Mesopral

Mesopral to lek dostępny w postaci kapsułek dojelitowych twardych, zawierający ezomeprazol w dawce 20 mg. Ezomeprazol należy do grupy leków nazywanych inhibitorami pompy protonowej, które skutecznie zmniejszają wydzielanie kwasu solnego w żołądku. Lek działa poprzez blokowanie specjalnego enzymu w komórkach żołądka odpowiedzialnego za produkcję kwasu.

Kapsułki Mesopral są pokryte specjalną otoczką odporną na działanie kwasu żołądkowego, dzięki czemu substancja czynna jest uwalniana dopiero w jelitach, gdzie może być prawidłowo wchłonięta. Każda kapsułka ma nieprzezroczyste, żółte wieczko i nieprzezroczysty, biały korpus oznaczony czarnym napisem „20 mg” i zawiera białawe lub szarawe kuliste peletki.

Mesopral jest przepisywany w leczeniu różnych schorzeń związanych z nadmiernym wydzielaniem kwasu żołądkowego. Lek ten pomaga w następujących przypadkach:

Choroba refluksowa przełyku (refluks)

Mesopral skutecznie leczy nadżerki w przełyku powstałe w wyniku cofania się kwasu żołądkowego. Pomaga również w zapobieganiu nawrotom zapalenia przełyku oraz łagodzi objawy refluksu, takie jak zgaga czy pieczenie za mostkiem.

Zakażenie bakterią Helicobacter pylori

W skojarzeniu z antybiotykami, Mesopral pomaga w wyeliminowaniu bakterii Helicobacter pylori z żołądka. To zakażenie jest główną przyczyną wrzodów trawiennych. Lek stosuje się zarówno w leczeniu wrzodów dwunastnicy, jak i w zapobieganiu ich nawrotom po wyeliminowaniu bakterii.

Problemy związane ze stosowaniem leków przeciwbólowych

U osób długotrwale przyjmujących niesteroidowe leki przeciwzapalne (takie jak ibuprofen czy ketoprofen), Mesopral pomaga leczyć wrzody żołądka oraz zapobiegać powstawaniu nowych wrzodów żołądka i dwunastnicy. Jest to szczególnie ważne u pacjentów z grupy ryzyka.

Inne zastosowania

Mesopral stosuje się również po leczeniu dożylnym w celu zapobiegania ponownemu krwawieniu z wrzodów trawiennych, a także w leczeniu zespołu Zollingera-Ellisona – rzadkiego schorzenia powodującego nadmierne wydzielanie kwasu żołądkowego.

Ważne: Lek może być również stosowany u młodzieży w wieku 12 lat i starszej w leczeniu choroby refluksowej oraz zakażenia Helicobacter pylori.

Dawkowanie leku Mesopral zależy od rodzaju schorzenia i jest zawsze ustalane przez lekarza. Poniżej przedstawiamy typowe schematy dawkowania:

W chorobie refluksowej przełyku

• Leczenie nadżerek w przełyku: Zazwyczaj stosuje się 40 mg raz na dobę przez 4 tygodnie. Jeśli objawy utrzymują się, leczenie można przedłużyć o kolejne 4 tygodnie.
• Zapobieganie nawrotom: Po wyleczeniu zapalenia przełyku stosuje się 20 mg raz na dobę.
• Leczenie objawów refluksu: U osób bez zmian zapalnych w przełyku stosuje się 20 mg raz na dobę. Po ustąpieniu objawów lek można stosować doraźnie w razie potrzeby.

W leczeniu zakażenia Helicobacter pylori

Mesopral stosuje się w połączeniu z antybiotykami: 20 mg ezomeprazolu z 1000 mg amoksycyliny i 500 mg klarytromycyny, wszystkie dwa razy na dobę przez 7 dni.

U pacjentów przyjmujących leki przeciwbólowe

• Leczenie wrzodów żołądka: 20 mg raz na dobę przez 4-8 tygodni.
• Zapobieganie wrzodom: 20 mg raz na dobę przez cały okres stosowania leków przeciwzapalnych.

Jak przyjmować kapsułki?

Kapsułki należy połykać w całości i popijać płynem. Nie wolno ich żuć ani kruszyć, ponieważ zniszczyłoby to specjalną otoczkę chroniącą lek przed działaniem kwasu żołądkowego.

Jeśli masz trudności z połykaniem kapsułek, możesz otworzyć kapsułkę i rozpuścić jej zawartość w połowie szklanki wody niegazowanej. Roztwór należy wymieszać i wypić w ciągu 30 minut. Następnie ponownie napełnij szklankę wodą do połowy i wypij, aby upewnić się, że przyjąłeś całą dawkę leku. Nie żuj ani nie krusz peletek znajdujących się w roztworze.

Nie należy przyjmować leku Mesopral w następujących sytuacjach:

• Jeśli jesteś uczulony na ezomeprazol, omeprazol lub inne pochodne benzoimidazolu.
• Jeśli jesteś uczulony na którąkolwiek inną substancję zawartą w leku.
• Jeśli przyjmujesz lek przeciwwirusowy o nazwie nelfinawir (stosowany w leczeniu zakażenia wirusem HIV).

Ważne: Przed rozpoczęciem leczenia poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach oraz o wszelkich alergiach.

Przed rozpoczęciem leczenia

Jeśli występują u Ciebie niepokojące objawy, takie jak znaczna utrata masy ciała, nawracające wymioty, trudności w połykaniu, wymioty z krwią lub czarne stolce, lekarz powinien wykluczyć poważniejsze schorzenia, w tym choroby nowotworowe. Mesopral może maskować objawy tych chorób i opóźnić ich rozpoznanie.

Długotrwałe stosowanie

Jeśli przyjmujesz Mesopral przez dłuższy czas (szczególnie dłużej niż rok), powinieneś pozostawać pod regularną kontrolą lekarską. Długotrwałe stosowanie inhibitorów pompy protonowej może wiązać się z następującymi zagrożeniami:

• Zwiększone ryzyko złamań kości: Długotrwałe stosowanie może nieznacznie zwiększać ryzyko złamań kości biodrowej, nadgarstka i kręgosłupa, szczególnie u osób starszych. Jeśli jesteś w grupie ryzyka osteoporozy, lekarz może zalecić suplementację wapnia i witaminy D.
• Hipomagnezemia: Leczenie dłuższe niż 3 miesiące może prowadzić do obniżenia poziomu magnezu we krwi. Objawy mogą obejmować zmęczenie, zawroty głowy, drgawki lub zaburzenia rytmu serca. Lekarz może zlecić okresowe badania kontrolne poziomu magnezu.
• Zaburzenia wchłaniania witaminy B12: Mesopral może zmniejszać wchłanianie witaminy B12, co jest szczególnie ważne przy długotrwałym stosowaniu.

Zakażenia pokarmowe

Stosowanie leków zmniejszających wydzielanie kwasu żołądkowego może nieznacznie zwiększać ryzyko zakażeń bakteryjnych przewodu pokarmowego (takimi jak Salmonella czy Campylobacter).

Zmiany skórne

Jeśli podczas stosowania Mesopralu pojawią się u Ciebie zmiany skórne, szczególnie w miejscach narażonych na słońce, wraz z bólem stawów, niezwłocznie skontaktuj się z lekarzem. Może to być objaw rzadkiej reakcji zwanej podostrą postacią skórną tocznia rumieniowatego.

Szczególne grupy pacjentów

Pacjenci z chorobami wątroby: Jeśli masz ciężką niewydolność wątroby, maksymalna dawka Mesopralu wynosi 20 mg na dobę.

Pacjenci w podeszłym wieku oraz z chorobami nerek: Zazwyczaj nie ma konieczności dostosowywania dawki, ale lekarz może zalecić szczególną ostrożność.

Mesopral może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami. Zawsze informuj lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym tych dostępnych bez recepty oraz suplementach.

Leki wymagające szczególnej uwagi

• Klopidogrel: Mesopral może zmniejszać skuteczność tego leku przeciwpłytkowego. Jednoczesne stosowanie nie jest zalecane.
• Atazanawir (lek przeciwwirusowy): Mesopral znacznie zmniejsza wchłanianie tego leku. Jednoczesne stosowanie nie jest zalecane.
• Digoksyna: Mesopral może zwiększać wchłanianie digoksyny, co wymaga kontroli jej działania.
• Leki uspokajające (diazepam): Mesopral może zwiększać stężenie diazepamu we krwi.
• Leki przeciwpadaczkowe (fenytoina): Może być konieczne monitorowanie poziomu fenytoiny we krwi.
• Metotreksat: Przy stosowaniu wysokich dawek metotreksatu może być konieczne czasowe przerwanie leczenia Mesopralem.
• Takrolimus: Mesopral może zwiększać poziom takrolimusu we krwi, co wymaga monitorowania.

Leki, których wchłanianie zależy od kwasowości żołądka

Mesopral zmniejsza kwaśność soku żołądkowego, co może wpływać na wchłanianie niektórych leków, takich jak ketokonazol, itrakonazol czy erlotynib (może zmniejszać ich wchłanianie).

Ciąża

Jeśli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę, poinformuj o tym lekarza. Dane dotyczące stosowania ezomeprazolu u kobiet w ciąży są ograniczone, jednak dostępne informacje nie wskazują na szkodliwy wpływ na płód. Mimo to lek powinien być stosowany w ciąży tylko wtedy, gdy lekarz uzna to za konieczne.

Karmienie piersią

Nie należy stosować Mesopralu w okresie karmienia piersią, ponieważ nie wiadomo, czy ezomeprazol przenika do mleka kobiecego i jaki może mieć wpływ na dziecko.

Jak każdy lek, Mesopral może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Większość działań niepożądanych jest łagodna i przemija samoistnie.

Często występujące (u 1 do 10 na 100 osób)

• Bóle głowy.
• Bóle brzucha.
• Zaparcie lub biegunka.
• Wzdęcia, nudności, wymioty.
• Łagodne polipy dna żołądka.

Niezbyt często występujące (u 1 do 10 na 1000 osób)

• Obrzęki obwodowe (opuchlizna nóg lub rąk).
• Bezsenność.
• Zawroty głowy, senność, mrowienie.
• Suchość w jamie ustnej.
• Zmiany skórne: wysypka, świąd, pokrzywka, zapalenie skóry.
• Zwiększona aktywność enzymów wątrobowych.

Rzadko występujące (u 1 do 10 na 10 000 osób)

• Zaburzenia krwi: zmniejszenie liczby białych krwinek lub płytek krwi.
• Reakcje alergiczne: gorączka, obrzęk naczynioruchowy.
• Obniżenie poziomu sodu we krwi.
• Zaburzenia psychiczne: pobudzenie, splątanie, depresja.
• Zaburzenia smaku, niewyraźne widzenie.
• Skurcz oskrzeli.
• Zapalenie jamy ustnej, zakażenia grzybicze przewodu pokarmowego.
• Zapalenie wątroby z żółtaczką lub bez.
• Łysienie, nadwrażliwość na światło.
• Bóle stawów lub mięśni.

Bardzo rzadko występujące (u mniej niż 1 na 10 000 osób)

• Ciężkie zaburzenia krwi: agranulocytoza, pancytopenia.
• Ciężkie reakcje alergiczne, w tym wstrząs anafilaktyczny.
• Agresja, omamy.
• Ciężkie reakcje skórne: rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, martwica toksyczno-rozpływna naskórka.
• Osłabienie siły mięśniowej.
• Zapalenie nerek, niewydolność nerek.
• Powiększenie piersi u mężczyzn (ginekomastia).
• Niewydolność wątroby.

Kiedy skontaktować się z lekarzem?

Natychmiast skontaktuj się z lekarzem, jeśli wystąpią u Ciebie:

• Objawy ciężkiej reakcji alergicznej (trudności w oddychaniu, obrzęk twarzy, warg lub gardła).
• Ciężkie reakcje skórne (rozległe zmiany skórne, pęcherze, złuszczanie skóry).
• Objawy zapalenia wątroby (zażółcenie skóry lub oczu, ciemny mocz, bladość stolca).
• Objawy hipomagnezemii (drgawki, zaburzenia rytmu serca, ciężkie zmęczenie).

Zgłaszanie działań niepożądanych: Jeśli wystąpią u Ciebie jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, powiadom lekarza lub farmaceutę. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych.

• Przechowuj lek w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.
• Nie przechowuj w temperaturze powyżej 25°C.
• Przechowuj lek w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed wilgocią.
• Nie stosuj leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu.
• Po otwarciu butelki zużyj lek w ciągu 3 miesięcy.
• Nie wyrzucaj leków do kanalizacji ani do domowych pojemników na odpadki. Zapytaj farmaceutę, jak usunąć leki, których już nie stosujesz.

Każda kapsułka dojelitowa twarda Mesopral 20 mg zawiera 20 mg ezomeprazolu (w postaci ezomeprazolu magnezowego dwuwodnego) jako substancję czynną.

Substancje pomocnicze

Lek zawiera również substancje pomocnicze, w tym:

• Sacharozę (8,04 mg w każdej kapsułce) – osoby z nietolerancją niektórych cukrów powinny skonsultować się z lekarzem przed przyjęciem leku.
• Metylu parahydroksybenzoesan i propylu parahydroksybenzoesan – mogą powodować reakcje alergiczne.
• Inne substancje pomocnicze: hypromeloza, dimetykon, polisorbat 80, mannitol, talk, makrogole i inne.

Otoczka kapsułki składa się z żelatyny oraz barwników (tytanu dwutlenek, żelaza tlenek żółty, żelaza tlenek czarny) i szelaku.

Jak działa Mesopral?

Ezomeprazol zawarty w leku Mesopral jest specyficznym inhibitorem pompy protonowej. Działa bezpośrednio na komórki okładzinowe żołądka, które są odpowiedzialne za wydzielanie kwasu solnego. Lek blokuje enzym zwany pompą protonową (H+K+-ATP-azą), który jest ostatnim etapem produkcji kwasu żołądkowego. W ten sposób Mesopral skutecznie zmniejsza zarówno podstawowe, jak i stymulowane wydzielanie kwasu.

Działanie leku rozpoczyna się w ciągu godziny od przyjęcia. Po 5 dniach regularnego stosowania, wartość pH w żołądku utrzymuje się powyżej 4 przez około 13 godzin na dobę (przy dawce 20 mg). Dzięki temu błona śluzowa żołądka i przełyku może się goić, a objawy związane z nadmiernym wydzielaniem kwasu ustępują.

Produkt zawiera mniej niż 1 mmol sodu

Mesopral zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na kapsułkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”. Jest to ważna informacja dla osób stosujących dietę niskosodową.