Popularne

Sugammadex Aguettant to lek zawierający substancję czynną o nazwie sugammadeks. Jest to środek, który wiąże się wybiórczo z pewnymi lekami zwiotczającymi mięśnie, takimi jak bromek rokuronium lub bromek wekuronium. Stosuje się go podczas niektórych operacji, gdy konieczne jest całkowite rozluźnienie mięśni pacjenta. Sugammadex Aguettant przyspiesza powrót mięśni do normalnego stanu po operacji, co umożliwia wcześniejsze przywrócenie pacjentowi zdolności do samodzielnego oddychania. Lek ten jest stosowany u dorosłych oraz u dzieci i młodzieży w wieku od 2 do 17 lat.
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Sugammadex Aguettant to specjalistyczny lek stosowany wyłącznie w warunkach szpitalnych podczas zabiegów operacyjnych. Preparat jest dostępny w postaci gotowego do użycia roztworu do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce o stężeniu 50 mg/ml. Każda 5-mililitrowa ampułko-strzykawka zawiera 250 mg substancji czynnej – sugammadeksu sodowego.
Lek ten jest podawany dożylnie wyłącznie przez lekarza anestezjologa lub pod jego ścisłym nadzorem. Sugammadex Aguettant należy do grupy leków zwanych odtrutkami i jest stosowany w bardzo specyficznym celu – do odwrócenia działania środków zwiotczających mięśnie, które są rutynowo stosowane podczas znieczulenia ogólnego.
Sugammadex Aguettant jest wskazany do odwrócenia blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołanej przez dwa specyficzne leki zwiotczające mięśnie: rokuronium lub wekuronium. Te środki są powszechnie stosowane podczas zabiegów chirurgicznych, aby zapewnić rozluźnienie mięśni pacjenta, co ułatwia przeprowadzenie operacji.
U dorosłych lek może być stosowany w różnych sytuacjach klinicznych, w zależności od potrzeb anestezjologicznych. U dzieci i młodzieży w wieku od 2 do 17 lat zaleca się stosowanie produktu wyłącznie do rutynowego odwrócenia blokady wywołanej przez rokuronium.
Preparat działa poprzez wiązanie się z cząsteczkami leku zwiotczającego we krwi, co sprawia, że przestaje on działać na mięśnie. Dzięki temu pacjent może szybko odzyskać kontrolę nad oddychaniem i ruchami mięśniowymi po zakończeniu zabiegu operacyjnego.
Każdy mililitr roztworu zawiera sugammadeks sodowy w ilości odpowiadającej 50 mg sugammadeksu. Pełna 5-mililitrowa ampułko-strzykawka dostarcza zatem 250 mg substancji czynnej.
Preparat zawiera również substancje pomocnicze niezbędne do zachowania odpowiednich właściwości roztworu:
Ważna informacja o zawartości sodu: Każda 5-mililitrowa ampułko-strzykawka zawiera 30,8 mg sodu, co stanowi około 1,5% maksymalnej zalecanej dziennej dawki dla osoby dorosłej. Osoby stosujące dietę niskosodową powinny wziąć to pod uwagę.
Sugammadex Aguettant jest podawany wyłącznie przez wykwalifikowanego lekarza anestezjologa w warunkach szpitalnych. Lek jest podawany w postaci szybkiego wstrzyknięcia dożylnego – całą dawkę należy podać w ciągu 10 sekund bezpośrednio do istniejącego wkłucia dożylnego.
Dawka leku zależy od stopnia zaawansowania blokady mięśniowej, którą trzeba odwrócić:
U dzieci w wieku od 2 do 17 lat stosuje się podobne zasady dawkowania jak u dorosłych – dawka 4 mg na kilogram masy ciała przy głębokiej blokadzie lub 2 mg na kilogram przy umiarkowanej blokadzie wywołanej przez rokuronium.
Ważne: Nie zaleca się stosowania leku u niemowląt i noworodków (dzieci poniżej 2 roku życia) ze względu na brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa w tej grupie wiekowej.
U osób starszych stosuje się takie same dawki jak u dorosłych, choć czas powrotu funkcji mięśniowych może być nieco dłuższy. U pacjentów otyłych dawkę oblicza się na podstawie rzeczywistej, a nie idealnej masy ciała. U osób z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek nie ma potrzeby dostosowywania dawki.
Leku nie wolno stosować w następujących sytuacjach:
To jedyne bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania tego leku. Jednak istnieje szereg sytuacji, w których należy zachować szczególną ostrożność, o czym decyduje lekarz anestezjolog na podstawie oceny stanu pacjenta.
Po podaniu Sugammadex Aguettant konieczne jest ścisłe monitorowanie pacjenta. Lekarz anestezjolog musi obserwować, czy funkcje oddechowe i mięśniowe prawidłowo powracają. Do czasu pełnego powrotu samodzielnego oddychania pacjent musi pozostawać pod mechaniczną wentylacją.
W rzadkich przypadkach może wystąpić nawrót blokady mięśniowej po jej początkowym zniesieniu. Jeśli taka sytuacja wystąpi po ekstubacji (usunięciu rurki dotchawiczej), konieczne jest zapewnienie odpowiedniej wentylacji i ewentualnie ponowne podanie leku.
Nie zaleca się stosowania Sugammadex Aguettant u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, w tym u osób wymagających dializoterapii. U takich pacjentów lek może pozostawać w organizmie przez dłuższy czas, a brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania w tej grupie.
Sugammadex może nieznacznie wydłużać czas krzepnięcia krwi, choć zwykle nie ma to znaczenia klinicznego. Należy jednak zachować szczególną ostrożność u pacjentów:
U takich osób lekarz musi szczególnie starannie rozważyć, czy korzyści przewyższają potencjalne ryzyko krwawienia.
Chociaż jest to rzadkie, możliwe są reakcje alergiczne na lek, w tym ciężkie reakcje anafilaktyczne. Zespół medyczny musi być przygotowany na taką ewentualność i posiadać odpowiednie środki do leczenia reakcji alergicznych.
W rzadkich przypadkach obserwowano występowanie znacznego spowolnienia akcji serca (bradykardii) w ciągu kilku minut po podaniu leku. Sporadycznie może to prowadzić do zatrzymania krążenia. Z tego powodu pacjent wymaga ścisłego monitorowania parametrów sercowych.
Sugammadex może zmniejszać skuteczność hormonalnych środków antykoncepcyjnych. Podanie leku jest porównywalne do sytuacji, gdy kobieta pominie jedną dawkę tabletki antykoncepcyjnej. Kobiety stosujące taką antykoncepcję powinny:
Sugammadex może wchodzić w interakcje z niektórymi lekami, choć większość z nich nie ma znaczenia klinicznego. Najważniejsze interakcje dotyczą:
Te leki mogą teoretycznie wypierać rokuronium lub wekuronium z połączenia z sugammadeksem, co mogłoby spowodować nawrót blokady mięśniowej. Pacjenci otrzymujący te leki wymagają szczególnie starannego monitorowania.
Jak już wspomniano, sugammadex może zmniejszać skuteczność antykoncepcji hormonalnej. Konieczne jest zastosowanie dodatkowych środków ostrożności.
Jeśli po operacji stosowane są leki, które mogą zwiększać blokadę przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, istnieje ryzyko nawrotu blokady. W takim przypadku może być konieczne zastosowanie mechanicznej wentylacji i ponowne podanie sugammadeksu.
Jak każdy lek, Sugammadex Aguettant może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Ponieważ lek jest podawany podczas zabiegów operacyjnych wraz z innymi środkami znieczulającymi, czasem trudno jest ustalić, który lek jest odpowiedzialny za dane działanie niepożądane.
W rzadkich przypadkach obserwowano:
Ponieważ lek jest podawany w warunkach szpitalnych przez wykwalifikowany personel medyczny, wszelkie działania niepożądane są natychmiast rozpoznawane i odpowiednio leczone. Zespół anestezjologiczny jest przygotowany na ewentualne powikłania i posiada odpowiednie środki do ich leczenia.
Sugammadex Aguettant należy przechowywać w sposób zapewniający zachowanie jego właściwości:
Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Nie stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu.
Sugammadex Aguettant 50 mg/ml jest dostępny w postaci 5-mililitrowych ampułko-strzykawek wykonanych z polipropylenu. Każda ampułko-strzykawka jest:
Opakowanie zbiorcze zawiera 10 ampułko-strzykawek w pudełku kartonowym.
Sugammadeks działa w bardzo specyficzny sposób – jego cząsteczka ma kształt pierścienia, który może “chwycić” i związać cząsteczki leków zwiotczających mięśnie (rokuronium lub wekuronium). Gdy sugammadeks wiąże te leki we krwi, przestają one działać na receptory w mięśniach. Dzięki temu mięśnie szybko odzyskują swoją normalną funkcję, a pacjent może samodzielnie oddychać.
Sugammadeks jest wydalany z organizmu głównie przez nerki w postaci niezmienionej. Nie jest metabolizowany przez wątrobę. U osób z prawidłową czynnością nerek ponad 90% dawki jest wydalane w ciągu 24 godzin, głównie z moczem.
Sugammadex Aguettant jest lekiem przeznaczonym wyłącznie do stosowania w warunkach szpitalnych przez wykwalifikowany personel medyczny. Nie jest to lek, który pacjent mógłby stosować samodzielnie. Ampułko-strzykawka jest przeznaczona tylko do jednorazowego użytku – po użyciu należy ją wyrzucić, nawet jeśli pozostała w niej niewykorzystana część roztworu.
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Sugammadex Aguettant, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/ml | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Sugammadex Aguettant dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Sugammadex Aguettant stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Sugammadex Aguettant to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 50 mg/ml |
| Postać | roztwór do wstrzykiwań |
| Producent | Producentem Sugammadex Aguettant jest |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Tabela charakterystyki leku
Powiązane wg kategorii
Zastosuj ten lek w przypadku wystąpienia:
Czas działania zależy od głębokości blokady mięśniowej i zastosowanej dawki. Przy umiarkowanej blokadzie funkcje mięśniowe powracają średnio w ciągu 2 minut, przy głębokiej blokadzie w ciągu około 3 minut, a w sytuacjach wymagających natychmiastowego odwrócenia – w ciągu około 1,5 minuty.
Tak, podanie sugammadeksu może zmniejszać skuteczność hormonalnych środków antykoncepcyjnych. Działanie jest porównywalne do pominięcia jednej dawki tabletki. Kobiety powinny zastosować dodatkową niehormonalną metodę antykoncepcji przez następnych 7 dni po zabiegu.
Sugammadex Aguettant jest zalecany do rutynowego stosowania u dzieci i młodzieży w wieku od 2 do 17 lat wyłącznie do odwrócenia blokady wywołanej przez rokuronium. Nie zaleca się stosowania u niemowląt i noworodków poniżej 2 roku życia ze względu na brak wystarczających danych.
Tak, chociaż jest to rzadkie, możliwe są reakcje alergiczne, w tym ciężkie reakcje anafilaktyczne. Objawy mogą obejmować pokrzywkę, wysypkę, obrzęk, trudności w oddychaniu czy obniżenie ciśnienia krwi. Zespół medyczny jest przygotowany na taką ewentualność i posiada odpowiednie środki do leczenia.
Przy łagodnych i umiarkowanych zaburzeniach czynności nerek nie ma potrzeby dostosowywania dawki. Nie zaleca się jednak stosowania leku u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, w tym wymagających dializoterapii, ze względu na brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa.

Nie daj się jesieni