Anzorin

Anzorin to lek przeciwpsychotyczny dostępny w postaci tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, zawierających 5 mg olanzapiny jako substancji czynnej. Tabletki mają żółty kolor, są okrągłe, wypukłe po jednej stronie i płaskie po drugiej. Ta specjalna forma leku została opracowana z myślą o łatwiejszym przyjmowaniu – tabletka szybko rozpada się w ślinie i może być łatwo połknięta, co jest szczególnie wygodne dla osób mających trudności z połykaniem tradycyjnych tabletek.

Anzorin jest lekiem przepisywanym przez lekarza w kilkuważnych sytuacjach związanych ze zdrowiem psychicznym:

• Schizofrenia. Lek skutecznie pomaga w leczeniu objawów tej choroby psychicznej, zarówno w fazie ostrej, jak i w długotrwałym leczeniu podtrzymującym u pacjentów, którzy dobrze zareagowali na terapię.
• Epizody manii. Anzorin jest wskazany w leczeniu średnio nasilonych i ciężkich epizodów manii – stanów charakteryzujących się nadmiernym pobudzeniem, euforią lub drażliwością.
• Zapobieganie nawrotom choroby afektywnej dwubiegunowej. U pacjentów, którzy dobrze zareagowali na leczenie olanzapiną podczas epizodu manii, lek może być stosowany w celu zapobiegania kolejnym epizodom choroby.

Każda tabletka Anzorin zawiera 5 mg olanzapiny – substancji odpowiedzialnej za działanie terapeutyczne. Lek zawiera również substancje pomocnicze, w tym aspartam (1,5 mg w każdej tabletce), który jest źródłem fenyloalaniny. Jest to istotna informacja dla osób chorych na fenyloketonurię, ponieważ substancja ta może być dla nich niebezpieczna. Produkt zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w jednej tabletce, co oznacza, że jest praktycznie „wolny od sodu”.

Olanzapina, substancja czynna leku Anzorin, działa na wiele różnych receptorów w mózgu, co pozwala na kompleksowe działanie terapeutyczne. Lek wpływa głównie na receptory serotoninowe i dopaminowe, które odgrywają kluczową rolę w regulacji nastroju, myślenia i zachowania. Co istotne, olanzapina działa selektywnie – wpływa przede wszystkim na obszary mózgu związane z objawami psychotycznymi, mając jednocześnie mniejszy wpływ na obszary odpowiedzialne za funkcje ruchowe. Dzięki temu ryzyko wystąpienia zaburzeń ruchowych jest mniejsze niż w przypadku niektórych starszych leków przeciwpsychotycznych.

Dawkowanie leku jest zawsze ustalane indywidualnie przez lekarza, w zależności od choroby i stanu pacjenta:

Schizofrenia

Zazwyczaj leczenie rozpoczyna się od dawki 10 mg na dobę. W zależności od odpowiedzi organizmu i tolerancji leku, dawka może być dostosowana w zakresie od 5 do 20 mg na dobę.

Epizody manii

Dawka początkowa to zwykle 15 mg jako pojedyncza dawka w monoterapii lub 10 mg na dobę w terapii skojarzonej z innymi lekami. Podobnie jak w schizofrenii, dawka może być następnie dostosowywana w zakresie 5-20 mg na dobę.

Zapobieganie nawrotom choroby afektywnej dwubiegunowej

Zalecana dawka początkowa wynosi 10 mg na dobę. U pacjentów otrzymujących olanzapinę w leczeniu epizodu manii należy kontynuować leczenie tą samą dawką.

Sposób przyjmowania

Tabletkę ulegającą rozpadowi w jamie ustnej należy umieścić w jamie ustnej, gdzie szybko się rozpuści w ślinie. Ważne: Trudne jest wyjęcie z jamy ustnej nienaruszonej tabletki, dlatego należy ją zażywać bezpośrednio po otwarciu blistra. Alternatywnie, bezpośrednio przed podaniem można rozpuścić tabletkę w pełnej szklance wody, soku pomarańczowego, soku jabłkowego, mleka lub kawy. Lek można przyjmować niezależnie od posiłków, ponieważ jedzenie nie wpływa na jego wchłanianie.

Szczególne grupy pacjentów

Osoby w podeszłym wieku (65 lat i więcej): Należy rozważyć zastosowanie mniejszej dawki początkowej (5 mg na dobę), jeśli przemawiają za tym czynniki kliniczne.

Zaburzenia czynności nerek lub wątroby: U tych pacjentów również należy rozważyć zastosowanie mniejszej dawki początkowej (5 mg). W przypadku umiarkowanej niewydolności wątroby dawka początkowa powinna wynosić 5 mg i być ostrożnie zwiększana.

Osoby palące tytoń: Palenie tytoniu może przyspieszać metabolizm olanzapiny, dlatego lekarz może rozważyć zwiększenie dawki.

Istnieją sytuacje, w których stosowanie Anzorinu jest bezwzględnie przeciwwskazane:

• Nadwrażliwość (alergia) na olanzapinę lub którąkolwiek substancję pomocniczą. Jeśli kiedykolwiek wystąpiła reakcja alergiczna na ten lek, należy o tym poinformować lekarza.
• Jaskra z wąskim kątem przesączania. U pacjentów ze stwierdzonym ryzykiem wystąpienia tej choroby oczu stosowanie Anzorinu jest przeciwwskazane.

Przed rozpoczęciem leczenia Anzorinem oraz w jego trakcie należy zwrócić uwagę na kilka istotnych kwestii:

Monitorowanie stanu zdrowia

Poprawa stanu klinicznego może nastąpić po kilku dniach lub tygodniach. W tym czasie należy dokładnie monitorować stan pacjenta.

Cukrzyca i hiperglikemia

Podczas leczenia olanzapiną zgłaszano przypadki zwiększenia stężenia glukozy we krwi oraz rozwoju lub nasilenia objawów cukrzycy. Szczególną ostrożność należy zachować u osób z cukrzycą lub czynnikami ryzyka jej rozwoju. Zaleca się regularne pomiary stężenia glukozy we krwi – przed rozpoczęciem leczenia, po 12 tygodniach, a następnie raz w roku. Pacjenci powinni być obserwowani pod kątem objawów hiperglikemii, takich jak nadmierne pragnienie, nadmierne wydzielanie moczu, nadmierne łaknienie i osłabienie.

Masa ciała

Podczas leczenia Anzorinem może dochodzić do zwiększenia masy ciała. Należy regularnie kontrolować masę ciała – przed rozpoczęciem leczenia, po 4, 8 i 12 tygodniach, a następnie raz na kwartał. W badaniach klinicznych po krótkim leczeniu zwiększenie masy ciała o co najmniej 7% występowało bardzo często (u ponad 22% pacjentów), a podczas długotrwałego stosowania leku (przynajmniej 48 tygodni) zwiększenie masy ciała o co najmniej 7% obserwowano u ponad 64% pacjentów.

Zmiany stężenia lipidów

W badaniach klinicznych obserwowano niepożądane zmiany dotyczące lipidów (cholesterolu i triglicerydów) u pacjentów leczonych olanzapiną. Należy regularnie badać stężenie lipidów – przed rozpoczęciem leczenia, po 12 tygodniach, a następnie co 5 lat.

Złośliwy zespół neuroleptyczny

Jest to rzadki, ale potencjalnie zagrażający życiu stan związany z przyjmowaniem leków przeciwpsychotycznych. Objawami są: bardzo wysoka gorączka, sztywność mięśni, zaburzenia świadomości oraz objawy niestabilności autonomicznego układu nerwowego (niemiarowe tętno, wahania ciśnienia, tachykardia, obfite pocenie się, zaburzenia rytmu serca). W przypadku wystąpienia tych objawów należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Inne ważne ostrzeżenia

• Osoby w podeszłym wieku z otępieniem: Olanzapina nie jest wskazana w leczeniu pacjentów z psychozą lub zaburzeniami zachowania spowodowanymi otępieniem z powodu zwiększonej śmiertelności oraz ryzyka występowania zdarzeń naczyniowo-mózgowych (np. udar).
• Choroba Parkinsona: Nie zaleca się stosowania olanzapiny w leczeniu psychozy u pacjentów z chorobą Parkinsona.
• Napady drgawek: Należy zachować ostrożność u pacjentów z napadami drgawek w wywiadzie.
• Niedociśnienie ortostatyczne: Zaleca się okresowe pomiary ciśnienia tętniczego u pacjentów w wieku powyżej 65 lat.
• Zaburzenia czynności wątroby: Obserwowano przejściowe zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych. Należy zachować ostrożność u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby.

Anzorin może wchodzić w interakcje z innymi lekami, dlatego bardzo ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych produktach leczniczych:

Leki wpływające na działanie Anzorinu

• Palenie tytoniu i karbamazepina: Mogą przyspieszać metabolizm olanzapiny, co prowadzi do zmniejszenia jej stężenia we krwi. Lekarz może rozważyć zwiększenie dawki.
• Fluvoksamina i inne inhibitory CYP1A2 (np. cyprofloksacyna): Mogą istotnie hamować metabolizm olanzapiny, zwiększając jej stężenie we krwi. Może być konieczne zmniejszenie dawki Anzorinu.
• Węgiel aktywowany: Zmniejsza dostępność biologiczną olanzapiny o 50-60%, dlatego należy go podawać co najmniej 2 godziny przed lub 2 godziny po przyjęciu Anzorinu.

Inne ważne interakcje

• Alkohol i leki hamujące czynność ośrodkowego układu nerwowego: Należy zachować szczególną ostrożność podczas jednoczesnego stosowania.
• Leki wydłużające odstęp QTc: Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku lub z problemami kardiologicznymi.
• Agoniści dopaminy: Olanzapina może działać antagonistycznie wobec tych leków.

Ciąża: Doświadczenie związane ze stosowaniem Anzorinu u kobiet w ciąży jest ograniczone. Lek powinien być stosowany w ciąży tylko wtedy, gdy spodziewane korzyści dla matki przeważają nad potencjalnym ryzykiem dla płodu. Należy poinformować lekarza o planowanej lub istniejącej ciąży. Noworodki narażone na działanie olanzapiny w trzecim trymestrze ciąży mogą wymagać monitorowania ze względu na możliwość wystąpienia objawów odstawienia leku lub objawów pozapiramidowych.

Karmienie piersią: Olanzapina przenika do mleka matki. Pacjentkom należy odradzać karmienie piersią podczas przyjmowania Anzorinu.

Anzorin może powodować senność i zawroty głowy. Pacjenci powinni zachować szczególną ostrożność podczas prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn, zwłaszcza na początku leczenia, gdy organizm przyzwyczaja się do działania leku.

Jak każdy lek, Anzorin może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Poniżej przedstawiono najczęstsze i najważniejsze działania niepożądane:

Bardzo często (u więcej niż 1 na 10 osób)

• Senność.
• Zwiększenie masy ciała.
• Zmiany w wynikach badań krwi: Eozynofilia, leukopenia, neutropenia, zwiększenie stężenia prolaktyny, cholesterolu, glukozy i triglicerydów.

Często (u 1 do 10 osób na 100)

• Zwiększony apetyt.
• Zawroty głowy.
• Zaburzenia ruchowe: Akatyzja (uczucie wewnętrznego niepokoju), parkinsonizm (sztywność, spowolnienie ruchów, drżenie), dyskineza (mimowolne ruchy).
• Niedociśnienie ortostatyczne (nagły spadek ciśnienia przy zmianie pozycji z leżącej na stojącą).
• Działanie antycholinergiczne: Zaparcia, suchość jamy ustnej.
• Przejściowe zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych.
• Wysypka.
• Astenia (osłabienie), zmęczenie, gorączka.

Rzadkie, ale poważne działania niepożądane

• Złośliwy zespół neuroleptyczny – opisany wcześniej, wymaga natychmiastowej pomocy lekarskiej.
• Napady drgawek.
• Zakrzep z zatorami (w tym zator tętnicy płucnej oraz zakrzepica żył głębokich).
• Zapalenie trzustki.
• Zapalenie wątroby.
• Priapizm (bolesny, długotrwały wzwód).
• Rozpad mięśni poprzecznie prążkowanych.

Ważne: Jeśli wystąpią jakiekolwiek niepokojące objawy, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem. W przypadku ciężkich objawów, takich jak bardzo wysoka gorączka, sztywność mięśni, zaburzenia świadomości, ból w klatce piersiowej, duszność czy obrzęk nóg, należy natychmiast wezwać pomoc medyczną.

W przypadku przedawkowania Anzorinu najczęściej występują objawy takie jak: przyspieszenie akcji serca, pobudzenie lub agresywność, zaburzenia mowy, różne objawy pozapiramidowe oraz obniżony poziom świadomości – od sedacji do śpiączki. Inne poważne objawy mogą obejmować: majaczenie, drgawki, depresję oddechową, zaburzenia rytmu serca, a w skrajnych przypadkach zatrzymanie krążenia i oddychania.

Nie istnieje swoista odtrutka przeciwko olanzapinie. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub wezwać pogotowie ratunkowe. Leczenie jest objawowe i może obejmować płukanie żołądka, podanie węgla aktywowanego oraz monitorowanie i podtrzymywanie czynności życiowych.

Anzorin należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Lek należy przechowywać w temperaturze nieprzekraczającej 25°C. Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca. Okres ważności leku wynosi 2 lata.

Anzorin dostępny jest w blistrach z perforacją dla pojedynczych dawek, zawierających 28, 30, 56 lub 98 tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej. Nie wszystkie rodzaje opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Anzorin to lek na receptę, który wymaga ścisłego przestrzegania zaleceń lekarza. Nie należy samodzielnie zmieniać dawkowania ani przerywać leczenia bez konsultacji z lekarzem. Regularne wizyty kontrolne i badania są niezbędne dla bezpiecznego i skutecznego leczenia. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości lub niepokojących objawów należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.