Loratan

Loratan to lek przeciwalergiczny zawierający substancję czynną o nazwie loratadyna. Należy do grupy leków przeciwhistaminowych, które pomagają kontrolować objawy alergii. Działa poprzez blokowanie histaminy – substancji, którą organizm uwalnia podczas reakcji alergicznej. Loratadyna w tym leku działa wybiórczo na obwodowe receptory histaminowe, co oznacza, że skutecznie łagodzi objawy alergii, nie powodując przy tym nadmiernej senności u większości osób.

Lek dostępny jest w postaci miękkich kapsułek o ciemnoniebieskiej barwie, które łatwo się połyka. Każda kapsułka zawiera 10 mg loratadyny – dawkę wystarczającą do całodziennej kontroli objawów alergicznych.

Loratan przeznaczony jest do objawowego leczenia dwóch głównych schorzeń alergicznych:

• Alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa – stan, w którym błona śluzowa nosa reaguje na alergeny, powodując katar, kichanie, swędzenie nosa i jego zatkanie.
• Przewlekła pokrzywka idiopatyczna – długotrwałe zmiany skórne w postaci swędzących bąbli i rumienia, których przyczyna nie jest znana.

Lek skutecznie łagodzi uciążliwe objawy związane z tymi schorzeniami, poprawiając komfort życia codziennego.

Standardowa dawka dla dorosłych i dzieci powyżej 6 lat o masie ciała powyżej 30 kilogramów wynosi jedną kapsułkę (10 mg) raz na dobę. Kapsułkę należy połknąć w całości, popijając wodą. Lek można przyjmować niezależnie od posiłków – zarówno na pusty żołądek, jak i po jedzeniu.

Ważne informacje dotyczące dawkowania:

• U dzieci ważących poniżej 30 kilogramów nie należy stosować tej postaci leku.
• Osoby w podeszłym wieku oraz osoby z niewydolnością nerek nie muszą zmieniać dawki.
• Osoby z ciężką niewydolnością wątroby powinny stosować mniejszą dawkę początkową – 10 mg co drugi dzień, ponieważ ich organizm może wolniej usuwać lek.

Przed planowanymi testami skórnymi na alergeny należy przerwać przyjmowanie leku na około 48 godzin, ponieważ może on wpływać na wyniki badań.

Leku nie można stosować w następujących sytuacjach:

• Jeśli występuje uczulenie na loratadynę lub którykolwiek inny składnik leku.
• W okresie ciąży – ze względu na brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania u kobiet w ciąży.

Dodatkowo, kobiety karmiące piersią powinny wiedzieć, że loratadyna przenika do mleka matki, dlatego nie zaleca się przyjmowania leku w okresie karmienia piersią.

Podczas stosowania leku Loratan należy zachować szczególną ostrożność w przypadku ciężkiej niewydolności wątroby. U takich osób konieczne może być zmniejszenie dawki, ponieważ organizm może wolniej metabolizować lek.

Informacje o składnikach pomocniczych:

Lek zawiera barwniki – czerwień koszenilową i błękit patentowy, które mogą wywoływać reakcje alergiczne u wrażliwych osób. Zawiera również sorbitol, co może mieć znaczenie dla osób z nietolerancją fruktozy.

Jak każdy lek, Loratan może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Poniżej przedstawiono możliwe działania niepożądane według częstości występowania:

Działania niepożądane występujące często

Mogą dotyczyć nawet 1 na 10 osób:

• Ból głowy.
• Nerwowość.
• Senność.
• Zmęczenie.

Działania niepożądane występujące niezbyt często

Mogą dotyczyć nawet 1 na 100 osób:

• Bezsenność.
• Zwiększenie apetytu.

Działania niepożądane występujące bardzo rzadko

Mogą dotyczyć nawet 1 na 10 000 osób:

• Zawroty głowy.
• Nudności.
• Suchość błony śluzowej jamy ustnej.
• Zapalenie błony śluzowej żołądka.
• Zaburzenia czynności wątroby.
• Reakcje anafilaktyczne – ciężkie reakcje alergiczne wymagające natychmiastowej pomocy medycznej.
• Wysypka.
• Łysienie.
• Przyspieszenie rytmu serca (tachykardia).
• Kołatanie serca.

Działania niepożądane o nieznanej częstości

• Zwiększenie masy ciała.

Jeśli zauważysz jakiekolwiek niepokojące objawy lub objawy niewymienione w tym opisie, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą. Działania niepożądane można zgłaszać do Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych.

Loratadyna charakteryzuje się szerokim indeksem terapeutycznym, co oznacza duży margines bezpieczeństwa. W badaniach nie stwierdzono istotnych klinicznie interakcji z innymi lekami. Ważną informacją jest to, że loratadyna podawana jednocześnie z alkoholem nie nasila jego działania w stopniu, który można by ocenić w testach sprawności psychomotorycznej.

Badania wykazały, że jednoczesne stosowanie loratadyny z ketokonazolem, erytromycyną lub cymetydyną może zwiększać stężenie loratadyny we krwi, jednak bez istotnych zmian klinicznych i bez wpływu na zapis elektrokardiograficzny.

Badania kliniczne wykazały, że Loratan nie zaburza zdolności prowadzenia pojazdów. Należy jednak pamiętać, że u niektórych osób bardzo rzadko może wystąpić senność. Jeśli odczuwasz senność po przyjęciu leku, nie prowadź pojazdów ani nie obsługuj maszyn wymagających pełnej koncentracji uwagi.

Przedawkowanie loratadyny powoduje nasilenie objawów cholinolitycznych. Główne objawy przedawkowania to senność, przyspieszenie rytmu serca (tachykardia) i ból głowy.

W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do szpitala. Leczenie polega na postępowaniu objawowym i podtrzymującym. Można zastosować węgiel aktywowany w postaci zawiesiny wodnej lub wykonać płukanie żołądka. Loratadyny nie można usunąć z organizmu poprzez hemodializę. Po udzieleniu pomocy pacjent wymaga dalszego monitorowania.

Po połknięciu kapsułki loratadyna szybko i łatwo wchłania się z przewodu pokarmowego. W wątrobie zostaje przekształcona w aktywny metabolit – desloratadynę, która w dużym stopniu odpowiada za działanie lecznicze. Maksymalne stężenie leku we krwi osiągane jest w ciągu 1-1,5 godziny dla loratadyny i 1,5-3,7 godziny dla desloratadyny.

Loratadyna silnie wiąże się z białkami osocza (97-99 procent), podczas gdy jej aktywny metabolit w umiarkowanym stopniu (73-76 procent). Okres półtrwania loratadyny wynosi średnio 8,4 godziny, a jej głównego metabolitu – 28 godzin, co pozwala na przyjmowanie leku tylko raz dziennie.

Lek jest wydalany zarówno z moczem (około 40 procent dawki), jak i z kałem (około 42 procent dawki) w ciągu 10 dni, głównie w postaci metabolitów.

Lek należy przechowywać w oryginalnym opakowaniu, w temperaturze poniżej 25 stopni Celsjusza. Przechowuj lek w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Nie stosuj leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca.

Niewykorzystane resztki leku należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami dotyczącymi utylizacji leków.