Betesda

Betesda to lek dostępny wyłącznie na receptę, który zawiera substancję czynną o nazwie escytalopram. Każda tabletka zawiera 10 mg tej substancji, co odpowiada 12,775 mg escytalopramu szczawianu. Lek należy do grupy leków przeciwdepresyjnych zwanych selektywnymi inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny (w skrócie SSRI). Substancja czynna działa poprzez zwiększenie poziomu serotoniny w mózgu – jest to naturalny związek chemiczny, który pomaga regulować nastrój i samopoczucie.

Tabletki Betesda są białe lub prawie białe, mają owalny kształt i są pokryte powłoką. Posiadają rowek dzielący oraz wytłoczenia “J” po jednej stronie i “2” po drugiej. Dzięki rowkowi można podzielić tabletkę na dwie równe części, co ułatwia dostosowanie dawki do potrzeb.

Betesda jest przepisywana przez lekarza w leczeniu różnych zaburzeń psychicznych. Lek pomaga w następujących stanach:

• Ciężka depresja – gdy odczuwasz długotrwały smutek, brak energii i zainteresowania codziennymi czynnościami.
• Lęk napadowy – gdy doświadczasz nagłych, intensywnych napadów strachu i niepokoju, które mogą wystąpić z agorafobią (lękiem przed przebywaniem w miejscach publicznych lub otwartych przestrzeniach) lub bez niej.
• Fobia społeczna – gdy odczuwasz silny, paraliżujący lęk w sytuacjach społecznych, co utrudnia normalne funkcjonowanie w kontaktach z innymi ludźmi.
• Zaburzenia lękowe uogólnione – gdy doświadczasz ciągłego, trudnego do kontrolowania niepokoju dotyczącego różnych aspektów życia codziennego.
• Zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne – gdy masz uporczywe, natrętne myśli i odczuwasz potrzebę wykonywania powtarzających się czynności lub rytuałów.

Betesda przyjmuje się doustnie, raz dziennie, w pojedynczej dawce. Możesz zażyć tabletkę podczas posiłku lub niezależnie od jedzenia – wybierz sposób, który jest dla Ciebie najwygodniejszy.

Dawkowanie w zależności od schorzenia

W depresji: Zazwyczaj zaczynasz od dawki 10 mg na dobę. Jeśli będzie to konieczne, lekarz może zwiększyć dawkę maksymalnie do 20 mg dziennie. Pamiętaj, że poprawa nastroju nie następuje od razu – zwykle potrzeba od 2 do 4 tygodni, aby poczuć działanie leku. Po ustąpieniu objawów ważne jest kontynuowanie leczenia przez co najmniej 6 miesięcy, aby uniknąć powrotu depresji.

W lęku napadowym: Leczenie rozpoczyna się od mniejszej dawki – przez pierwszy tydzień bierzesz 5 mg dziennie, następnie dawka jest zwiększana do 10 mg. W razie potrzeby lekarz może dalej zwiększyć dawkę do maksymalnie 20 mg. Najlepsze efekty leczenia osiąga się po około 3 miesiącach stosowania leku.

W fobii społecznej: Standardowa dawka to 10 mg raz dziennie. Zazwyczaj poprawa następuje po 2-4 tygodniach. W zależności od Twojej reakcji na lek, lekarz może zmniejszyć dawkę do 5 mg lub zwiększyć ją do 20 mg. Ponieważ fobia społeczna to choroba przewlekła, zaleca się kontynuowanie leczenia przez co najmniej 12 tygodni. U osób odpowiadających na terapię lekarz może zalecić kontynuowanie leczenia przez 6 miesięcy lub dłużej.

W zaburzeniach lękowych uogólnionych: Zaczynasz od dawki 10 mg na dobę, którą można zwiększyć do maksymalnie 20 mg dziennie. Długoterminowe leczenie trwające co najmniej 6 miesięcy przynosi dobre rezultaty u pacjentów odpowiadających na terapię.

W zaburzeniach obsesyjno-kompulsyjnych: Dawka początkowa wynosi 10 mg dziennie i może być zwiększona do 20 mg. Ze względu na przewlekły charakter tej choroby, leczenie należy prowadzić przez odpowiednio długi czas.

Dawkowanie u osób starszych

Jeśli masz powyżej 65 lat, lekarz rozpocznie leczenie od mniejszej dawki – 5 mg dziennie. W zależności od Twojej reakcji na lek, dawka może zostać zwiększona do 10 mg.

Ważne informacje o zakończeniu leczenia

Nigdy nie przerywaj nagle przyjmowania leku Betesda. Gdy lekarz zdecyduje o zakończeniu terapii, dawkę należy zmniejszać stopniowo przez okres co najmniej 2 tygodni. Nagłe odstawienie leku może spowodować nieprzyjemne objawy, takie jak zawroty głowy, zaburzenia snu, drażliwość czy uczucie mrowienia. Jeśli podczas zmniejszania dawki pojawią się trudne do zniesienia objawy, poinformuj o tym lekarza – może on spowolnić proces zmniejszania dawki.

Nie możesz przyjmować leku Betesda w następujących sytuacjach:

• Jeśli jesteś uczulony na escytalopram lub którykolwiek inny składnik tego leku.
• Jeśli przyjmujesz leki zwane inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) – są to inne leki przeciwdepresyjne, takie jak moklobemid, lub antybiotyk linezolid, czy też lek przeciwparkinsonowski selegilina. Między odstawieniem tych leków a rozpoczęciem stosowania Betesdy musi upłynąć co najmniej 14 dni. Po zakończeniu leczenia Betesdą musisz odczekać co najmniej 7 dni przed rozpoczęciem przyjmowania inhibitorów MAO.
• Jeśli masz rozpoznane wydłużenie odstępu QT w badaniu EKG (jest to specyficzna nieprawidłowość w zapisie elektrokardiogramu serca) lub wrodzony zespół wydłużonego odstępu QT.
• Jeśli przyjmujesz inne leki, które mogą wpływać na rytm serca i powodować wydłużenie odstępu QT.

Ważne informacje dotyczące bezpieczeństwa

Ryzyko myśli samobójczych: Depresja i inne zaburzenia psychiczne wiążą się ze zwiększonym ryzykiem myśli samobójczych i prób samobójczych. Ryzyko to może być większe na początku leczenia lub po zmianie dawki, zanim lek zacznie w pełni działać. Jeśli zauważysz u siebie nasilenie depresji, pojawienie się myśli o zrobieniu sobie krzywdy lub samobójstwie, natychmiast skontaktuj się z lekarzem. Szczególnie ważne jest, aby bliscy zwracali uwagę na Twój stan psychiczny, zwłaszcza w pierwszych tygodniach leczenia.

Stosowanie u młodych osób: Betesda nie powinna być stosowana u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia. Badania wykazały, że u młodych pacjentów leki przeciwdepresyjne mogą zwiększać ryzyko myśli samobójczych i zachowań agresywnych.

Nasilenie lęku na początku leczenia: U niektórych osób z lękiem napadowym objawy lękowe mogą paradoksalnie nasilić się w pierwszych dniach przyjmowania leku. To normalna reakcja, która zwykle ustępuje w ciągu dwóch tygodni kontynuowania terapii.

Choroby wymagające szczególnej ostrożności

Poinformuj lekarza, jeśli:

• Masz padaczkę lub miałeś w przeszłości napady drgawkowe – lek należy odstawić, jeśli wystąpią drgawki lub zwiększy się ich częstość.
• Chorujesz na cukrzycę – lek może wpływać na poziom cukru we krwi, może być konieczne dostosowanie dawek insuliny lub leków przeciwcukrzycowych.
• Masz problemy z wątrobą lub nerkami – może być potrzebne dostosowanie dawki leku.
• Masz chorobę serca, szczególnie zaburzenia rytmu serca – lek może wpływać na pracę serca.
• Masz jaskrę – lek może powodować rozszerzenie źrenic i zwiększać ciśnienie wewnątrzgałkowe.
• Masz skłonność do krwawień lub przyjmujesz leki rozrzedzające krew – Betesda może zwiększać ryzyko krwawień.

Hiponatremia

W rzadkich przypadkach lek może powodować obniżenie poziomu sodu we krwi (hiponatremię). Objawami mogą być: ból głowy, trudności z koncentracją, zaburzenia pamięci, splątanie, osłabienie i problemy z utrzymaniem równowagi. Szczególnie narażone są osoby starsze. Jeśli zauważysz takie objawy, skontaktuj się z lekarzem.

Bardzo ważne jest, aby poinformować lekarza o wszystkich lekach, które przyjmujesz, w tym o tych dostępnych bez recepty i suplementach ziołowych.

Leki, których nie wolno łączyć z Betesdą

Niektóre leki są bezwzględnie przeciwwskazane w połączeniu z Betesdą ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych. Należą do nich wspomniane wcześniej inhibitory MAO oraz leki wydłużające odstęp QT.

Leki wymagające ostrożności

• Leki przeciwzakrzepowe i przeciwpłytkowe (np. warfaryna, kwas acetylosalicylowy) – zwiększone ryzyko krwawień.
• Niesteroidowe leki przeciwzapalne (np. ibuprofen, diklofenak) – zwiększone ryzyko krwawień z przewodu pokarmowego.
• Inne leki przeciwdepresyjne – ryzyko zespołu serotoninowego (nadmiaru serotoniny w organizmie).
• Leki stosowane w migrenie (tryptany, np. sumatryptan) – ryzyko zespołu serotoninowego.
• Tramadol (lek przeciwbólowy) – ryzyko zespołu serotoninowego i napadów drgawkowych.
• Lit (stosowany w chorobie afektywnej dwubiegunowej) – wymaga szczególnej ostrożności.
• Leki zmniejszające krzepliwość krwi – konieczna regularna kontrola parametrów krzepnięcia.

Dziurawiec zwyczajny

Nie należy stosować preparatów ziołowych zawierających dziurawiec zwyczajny (ziele dziurawca) podczas leczenia Betesdą, ponieważ może to zwiększyć ryzyko działań niepożądanych.

Alkohol

Chociaż nie wykazano bezpośrednich interakcji między Betesdą a alkoholem, nie zaleca się spożywania alkoholu podczas leczenia, podobnie jak w przypadku innych leków psychotropowych.

Ciąża

Jeśli jesteś w ciąży lub planujesz zajść w ciążę, koniecznie porozmawiaj z lekarzem przed rozpoczęciem lub kontynuowaniem leczenia Betesdą. Lek należy stosować w ciąży tylko wtedy, gdy jest to bezwzględnie konieczne i po dokładnym rozważeniu korzyści i ryzyka.

Jeśli przyjmujesz Betesdę w późniejszych miesiącach ciąży, zwłaszcza w trzecim trymestrze, noworodek powinien być uważnie obserwowany. U niektórych niemowląt mogą wystąpić objawy takie jak: trudności w oddychaniu, problemy z karmieniem, drażliwość, drżenia, nietypowy płacz, senność lub problemy ze snem. Objawy te zwykle pojawiają się zaraz po porodzie lub w ciągu pierwszych 24 godzin.

Stosowanie leków z grupy SSRI w trzecim trymestrze ciąży może nieznacznie zwiększać ryzyko wystąpienia u noworodka zespołu przetrwałego nadciśnienia płucnego – poważnego schorzenia wymagającego specjalistycznej opieki medycznej.

Karmienie piersią

Escytalopram prawdopodobnie przenika do mleka matki. Z tego powodu nie zaleca się karmienia piersią podczas leczenia Betesdą. Jeśli jest to dla Ciebie ważne, omów z lekarzem możliwe opcje.

Jak każdy lek, Betesda może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Działania niepożądane występują najczęściej w pierwszych dwóch tygodniach leczenia i zazwyczaj zmniejszają się wraz z kontynuowaniem terapii.

Bardzo częste działania niepożądane (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 osób)

• Nudności – są najczęstszym działaniem niepożądanym, zwykle ustępują po kilku dniach.
• Ból głowy – jeśli jest nasilony lub utrzymuje się długo, skonsultuj się z lekarzem.

Częste działania niepożądane (mogą wystąpić u 1 do 10 osób na 100)

• Problemy ze snem (bezsenność) lub zwiększona senność.
• Zawroty głowy, uczucie mrowienia skóry.
• Drżenie rąk.
• Biegunka lub zaparcie.
• Wymioty.
• Suchość w jamie ustnej.
• Zwiększona potliwość.
• Zmniejszenie lub zwiększenie apetytu.
• Zmiana masy ciała.
• Uczucie lęku lub nerwowości.
• Niezwykłe sny.
• Zmniejszenie popędu płciowego.
• U mężczyzn: zaburzenia ejakulacji lub problemy z erekcją.
• U kobiet: trudności w osiągnięciu orgazmu.
• Zmęczenie.

Rzadsze działania niepożądane

Rzadziej mogą wystąpić: zaburzenia smaku, omdlenia, rozszerzenie źrenic, zaburzenia widzenia, szumy uszne, kołatanie serca, krwawienia (w tym z nosa, z przewodu pokarmowego lub krwawienia podskórne), zapalenie wątroby, wysypka, pokrzywka, zatrzymanie moczu.

Kiedy natychmiast skontaktować się z lekarzem?

Niezwłocznie zgłoś się do lekarza, jeśli zauważysz:

• Myśli samobójcze lub nasilenie depresji.
• Objawy zespołu serotoninowego: pobudzenie, gorączka, szybkie bicie serca, drżenia, pocenie się, rozszerzone źrenice, szarpnięcia mięśni.
• Reakcję alergiczną: wysypkę, świąd, obrzęk twarzy, warg lub języka, trudności w oddychaniu.
• Napady drgawkowe.
• Nieregularną pracę serca, omdlenia.
• Nietypowe lub obfite krwawienia.

Długotrwałe zaburzenia czynności seksualnych

W niektórych przypadkach zgłaszano długotrwałe problemy z funkcjami seksualnymi, które utrzymywały się pomimo przerwania stosowania leku. Jeśli doświadczasz takich problemów, porozmawiaj z lekarzem.

Jeśli przypadkowo przyjmiesz więcej tabletek niż zalecono, natychmiast skontaktuj się z lekarzem lub zgłoś się do najbliższego szpitala, nawet jeśli nie czujesz się źle. Objawy przedawkowania mogą obejmować: zawroty głowy, drżenie, pobudzenie, drgawki, przyspieszony lub nieregularny rytm serca, nudności, wymioty, a w ciężkich przypadkach utratę przytomności.

Zabierz ze sobą opakowanie leku, aby personel medyczny wiedział, co przyjąłeś.

Przechowuj lek Betesda w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Jest to szczególnie ważne, ponieważ przypadkowe połknięcie przez dziecko może być niebezpieczne.

Przechowuj lek w temperaturze poniżej 30°C. Nie zamrażaj leku i chroń go przed nadmiernym ciepłem.

Nie stosuj leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca.

Nie wyrzucaj leków do kanalizacji ani do domowych pojemników na odpady. Zapytaj farmaceutę, jak usunąć leki, których już nie stosujesz. Te środki ostrożności pomogą chronić środowisko.

Substancja czynna: Każda tabletka zawiera 10 mg escytalopramu (w postaci escytalopramu szczawianu 12,775 mg).

Inne składniki: Rdzeń tabletki zawiera celulozę mikrokrystaliczną, krzemionkę koloidalną bezwodną, kroskarmelozę sodową, talk i magnezu stearynian. Otoczka tabletki zawiera tytanu dwutlenek, hypromelozę, makrogol 400 i polisorbat 80.

Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, co oznacza, że jest zasadniczo “wolny od sodu” i może być stosowany przez osoby na diecie niskosodowej.

Betesda 10 mg jest dostępna w tabletkach powlekanych w następujących wielkościach opakowań:

• Blistry: 20, 28, 50 lub 100 tabletek.
• Butelka: 200 tabletek.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą być dostępne w aptekach.