Egiramlon

Egiramlon to lek w postaci twardych kapsułek, który zawiera dwie substancje czynne: ramipryl (10 mg) oraz amlodypinę (5 mg). Jest to preparat złożony, który łączy w sobie działanie dwóch różnych grup leków stosowanych w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Ramipryl należy do grupy leków zwanych inhibitorami ACE (inhibitorami enzymu konwertującego angiotensynę), natomiast amlodypina to antagonista wapnia z grupy dihydropirydyn.

Produkt jest dostępny wyłącznie na receptę i przeznaczony jest dla dorosłych pacjentów, u których ciśnienie tętnicze zostało już odpowiednio kontrolowane podczas przyjmowania tych samych substancji, ale w oddzielnych tabletkach.

Egiramlon jest wskazany w leczeniu zastępczym nadciśnienia tętniczego. Oznacza to, że lek ten można stosować wyłącznie u pacjentów, którzy wcześniej przyjmowali ramipryl i amlodypinę osobno, w takich samych dawkach jak te zawarte w kapsułce złożonej, i u których te leki skutecznie kontrolowały ciśnienie krwi.

Ważne: Egiramlon nie jest odpowiedni do rozpoczynania leczenia nadciśnienia tętniczego. Najpierw lekarz musi ustalić odpowiednią dawkę każdej substancji z osobna, a dopiero potem może przepisać preparat złożony.

Lek działa dzięki połączeniu dwóch mechanizmów obniżania ciśnienia tętniczego:

Działanie ramiprylu

Ramipryl po przyjęciu przekształca się w organizmie w aktywną postać zwaną ramiprylatem. Ta substancja hamuje działanie enzymu, który odpowiada za produkcję angiotensyny II – hormonu powodującego zwężanie naczyń krwionośnych. Gdy ten enzym zostanie zablokowany, naczynia krwionośne rozszerzają się, co prowadzi do obniżenia ciśnienia. Dodatkowo ramipryl zmniejsza wydzielanie aldosteronu, hormonu odpowiedzialnego za zatrzymywanie sodu i wody w organizmie.

Działanie leku staje się widoczne już 1-2 godziny po przyjęciu, osiąga maksimum po 3-6 godzinach i utrzymuje się przez całą dobę. Pełny efekt terapeutyczny rozwija się stopniowo w ciągu 3-4 tygodni regularnego stosowania.

Działanie amlodypiny

Amlodypina działa jako bloker kanałów wapniowych. Zapobiega przedostawaniu się jonów wapnia do komórek mięśni gładkich naczyń krwionośnych i mięśnia sercowego. W efekcie naczynia krwionośne rozszerzają się, co zmniejsza opór, z jakim serce musi przepompowywać krew. Dzięki temu serce pracuje spokojniej, zużywa mniej tlenu, a ciśnienie tętnicze obniża się.

Amlodypina działa powoli – maksymalne stężenie we krwi osiąga między 6. a 12. godziną po przyjęciu. Jej działanie utrzymuje się przez cały dzień, co pozwala na przyjmowanie leku tylko raz na dobę.

Zalecana dawka to jedna kapsułka raz na dobę, przyjmowana o tej samej porze każdego dnia. Kapsułkę należy połknąć w całości, popijając wodą. Nie wolno jej rozgryzać ani żuć. Lek można przyjmować niezależnie od posiłków, ale nie należy popijać go sokiem grejpfrutowym.

Ważne zasady dotyczące dawkowania

Jeśli lekarz uzna, że konieczna jest zmiana dawki, należy powrócić do stosowania ramiprylu i amlodypiny osobno, aby dostosować dawkę każdej substancji indywidualnie. Dopiero po ustaleniu nowych, odpowiednich dawek można rozważyć ponowne zastosowanie preparatu złożonego.

Szczególne grupy pacjentów

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek: U osób z klirensem kreatyniny poniżej 60 ml/min oraz u pacjentów dializowanych Egiramlon można stosować tylko wtedy, gdy optymalna dawka ramiprylu wynosi 5 mg. Lek należy przyjmować kilka godzin po zakończeniu dializy. Podczas leczenia konieczna jest regularna kontrola czynności nerek i stężenia potasu.

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby: U osób z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby należy zachować szczególną ostrożność. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby nie należy stosować Egiramlon, ponieważ zawiera dawkę ramiprylu większą niż 2,5 mg.

Osoby w podeszłym wieku: U starszych pacjentów można stosować zalecane dawki, ale należy zachować ostrożność podczas zwiększania dawkowania. U pacjentów bardzo osłabionych i w bardzo podeszłym wieku nie zaleca się stosowania tego leku.

Egiramlon jest przeciwwskazany w następujących sytuacjach:

• Jeśli jesteś uczulony na ramipryl, amlodypinę, inne inhibitory ACE, pochodne dihydropirydyny lub którykolwiek inny składnik leku.
• Jeśli kiedykolwiek miałeś obrzęk naczynioruchowy (gwałtowny obrzęk twarzy, języka lub gardła utrudniający oddychanie) – dziedziczny, idiopatyczny lub po stosowaniu inhibitorów ACE czy antagonistów receptora angiotensyny II.
• W drugim i trzecim trymestrze ciąży.
• Jeśli masz znaczne zwężenie tętnic nerkowych po obu stronach lub zwężenie tętnicy jedynej czynnej nerki.
• Jeśli masz niedociśnienie tętnicze lub niestabilną hemodynamikę.
• Jeśli masz ciężkie niedociśnienie, wstrząs (w tym wstrząs kardiogenny) lub znaczne zwężenie zastawki aorty.
• Jeśli masz niestabilną hemodynamicznie niewydolność serca po zawale mięśnia sercowego.
• Jeśli stosujesz leki zawierające aliskiren i masz cukrzycę lub zaburzenia czynności nerek.
• Jeśli stosujesz produkty zawierające sakubitryl i walsartan – nie wolno rozpoczynać leczenia Egiramlon wcześniej niż 36 godzin po ostatniej dawce tego leku.

Obrzęk naczynioruchowy

Obrzęk naczynioruchowy to poważne działanie niepożądane, które może wystąpić podczas stosowania inhibitorów ACE. Objawia się gwałtownym obrzękiem twarzy, warg, języka, gardła, a czasem kończyn. Może utrudniać oddychanie i stanowić zagrożenie życia. Jeśli wystąpią takie objawy, należy natychmiast przerwać przyjmowanie leku i zgłosić się do lekarza lub na izbę przyjęć.

Ryzyko obrzęku naczynioruchowego może być większe, jeśli jednocześnie stosujesz leki z grupy inhibitorów mTOR (np. temsyrolimus, ewerolimus, syrolimus) lub wildagliptynę.

Ciąża i karmienie piersią

Nie wolno stosować Egiramlon w ciąży, szczególnie w drugim i trzecim trymestrze, ponieważ może to poważnie zaszkodzić rozwijającemu się dziecku, powodując uszkodzenie nerek, małowodzie i inne problemy. Jeśli planujesz ciążę lub odkryjesz, że jesteś w ciąży, natychmiast skontaktuj się z lekarzem.

Nie zaleca się stosowania Egiramlon podczas karmienia piersią, ponieważ obie substancje czynne mogą przenikać do mleka matki.

Monitorowanie

Podczas leczenia Egiramlon lekarz będzie regularnie kontrolował:

• Czynność nerek – szczególnie ważne u osób z zaburzeniami nerek, niewydolnością serca lub po przeszczepie nerki.
• Stężenie potasu we krwi – lek może podwyższać poziom potasu, co jest niebezpieczne, zwłaszcza u osób z niewydolnością nerek, cukrzycą czy u osób starszych.
• Morfologię krwi – u niektórych pacjentów mogą wystąpić zaburzenia układu krwiotwórczego.
• Ciśnienie tętnicze – zwłaszcza na początku leczenia, aby uniknąć nadmiernego spadku ciśnienia.

Zabiegi operacyjne

Jeśli planujesz zabieg operacyjny, poinformuj lekarza lub znieczulającego, że stosujesz Egiramlon. Zaleca się przerwanie leczenia na dzień przed operacją, jeśli jest to możliwe.

Kaszel

Inhibitory ACE mogą powodować suchy, uporczywy kaszel. Jeśli taki kaszel Cię niepokoi, porozmawiaj z lekarzem – może być potrzebna zmiana leczenia.

Przed rozpoczęciem stosowania Egiramlon poinformuj lekarza o wszystkich lekach, które przyjmujesz, w tym o tych dostępnych bez recepty. Niektóre leki mogą wchodzić w interakcje z Egiramlon:

Leki zwiększające ryzyko działań niepożądanych

• Sole potasu, suplementy potasu, diuretyki oszczędzające potas (np. spironolakton, amiloryd) – mogą powodować niebezpieczne podwyższenie poziomu potasu.
• Trimetoprim i kotrimoksazol – zwiększają ryzyko hiperkaliemii.
• Inne leki obniżające ciśnienie, diuretyki, azotany, leki przeciwdepresyjne trójpierścieniowe – mogą nasilać działanie obniżające ciśnienie i prowadzić do nadmiernego spadku ciśnienia.
• Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) – mogą osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe i pogarszać czynność nerek.
• Lit – inhibitory ACE mogą zwiększać stężenie litu we krwi, co może prowadzić do zatrucia.
• Aliskiren, antagoniści receptora angiotensyny II – jednoczesne stosowanie zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i zaburzeń czynności nerek.

Leki wpływające na działanie amlodypiny

• Inhibitory CYP3A4 (np. ketokonazol, itrakonazol, ryfampicyna, erytromycyna, klarytromycyna, werapamil, diltiazem) – mogą zwiększać stężenie amlodypiny we krwi.
• Sok grejpfrutowy – może zwiększać biodostępność amlodypiny, dlatego nie należy popijać nim leku.
• Ziele dziurawca – może zmniejszać skuteczność amlodypiny.

Wpływ Egiramlon na inne leki

• Takrolimus, cyklosporyna – amlodypina może zwiększać ich stężenie we krwi.
• Symwastatyna – amlodypina zwiększa ekspozycję na symwastatynę; maksymalna dawka symwastatyny u pacjentów przyjmujących amlodypinę to 20 mg na dobę.
• Leki przeciwcukrzycowe, insulina – ramipryl może nasilać ich działanie, zwiększając ryzyko hipoglikemii.

Jak każdy lek, Egiramlon może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Poniżej przedstawiono najważniejsze z nich:

Działania niepożądane wymagające natychmiastowej pomocy lekarskiej

• Obrzęk naczynioruchowy – gwałtowny obrzęk twarzy, warg, języka, gardła, utrudniający oddychanie.
• Ciężkie reakcje skórne – zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka.
• Zaburzenia czynności wątroby – żółtaczka, ciężkie zapalenie wątroby.
• Zaburzenia krwi – agranulocytoza, pancytopenia, ciężka niedokrwistość.
• Znaczne obniżenie ciśnienia, omdlenia, wstrząs.

Często występujące działania niepożądane (od 1 do 10 na 100 osób)

• Bóle głowy, zawroty głowy.
• Senność, zmęczenie.
• Kołatanie serca.
• Nagłe zaczerwienienie twarzy (uczucie gorąca).
• Nudności, bóle brzucha, niestrawność.
• Obrzęk kostek, obrzęk obwodowy.
• Kaszel suchy, drażniący.
• Kurcze mięśni.

Niezbyt często występujące działania niepożądane (od 1 do 10 na 1000 osób)

• Zaburzenia smaku, utrata smaku.
• Zaburzenia widzenia.
• Zaburzenia rytmu serca, tachykardia.
• Niedociśnienie ortostatyczne (spadek ciśnienia przy wstawaniu).
• Zapalenie trzustki.
• Zaburzenia czynności nerek.
• Wysypka, świąd, nadmierna potliwość.
• Zaburzenia nastroju, lęk, bezsenność.

Rzadkie działania niepożądane

• Reakcje alergiczne, w tym ciężkie reakcje anafilaktyczne.
• Zaburzenia czynności wątroby.
• Zjawisko Raynauda.
• Zapalenie naczyń.
• Zaburzenia krwi (leukopenia, małopłytkowość).

Jeśli zauważysz jakiekolwiek niepokojące objawy, zwłaszcza obrzęk twarzy lub trudności w oddychaniu, natychmiast skontaktuj się z lekarzem lub udaj się do szpitala.

Przedawkowanie Egiramlon może prowadzić do:

• Znacznego obniżenia ciśnienia tętniczego, wstrząsu.
• Spowolnienia lub przyspieszenia akcji serca.
• Zaburzeń elektrolitowych (zwłaszcza hiperkaliemii).
• Niewydolności nerek.
• Zaburzeń świadomości, splątania, śpiączki.
• Obrzęku płuc.

W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliższego szpitala. Leczenie przedawkowania polega na monitorowaniu funkcji życiowych, podawaniu płynów dożylnych, leków obkurczających naczynia krwionośne oraz – w przypadku amlodypiny – glukonianu wapnia. Ramiprylat może być częściowo usuwany za pomocą hemodializy, natomiast amlodypina nie jest usuwana podczas dializy.

Przechowuj lek w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Nie stosuj leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Nie przechowuj w temperaturze powyżej 25°C. Przechowuj w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed wilgocią.

Nie wyrzucaj żadnych leków do kanalizacji. Zapytaj farmaceutę, jak usunąć leki, których już nie stosujesz. Te środki ostrożności pomogą chronić środowisko.

Egiramlon w dawce 10 mg + 5 mg jest dostępny w postaci twardych, żelatynowych kapsułek wielkości 0. Kapsułki mają nieprzezroczysty, cielisty korpus i nieprzezrocziste, ametystowe (ciemnoróżowe) wieczko. Wewnątrz znajduje się biały lub niemal biały granulat.

Oprócz substancji czynnych (ramiprylu i amlodypiny), kapsułka zawiera substancje pomocnicze, w tym barwniki: czerwień Allura AC (E 129) w wieczku. Ten barwnik może powodować reakcje alergiczne u osób uczulonych.

Jeśli masz jakiekolwiek pytania dotyczące stosowania tego leku, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą.