Anzorin

Anzorin to nowoczesny lek przeciwpsychotyczny zawierający 20 mg olanzapiny w każdej tabletce. Preparat dostępny jest w wygodnej postaci tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, co oznacza, że rozpuszczają się one szybko po umieszczeniu w ustach, bez potrzeby popijania wodą. Tabletki mają charakterystyczny żółty kolor, są okrągłe i wypukłe z jednej strony.

Lek jest przepisywany przez lekarza w następujących sytuacjach:

• Schizofrenia. Anzorin pomaga w leczeniu objawów tej choroby psychicznej, zarówno w okresie ostrego nasilenia, jak i w długotrwałej terapii podtrzymującej u osób, które dobrze odpowiedziały na początkowe leczenie.
• Epizody manii. Lek jest skuteczny w leczeniu średnio nasilonej i ciężkiej manii, czyli stanów nadmiernego pobudzenia i euforii.
• Zapobieganie nawrotom choroby afektywnej dwubiegunowej. U pacjentów, którzy dobrze zareagowali na leczenie olanzapiną podczas epizodu manii, Anzorin może być stosowany długotrwale, aby zapobiegać powrotom objawów choroby.

Substancja czynna leku – olanzapina – należy do grupy leków przeciwpsychotycznych działających na różne układy przekaźników w mózgu. Wpływa głównie na receptory serotoninowe i dopaminowe, co pomaga przywrócić równowagę w funkcjonowaniu układu nerwowego. Dzięki temu lek łagodzi objawy psychotyczne, takie jak halucynacje czy urojenia, oraz stabilizuje nastrój.

Olanzapina działa selektywnie – bardziej wpływa na obszary mózgu odpowiedzialne za emocje i myślenie, mniej natomiast na te związane z ruchami, co zmniejsza ryzyko niektórych działań niepożądanych typowych dla starszych leków przeciwpsychotycznych.

Dawkowanie leku ustala lekarz indywidualnie, w zależności od stanu zdrowia i odpowiedzi na leczenie. Zazwyczaj:

• W schizofrenii zalecana dawka początkowa to 10 mg na dobę.
• W epizodach manii leczenie rozpoczyna się od 15 mg dziennie w monoterapii lub 10 mg przy jednoczesnym stosowaniu innych leków.
• W zapobieganiu nawrotom choroby afektywnej dwubiegunowej zazwyczaj stosuje się 10 mg na dobę.

Lekarz może dostosować dawkę w zakresie od 5 do 20 mg na dobę, w zależności od potrzeb. Zmiany dawki powinny następować nie częściej niż co 24 godziny.

Sposób stosowania tabletek rozpadających się

Tabletkę należy umieścić w jamie ustnej, gdzie szybko się rozpuści w ślinie i można ją łatwo połknąć. Tabletka jest delikatna, dlatego trzeba ją zażyć zaraz po otwarciu blistra. Alternatywnie można rozpuścić tabletkę w pełnej szklance wody, soku (pomarańczowego lub jabłkowego), mleka lub kawy bezpośrednio przed wypiciem. Lek można przyjmować niezależnie od posiłków.

Osoby starsze (65 lat i więcej): Lekarz może zdecydować o zmniejszeniu dawki początkowej do 5 mg na dobę.

Osoby z problemami z nerkami lub wątrobą: Zazwyczaj leczenie rozpoczyna się od mniejszej dawki (5 mg), która jest następnie ostrożnie zwiększana pod kontrolą lekarza.

Osoby palące tytoń: Palenie może przyspieszyć metabolizm leku, dlatego czasem konieczne jest dostosowanie dawki.

Dzieci i młodzież poniżej 18 roku życia: Nie zaleca się stosowania leku w tej grupie wiekowej ze względu na brak wystarczających danych o bezpieczeństwie.

Leku nie wolno przyjmować w przypadku:

• Uczulenia na olanzapinę lub którykolwiek inny składnik preparatu.
• Ryzyka wystąpienia jaskry z wąskim kątem przesączania (poważne schorzenie oczu).

Szczególna ostrożność wymagana u osób starszych z otępieniem

Anzorin nie jest przeznaczony do leczenia osób z objawami psychozy związanymi z otępieniem. Badania wykazały zwiększone ryzyko zgonu oraz zdarzeń naczyniowo-mózgowych (udarów) u starszych pacjentów z otępieniem przyjmujących olanzapinę.

Choroba Parkinsona

Nie zaleca się stosowania leku u osób z chorobą Parkinsona, ponieważ może on nasilić objawy tej choroby.

Kontrola masy ciała i parametrów metabolicznych

Podczas leczenia Anzorinem należy regularnie kontrolować:

• Masę ciała – przed rozpoczęciem leczenia, po 4, 8 i 12 tygodniach, a następnie co kwartał.
• Poziom glukozy we krwi – przed leczeniem, po 12 tygodniach, następnie raz w roku. Lek może podwyższać poziom cukru we krwi.
• Poziom lipidów (tłuszczów) we krwi – przed leczeniem, po 12 tygodniach, następnie co 5 lat.

U osób z cukrzycą lub ryzykiem jej rozwoju wymagane jest szczególnie staranne monitorowanie.

Czynność wątroby

Lek może powodować przejściowe zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, dlatego konieczne są okresowe badania kontrolne, szczególnie u osób z problemami z wątrobą.

Objawy wymagające natychmiastowej konsultacji lekarskiej

Należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem w przypadku wystąpienia:

• Bardzo wysokiej gorączki, sztywności mięśni, zaburzeń świadomości (mogą to być objawy złośliwego zespołu neuroleptycznego).
• Objawów związanych z wysokim poziomem cukru: nadmierne pragnienie, częste oddawanie moczu, nadmierne łaknienie, osłabienie.
• Zawrotów głowy przy wstawaniu (może być objawem niedociśnienia ortostatycznego).

Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, ponieważ niektóre z nich mogą wpływać na działanie Anzorinu lub odwrotnie:

• Fluwoksamina i cyprofloksacyna mogą zwiększać stężenie olanzapiny we krwi – może być konieczne zmniejszenie dawki Anzorinu.
• Karbamazepina i palenie tytoniu mogą zmniejszać stężenie olanzapiny – może być potrzebne zwiększenie dawki.
• Alkohol i leki hamujące ośrodkowy układ nerwowy – należy zachować szczególną ostrożność, gdyż może dojść do nasilenia działania uspokajającego.
• Leki wydłużające odstęp QT – jednoczesne stosowanie wymaga ostrożności.

Węgiel aktywowany zmniejsza wchłanianie olanzapiny, dlatego powinien być przyjmowany co najmniej 2 godziny przed lub po Anzorinie.

Ciąża: Doświadczenie ze stosowaniem olanzapiny u kobiet w ciąży jest ograniczone. Lek powinien być stosowany w ciąży tylko wtedy, gdy spodziewane korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla dziecka. Kobiety powinny poinformować lekarza o planowanej lub istniejącej ciąży.

Noworodki matek przyjmujących leki przeciwpsychotyczne w trzecim trymestrze ciąży mogą wymagać monitorowania ze względu na możliwe objawy odstawienne.

Karmienie piersią: Olanzapina przenika do mleka matki. Nie zaleca się karmienia piersią podczas przyjmowania Anzorinu.

Jak każdy lek, Anzorin może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Bardzo częste (u więcej niż 1 na 10 osób):

• Zwiększenie masy ciała.
• Senność.
• Zwiększenie poziomu cholesterolu, glukozy i triglicerydów we krwi.
• Obecność glukozy w moczu.
• Zwiększenie liczby eozynofili (rodzaj białych krwinek).
• Zwiększenie apetytu.
• Zawroty głowy.

Częste (u 1 do 10 osób na 100):

• Zmniejszenie liczby białych krwinek i neutrofili.
• Objawy parkinsonizmu (sztywność, spowolnienie ruchów, drżenie).
• Akatyzja (uczucie niepokoju, niemożność usiedzenia w miejscu).
• Zaburzenia ruchowe.
• Niedociśnienie ortostatyczne (zawroty głowy przy wstawaniu).
• Objawy antycholinergiczne: suchość w ustach, zaparcia.
• Przejściowe zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych.
• Wysypka.
• Osłabienie, zmęczenie.
• Obrzęki.

Rzadsze, ale poważne działania niepożądane:

• Napady drgawkowe.
• Złośliwy zespół neuroleptyczny (bardzo wysoka gorączka, sztywność mięśni, zaburzenia świadomości) – wymaga natychmiastowej pomocy medycznej.
• Zakrzepy żylne.
• Zapalenie trzustki.
• Zapalenie wątroby.
• Późne dyskinezy (niekontrolowane ruchy).
• Nagła śmierć sercowa (bardzo rzadko).

W razie wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów należy skontaktować się z lekarzem. Jeśli zauważysz działania niepożądane niewymienione w tej ulotce, również poinformuj o tym lekarza.

W przypadku przyjęcia zbyt dużej dawki leku mogą wystąpić objawy takie jak: przyspieszona czynność serca, pobudzenie lub agresja, zaburzenia mowy, objawy pozapiramidowe, obniżony poziom świadomości od sedacji do śpiączki.

W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do szpitala. Nie ma swoistej odtrutki na olanzapinę – leczenie jest objawowe i wspierające.

• Przechowywać w temperaturze nieprzekraczającej 25°C.
• Przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
• Nie stosować leku po upływie terminu ważności (2 lata od daty produkcji).
• Tabletki należy wyjmować z blistra bezpośrednio przed zażyciem.

Substancja czynna: Każda tabletka zawiera 20 mg olanzapiny.

Substancje pomocnicze: celuloza mikrokrystaliczna, mannitol, skrobia żelowana kukurydziana, krospowidon, sodu laurylosiarczan, aspartam (źródło fenyloalaniny – ważne dla osób z fenyloketonurią), guma guar, krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian.

Lek zawiera aspartam (6 mg w każdej tabletce), który jest źródłem fenyloalaniny. Może być szkodliwy dla osób z fenyloketonurią.

Anzorin dostępny jest w blistrach zawierających 28, 30, 56 lub 98 tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą być dostępne w aptekach.