypromeloza.
• Tytanu dwutlenek.
• Makrogol 400.
• Talk.
• Żelaza tlenek żółty.

Lek dostępny jest w blistrach aluminiowych w tekturowych pudełkach. Opakowania mogą zawierać 14, 15, 28, 30, 56, 60, 84, 90 lub 98 tabletek. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie w aptekach.