Menu
Kategorie
Leki bez recepty (OTC)
Leki na receptę (RX)
Suplementy diety
Wyroby medyczne
Środki spożywcze
Dermokosmetyki
Poradniki
Schorzenia
Substancje czynne
Interakcje
Porady
Kalkulatory
Badania klinicznePopularne
Lenalidomide Teva to lek zawierający substancję czynną lenalidomid, która wpływa na działanie układu immunologicznego. Jest stosowany głównie u dorosłych w leczeniu szpiczaka mnogiego, zespołów mielodysplastycznych, chłoniaka z komórek płaszcza oraz chłoniaka grudkowego. W przypadku szpiczaka mnogiego, lek może znacznie załagodzić objawy choroby, a nawet spowodować ich tymczasowe zniknięcie. Lenalidomide Teva może być stosowany samodzielnie lub w połączeniu z innymi lekami, w zależności od stanu pacjenta i możliwości leczenia.
Ulotka Lenalidomide Teva dla Pacjenta
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Czym jest Lenalidomide Teva?
Lenalidomide Teva to lek przeciwnowotworowy zawierający substancję czynną lenalidomid w dawce 10 mg. Preparat dostępny jest w postaci twardych kapsułek. Lek należy do grupy leków immunomodulujących, które wpływają na pracę układu odpornościowego i hamują rozwój komórek nowotworowych.
W jakich chorobach stosuje się Lenalidomide Teva?
Lenalidomide Teva jest lekiem przepisywanym przez lekarza w leczeniu kilku poważnych schorzeń nowotworowych krwi:
Szpiczak mnogi
Szpiczak mnogi to nowotwór komórek plazmatycznych w szpiku kostnym. Lenalidomide Teva stosuje się w różnych sytuacjach klinicznych:
- W leczeniu podtrzymującym po przeszczepie komórek macierzystych u pacjentów z nowo rozpoznaną chorobą.
- W skojarzeniu z innymi lekami (deksametazon, bortezomib, melfalan, prednizon) u pacjentów, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu.
- U pacjentów, którzy otrzymali już wcześniej co najmniej jedno leczenie.
Zespoły mielodysplastyczne
Zespoły mielodysplastyczne to grupa chorób szpiku kostnego, w których dochodzi do nieprawidłowego wytwarzania komórek krwi. Lek stosuje się u dorosłych pacjentów z niedokrwistością wymagającą przetoczeń krwi, u których występuje specyficzna nieprawidłowość genetyczna zwana delecją 5q.
Chłoniak z komórek płaszcza
Chłoniak z komórek płaszcza to rzadki typ chłoniaka (nowotworu układu chłonnego). Lenalidomide Teva jest wskazany u dorosłych pacjentów, u których choroba powróciła lub nie odpowiada na leczenie.
Chłoniak grudkowy
Chłoniak grudkowy to powolnie rozwijający się nowotwór układu limfatycznego. Lek stosuje się w skojarzeniu z rytuksymabem u dorosłych pacjentów z uprzednio leczonym chłoniakiem grudkowym.
Co zawiera Lenalidomide Teva?
Każda kapsułka Lenalidomide Teva 10 mg zawiera 10 mg lenalidomidu (w postaci uwodnionego chlorowodorku lenalidomidu, mikronizowanego). Oprócz substancji czynnej kapsułka zawiera substancje pomocnicze, w tym niewielką ilość sodu (0,9 mg).
Kapsułki mają charakterystyczny wygląd: są nieprzezroczyste, w kolorze kości słoniowej z zielonym wieczkiem, z czarnym nadrukiem „10″.
Jak stosować Lenalidomide Teva?
Leczenie produktem Lenalidomide Teva powinno być prowadzone przez lekarza doświadczonego w terapii nowotworów. Dawkowanie jest ściśle indywidualne i zależy od rodzaju choroby, stanu pacjenta oraz odpowiedzi na leczenie.
Ogólne zasady przyjmowania
- Kapsułki należy połykać w całości, popijając wodą. Nie wolno ich otwierać, łamać ani rozgryzać.
- Lek można przyjmować z posiłkiem lub bez.
- Kapsułki należy przyjmować o tej samej porze każdego dnia.
- Jeśli od wyznaczonej godziny przyjęcia pominiętej dawki upłynęło mniej niż 12 godzin, można ją przyjąć. Jeśli upłynęło więcej niż 12 godzin, należy pominąć tę dawkę.
Typowe schematy dawkowania
W zależności od wskazania, lek może być stosowany:
- Przez 21 dni w cyklu 28-dniowym (z 7-dniową przerwą).
- Codziennie bez przerwy.
- W dawkach od 5 mg do 25 mg dziennie.
Uwaga: Dawkowanie może wymagać modyfikacji w zależności od wyników badań krwi i tolerancji leczenia. Lekarz może zmniejszyć dawkę lub przerwać leczenie w przypadku wystąpienia działań niepożądanych.
Kiedy nie wolno stosować Lenalidomide Teva?
Lenalidomide Teva jest bezwzględnie przeciwwskazany w następujących sytuacjach:
- Ciąża – lek ma działanie teratogenne, czyli powoduje ciężkie wady wrodzone u nienarodzonego dziecka.
- Kobiety mogące zajść w ciążę, które nie spełniają wszystkich warunków programu zapobiegania ciąży.
- Nadwrażliwość (uczulenie) na lenalidomid lub którykolwiek składnik leku.
Bardzo ważne ostrzeżenie dotyczące ciąży
Lenalidomide Teva ma budowę podobną do talidomidu, leku, który powodował ciężkie wady wrodzone. Z tego powodu obowiązują bardzo surowe zasady bezpieczeństwa:
Dla kobiet w wieku rozrodczym
- Przed rozpoczęciem leczenia konieczne jest wykonanie testu ciążowego z wynikiem ujemnym.
- Należy stosować skuteczną antykoncepcję przez co najmniej 4 tygodnie przed leczeniem, w trakcie leczenia i przez co najmniej 4 tygodnie po jego zakończeniu.
- Testy ciążowe należy powtarzać regularnie (co najmniej co 4 tygodnie).
- Nie wolno używać doustnych dwuskładnikowych środków antykoncepcyjnych ze względu na zwiększone ryzyko zakrzepicy.
Dla mężczyzn
- Należy używać prezerwatyw podczas kontaktów seksualnych z kobietą w ciąży lub mogącą zajść w ciążę, w trakcie leczenia i przez co najmniej 7 dni po jego zakończeniu.
- Nie wolno oddawać nasienia podczas leczenia i przez co najmniej 7 dni po jego zakończeniu.
Dla wszystkich pacjentów
- Nie wolno oddawać krwi podczas leczenia i przez co najmniej 7 dni po jego zakończeniu.
- Nie wolno przekazywać leku innym osobom.
- Niewykorzystane kapsułki należy zwrócić do apteki.
Jakie są najważniejsze środki ostrożności?
Zaburzenia krwi
Lenalidomide Teva może powodować poważne zmniejszenie liczby komórek krwi:
- Neutropenia (zmniejszenie liczby białych krwinek) – zwiększa ryzyko infekcji.
- Trombocytopenia (zmniejszenie liczby płytek krwi) – zwiększa ryzyko krwawień.
- Niedokrwistość (zmniejszenie liczby czerwonych krwinek) – powoduje osłabienie.
Konieczne są regularne badania morfologii krwi: co tydzień przez pierwsze 8 tygodni, a następnie co miesiąc. Należy natychmiast zgłosić lekarzowi gorączkę, objawy infekcji, siniaki, krwawienia lub niezwykłe zmęczenie.
Zakrzepica
Lek zwiększa ryzyko zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej, szczególnie w terapii skojarzonej z deksametazonem. Objawy, na które należy zwrócić uwagę:
- Duszność, ból w klatce piersiowej.
- Obrzęk, ból lub zaczerwienienie nóg lub ramion.
Lekarz może zalecić stosowanie leków przeciwzakrzepowych w ramach profilaktyki.
Zawał serca
U pacjentów przyjmujących lenalidomid zgłaszano zawały mięśnia sercowego, szczególnie u osób z czynnikami ryzyka chorób serca. Należy zgłosić lekarzowi ból w klatce piersiowej, uczucie ucisku lub inne objawy ze strony serca.
Infekcje
Lek może zwiększać podatność na infekcje, w tym zapalenie płuc, posocznicę oraz reaktywację zakażeń wirusowych (wirus półpaśca, wirusowe zapalenie wątroby typu B). Należy natychmiast zgłosić lekarzowi gorączkę lub inne objawy infekcji.
Drugie nowotwory
U pacjentów leczonych lenalidomidem obserwowano zwiększone ryzyko wystąpienia drugich nowotworów, w tym:
- Ostrej białaczki szpikowej.
- Zespołów mielodysplastycznych.
- Raka skóry (podstawnokomórkowego, płaskonabłonkowego).
Należy regularnie kontrolować skórę i zgłaszać lekarzowi wszelkie nowe zmiany.
Reakcje skórne
Mogą wystąpić poważne reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona czy toksyczna martwica naskórka. Należy natychmiast przerwać leczenie i skontaktować się z lekarzem w przypadku:
- Wysypki z pęcherzami lub złuszczaniem skóry.
- Obrzęku twarzy, warg, języka.
- Trudności w oddychaniu.
Zaburzenia czynności nerek
U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek konieczne jest dostosowanie dawki leku. Lekarz będzie regularnie kontrolował czynność nerek.
Zaburzenia czynności wątroby
Zgłaszano przypadki ciężkiego uszkodzenia wątroby, w tym ostrej niewydolności wątroby. Należy regularnie kontrolować czynność wątroby, szczególnie u pacjentów z wirusowym zapaleniem wątroby w wywiadzie.
Jakie działania niepożądane mogą wystąpić?
Lenalidomide Teva, jak każdy lek, może powodować działania niepożądane. Najczęstsze i najpoważniejsze działania niepożądane to:
Bardzo częste (mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10 osób)
- Neutropenia (zmniejszenie liczby białych krwinek) – zwiększa ryzyko infekcji.
- Trombocytopenia (zmniejszenie liczby płytek krwi) – zwiększa ryzyko krwawień i siniaków.
- Niedokrwistość (zmniejszenie liczby czerwonych krwinek) – powoduje zmęczenie, osłabienie, bladość.
- Biegunka – może być uporczywa i wymagać leczenia.
- Zaparcie – często występujący problem wymagający odpowiedniej diety i nawodnienia.
- Zmęczenie – uczucie wyczerpania i braku energii.
- Kurcze mięśni – bolesne skurcze, najczęściej nóg.
- Wysypka – może mieć różny charakter i nasilenie.
- Kaszel – suchy lub z odkrztuszaniem.
- Zapalenie płuc – poważna infekcja wymagająca leczenia antybiotykami.
Częste (mogą dotyczyć do 1 na 10 osób)
- Gorączka neutropeniczna – gorączka z niską liczbą białych krwinek, stan zagrożenia życia wymagający natychmiastowej hospitalizacji.
- Zakrzepica żył głębokich i zatorowość płucna – poważne powikłania zakrzepowe.
- Zawał mięśnia sercowego – szczególnie u osób z czynnikami ryzyka.
- Zaburzenia czynności tarczycy (niedoczynność lub nadczynność).
- Neuropatia obwodowa (mrowienie, drętwienie kończyn) – zwłaszcza w terapii skojarzonej z bortezomibem.
- Zawroty głowy, ból głowy.
- Nudności, wymioty.
- Obrzęki obwodowe (opuchlizna nóg, stóp).
- Zaburzenia smaku.
- Nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby.
Niezbyt częste (mogą dotyczyć do 1 na 100 osób)
- Ciężkie reakcje alergiczne (obrzęk naczynioruchowy, reakcja anafilaktyczna).
- Zespół rozpadu guza – nagłe uwolnienie substancji z rozpadających się komórek nowotworowych.
- Nadciśnienie płucne – zwiększone ciśnienie w tętnicach płucnych.
Rzadkie (mogą dotyczyć do 1 na 1000 osób)
- Zespół Stevensa-Johnsona i toksyczna martwica naskórka – ciężkie, zagrażające życiu reakcje skórne.
- Ostra niewydolność wątroby – może prowadzić do zgonu.
Częstość nieznana
- Postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia – rzadka, ciężka infekcja wirusowa mózgu.
- Śródmiąższowe zapalenie płuc – zapalenie tkanki płucnej.
- Perforacja przewodu pokarmowego – przebicie ściany jelita.
- Wysypka polekowa z eozynofilią i objawami układowymi (DRESS) – ciężka reakcja alergiczna.
Ważne: To nie jest pełna lista działań niepożądanych. W razie wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.
Interakcje z innymi lekami
Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym dostępnych bez recepty, suplementach i ziołach.
Szczególnie ważne interakcje:
- Doustne środki antykoncepcyjne – deksametazon podawany jednocześnie może zmniejszać skuteczność hormonalnej antykoncepcji.
- Warfaryna – może wymagać częstszej kontroli krzepnięcia krwi.
- Digoksyna – może zwiększyć się stężenie digoksyny we krwi.
- Statyny – zwiększone ryzyko rabdomiolizy (rozkładu mięśni).
- Leki zwiększające ryzyko zakrzepicy (hormonalna terapia zastępcza, erytropoetyna) – należy stosować ostrożnie.
Jak przechowywać Lenalidomide Teva?
- Przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.
- Nie stosować po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu.
- Brak specjalnych wymagań dotyczących przechowywania.
- Niewykorzystane kapsułki należy zwrócić do apteki – nie wolno ich wyrzucać do kanalizacji ani domowych odpadów.
Bezpieczne obchodzenie się z lekiem
- Osoby opiekujące się pacjentem powinny nosić rękawiczki jednorazowe podczas kontaktu z blistrem lub kapsułkami.
- Kobiety w ciąży lub podejrzewające ciążę nie powinny dotykać blistra ani kapsułek.
- W przypadku kontaktu proszku ze skórą, należy natychmiast umyć ją wodą z mydłem.
- W przypadku kontaktu z błonami śluzowymi, należy je dokładnie przepłukać wodą.
Jakie badania są konieczne w trakcie leczenia?
Podczas leczenia Lenalidomide Teva lekarz będzie regularnie zlecał badania kontrolne:
Badania krwi
- Morfologia krwi z rozmazem – co tydzień przez pierwsze 8 tygodni, a następnie co miesiąc (w niektórych schorzeniach częściej).
- Badania czynności wątroby – regularne kontrole enzymów wątrobowych.
- Badania czynności nerek – kontrola klirensu kreatyniny.
- Badania czynności tarczycy – na początku i w trakcie leczenia.
Testy ciążowe
U kobiet w wieku rozrodczym:
- Przed rozpoczęciem leczenia.
- Co 4 tygodnie w trakcie leczenia.
- 4 tygodnie po zakończeniu leczenia.
Inne badania
- Kontrola skóry – regularne badanie w kierunku zmian nowotworowych.
- Badania obrazowe – w zależności od choroby podstawowej.
Podsumowanie
Lenalidomide Teva 10 mg to ważny lek w leczeniu nowotworów krwi, stosowany w szpiczaku mnogim, zespołach mielodysplastycznych oraz chłoniakach. Wymaga ścisłego przestrzegania zaleceń lekarza i regularnych badań kontrolnych.
Najważniejsze zasady bezpieczeństwa:
- Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany w ciąży ze względu na działanie teratogenne.
- Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną antykoncepcję i regularnie wykonywać testy ciążowe.
- Konieczna jest regularna kontrola morfologii krwi ze względu na ryzyko neutropenii i trombocytopenii.
- Należy być świadomym ryzyka zakrzepicy i zawału serca.
- Wszelkie niepokojące objawy (gorączka, krwawienia, duszność, ból w klatce piersiowej, obrzęki nóg) wymagają natychmiastowej konsultacji lekarskiej.
Leczenie Lenalidomide Teva powinno być prowadzone przez doświadczonego lekarza specjalistę w warunkach umożliwiających odpowiednie monitorowanie i reagowanie na ewentualne powikłania.
Zamienniki Lenalidomide Teva
oraz produkty podobne
LEKsykon wiedzy
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Lenalidomide Teva, kapsułki, 10 mg | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Lenalidomide Teva dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Lenalidomide Teva stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Lenalidomide Teva to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 10 mg |
| Postać | kapsułki |
| Producent | Producentem Lenalidomide Teva jest |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Charakterystyka Lenalidomide Teva
Tabela charakterystyki leku
Poradniki dla pacjenta
Powiązane wg kategorii
Cena Lenalidomide Teva w aptekach
Ładowanie…
Wskazania stosowania Lenalidomide Teva
Zastosuj ten lek w przypadku wystąpienia:
Gdzie kupisz najtaniej Lenalidomide Teva?
FAQ
Jak działa lenalidomid w organizmie?
Lenalidomid wpływa na układ odpornościowy, wzmacniając jego zdolność do niszczenia komórek nowotworowych. Hamuje również wzrost naczyń krwionośnych zaopatrujących guz oraz bezpośrednio hamuje proliferację i indukuje śmierć niektórych komórek nowotworowych. Lek wiąże się z białkiem cereblonem, co prowadzi do degradacji czynników transkrypcyjnych w komórkach nowotworowych.
Czy podczas przyjmowania lenalidomidu można prowadzić samochód?
Lenalidomid może wywoływać zmęczenie, zawroty głowy, senność i niewyraźne widzenie. Jeśli występują takie objawy, należy zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Decyzję o możliwości prowadzenia pojazdu należy skonsultować z lekarzem.
Dlaczego nie wolno łamać ani otwierać kapsułek lenalidomidu?
Kapsułek nie wolno otwierać ani łamać, ponieważ bezpośredni kontakt z proszkiem może być niebezpieczny, szczególnie dla kobiet w ciąży lub mogących zajść w ciążę. W przypadku kontaktu proszku ze skórą należy natychmiast umyć ją wodą z mydłem. Osoby obchodzące się z lekiem powinny nosić rękawiczki jednorazowe.
Co zrobić w przypadku pominięcia dawki lenalidomidu?
Jeśli od wyznaczonej godziny przyjęcia pominiętej dawki upłynęło mniej niż 12 godzin, można przyjąć tę dawkę. Jeśli upłynęło więcej niż 12 godzin, należy pominąć pominiętą dawkę i przyjąć kolejną o zaplanowanej porze następnego dnia. Nie należy podwajać dawki.
Czy lenalidomid wpływa na płodność?
Badania na zwierzętach nie wykazały szkodliwego wpływu lenalidomidu na płodność. Jednak ze względu na działanie teratogenne leku, kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną antykoncepcję. Mężczyźni przyjmujący lek muszą używać prezerwatyw podczas kontaktów z kobietami w ciąży lub mogącymi zajść w ciążę.
Jak długo trwa leczenie lenalidomidem?
Czas trwania leczenia zależy od rodzaju choroby i odpowiedzi na terapię. W niektórych wskazaniach lek stosuje się do progresji choroby (może to być kilka lat), w innych przez określoną liczbę cykli (np. 12 cykli). Decyzję o czasie trwania leczenia podejmuje lekarz prowadzący na podstawie regularnej oceny skuteczności i tolerancji terapii.
Jakie objawy wymagają natychmiastowego kontaktu z lekarzem?
Natychmiast skontaktuj się z lekarzem w przypadku: gorączki lub objawów infekcji, nietypowych siniaków lub krwawień, duszności lub bólu w klatce piersiowej, obrzęku lub bólu nóg, ciężkiej wysypki skórnej z pęcherzami, silnego bólu brzucha, objawów reakcji alergicznej (obrzęk twarzy, trudności w oddychaniu).
Czy można spożywać alkohol podczas leczenia lenalidomidem?
W Charakterystyce Produktu Leczniczego nie ma bezpośredniego przeciwwskazania do spożywania alkoholu. Jednak alkohol może nasilać niektóre działania niepożądane leku, takie jak zawroty głowy czy senność. Ponadto może dodatkowo obciążać wątrobę. Kwestię spożywania alkoholu należy skonsultować z lekarzem prowadzącym.
Nie daj się jesieni
