Popularne

Finlepsin zawiera substancję karbamazepinę, jest to lek przeciwdrgawkowy, pochodna dibenzoazepiny. Wskazaniami do stosowania tego leku są: padaczka, zespół abstynencji alkoholowej, leczenie stanów pobudzenia w przebiegu zaburzeń afektywnych dwubiegunowych, zespołów maniakalnych, a także nerwoból nerwu trójdzielnego lub językowo-gardłowego.
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Finlepsin to lek zawierający karbamazepinę w dawce 200 mg w jednej tabletce. Jest to sprawdzony preparat stosowany w leczeniu różnych postaci padaczki oraz specyficznych rodzajów bólu nerwowego. Karbamazepina należy do grupy leków przeciwpadaczkowych, które działają poprzez stabilizację aktywności elektrycznej w mózgu i zmniejszenie nadmiernego pobudzenia komórek nerwowych.
Tabletki Finlepsin mają okrągły kształt, białą barwę i są wyposażone w kreskę podziałową, co umożliwia łatwe podzielenie dawki na połowy, jeśli zajdzie taka potrzeba.
Lek Finlepsin jest przepisywany w następujących sytuacjach:
Leczenie Finlepsinem zawsze powinno być prowadzone pod nadzorem lekarza specjalisty. Dawkowanie jest ustalane indywidualnie dla każdego pacjenta, w zależności od rodzaju schorzenia, wieku, masy ciała i odpowiedzi na leczenie.
Terapię rozpoczyna się zazwyczaj od małych dawek, które są następnie stopniowo zwiększane do osiągnięcia optymalnej dawki podtrzymującej. Dawka dobowa jest zwykle podzielona na kilka mniejszych dawek przyjmowanych w ciągu dnia. U dorosłych dawka dobowa zazwyczaj wynosi od 400 do 1200 mg karbamazepiny, jednak nie powinna przekraczać 1600 mg ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych.
U dorosłych leczenie rozpoczyna się od dawki 100-200 mg raz lub dwa razy dziennie, stopniowo zwiększając ją do dawki podtrzymującej wynoszącej 600-1200 mg na dobę (podzielonej na 3 dawki). U dzieci dawkowanie jest ustalane na podstawie masy ciała i wieku – zazwyczaj wynosi 10-20 mg na kilogram masy ciała na dobę.
W leczeniu nerwobólu nerwu trójdzielnego lub językowo-gardłowego dawka dobowa wynosi zwykle 400-800 mg, podzielona na 1-2 dawki. U osób starszych lub szczególnie wrażliwych można rozpocząć od mniejszej dawki (100 mg raz dziennie).
Tabletki należy przyjmować podczas posiłku lub bezpośrednio po posiłku, popijając je odpowiednią ilością wody (np. szklanka wody). Czas trwania leczenia jest ustalany przez lekarza prowadzącego – w przypadku padaczki terapia jest zazwyczaj długotrwała.
Ważne: Nigdy nie należy samodzielnie przerywać leczenia ani zmieniać dawkowania bez konsultacji z lekarzem.
Istnieją sytuacje, w których stosowanie leku Finlepsin jest całkowicie przeciwwskazane:
Podczas leczenia karbamazepiną mogą wystąpić ciężkie reakcje skórne, które w niektórych przypadkach mogą zagrażać życiu. Należą do nich zespół Stevensa-Johnsona i toksyczna nekroliza naskórka. Ryzyko takich reakcji jest szczególnie zwiększone u osób pochodzenia azjatyckiego (chińskiego, tajskiego). Pacjenci powinni być poinformowani o konieczności natychmiastowego zgłoszenia się do lekarza w przypadku wystąpienia:
W przypadku wystąpienia takich objawów leczenie należy natychmiast przerwać i skontaktować się z lekarzem.
Przed rozpoczęciem leczenia oraz regularnie w jego trakcie (szczególnie w pierwszym miesiącu) należy wykonywać badania morfologii krwi. Pacjent powinien niezwłocznie skontaktować się z lekarzem w przypadku wystąpienia:
Karbamazepina może szkodzić nienarodzonemu dziecku. Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczną metodę antykoncepcji w trakcie leczenia i przez dwa tygodnie po jego zakończeniu. Należy pamiętać, że karbamazepina może zmniejszać skuteczność hormonalnych środków antykoncepcyjnych (pigułek), dlatego zaleca się stosowanie innych metod (np. wkładki wewnątrzmacicznej lub metod barierowych).
Jeśli kobieta planuje ciążę, powinna wcześniej skonsultować się z lekarzem w celu omówienia zmiany leczenia na bezpieczniejszą alternatywę.
Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z:
Karbamazepina może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, co może prowadzić do zwiększenia lub zmniejszenia jej stężenia we krwi, a także wpływać na skuteczność innych preparatów.
Do leków, które mogą zwiększać stężenie karbamazepiny we krwi (co może prowadzić do nasilenia działań niepożądanych), należą między innymi:
Niektóre leki mogą zmniejszać stężenie karbamazepiny, co może prowadzić do zmniejszenia jej skuteczności. Należą do nich:
Karbamazepina może zmniejszać skuteczność wielu innych leków, w tym:
Ważne: Zawsze informuj lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, suplementach i ziołach.
Jak każdy lek, Finlepsin może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem w przypadku wystąpienia:
Podczas leczenia mogą również wystąpić:
Jeśli zauważysz jakiekolwiek niepokojące objawy, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.
Finlepsin może szkodzić nienarodzonemu dziecku. Stosowanie karbamazepiny w ciąży wiąże się z 2-3-krotnie większym ryzykiem wystąpienia poważnych wad wrodzonych, takich jak:
Jeśli jesteś w ciąży lub planujesz zajść w ciążę, koniecznie skonsultuj się z lekarzem. Lekarz oceni, czy korzyści z leczenia przewyższają ryzyko i czy możliwa jest zmiana na bezpieczniejszy lek.
Karbamazepina przenika do mleka matki w niewielkich ilościach. Decyzja o kontynuowaniu karmienia piersią podczas leczenia Finlepsinem powinna być podjęta po dokładnym rozważeniu korzyści i ryzyka przez lekarza.
Finlepsin może powodować zawroty głowy, senność i zaburzenia widzenia, co może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Szczególną ostrożność należy zachować na początku leczenia, po zmianie dawki oraz przy jednoczesnym spożywaniu alkoholu.
Jeśli odczuwasz którykolwiek z tych objawów, nie prowadź pojazdów ani nie obsługuj maszyn do czasu ustąpienia objawów.
Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Nie są wymagane specjalne warunki przechowywania. Nie stosuj leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności wynosi 3 lata.
Jedna tabletka zawiera 200 mg karbamazepiny jako substancję czynną. Lek zawiera również substancje pomocnicze: żelatynę, magnezu stearynian, kroskarmelozę sodową i celulozę mikrokrystaliczną. Każda tabletka zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu, co oznacza, że lek jest praktycznie wolny od sodu.
Finlepsin dostępny jest w opakowaniu zawierającym 50 tabletek (5 blistrów po 10 tabletek) w tekturowym pudełku.
Finlepsin jest lekiem wydawanym wyłącznie na receptę. Zawsze stosuj się do zaleceń lekarza dotyczących dawkowania i czasu trwania leczenia. Nie przerywaj leczenia samodzielnie, ponieważ może to prowadzić do nawrotu napadów padaczkowych lub bólu. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości lub pytań skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.
Jeśli zauważysz działania niepożądane niewymienione w tym opisie, poinformuj o nich lekarza lub farmaceutę. Możesz również zgłosić je bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych.
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Finlepsin, tabletki, 200 mg | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Finlepsin dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Finlepsin stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Finlepsin to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 200 mg |
| Postać | Tabletki |
| Producent | Producentem Finlepsin jest |
| Zamienniki | Zamiennikami Finlepsin są Amizepin i Tegretol |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Tabela charakterystyki leku
Powiązane wg kategorii
Zastosuj ten lek w przypadku wystąpienia:
Finlepsin może szkodzić nienarodzonemu dziecku i zwiększa ryzyko wad wrodzonych 2-3 krotnie. Jeśli jesteś w ciąży lub planujesz zajść w ciążę, koniecznie skonsultuj się z lekarzem, który oceni czy korzyści przewyższają ryzyko i czy możliwa jest zmiana na bezpieczniejszy lek.
Długość leczenia zależy od wskazania. W przypadku padaczki terapia jest zazwyczaj długotrwała i może trwać kilka lat. Leczenie nerwobólu jest prowadzone do czasu ustąpienia objawów. Decyzję o czasie trwania leczenia zawsze podejmuje lekarz prowadzący.
Nie, spożywanie alkoholu podczas leczenia Finlepsinem jest niewskazane. Alkohol może nasilać działania niepożądane leku, szczególnie senność i zawroty głowy, oraz zmniejszać czujność i wydłużać czas reakcji.
Jeśli zapomnisz przyjąć dawkę, przyjmij ją jak najszybciej, gdy tylko sobie o tym przypomnisz. Jeśli jednak zbliża się pora na następną dawkę, pomiń zapomnianą dawkę i kontynuuj leczenie według normalnego schematu. Nie przyjmuj podwójnej dawki w celu uzupełnienia pominiętej.
Natychmiast skontaktuj się z lekarzem w przypadku wystąpienia: wysypki skórnej lub pęcherzyków, gorączki i bólu gardła, łatwego powstawania siniaków, żółtaczki, ciężkich zaburzeń świadomości lub objawów sugerujących zaburzenia krwi.







Nie daj się jesieni