Perazin

Perazin to lek przeciwpsychotyczny dostępny w postaci tabletek zawierających 25 mg substancji czynnej – perazyny. Należy do grupy leków zwanych pochodnymi fenotiazyny z grupą piperazynową. Lek działa głównie na układ nerwowy, wpływając na równowagę substancji chemicznych w mózgu, które odpowiadają za myślenie, nastrój i zachowanie.

Lek jest przepisywany w leczeniu różnych postaci schizofrenii – przewlekłej choroby psychicznej, która może powodować zaburzenia myślenia, odczuwania emocji i postrzegania rzeczywistości. Perazin pomaga również w leczeniu ostrych zaburzeń psychotycznych, w tym stanów katatonicznych (gdy osoba ma problemy z ruchem lub reagowaniem na otoczenie).

Lek jest szczególnie skuteczny, gdy zaburzenia te przebiegają z objawami pobudzenia psychoruchowego (nadmierna aktywność ruchowa i niepokój), manią (stany nadmiernego podekscytowania i euforii) oraz urojeniami (fałszywe przekonania, których nie da się skorygować).

Perazin działa poprzez wpływ na układ dopaminergiczny w mózgu. Dopamina to substancja chemiczna, która przekazuje sygnały między komórkami nerwowymi. U osób z zaburzeniami psychotycznymi dochodzi często do zaburzenia równowagi dopaminy w mózgu.

Lek blokuje specjalne miejsca w komórkach nerwowych, zwane receptorami dopaminergicznymi D2, przez co zmniejsza nadmierną aktywność dopaminy. Dzięki temu następuje redukcja objawów psychotycznych, takich jak omamy (słyszenie głosów, widzenie rzeczy, które nie istnieją) i urojenia. Dodatkowo perazyna wywołuje rozluźnienie mięśni szkieletowych i ma słabe działanie przeciwhistaminowe.

Maksymalne działanie przeciwpsychotyczne leku uzyskuje się zwykle po jednym do trzech tygodniach regularnego stosowania.

Lek należy przyjmować dokładnie według wskazówek lekarza. Tabletki przyjmuje się doustnie, popijając wodą.

Typowe dawkowanie u dorosłych

Na początku leczenia zwykle stosuje się 50 do 100 mg na dobę. W dalszym etapie lekarz może stopniowo zwiększać dawkę do 300-600 mg na dobę, podzieloną na kilka mniejszych dawek w ciągu dnia. Maksymalna dawka wynosi 800 mg na dobę. Po uzyskaniu poprawy lekarz może zmniejszyć dawkę do 75-300 mg na dobę jako dawkę podtrzymującą.

Ważne zasady dawkowania

• Osoby starsze powinny otrzymywać dawki zmniejszone o połowę w porównaniu z dawkami dla dorosłych.
• Osoby z problemami wątroby również powinny stosować mniejsze dawki – u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby lek jest przeciwwskazany.
• Osoby z problemami nerek zazwyczaj nie wymagają zmiany dawkowania, ale powinny być pod ścisłą kontrolą lekarza.
• Dzieci i młodzież poniżej 16 lat nie powinny przyjmować tego leku ze względu na brak wystarczających danych o bezpieczeństwie.

Odstawianie leku

Nigdy nie przerywaj leczenia nagle bez konsultacji z lekarzem. Leczenie zaburzeń psychotycznych jest długotrwałe, a zbyt szybkie zmniejszanie dawki może prowadzić do nawrotu objawów. Dawkę należy zmniejszać stopniowo przez kilka do kilkunastu miesięcy pod kontrolą lekarza.

Leku nie można stosować w następujących sytuacjach:

• Jeśli jesteś uczulony na perazynę, inne leki przeciwpsychotyczne (szczególnie pochodne fenotiazyny) lub którykolwiek składnik leku.
• Jeśli kiedykolwiek wystąpił u Ciebie złośliwy zespół poneuroleptyczny (ciężka reakcja na leki przeciwpsychotyczne).
• Jeśli masz ciężkie uszkodzenie szpiku kostnego lub komórek krwi.
• Jeśli jesteś w śpiączce.
• Jeśli jesteś w ciąży lub karmisz piersią.
• Jeśli doszło u Ciebie do ostrego zatrucia lekami nasennymi, opioidami, innymi lekami neuroleptycznymi, lekami uspokajającymi, przeciwdepresyjnymi lub alkoholem.
• Jeśli masz guzy zależne od prolaktyny (hormonu, którego wydzielanie zwiększa się pod wpływem perazyny).
• Jeśli masz ciężką niewydolność wątroby.
• Jeśli cierpisz na depresję.

Przed rozpoczęciem leczenia poinformuj lekarza, jeśli masz lub miałeś:

• Zmniejszoną liczbę białych krwinek (leukopenia) lub inne zaburzenia układu krwiotwórczego.
• Choroby serca lub niskie ciśnienie krwi.
• Napady padaczkowe lub drgawki.
• Chorobę Parkinsona.
• Jaskrę (podwyższone ciśnienie wewnątrzgałkowe).
• Problemy z oddawaniem moczu, powiększony gruczoł krokowy lub zwężenie odźwiernika.
• Miastenię (chorobę powodującą osłabienie mięśni).
• Chorobę wrzodową żołądka lub przewlekłe choroby wątroby.
• Nadczynność tarczycy lub guz chromochłonny nadnerczy.
• Cukrzycę – w trakcie leczenia konieczna jest kontrola poziomu glukozy we krwi.
• Nowotwór sutka.

Podczas stosowania Perazinu lekarz będzie regularnie monitorował Twój stan zdrowia poprzez:

• Pomiary ciśnienia tętniczego krwi – szczególnie ważne u osób starszych.
• Badania EKG – aby kontrolować pracę serca, zwłaszcza u osób z chorobami serca.
• Badania krwi – co 6 miesięcy, aby sprawdzić liczbę krwinek białych i płytek krwi.
• Próby czynnościowe wątroby – na początku leczenia i po 6 miesiącach.

Jak każdy lek, Perazin może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Bardzo częste działania niepożądane

• Mlekotok – wydzielanie mleka z piersi u kobiet i mężczyzn.

Częste działania niepożądane

• Suchość w ustach i zwiększone pragnienie.
• Zaparcia.
• Trudności w oddawaniu moczu.
• Zmiana ciśnienia wewnątrzgałkowego.
• Obrzęk błony śluzowej nosa.
• Przyrost masy ciała.
• Zaburzenia czynności seksualnych (problemy z erekcją, ejakulacją).

Niezbyt częste działania niepożądane

• Zaburzenia ruchowe (dyskinezy) – mimowolne ruchy ciała.
• Objawy parkinsonizmu – sztywność mięśni, spowolnienie ruchów, drżenie.
• Zaburzenia snu, niepokój, koszmary nocne.
• Dezorientacja i otępienie.

Rzadkie, ale poważne działania niepożądane

• Złośliwy zespół poneuroleptyczny – stan zagrożenia życia objawiający się wysoką gorączką (do 40°C), sztywnością mięśni, zaburzeniami świadomości. Wymaga natychmiastowej pomocy lekarskiej.
• Ciężkie reakcje skórne na światło słoneczne.
• Zaburzenia rytmu serca.
• Agranulocytoza – gwałtowne zmniejszenie liczby białych krwinek.
• Napady drgawek.

Natychmiast skontaktuj się z lekarzem, jeśli zauważysz:

• Krwawienia z nosa, siniaki, osłabienie.
• Wysoką gorączkę i sztywność mięśni.
• Żółtaczkę (zażółcenie skóry lub białek oczu).
• Duszności lub trudności w oddychaniu.
• Stany splątania lub majaczenia.

Poinformuj lekarza o wszystkich lekach, które przyjmujesz, w tym tych dostępnych bez recepty. Perazin może wchodzić w interakcje z wieloma substancjami:

Nie łącz Perazinu z alkoholem

Alkohol znacznie nasila działanie uspokajające leku i zwiększa ryzyko problemów z oddychaniem. Podczas leczenia kategorycznie nie wolno spożywać alkoholu.

Ważne interakcje z innymi lekami

• Leki przeciwdepresyjne (np. imipramina, amitryptylina, fluoksetyna) – mogą znacznie podwyższyć stężenie perazyny we krwi.
• Leki nasenne i uspokajające – nasilają działanie uspokajające i ryzyko zaburzeń oddychania.
• Lewodopa (lek stosowany w chorobie Parkinsona) – wzajemnie znoszą swoje działanie.
• Leki przeciwpadaczkowe (fenytoina, karbamazepina) – zmniejszają skuteczność Perazinu.
• Lit – zwiększa ryzyko uszkodzenia układu nerwowego.
• Leki przeciwcukrzycowe – Perazin może zmniejszać ich działanie.
• Leki przeciwzakrzepowe – Perazin osłabia ich działanie.

Nie stosuj Perazinu w czasie ciąży. Badania na zwierzętach wykazały, że pochodne fenotiazyny mogą powodować wady rozwojowe u płodu. Lek przenika przez łożysko i może wpływać na dziecko.

Nie karm piersią podczas stosowania Perazinu. Substancja czynna przenika do mleka matki i może wpływać na niemowlę.

Perazin może znacznie upośledza sprawność psychofizyczną, powodować senność, zawroty głowy i zaburzenia ostrości widzenia. Nie prowadź pojazdów ani nie obsługuj maszyn podczas stosowania tego leku, dopóki nie sprawdzisz, jak na niego reagujesz.

Przedawkowanie Perazinu jest stanem zagrażającym życiu. Objawy mogą obejmować:

• Zaburzenia mowy i niezborność ruchową.
• Niewyraźne widzenie.
• Drżenie mięśniowe.
• Splątanie.
• Zatrzymanie akcji serca.
• Problemy z oddychaniem.
• Zaburzenia temperatury ciała.

Natychmiast wezwij pogotowie ratunkowe lub zgłoś się do szpitala. Nie próbuj wywoływać wymiotów samodzielnie.

• Przechowuj lek w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.
• Przechowuj w temperaturze poniżej 25°C.
• Przechowuj w oryginalnym opakowaniu, aby chronić przed światłem i wilgocią.
• Nie stosuj leku po upływie terminu ważności (3 lata od daty produkcji).
• Nie wyrzucaj leków do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki – zapytaj farmaceutę, jak usunąć leki, których już nie potrzebujesz.

Jedna tabletka Perazin 25 mg zawiera:

• Substancja czynna: 42,1 mg perazyny dimaleinianu (odpowiada 25 mg perazyny).
• Substancje pomocnicze: laktoza jednowodna (72,45 mg), skrobia ziemniaczana, metyloceluloza, krzemionka koloidalna bezwodna, karboksymetyloskrobia sodowa, magnezu stearynian.

Ważna informacja dla osób z nietolerancją laktozy: Lek zawiera laktozę. Jeśli masz nietolerancję niektórych cukrów, skontaktuj się z lekarzem przed przyjęciem tego leku.

Perazin 25 mg to tabletki niepowlekane, obustronnie wypukłe o jednolitej, gładkiej powierzchni. Lek dostępny jest w blistrach zawierających 20, 30 lub 50 tabletek.