Diuresin SR

Diuresin SR to lek przeciwnadciśnieniowy w postaci tabletek powlekanych o przedłużonym uwalnianiu. Każda tabletka zawiera 1,5 mg indapamidu – substancji czynnej, która pomaga obniżać podwyższone ciśnienie tętnicze. Lek należy do grupy leków moczopędnych, choć jego główne działanie przeciwnadciśnieniowe nie polega wyłącznie na zwiększaniu wydalania moczu, ale przede wszystkim na rozszerzaniu naczyń krwionośnych.

Lek jest przeznaczony do leczenia nadciśnienia tętniczego pierwotnego. Można go stosować samodzielnie (w monoterapii) lub w połączeniu z innymi lekami obniżającymi ciśnienie tętnicze. Nadciśnienie tętnicze pierwotne to stan, w którym ciśnienie krwi jest stale podwyższone bez wyraźnej przyczyny medycznej.

Indapamid, główna substancja czynna leku, działa na kilka sposobów:

• Rozszerza naczynia krwionośne. Działa bezpośrednio na mięśnie gładkie w ścianach naczyń, powodując ich rozluźnienie. Dzięki temu opór w naczyniach maleje, a ciśnienie tętnicze spada.
• Łagodnie zwiększa wydalanie moczu. W standardowej dawce 1,5 mg lek ma niewielkie działanie moczopędne, które ma mniejsze znaczenie dla obniżania ciśnienia niż działanie rozszerzające naczynia.
• Wpływa na równowagę elektrolitów. Zwiększa wydalanie chlorków i może wpływać na poziom potasu w organizmie.

Pełne działanie przeciwnadciśnieniowe leku rozwija się stopniowo – zazwyczaj po około tygodniu regularnego stosowania.

Zalecana dawka to jedna tabletka (1,5 mg) raz dziennie. Tabletki należy przyjmować rano, niezależnie od posiłków – można je połykać zarówno na pusty żołądek, jak i po jedzeniu.

Ważne wskazówki dotyczące dawkowania:

• Nie należy zwiększać dawki powyżej jednej tabletki dziennie – większe dawki nie wzmacniają działania przeciwnadciśnieniowego, ale mogą nasilać działania niepożądane.
• Jeśli przyjmujesz również inne leki przeciwnadciśnieniowe, lekarz może zalecić mniejsze dawki początkowe tych leków.
• Regularność jest kluczowa – pełny efekt terapeutyczny pojawia się po około tygodniu systematycznego stosowania.

Uwaga: Lek nie jest przeznaczony dla dzieci, ponieważ nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności jego stosowania w tej grupie wiekowej.

Leku bezwzględnie nie można stosować w następujących sytuacjach:

• Po świeżym udarze niedokrwiennym mózgu.
• Przy uczuleniu na indapamid, sulfonamidy (grupa leków, do której należy indapamid) lub jakikolwiek inny składnik leku.
• W ciężkiej niewydolności nerek – gdy przesączanie kłębuszkowe (GFR) jest mniejsze niż 10 ml/min.
• W ciężkiej niewydolności wątroby z zaburzeniami równowagi wodno-elektrolitowej, szczególnie w stanach przedśpiączkowych i śpiączce wątrobowej.
• Przy zbyt niskim poziomie potasu we krwi (hipokaliemia).

Kontrola poziomu elektrolitów

Podczas stosowania leku należy regularnie kontrolować poziom potasu we krwi, szczególnie w pierwszym tygodniu leczenia. Lek może obniżać stężenie potasu (hipokaliemia), co jest szczególnie istotne, jeśli jednocześnie przyjmujesz:

• Glikozydy naparstnicy (leki na serce).
• Steroidy działające ogólnoustrojowo.

W razie potrzeby lekarz może zalecić dietę bogatą w potas lub suplementację potasu. Lek może również obniżać poziom magnezu – w takim przypadku należy wyrównać niedobór, ponieważ niska magnezemia może utrudniać leczenie hipokaliemii.

Pacjenci z chorobami współistniejącymi

Szczególną ostrożność należy zachować w przypadku:

• Cukrzycy – lek może zmniejszać tolerancję glukozy, dlatego konieczna jest regularna kontrola poziomu cukru we krwi.
• Dny moczanowej lub podwyższonego poziomu kwasu moczowego – indapamid może zwiększać stężenie kwasu moczowego i wywoływać ataki dny.
• Zaburzeń czynności wątroby – lek może przyspieszyć rozwój encefalopatii wątrobowej (poważnego powikłania chorób wątroby). W razie wystąpienia objawów lek należy natychmiast odstawić.
• Umiarkowanych zaburzeń czynności nerek (przesączanie kłębuszkowe od 10 do 50 ml/min) – może wystąpić pogorszenie niewydolności nerek.
• Tocznia rumieniowatego układowego (SLE) – lek może nasilać objawy lub powodować nawrót choroby.

Problemy ze wzrokiem

W rzadkich przypadkach leki z grupy sulfonamidów mogą powodować nagłe problemy ze wzrokiem, takie jak:

• Nagłe zmniejszenie ostrości widzenia.
• Ból oczu.
• Przejściowa krótkowzroczność.
• Ostra jaskra zamkniętego kąta.

Objawy te zwykle pojawiają się w ciągu kilku godzin do kilku tygodni od rozpoczęcia przyjmowania leku. Jeśli zauważysz takie objawy, natychmiast skontaktuj się z lekarzem. Nieleczona jaskra może prowadzić do trwałej utraty wzroku.

Diuresin SR może wchodzić w interakcje z wieloma lekami. Zawsze informuj lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym tych bez recepty.

Leki, których jednoczesne stosowanie nie jest zalecane:

• Sole litu – indapamid może zwiększać stężenie litu we krwi i prowadzić do zatrucia (objawy: osłabienie, drgawki, zwiększone pragnienie, dezorientacja).
• Leki wydłużające odcinek QT (np. astemizol, erytromycyna podawana dożylnie, terfenadyna) – zwiększone ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca.

Leki wymagające szczególnej ostrożności:

• Glikozydy naparstnicy – zwiększone ryzyko zatrucia, szczególnie przy niskim poziomie potasu. Konieczne monitorowanie EKG i elektrolitów.
• Inhibitory konwertazy angiotensyny (ACE) – zwiększone ryzyko niedociśnienia i niewydolności nerek, szczególnie na początku leczenia.
• Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) – mogą osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe indapamidu.
• Kortykosteroidy, amfoterycyna B – zwiększone ryzyko zbyt niskiego poziomu potasu.
• Metformina – zwiększone ryzyko kwasicy metabolicznej, szczególnie u osób z niewydolnością nerek.
• Środki kontrastowe zawierające jod – odwodnienie spowodowane działaniem moczopędnym zwiększa ryzyko ostrej niewydolności nerek.

Jak każdy lek, Diuresin SR może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Najczęstsze działania niepożądane:

• Zbyt niski poziom potasu we krwi (hipokaliemia) – występuje u 3-7% pacjentów. Objawia się osłabieniem, zmianami w zapisie EKG, zaburzeniami rytmu serca, skurczami mięśni.
• Zbyt niski poziom sodu we krwi (hiponatremia) – występuje u około 3% pacjentów.
• Reakcje alergiczne skórne – wysypki, rumień, pokrzywka, świąd.

Inne działania niepożądane:

• Ze strony układu pokarmowego: nudności, wymioty, zaparcia, biegunka, bóle brzucha, utrata apetytu.
• Ze strony układu sercowo-naczyniowego: kołatanie serca, nadmierne obniżenie ciśnienia po zmianie pozycji ciała (hipotonia ortostatyczna), przedwczesne skurcze komór serca.
• Ze strony układu nerwowego: bóle i zawroty głowy, zmiany nastroju, mrowienie.
• Ze strony oczu: nagromadzenie płynu między naczyniówką a twardówką (rzadkie, ale poważne).
• Ze strony układu rozrodczego: zaburzenia erekcji.

Rzadkie, ale poważne działania niepożądane:

• Zaburzenia krwi: zmniejszenie liczby płytek krwi, białych krwinek, niedokrwistość.
• Zapalenie naczyń krwionośnych.

Jeśli zauważysz jakiekolwiek niepokojące objawy, natychmiast skontaktuj się z lekarzem. Szczególnie ważne jest zgłaszanie nagłych problemów ze wzrokiem, silnych reakcji alergicznych czy objawów sugerujących zaburzenia elektrolitowe.

Ciąża: Nie przeprowadzono wystarczających badań oceniających bezpieczeństwo stosowania Diuresin SR u kobiet w ciąży. Lek można stosować w czasie ciąży tylko w przypadku zdecydowanej konieczności i po konsultacji z lekarzem.

Karmienie piersią: Indapamid przenika do mleka kobiecego. Kobiety przyjmujące Diuresin SR nie powinny karmić piersią.

Podczas stosowania leku mogą wystąpić zawroty głowy lub objawy związane z nadmiernym obniżeniem ciśnienia tętniczego, szczególnie na początku leczenia. Jeśli odczuwasz takie objawy, nie prowadź pojazdów ani nie obsługuj maszyn do czasu ustąpienia dolegliwości.

Przedawkowanie Diuresin SR może prowadzić do:

• Nadmiernego obniżenia ciśnienia tętniczego.
• Poważnych zaburzeń równowagi elektrolitowej (szczególnie zbyt niskiego poziomu potasu).
• Zwiększonego stężenia kwasu moczowego.
• U osób z chorobami wątroby – śpiączki wątrobowej.

W przypadku podejrzenia przedawkowania natychmiast skontaktuj się z lekarzem lub zgłoś się do szpitala. Leczenie jest objawowe – nie ma specyficznej odtrutki. W razie niedawnego przyjęcia zbyt dużej dawki, lekarz może zalecić sprowokowanie wymiotów lub płukanie żołądka.

• Przechowuj lek w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.
• Nie stosuj leku po upływie terminu ważności podanego na opakowaniu.
• Lek nie wymaga specjalnych warunków przechowywania.

Substancja czynna: indapamid 1,5 mg w jednej tabletce powlekanej o przedłużonym uwalnianiu.

Substancje pomocnicze: laktoza jednowodna (126,45 mg), hypromeloza, powidon, krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian. Otoczka tabletki zawiera: laktozę jednowodną, hypromellozę, tytanu dwutlenek, makrogol.

Ważna informacja dla osób z nietolerancją laktozy: Jedna tabletka zawiera 126,45 mg laktozy. Osoby z rzadką dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinny stosować tego leku. Osoby z cukrzycą powinny uwzględnić zawartość laktozy przy planowaniu diety.

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej charakterystyce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: +48 22 49-21-301, faks: +48 22 49-21-309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl