OxyContin

OxyContin to specjalistyczny lek przeciwbólowy w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu, zawierający jako substancję czynną oksykodon chlorowodorek. Preparat dostępny jest w dawce 80 mg, co odpowiada 71,7 mg czystego oksykodonu. Jest to okrągła, wypukła tabletka koloru zielonego, o średnicy około 9 mm, oznaczona napisem OC i 80, bez kreski dzielącej.

Lek należy do grupy naturalnych alkaloidów opium i działa poprzez oddziaływanie na specjalne receptory opioidowe znajdujące się w mózgu, rdzeniu kręgowym i narządach obwodowych. Dzięki specjalnej technologii przedłużonego uwalniania, OxyContin zapewnia długotrwałą kontrolę bólu przez 12 godzin, co oznacza, że wystarczy przyjmować go dwa razy dziennie.

OxyContin jest przepisywany dorosłym oraz młodzieży w wieku od 12 lat i powyżej w leczeniu bardzo silnego bólu. Lek ten jest zarezerwowany dla sytuacji, w których ból jest na tyle intensywny, że może być skutecznie kontrolowany wyłącznie przy użyciu silnych leków przeciwbólowych z grupy opioidów.

Ważne: Dawka 80 mg nie jest zalecana dla osób, które wcześniej nie przyjmowały leków opioidowych, ponieważ może spowodować u nich zagrażającą życiu depresję oddechową. Ta wysoka dawka jest przeznaczona dla pacjentów już przyzwyczajonych do opioidów.

OxyContin należy przyjmować doustnie, popijając odpowiednią ilością płynu. Tabletki należy połykać w całości – nie wolno ich łamać, dzielić, żuć ani kruszyć, ponieważ zniszczyłoby to specjalną powłokę zapewniającą stopniowe uwalnianie leku i mogłoby prowadzić do groźnego przedawkowania.

Lek przyjmuje się dwa razy dziennie, co 12 godzin, zawsze o tej samej porze. Można to robić podczas posiłków lub niezależnie od nich. Dawkowanie musi być zawsze dostosowane indywidualnie przez lekarza, w zależności od nasilenia bólu i wrażliwości pacjenta. Celem jest znalezienie najniższej skutecznej dawki, która kontroluje ból przy akceptowalnym poziomie działań niepożądanych.

Dostosowanie dawkowania

U dorosłych, którzy wcześniej nie przyjmowali opioidów, leczenie zazwyczaj rozpoczyna się od znacznie niższych dawek – zwykle 10 mg co 12 godzin. Dawka może być następnie stopniowo zwiększana, nie częściej niż co 1-2 dni, aż do osiągnięcia odpowiedniej kontroli bólu. Zwiększenie dawki powinno wynosić około jednej trzeciej poprzedniej dawki.

Pacjenci już leczeni opioidami mogą rozpocząć od wyższych dawek, w zależności od ich wcześniejszych doświadczeń z tego typu lekami. Przy przejściu z morfiny, należy pamiętać, że 10 mg doustnego oksykodonu odpowiada mniej więcej 20 mg doustnej morfiny.

Istnieją sytuacje, w których przyjmowanie tego leku jest bezwzględnie zabronione. Należą do nich:

• Uczulenie na oksykodon lub którykolwiek inny składnik leku.
• Ciężka przewlekła obturacyjna choroba płuc.
• Serce płucne, czyli stan, w którym prawa komora serca jest przeciążona z powodu chorób płuc.
• Ciężka astma oskrzelowa.
• Ciężka depresja oddechowa z niedotlenieniem i(lub) nadmiernym stężeniem dwutlenku węgla we krwi.
• Niedrożność porażenna jelit, czyli stan, w którym jelita nie funkcjonują prawidłowo.

OxyContin to bardzo silny lek, który wymaga szczególnej uwagi podczas stosowania. Istnieje wiele sytuacji, w których należy zachować zwiększoną ostrożność lub skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia.

Problemy z oddychaniem

Głównym zagrożeniem przy przedawkowaniu opioidów jest depresja oddechowa, czyli niebezpieczne spowolnienie oddechu. Szczególnie narażone są osoby starsze i osłabione. Lek może również powodować zaburzenia oddychania podczas snu, w tym ośrodkowy bezdech senny. Jeśli u pacjenta wystąpią takie problemy, lekarz może rozważyć zmniejszenie dawki.

Uzależnienie i nadużywanie

Wielokrotne stosowanie OxyContin może prowadzić do rozwoju tolerancji na lek oraz uzależnienia fizycznego i psychicznego. Ryzyko uzależnienia jest większe przy wyższych dawkach i dłuższym czasie leczenia. Szczególnie narażone są osoby z historią nadużywania substancji, problemami z alkoholem lub zaburzeniami psychicznymi.

Przed rozpoczęciem leczenia lekarz powinien omówić z pacjentem plan leczenia, jego cele i sposób zakończenia terapii. Nie należy nagle przerywać przyjmowania leku po długotrwałym stosowaniu, ponieważ może to wywołać objawy odstawienne, takie jak: ziewanie, rozszerzenie źrenic, łzawienie, drżenie, nadmierne pocenie się, lęk, pobudzenie, bezsenność czy ból mięśni.

Interakcje z innymi lekami

Bardzo ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach. Szczególnie niebezpieczne jest łączenie OxyContin z:

• Lekami uspokajającymi, takimi jak benzodiazepiny – może to prowadzić do nadmiernego uspokojenia, depresji oddechowej, śpiączki lub śmierci.
• Alkoholem – nasila działania niepożądane leku.
• Lekami wpływającymi na ośrodkowy układ nerwowy, takimi jak leki nasenne, przeciwpsychotyczne, przeciwdepresyjne, przeciwhistaminowe.
• Niektórymi antybiotykami, lekami przeciwgrzybiczymi i innymi preparatami wpływającymi na metabolizm oksykodonu.

Osoby starsze

U osób w podeszłym wieku, u których nie występują jawne problemy z wątrobą lub nerkami, zazwyczaj nie trzeba zmniejszać dawkowania, ale wymagana jest szczególna ostrożność.

Problemy z wątrobą lub nerkami

U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek należy rozpocząć od dawki o połowę mniejszej niż standardowa, a następnie ostrożnie dostosowywać ją do potrzeb pacjenta.

Ciąża i karmienie piersią

O ile to możliwe, należy unikać stosowania OxyContin u kobiet w ciąży lub karmiących piersią. Noworodki, których matki stosowały opioidy pod koniec ciąży, powinny być monitorowane pod kątem problemów z oddychaniem. Oksykodon przenika do mleka matki i może wywołać uspokojenie oraz depresję oddechową u niemowlęcia, dlatego matki przyjmujące ten lek nie powinny karmić piersią.

Dzieci i młodzież

Lek może być stosowany u młodzieży od 12 roku życia. U pacjentów, którzy wcześniej nie przyjmowali opioidów, zwykle zaczyna się od dawki 10 mg co 12 godzin, przy czym niektórzy młodzi pacjenci mogą wymagać jeszcze niższej dawki początkowej – 5 mg. Nie należy stosować leku u dzieci poniżej 12 roku życia, ponieważ brak danych o bezpieczeństwie i skuteczności w tej grupie wiekowej.

Jak każdy lek, OxyContin może wywoływać działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Najczęstsze działania niepożądane

Do bardzo częstych działań niepożądanych (występujących u więcej niż 1 na 10 osób) należą:

• Senność, sedacja i zawroty głowy.
• Ból głowy.
• Zaparcia – jeden z najczęstszych problemów podczas leczenia opioidami.
• Nudności i wymioty, szczególnie na początku leczenia.
• Świąd skóry.

Częste działania niepożądane

Często (u 1 do 10 na 100 osób) mogą występować:

• Zmniejszenie lub utrata apetytu.
• Lęk, stan splątania, depresja, niepokój, nerwowość, bezsenność.
• Drżenie mięśniowe, letarg.
• Duszność.
• Ból brzucha, biegunka, suchość w jamie ustnej, czkawka, niestrawność.
• Reakcje skórne, wysypka, nadmierna potliwość.
• Bolesne oddawanie moczu, nagłe parcie na pęcherz.
• Osłabienie, zmęczenie.

Poważne działania niepożądane

Depresja oddechowa jest głównym zagrożeniem przy przedawkowaniu. Jeśli zauważysz bardzo spowolniony lub płytki oddech, natychmiast skontaktuj się z lekarzem lub wezwij pogotowie.

Inne poważne działania niepożądane mogą obejmować: reakcje alergiczne, napady drgawek (szczególnie u osób z padaczką), ciężkie problemy z jelitami, zaburzenia funkcji wątroby.

Ostre przedawkowanie oksykodonu jest bardzo niebezpieczne i może prowadzić do śmierci. Objawy przedawkowania obejmują:

• Depresję oddechową – bardzo spowolniony lub płytki oddech.
• Senność prowadzącą do osłupienia lub śpiączki.
• Zwężenie źrenic.
• Spowolnienie akcji serca.
• Niskie ciśnienie krwi.
• Obrzęk płuc.

W przypadku podejrzenia przedawkowania natychmiast wezwij pogotowie! Istnieje specyficzne antidotum – nalokson, które może odwrócić skutki przedawkowania opioidów, ale musi być podane przez personel medyczny.

OxyContin może znacząco obniżać zdolność do prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jest to szczególnie prawdopodobne na początku leczenia, po zwiększeniu dawki, zmianie leku lub gdy OxyContin jest przyjmowany razem z alkoholem lub innymi lekami wpływającymi na ośrodkowy układ nerwowy.

U pacjentów otrzymujących stałe dawki leku przez dłuższy czas wpływ ten może być mniejszy. Lekarz prowadzący powinien ocenić indywidualnie, czy dany pacjent może bezpiecznie prowadzić pojazdy lub obsługiwać maszyny.

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci – jest to szczególnie ważne w przypadku tak silnego środka przeciwbólowego.

Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Każda tabletka o przedłużonym uwalnianiu OxyContin 80 mg zawiera 80 mg oksykodonu chlorowodorku jako substancję czynną, co odpowiada 71,7 mg czystego oksykodonu.

Tabletka zawiera również substancje pomocnicze, w tym 74,6 mg laktozy jednowodnej. Pacjenci z nietolerancją laktozy powinni poinformować o tym lekarza przed rozpoczęciem leczenia.

Otoczka tabletki zawiera między innymi: hypromellozę, hydroksypropylocelulozę, makrogol 400, dwutlenek tytanu oraz barwniki – tlenek żółty i indygokarmina, które nadają tabletce charakterystyczny zielony kolor.

OxyContin 80 mg to silny lek przeciwbólowy o przedłużonym uwalnianiu, przeznaczony do leczenia bardzo silnego bólu u dorosłych i młodzieży od 12 lat. Wymaga recepty i ścisłego nadzoru lekarskiego. Tabletki należy połykać w całości, dwa razy dziennie co 12 godzin. Lek może powodować uzależnienie i poważne działania niepożądane, w tym depresję oddechową. Nie wolno łączyć go z alkoholem ani bez konsultacji z lekarzem przyjmować razem z innymi lekami uspokajającymi. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.